177444 resultaten.
Willem Aleander is nu koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 willem alexander is nu koning
is dat nu een beloning ?
of moet je dat anders zien
misschien
zullen we dit pas over een tiental jaren weten
of zijn we dit dan alweer vergeten
het is maar net hoe je dit wilt bekijken
een koningin kun je niet met een koning vergelijken
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene...
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
e...
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
798 Vensterbank die voor
Het eerst warm aanvoelt
Voorjaarsgeur die bij
Ons binnendrijft,
Onuitsprekelijk mooi
Vergezicht dat bij
Ons binnenkomt - betoverend
Berglandschap dat met het
Meer dat tussen rotsen
Hangt voor 't eerst
Zichtbaar wordt
Oggebbio, 1 mei 2013
opwelling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
482 als een vlam terugtrekt in zijn blauw
voel ik me klein en warm mijn hand
voorzichtig aan de randen
tot het vloeit en tongen likken laat
hoog opgelaaid, naar boven
waar een luchtzak –heet zijn uiting volgt:
een sfeerballon drijft over
in mijn wel- gevormde blik
de tranen
die me overm...
Dans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Voor een quickstep
heb je een partner nodig,
techniek,
publiek en een goede vloer.
Voor een tango
heb je een reden nodig,
ziel,
een vurig hart en mystiek.
En wat heb ik nodig
als kijker,
tranen in mijn ogen
door de ontroering
van een twee-eenheid,
gepassioneerd bewegend
in alle too...
Stille pijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
921 Jij, zo wild, je wilde haren
Golven op de wind, lijken te zweven
Lonken en flirten, nog heel even
Niet bezwaard door te veel jaren
Los, gek, en voor niemand bang
Behalve voor jezelf, voor het bekennen
Dat ook jij ooit moet stoppen met rennen.
Maar dat duurt nog veel te lang
Want mijn h...
Nieuw leven ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.455 Waarom voel ik zoveel bij jou?
Waarom raak je mij... alléén
zoals je me weet te raken
alleen jouw stem, jouw blik in de ogen
jouw houding, jouw hart zit in mijn hart:
een telkens nieuw gegeven in mijn leven.
Na de zoveelste dood, zorg je steeds voor nieuw leven,
want jij bent toegewijd,...
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Ik heb een rustige rustplaats gekozen
al kan ik die plek niet zelf benoemen ,
na de omzwervingen van de geest, heb
ik het vermoeden, zonder die te roemen,
dat ik overal al eerder ben geweest ,
als je mijn laatste steen zult vinden.
Zoek hoe de oude olm is vergaan,
waarvan de wijze uil la...
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
...
Een vreedzaam volkje
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.422 's Winters vechten we cactussen om
(uit speelse verveling en bij verbod
op tegenstand): volgens overlevering
levensgevaarlijk, maar onder begeleiding
een belevenis. In het voorjaar denken we
niet aan vechten. En sinds de planten
uit hun wortels springen van de droogte
's zomers, heeft een k...
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536
wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan...
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 De kerzelaar zijn trouwgewaad
heeft aangedaan:
vandage moet hij, meidag is ‘t,
ter bruiloft gaan.
Elk taksken is een priem nu, die,
bewonden, wit,
tot tenden, in een witte schee
van blommen zit.
Beruwrijmd, was hij schoon, wanneer
de winter woei...
Omroepfusion
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
734 Ooit spraken criticasters van vertrossing
Maar zal weldra de TROS veravrood zijn
Of volgt de AVRO een vertroste lijn?
Veravrotrossing lijkt me geen verlossing
Toch zijn al die veravrotrosprocessen
Nog altijd beter dan ver-SBS-en
Over Nijbroek.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Een huisman in Nijbroek
Was nog steeds naar zichzelf opzoek.
Toen hij op een dag
Plots het grote licht zag,
Was het voor hem als gesneden koek.
Toen bleek, wat hij zolang naarstig zocht,
dat pas nog in de winkel te hebben gekocht.
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend l...
geboortegrond of reisdrift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 zo ik een Hagenaar ben (geweest)
getuigd mijn identiteitskaart
daar nog altijd van
maar wat is zaligmakend
de stad in het westen
of het dorp in 't oosten
wie het weet mag het zeggen
voor mij is het een keuze
tussen tumult van ginds of
de betrekkelijke rust van hier
en ik moet bekenne...
Laat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
558 Het gewicht van evenwicht
drukt zwaar op schouders
Een wankel begrip
Onbalans danst mee
Laat het zijn
Vecht niet
Stuur langzaam bij
Evalueer in harmonie
-Want weet...
Emotie en ratio
dansen samen.
zeg niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wat staan zij daar te
pronken ver-geet-mij-niet-jes
zeg niet zijn het maar
Mens en aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Woorden vallen
uit monden
geven naam aan
de dingen
die zijn en gebeuren
zoals klok en kompas
de handen en voeten
van menselijk leven
in een aards bestaan.
Buiten deze wereld
niet van toepassing.
De cirkel
ontsloten
connectie
verbroken.
Voor Hennie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.089 Meer dat donker
Tussen bergen hangt,
Rimpeling in het
Water die onze kant
Op drijft - daarachter een
Lichte plek waar de zon het
Water raakt en waar jij zojuist
Naar de hemel bent gegaan
Oggebbio, Italie, 30 april 2013.
Dat je er bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 Ik kijk naar buiten,
En zie de rozen voortijdig
Bloeien, een druivenstruik
Die op de zomer wacht
En daar achter niets
Dan mist en regendamp
Ik zie je niet, hoewel
Ik zeker weet dat je er bent
Casa Francini, Oggebbio (It.) 1 mei 2013
Burgemeester
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Ze worden voor exact zes jaar gekozen,
Ze draven op bij elke eeuweling,
En lintjes knippen is ook zéér hun ding,
Als burgemeester zit je echt op rozen.
Zo ’n varkentje wil ik ook wel eens wassen….
Maar niet in Utrecht, Groningen of Assen.
Mijn oma, de oma
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.412 De oma waar ik altijd langs kan.
De oma die zo goed dichten kan.
Mijn oma die altijd zo lekker eten maakt.
Mijn oma die met haar gedichten altijd mensen raakt.
De oma die mij heeft groot gebracht.
Mijn oma die altijd met me lacht.
Ik zou geen betere oma kunnen wensen
onder al die miljarden me...
Vier mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Gedenken, herdenken
Waarom eigenlijk?
Om te beseffen
dat er nog steeds
elke minuut
zovelen worden vermoord
om hun geloof
om hun huidskleur
om hun afkomst
om hun overtuiging?
Om ons te schamen
dat we mensen zijn
dat we hetgeen
ons onderscheidt van de
rest van de schepping
zo slech...
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en la...
Jouw kouwe kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 In het begin
kwam je nogal koud over
moest er wel aan wennen
maar langzamerhand
werd je wat lieflijker
natuurlijk ben jij de laatste tijd
het onderwerp van gesprek
omdat bijna niemand je zo kent
begrijp heus wel dat iedereen
kan veranderen
niet dat jij nou expliciet
de oorzaak bent va...
Mijn Monet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 ze staat te wuiven
haast koninklijk
welig deint ze
op de tonen van de wind
die haar schoonheid koestert
omarmt door de zon
die haar uiteindelijk
't leven schonk
want laat is ze wel
doch beeldschoon in haar
eenvoud die ze voor
kort exposeren zal
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Als we Nederland verlaten
is er de pijn van het afscheid,
misschien nooit meer terug te zien.
Benieuwd naar het nieuwe land,
een nieuw begin, aanpassen.
Een nieuwe taal leren.
Heel vaag in de verte
is toch nog Nederland,
het blijft smeulen van binnen.
Maar als we ouder worden
laait het vuu...
De slak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.191 Wat ik zo stellig bewonder
gedurende mijn ademhaling;
is de snelheid van de slak.
Je zou ook kunnen beweren:
de traagheid van de slak.
Maar, in zijn slakkengang,
draagt hij de wereld
op zijn glibberige, natte rug.
Zijn lucht, zijn leven en tempo:
hij draagt de lasten met gemak!