4280 resultaten.
Echo
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
623 Als ik dood ben
het aardse
heb verlaten,
en je mij mogelijk
mist, hoopt ergens
te vinden,
bladerend door
wat ik achterliet,
ben ik woorden
geworden in de
regels van
mijn gedicht.
Lees je mij misschien
weer even levend.
Ik heb je lief gehad.…
JC †
snelsonnet
4.8 met 6 stemmen
963 El Salvador heeft ons helaas verlaten
Op Witte Donderdag, zijn slotduel
Hij speelde zo zijn eigen passiespel
maar leeft nog voort in beeld en in citaten
Op Goede Vrijdag had ik het verwacht…
en wéér was JC sneller dan ik dacht…
Dief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Ween niet, want dat doe ik
Vergeet het, want dat zal ik niet
Leef je lied en verlaat mij
Dief
Ik hield van je en heb van je gehouden
Ik heb mij verloren in pijn
Maar denk nu: enkel alleen te zijn
Groots waren de dromen
Klein de daden
Laat deze leegte nu zijn
En niets … om ons te helen…
And Brexit it is!
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
609 Met wie gaat de UK daarover praten
als lid na lid de Unie gaat verlaten?…
Mistig weiland in de ochtend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 Grijs doorbroken
lijdzaam mededelen
zuigt een zwaar verlangen
mee te gaan
op gezamenlijke vleugels
temidden opgenomen
wijds en ver
ja, te gaan
verstilde grauwheid tastbaar
verlaten van hun vlucht…
Vertrouw op mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 voorzichtig leg ik je
in het biezenmandje
waar ooit een kindeke huisde
niet om je af te schepen
maar juist, om je te lieven
te omarmen, heel dicht
tot je overtuigt bent van
bevrijdt van ’t gevoel
dat ik je ooit verlaten zal…
gedroomde reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 gedroomde reis
het gewicht
van de taal
verdween
toen ik
net als
de zwaluwen
in het
wolkendek
oploste
een laatste
blik op
aarde liet
me de
zeeën zien
op de
bodem
van een
verlaten
bootje
schitterde
een schelp
in de zon…
façade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 ik fluister in het
donker waardoor
het altijd nog
donkerder wordt
ik zeg meestal
dat ik in de
buurt van bijna
gelukkig ben
de regels van de
ander verlaten krijg ik
niet onder de knie
ik hink vaak maar door
als lotsbestemming
ben ik aangekleed
mijn façade draag ik
eroverheen…
Afscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Gelukkig hoefde je dat niet meer mee te maken
voordat je rustig de aarde ging verlaten.…
aanhef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
573 vooruitlopend op een zon
die ook toen scheen
op bladeren die zich
destijds ook verloren
volgens het strijdbare, het tegengas
van het tegenstrijdige
dankzij een verlate kennismaking,
het voedzame van een
maaltijd die wacht
dit zich neerleggen
in eerste aanleg,
nog voor het voltooien
dat alles achterhaalt…
schemertechnisch
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
428 in de geur van een stoffig boek
blijven altijd achterstallige foto’s over
van wie, waar, wanneer, tot dwaling en
terugkeer naar hervonden wegen
met de vaagheid van vergeeld papier
vergelijkenderwijs in de verte
van de beslotenheid van het boek
een verlate gedachte…
HAIKU + TANKA
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
397 DAAGSE GUNST
Beide voorrechten
van alle etmalen zijn:
het geliefde bed
altijd mogen opzoeken
en het ook weer verlaten.…
Natuurlijke selectie
snelsonnet
3.9 met 13 stemmen
782 Twee dartsters hebben het bericht gedeeld
Dat ze het Nederlandse team verlaten
Ze schamen zich: het valt niet goed te praten
Dat in het vrouwenteam een trans vrouw speelt
Hebben de dames die hun hielen lichten
Niets anders om hun pijlen op te richten?…
Paling in het groen
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
317 Het leek destijds verstandig om te doen
En dus ging ze de BBB versterken
Aanvankelijk bleek dat heel goed te werken
Ze voelde zich een paling in het groen
Nu gaat het leiderschap naar Henk Vermeer
En dus verlaat ze de partij maar weer…
stil op straat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.071 Tralies bederven het zicht
Spullen zijn verdwenen
In de etalage brandt wat licht
Mijn reis maar weer vervolgd
Op weg naar het feest
De trap weer opgelopen
Ik ben in de stad geweest
Zonder mensen lijken gebouwen
Verlaten en koud
Niet meer dan een berg stenen
Op een hoop weg gestouwd
Het is stil op straat…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Wanneer de vroege zon het nest verlaat,
is het strand bezaaid met vruchten.…
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Vernederd, monddood, geketend in een kooi,
van God en iedereen verlaten.
Dan volgt de slag waarmee hoofd en romp worden gescheiden.
De kop rolt nog wat, de ziel reeds dit bestaan verlaten.
.............
Men heeft het hoofd daar zo gelaten,
om menig toerist mee te verblijden……
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?"…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 En dan bewegen ze hun vleugels
en beginnen te lopen
verlaten de grond
en hoog op gaat het.
Over het water
trots en vrij
verlaten ze hun gebied
en vertrouwen erop
dat er een andere plaats is
in het onbekende
dat ze diep in hun kleine sterke hartjes wel kennen
omdat ze bij het vogelvolk behoren,
zeevogels zijn.
Meeuwen.…
DORST NAAR GERECHTIGHEID
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
891 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?…
triest
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
869 Op retraite in Sint Nicolaasga
was het al niet stil
genoeg thuis
brak ergens diep de sluis
Onstuimig stroomden mijn woorden
onomkeerbaar op internet
velen die zich met gram stoorden
Ze wijzen me vol woede
en ergernis af met etiket
deugt niet die zal bloeden
zodat ik ook daar nu alleen sta
Niemand geeft thuis
nemen ze op ik krijg ruis…
De stukken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
325 Aan één stuk
heb ik gehoopt
aan één stuk
gehuild
aan één stuk
was ik kapot
aan één stuk
voelde ik
wanhoop
aan één stuk
diep
verlaten,
maar aan één stuk
gingen de stukken
door
de nooduitgang.…
moe gestreden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.908 MOE GESTREDEN
moe gestreden
veel geleden
gevallen
en weer opgestaan
wankelend
en onzeker
ga ik door het leven
samen, soms alleen
geliefd, verlaten
omarmd, verstoten
zoek ik de weg
die bij mij past…
Bruisend water
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.029 Elke minuut ten volle leven
als bruisend water voor de boeg,
dat een moment de zee verlaat
waar het aan toebehoort.…
Vluchtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
766 Dan is zij vast
en constant,
anders is zij vluchtig
verliest vorm en inhoud
verlaat spoorloos
jouw atmosfeer
en slaat ergens anders neer.…
uitzichtloos?!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.102 levend begraven
in de zwarte aarde
van het verleden
bijtende kou
zaait verwarring
in onrustig denken
tranen verteren
lang gekoesterde hoop
op een lichtpuntje
van de wereld verlaten
in verstikkend donker
lig je daar…
ik zal je niet vergeten
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.599 Vanochtend zag ik
je weer
ik ben je niet vergeten
druk gebarend
speel je jezelf
hoe wil ik heten
Zoals toen,
schuin steek je
de straat
verlaat me maar
ik ben je niet
vergeten
Ook later zal ik je
niet vergeten
als je plots mijn hand
zult raken
vergeten zal ik je
niet.…
Oorlogsnieuws
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
916 Laat de haat ons niet kraken
Ik hoor je praten in vreemde talen
Je blik vertelt hele verhalen
hopend je land niet te moeten verlaten
Maar de paraatheid der soldaten
Die kunnen het niet laten
Met bommen en granaten
Je in je graf te jagen…
Gebroken hart
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.924 Een koude rilling
kroop langs m'n rug
De maan schetst jou
en ik kaats terug
Ik moet jou hier
niet meer, nooit
Je hebt me verlaten
je taak voltooid
Je bent nu weg
voor altijd
Ik ben alleen
ben je kwijt…
Alleen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
6.407 Vreemd is het moment dat mij
verlaat
en vragend achterlaat
met zwijgende schaduwen
die hun wachten niet laten wachten
en sporen
wissen
met lege blikken
die
geen helpende woorden
achterlaten
zolang ik
niet meer
weet in
wiens schaduw
ik ben geworden…