Alle inzendingen over emoties

zachte geluiden dringen schuchter door de eenzaamheid, ontkenning `t wordt langzaam afgebroken de ziel ontsluiten vraagt moed en geduld een bange vraag bestaat wat betekent tijd, zou dat eeuwig duren…

Woorden stromen als een waterval door m'n brein Woorden van liefde woorden soms van venijn Woorden die groeven branden diep in m'n hart waarin ik altijd terug kan glijden Zo schep ik m'n eigen wereld van geluk, pijn en lijden…

als je uiteindelijk spreekt krijgen letters ijle vleugeltjes en vliegen zinnen door de kamer langs bed en dekbed het raam spiegelt geen barst toont toen en ja het dekbed is gevuld gevuld met dons…

Soms ben ik complex, schizofreen Onzeker door de mensen om mij heen Want ik kom alleen en ga alleen Niemand die durft te zeggen ik ga met je mee Ik ben een egoïst in het vertellen van mijn problemen Altijd op mezelf geweest door het verleden Maar toch spreek ik mensen aan die ik mag En zoek de zonneschijn op een regendag Mijn pijn onderdrukken…

koele wind verwaait haar zilver en bolt het blawgeruite schort ze veegt met blote handen zwarte aarde in de hoop dat groen opnieuw geboren wordt ze kromt haar rug en graaft dieper trekt brede vorens in het land plant haar voeten tussen de regels en poot kleuren in het rulle zand kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje het is de wereld,…

Met gesloten ogen blijf ik liggen, op het moment dat hij binnenzweeft. Overweldigend, overheersend, veelbelovend. Vergezeld van de geurige adem van de wind, als een eeuwige streling op mijn dorstige lichaam. Met al mijn zintuigen geniet ik van zijn plotselinge verschijning. Zijn exotisch parfum vult de atmosfeer met een subtiel aroma…

Banvloek of bananenschil? Wat maakt het uit, gevallen ben ik, godgeklaagd gevallen. Met geen kerk- of sleepdienst op de been te brengen. Alleen voor bokkesprongen nog te porren in een blikveld sprokkelende opsmuk. Aan mijn zijde dus geen doorsnee toverfee of juffrouw van het tingeltangel, nee, ik heb de eer u voor te stellen aan het forsbeduimeld…

Wat hij niet kent vindt hij er vreemd uitzien. Het vreemde vindt hij lelijk. Het lelijke maakt hem bang. Iets waarvoor je bang bent is gevaarlijk. Vasthoudend aan de schone schijn van het vertrouwde wordt hij een wereld op zich. Hij gaat er vreemd uitzien. ----------------------------- Uit: 'De druiven die te hoog hangen', 1994.…

Ik liep vandaag weer eens eventjes langs het pad van mijn herinneringen ik zag mezelf weer als klein meisje die kattekwaad uithaalde en andere dingen Ik zag ook weer mijn eerste vriendje compleet met snottebel en knokige knietjes kreeg van hem mijn eerste klein boeketje madeliefjes, maar 'k noemde ze mini margrietjes Ik weet nog hoe ik eens…

Ik ruik het stilstaand water Het donkere water en het riet Stram, scherp en taai zoals diep van binnen oud verdriet…

Als jij mijn handen vastpakt In een woordloos gesprek Houd me dan stevig vast Lees me Voel me Houd van me Zoals ik van jou Fluistert de wind Haar woorden In zijn hart…

Het pond suiker werd na schooltijd gehaald bij de kruidenier aan de overkant van de winkelstraat opa gaf gepast geld want stel je voor het zal toch niet negen was ik wist ik veel nu weet ik beter…

Ik weet nog toen alles een betekenis had en ik niet kon leven zonder vuur dat het fijn moet zijn is mij verteld en dat het nooit meer zo wordt is mij duidelijk. Ik ben dat zwarte gat van onduidelijkheid die bewijst dat leven alleen bestaat door adem te halen verhalen te vertellen en gezellig op visite gaan. ik bewijs de mensheid een…

Wat ben je bijzonder maar onmiskenbaar kwetsbaar maagdelijk fragiel Jouw natuurlijke geur overtreft al dat ooit vervlogen is Ik haal je jas met intens warme gevoelens Sluit zwijgzaam de deur en dank mijzelf.…

Na het winteruur is de dag vandaag vroeger begonnen. Vogels weten het al en lokken de mensen uit bed met iets van vrolijkheid en wijsjes die natuurlijk een ander doel hebben maar...durf te geloven dat het alléén voor jou is. Adem diep en duidelijk tot er ruimte is voor vriendelijkheid en levensmoed, voor lente en glimlach.…

misleiding noemt men dat spelen met de gevoelens van de ander een poppenspeler die de touwtjes hanteert de marionet zo neerzet dat het lijkt alsof zij zelf heeft bewogen dat is knap je hebt niet gelijk door dat je wordt bedrogen…

Ik moet dit Ik moet dat Ik moet zoveel Nee, het mag!! Ik wil zoveel Ik mag zoveel Mag zelf kiezen Dat is leuk.…

In de donkere nacht stil en sereen trillen snaren met gevoelens van verbondenheid door me heen heel zacht je mond fluistert geheimen in m'n droom en ik verdrink in de oceaan van je ogen zo diep zo blauw en wordt meegenomen in de stroom van verlangen naar jou…

aardijkskundeles bali lombok soembawa verre stille kracht…

Ik heb gevraagd Ik heb genodigd Mijn hoop was bevestiging Maar een ‘nee’ werd mij gebracht Zo kan ik concluderen, Dat een vriend geen vriend is, Wanneer hij niet helpen wil; Een bodem te vormen, Waaruit meer vrucht ontspruit Dan er zaden nodig zijn geweest.…

Als de donkere nacht het duister uittrekt valt lucht in het dons lichtjes naast hem achter dikke gordijnen schuilt een nieuwe morgen waar vensters haast gedwongen de ijzige winter begraven hij zwijgt…

Zwijgen... hangt als een gordijn tussen ons in Ze zegt, 'n tikkeltje stijf: er is geen wolkje aan de lucht Ik zeg, bedremmeld: dat is tenminste een begin Het is goed je hart eens bij mij te luchten Wijs naar het blauw van lucht erboven Ik wil je wel op je woord geloven Maar straks hangt er hier een regengordijn Zullen…

Vergeet het maar, ik ben op. De harde strijd om te overleven wordt nooit opgelost. Emoties, toen ik jong was, was ik zo trots Dat ik geluk kon voelen in mijn hart als een bloem die opengaat. Nu zijn die emoties een probleem dat mij niet meer loslaat. Om elk klein ding begin ik te huilen. Mijn emoties op en top.…

Waar moet ik het zoeken waar lag het ’t laatst? Waar is ’t gebleven ik had in mijn haast de plek niet gemarkeerd. Waar ligt het dan nu, waar had ik ’t laatst, waar gebruikte ik het, is er iemand die aast op wat ik zoek tot ik erbij neerval? Ik ben het kwijt, had het voorhanden ben het zoeken zat, leg…

Ik schreeuw Ik gil Ik huil Paniek Niemand die het ziet Vertrouwen weg en zoveel van binnen Onzichtbare tranen achter dichtgeslagen ramen…

Zie de palmboom en dan omhoog naar de blauwe lucht om daar ver weg te zijn steeds verder steeds hoger van het geraas weg van oorlog een steile stam leidt tot de top tot de vrede tussen takken verstopt in de bladerkroon waar het woeden ver beneden als krioelend woelende rode mieren achterbleef draag een bladerkrans in de palm van mijn…

De altviolen zijn gestemd en ook het kwaad vermoeden, de lawine van de nieuwsberichten, de geuren en kleuren van de lente onder het witte van de sneeuw die genadeloos alles toedekt. Ik heb er genoeg van, van al dat nieuws, onoverzichtelijk, verward, verdroomd en geteisterd tot in de verste uithoeken van mijn geest doorgedrongen en alles vergiftigd…

Zij trouwden jong Dol verliefd Hij droeg haar op handen Zij was net zo dol op hem Als hij op haar Hun huwelijk werd gezegend Met drie fijne kinderen Jaren van geluk Af en toe wat kleine donkere wolkjes Maar die losten op Tot het noodlot toesloeg Sluipend, ja dat wel Ze werd wat vergeetachtig Het werd niet zo snel erkend Zeker niet herkend…

Het ene ogenblik is 't lente en je hoort de vogels fluiten, maar vlak daarna zijn weer die buien daar; niet te geloven. Je bent verliefd, zo zielezalig voelt je hart en heel je denken is roos als morgenlicht; niet te geloven dat vlak daarna die zaligheid het veld moet ruimen voor het treuren dat je bedrogen werd; niet te geloven. Het…

Verdwijn in de leegte Waar niemand jou zal vinden Verberg je niet in De krochten van mijn geest Maar vertrek, Vertrek uit mijn gedachten Overmand door kristallen tranen Die mijn vrijbrief kunnen betalen…