inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 58988):

Het buigend riet

Het riet buigt neer
bij elke tegenslag
en heft het hoofd
bij elke nieuwe hoop.

Maar breken kan het ook
wanneer de vrieskou binnenkomt
van moe gestreden strijd
en kille eenzaamheid.

Je zegt:
de wortels leven nog.
Dat kan best zijn
maar ‘t troost me niet.
Het is te laat
voor het geknakte riet.

Schrijver: Lisa Leyten, 10 nov. 2015
10 nov. 2015


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,8 met 4 stemmen 319



Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:21 nov. 2015
Bericht:Verdriet duidelijk leesbaar, broos en mooi gedicht Lisa.

Naam:geeraardt
Datum:11 nov. 2015
Bericht:Mooi dit...

Naam:kerima ellouise
Datum:11 nov. 2015
Bericht:Soms is er gewoon de moed niet meer, is er lusteloze aanvaarding...Mooi Lisa.

Naam:Bert Weggemans
Datum:10 nov. 2015
Bericht:Gevoelige ode aan de menselijke kwetsbaarheid.

Naam:hans_
Datum:10 nov. 2015
Bericht:Zomaar en gewoon, de kwetsbaarheid van
het (elk) leven als metafoor gehanteerd.
Mooi Lisa.

Naam:Marije Geerts
Datum:10 nov. 2015
Bericht:misschien valt er troost te vinden
dat het riet, nu het water raakt
zwemmen wilde, zich heeft los gemaakt
niet langer hoeft te binden
en eeuwig dansen zal, nu riet
niet langer hoeft te buigen, niet?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)