177440 resultaten.
Polen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Mijn leven strekt
Zich uit tussen
Polen van onmacht
En onmogelijkheid,
Tussen steenkoud
En ijskoud in, bittere kou,
Kwetsbaar, niet zo
Krachtig, maar wel
Bezield leven waarmee
Ik vanmorgen wakker werd
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 Ik lag daar in mijn bed,
jaren, maanden, dagen, uren, secondes,
momenten.
Er was de stilte, het verdriet
en eenzaamheid en de ademhaling.
Er waren geen pijn en verdriet; want deze
twee woorden dekten de lading niet meer.
De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muu...
Bespiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Zo (on)opvallend, krachtig, explosief
boven de huisjes uitstekend
Trommels geslagen
Bellen geluid
Hutongs kenmerkend
voor de oude
binnenstad
Terwijl 't staatsorgaan immer eert
de betonnen erectie
'In pure domheid schuilt enorme macht'
aldus kunstenaar, filosoof
Denker in lagen
A...
Buik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
580 Een bierbuik, dé vakantiezorg van mannen
Het afdak dat ontbloot de aandacht vangt
Hoewel er goed gereedschap onder hangt
Komt er weer niets terecht van al hun plannen
Straks op dat strand met al die strakke lijven;
Ze kunnen het weer op hun buik gaan schrijven.
Vanuit de keuken
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.810 Voor L.
Mijn zilverharige vriendin en ik
zijn als twee grote appelbomen
steviger en heerlijker dan ooit in bloei,
voor de bongerd gerooid wordt.
Wanneer wij elkaar spreken, bijvoorbeeld
over het best-bewaarde damesgeheim
aller tijden, of over hoe wij ons
voegen naar de wet van de wereld,...
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwe...
Oh, op die fiets...
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
787 Een grote groep scholieren nowadays
Verplaatst zich als een dronkenman per rijwiel
Het is ternauwernood niveautje zijwiel
Voor rampspoed kent men een gegronde vrees
Maar ja, wie is er in dit tijdsgewricht
Nou nooit eens stuurloos of uit evenwicht?
lezen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 boven de pagina's
vallen m'n ogen dicht
en dan droom ik van jou
'n Waardig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
896 zelf gekozen
na zesentwintig jaren
die niet onbewogen waren
nu voor de laatste keer
samen lachen, samen huilen
Amsterdams zingen
keihard swingen
tot ze voor je een laatste
keer groeten zal
Pris; voor altijd 'n nachtvlinder
Over voorlichten.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Door voor te lichten
kun je een ander onderrichten.
Je kunt proberen
de ander te informeren
en zo iets nieuws te leren.
Maar vallen je voorlichten uit,
is het donker, dan zie je geen fluit.
de zee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
598 DE MOOISTE PLEK AAN ZEE VAN FOPPE
mijn plekje hier aan zee
zus nam de foto
en de zee nam me mee
ik spoelde hier aan
en wijs naar de muzebiter
ik duik daarna op mijn prooi
en als ik thuis kom
ben ik druk en wil een pi meisje opeten
maar dat mag niet en daarom doe ik het niet
zee o zee wat...
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Slijp de nachten met
de pennen van ieder
uur onthult door de steen
van slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld door een
druilerige dag, waarop
de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as.
Als schrijvers ge...
maandagavondgedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
986 luister naar de beat
de beat van de song
iemand die het ziet
deze dag die je won
dromen luisteren niet
in de verte klinkt een gong
toen je thuis achterliet
en nooit meer echt won
dit is in verleden tijd geschreven
daarom is 't ook een hartenkreet
niet meer dan een oerkreet
zoals dit...
Kier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik keek ademloos door een kier.
Mijn ademhaling ging met haar ritme mee.
De climax zat in haar zucht van verluchting.
Dat hij alle koffers in de achterbak kreeg.
Te lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.047 Praten is gestopt
teruggebracht tot zinloze regels
waartussen de waarheid
zich verschuilt
het wezen sluimert
in doofstomme harten
stil gekneveld en
ontluisterd
uit verschrompelende klieren
verdween het vocht
nee, haar ogen prikken
allang niet meer
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Jullie zijn al vele milde jaren mijn kinderen.
Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken,
zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken.
Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen.
Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan,
met ogen die glinsteren, zonder oordeel.
Zo te leven...
Inkeerregeling
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
982 Een Nederlandse Marokkaan had een geweldig idee
Examens die er aan komen zijn voor mij een te zware last
Nu weet ik toevallig in welke kamer op school, in welke kast
Ze opgeborgen zijn - vooruit, ik neem er een mee
Na het klappen van de zeepbel kwam hij tot inkeer,
Deed z'n examen opnieuw en...
Worstel met de stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 Brein murw gebeukt
Door innerlijke chaos
Fluittoon die mijn
Bovenkamer regeert
En mij tot razernij
Brengt - overal
Opgesloten, nergens
Meer een uitgang te
Vinden - en dan wordt
De razernij in mij
Bedwongen door een
Forse cocktail van
Uiteenlopende soorten
Uit het farmaco-pr...
Een brandweerman
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.032 Is er soms een brandweerman
in de buurt...
want ik sta in vuur en vlam.
Vuurvlammen slaan uit geest
en lichaam, zonder enige schaamte...
maar is er een brandweerman,
of een heel corps, toevallig
in de buurt...
die genoeg water bij zich draagt
om het wilde vuur te blussen?
Het vuur grij...
Begraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
935 Het stilteorkest
van vriendschap na de dood
geeft onder de grond
een klein concert
er klinkt geen echo
aan de horizon.
ZO VROLIJK
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.090 O, ik ben zo vrolijk
zo vrolijk, zo vrolijk
het is om te janken
maar janken heeft geen zin
droog je tranen,
dus wees maar, vrolijk, zo vrolijk
ieder leven heeft een "einde"
zo gaat dat, doch ooit was er een "begin"
dat was zo vrolijk, zo vrolijk, zo...
Illustratie: Joke de Gro...
laagjes vernis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
589
ben terug gegaan
heb de beschaving ontdaan
van laagjes vernis
verhalen geschoond
doeken uit lijsten gehaald
zonder retouche waarheid bepaald
in legenden en sagen
de echte vragen over
angst en doodgaan gesteld
er is veel verteld
van vader op zoon met
ervaring en leven als loon
k...
Klokkenluider
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
785 De opgejaagde Snowden is vertrokken
Van Hongkong via Moskou naar wie weet
Welk ‘democratisch’ land hem welkom heet
Zelf lijkt hij nu op Equador te gokken
Maar met de informatiestroom van PRISM
Zegt daar ook iemand toch een keer: dat is ‘m
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen,
Het sterven was voor hem geen strijd.
‘God dank,’ ontgleed het onze lippen,
'Die hem voor doodsmart heeft bevrijd.’
En vriendenhanden beurden teder
Eerbiedig hem van Moeders schoot
En brachten 't lijkje in de andre kamer;
't Was ijdle voorzo...
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende sl...
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde
boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 ik kijk naar
al m'n boeken
waar ik van hou
Dostojewski
ik heb het armoedige
appartement gezien
ik heb ook de brieven gelezen
en ik schik nu romans en brieven
in mijn bloedende boekenkast
maar opeens schrik ik:
zoveel jaren geleden is het al
dat ik het las en heb het niet herlezen
...
Leef je geloof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
628 Levend uit geloof
geloof je dat het leven
door de Levende
je is gegeven.
Dood geloof
kan ook opnieuw
gaan leven.
Geloof de Levende,
geloof Hem op zijn Woord,
beleef je geloof
en leef!
Over mijn werkplek.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 Toch niet gek
zo’n eigen werkplek.
Ik zie er het licht schijnen,
waarin mijn gedachten verdwijnen
en als gedicht weer verschijnen.
Het is op deze plek,
dat ik mezelf steeds weer ontdek.
“We are the sun” van Yes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 Op vakantie maakte je een foto
van zo'n Frans, nauw straatje,
je kon nog net een man zien,
die daar naar boven liep.
Thuis schilderde je die foto na
en liet het schilderij mij na.
“Maar die man loopt weg”, had ik gezegd.
“Ja,
maar hij loopt naar het licht”, zei je.
Je liep ...