2730 resultaten.
Kindermeisje
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
644 Jouw adem is op de hemelvaart
Tussen auto’s langs ons heen gevlogen
Met vleugels vers in plastic,
Zijdezacht.
Laffe dader
die met bloed aan de handen
rustig is doorgelopen
terwijl jij met je laatste zucht
nog fluisterde:
“wie let er nu nog op de kinderen?“…
alweer oktober
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
767 drie haiku's
~~~~~~~~~~~~~~~~
vogels verdwijnen
op de vleugels van stormen
het jaar keert zich om
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
brons, bruin en roodgoud
zon versiert herfstbladeren
zaad draagt nieuw leven
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
de oogst is binnen
bomen schudden hun vacht af
wortels kruipen diep
~~~~~~~~~~~…
Haar vurig bloed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 ik was daar
bij haar
maar ben
er nooit geweest
altijd gebleven
in het warme hart
haar vurig bloed
nam mij apart
ik had
geen oog meer
voor de wereld
om me heen
leerde vliegen
deelde vleugels
samen op een vlucht
in onze lucht
twee stukjes eigen
die bij elkaar
in de sfeer van liefde
groeiden naar een paar…
Vlucht naar de vrijheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
705 Sla vrij als een arend
je vleugels uit en zweef
in vrije vlucht je gedachten
tussen wolken in blauwe zwerk
onder je de aarde
wees vrij.
Over bergen en obstakels
geen zee of meer
die je vrijheid beperken kan
vlieg over oceanen
grote vlakten en woestijn
naar waar je liefst wil zijn.…
Co.
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.191 Misschien
was de wereld
je wel veel te klein
En misschien was het leven
je niet lang genoeg,
voor je reis naar het licht
Je gevoelige hart,
zo vol onnavolgbare humor,
was wel je grootste gift
Vouw nu
je vleugels maar dicht.
Niemand kan zonder Vrienden.
Dank je wel Co, ik hou van je.…
Woordvlokken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
493 ik tel de woordjes wel
naar licht en kleuren
onder de eeuwige zon
van verre
zonnestraaltjes weerkaatsen
woordjes ontvouwen zich
op mijn netvlies
(zucht naar het licht,
om wat ik van binnen koester)
ik benijd de vogels wel
die het zonlicht van wederkeer vangen
aan de vleugels van het hart
goud gevederd…
fluisterklanken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
714 mag ik in jouw vleugel
tussen zacht beroerde toetsen
voor even onzichtbaar
luisteren naar oranje rode
ronde fluisterklanken
waarin ik mij verliezen kan
en schuilen even maar
voor hard gespeerde
spitse vondigheden
in jouw muziek van nu
hoor ik geen valse tonen…
Danser
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
527 Gekruiste armen
Je staat in het licht
Je opent je ogen
En je zwicht
Telkens weer
Voor mij
Wiegende heupen
Je kijkt me aan
Ik verdrink in jou
De stervende zwaan
Neem me mee op je rug
Laat me zweven
in de vleugels
van je tijd
En hou me vast
Als ik weg moet gaan…
Voortijdig gestreken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik zag je
op de tak
koppie wat scheef
jij had alles wel gehad
vleugels die
niet wilden vliegen
voortijdig gestreken
door kaalheid en pijn
de zin in het leven
was je al even vergeten
omdat slapen rustiger
bleek dan ontwaken
toch laat je nog
het koppie niet hangen
in een intens verlangen
om bij ons te zijn…
Hemelse liefde.
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.906 Als een engel met gewonde vleugel zag ik je staan
opende mijn hart en vloog met je vandaan
Weg van een aarde stekend koud.
Hunkerend en in extase
naar een hemel
die ons
warm houdt.…
Altijd maar weg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
703 Zo zou het eenvoudig worden
brandstof voor vuur te zijn
zich met de lucht verbinden
Weg zweven met de wind
opgewekt door een verschil
tussen warm en koud
Dan nog je verwonderd afvragen
hoe het zou zijn met vleugels
nieuwe landen te ontdekken
als een albatros gemaakt voor zweven
of hoger gegrepen een engel
met harp zonder geslacht…
Twee kindjes lief en fijn
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
742 Lieve god
daar boven de wolken
zijn twee kindjes lief en klein
ik dacht dat ze bij mij kwamen
en dat leek me toch zo fijn
maar helaas
het mocht niet zo zijn
ze zijn nu bij u
nog steeds zo lief en klein
wilt u mij beloven
geef ze vleugels mooi en fijn
mijn twee kruimeltjes
lief en klein…
In teer lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 een hoge toon
ontsnapt uit het orkest
vibrerend in ontroering
de zonnestraal
uit een klein gedicht
brengt mensen in vervoering
vol liefde bij elkaar
behoeft slechts
een intiem gebaar
grote vleugels slaan ze uit
maar dragen in teer lijf
de kwaliteit van leven…
los laten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.264 er ging een vogel weg
zijn vleugels ruisten zacht
in hun afscheid klonk de roep
van rust
nu leven wegvloog door zijn open raam
schijnt licht vanaf de achterkant
nooit meer vrolijk
lijkt het
uit zijn naam
verschijnt de eerste lente
in een tere bloem…
In opwaarts laveren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 het zijn niet de vleugels
waaronder ik ben weggekropen
toen ik amper kon lopen
die mij hoedden
tegen bezeren toen ik
het vliegen moest leren
het zijn die
van een andere slag
met speelsheid en kracht
die optornen
tegen de rafels van stormen
valwinden negeren in opwaarts laveren
mij in glijvlucht
het hof kunnen maken met een
sierlijke…
Indiaanse zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Ik dacht net aan je,
tedere nimf
De zoete leugen
fluisterde je in mijn oor
alsof je iets wilde opbiechten
Je woorden betoverden me,
ik werd opnieuw bijna vijftien jaar jonger
voor de zoveelste keer vanochtend
zag ik
de lachende engel in je oog
zijn vleugels wassen…
winterwit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 een kleine droom
zacht gedaald op bank en stoel
op duizend lege takken
voorzichtig pakken we
de draad
en zweven, even wit
mijn hart gaat omhoog…
een sneeuwengel volgt
in wijd gespreide vleugels
glanst de lach
op mijn gezicht…
eindfase
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 wat zich terugleest
in kleine woorden, een groot gevoel
het doel van alles nog
vermijdend
als een poel des -onvermoed- verderfs
evenzogoed kerf ik
duizend tekens met mijn scherf
kind…
mijn kind
deze engel bindt geen
banden aan
slechts vleugels uit het dons
van zilte druppels
in de wind…
NAAR BENEDEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 Hij houdt zijn vleugels
stil gespreid, zweeft langzaam neer
met lichte twijfel.
Vorsende zoeklust
beteugelt landingswil:
beide wachten af...
Vragende ogen
turen als verrekijker
én vergrootglas.…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Jij vloog weg van mij
op geen vleugels gedragen,
onze vlucht was voorbij
in de dood verslagen.
Nog in het winterlicht
een toekomst beloofd.
Met de lente in zicht,
nieuw licht al gedoofd.
Nu ben ik vleugellam,
poets geen veren meer.
Toen jouw einde kwam,
stortte ook ik hard neer.…
de uitkomst is vloeibaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
403 er wijkt een maan af
van het kleurloze behang
als ik even een vleugel omarm
een hap neem uit jouw gedachten
gehangen in pergola’s voor het raam
met de rug naar elkaar
valt koud zaad in rulle aarde
lossen we puzzels op in lauwe thee…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Vogel te zijn
je vleugels...
uit te slaan
Schreeuwend
te scheren
over golven
en stil te staan
als zee
je tot de veren komt
Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan
De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan
De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.…
onhaalbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 wat kon ons gebeuren
ons huis was van staal
totdat we in een
hemeltergende explosie
van vuur in het
hiernamaals verdwenen
de Walkuren zij lieten
ons links liggen
hun zilverkleurige vleugels
schitterden vervaarlijk
het Walhalla: alleen weggelegd
voor de ware held
piepschuim-rotsen
lichtten dreigend op…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 misschien
droomde je toen
je lijf niet meer
van jou was
misschien
droomde je al
voordat broze
botten braken
je hart haperde
nauwelijks
kloppen kon
misschien
droomde je pas toen
je ogen naar binnen
keerden en braken
de vogel zijn machtige
vleugels spreidde
hij je meenam toen
je droomde…
Zilvermeeuw
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
531 Laatst lag een zilvermeeuw in het zand
Niet eens aangespoeld, maar toch dood
Strijd verloren tegen een soortgenoot
Misschien slachtoffer van een hond
Niet aangelijnd, dus zonder band
Of het kwam hier vredig rusten
Eén enkele vleugel stijf omhoog
Weggespoeld, straks, na de vloed
En dan: vergeten, voorgoed.…
De deur
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.174 De deur van slot
zie nieuwe
horizonnen
Vergeet het niet
de toekomst is
vandaag begonnen
Achter de deur
vind je de vleugels
voor je dromen.
Je weet best
hoe je daar moet
komen
Trek de stoute
schoenen aan
wagenwijd moet die
deur opengaan
Je zult als een
compleet mens
door het leven gaan…
een kruin kreunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 de storm is eindelijk
gaan liggen
het blad dat valt
valt stil onopvallend
en de grond staat het toe
in hopen rond de bast,
een kruin kreunt
ongenaakbaar naakt
en staat vreemde vogels
toe de takken te bevolken
ik zie vleugels in wolken…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
op het podium van onvrede
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
960 de wereld is niet meer van nu
verdwijnend van binnen uit
tastend als een blinde
rustend op een bed waar
het matras van versleten is
het maakt het niet meer waar
waar het voor geschapen is
de wereld slechts nog een dorp
op het podium van onvrede
waar mensen door elkaar lopen
in vleugels reppend
op zoek naar hun…
Khazana
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.015 Gedachten krijgen vleugels
vliegen duizenden jaren
hier vandaan
ik zie hem staan
zijn naam
kent geen taal
zijn verhaal
werpt schaduw
in de woestijn
ik voel zijn pijn
ogen stralen
een donker bestaan
en ik moet hem laten gaan
een laatste kus
in gouden stralen…