Alle inzendingen over vrijheid

toen…. liet ik eindelijk los al wat ik verloren wist al wat diep verborgen was alles wat ik had gemist toen…. liet ik eindelijk toe alles wat ik niet zal zijn alles wat voor altijd is de wortel van de pijn terwijl dit woeden wat bedaarde groeiden hart en ziel en geest tot een warmer wijzer wezen door het leven enigszins verweesd…

de onbeschrijflijke stilte van een dodenakker waar men, rij na rij en zij aan zij verwacht dat de herfst eindelijk dat blad laat vallen laat de pen en de doden met rust…

Vrijheid.. dat is doen wat je het liefste doet. Vrijheid.. is dat niemand zegt wat je wel en niet moet. Vrijheid.. Is geweldig fijn. Vrijheid? dat zou er overal moeten zijn!…

Blauwend vuur water stuk getrapt schoeisel stof van de weg waar aan de nacht pijnlijk kleeft schimmig rookpluimige bossen mollen die kruisen het bloemrijke mos boomstille stap vissen en vogels gooien mijn richting los…

Gaandeweg een ontmoeting tussen zwartgeschilderde wolken en een veelkleurige regenboog viel een korte wonderlijke stilte toen een bloem haar knop opende om haar hart te tonen aan iedereen die de onschuld wilde beschouwen Op dat ogenblik werd zij geplukt uit eigen omgeving losgerukt om haar kleur alleen te vertonen aan enkele voorgeselecteerde…

“ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “ Ongedwongen speelt de zuchtende wind met zijn adem over land en water heen en weer terug Hij streelt zijn fluister over bos en heuvelrug en later langs de wangen van menig dartel harten kind Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…

(voor Astrid Lindgren) Ook al verliep je jeugd niet zo soepel als je had verwacht, beperkten je ouders jou in veel van je vrijzinnigheden, gooiden ze gewetenloos zout in je kinderlijke wonden, lachten ze om je intense huilbuien, grepen ze de zweep wanneer je mistig iets verkeerd deed, bekten ze je af als je om snoep vroeg. Toch noemden ze…

In de verte liggen mijn gedachten als zachte woorden uitgespreid parelend over dauwbedekte vlakten als een glinstering van warmte in een zee van laaghangend licht waarin mijn geheimen zijn verborgen onder golvend oppervlak. Stralend ver schijnen mijn woorden meegevoerd in ijle wind alsof ze komen uit de kosmos waar geen oor de herkomst vindt…

dronken van het water lach ik om gister of toch om later denkend aan niets kijkend en alles latend achter de dagen waar woorden zijn en echt voelen waar muziek klinkt zoals het is laat ik gedachten stromen zacht wachtend op later…

hij overwoog een zondewende teneinde de zonnewende te vertragen evenwel verder dan denken kwam hij niet what the hell zijn een paar dagen meer of minder…

Bouw geen muren op fundamenten door mij afgekeurd breek wallen af op gronden die niet deugen en bouw geen toren in een diep dal waar ruimten zijn besloten plaats mij op een kale berg waar mijn gezicht tot de horizon reikt veranker mijn grondvest aan sterke rotssteen bouw daar mijn veste op onbedorven scheppinggrond waar nog vrede op…

1 stapje vooruit, meer dan een halve terug. Rustig aan. 2 stappen vooruit, 3 achteruit. Te snel. Gun me tijd, geef me de ruimte. Eeuwige, grote, eenzame, oningevulde ruimte. Vrijheid. Zonder regels, zonder afspraken. Laat me vrij, voor altijd vrij. Misschien, heel misschien, kunnen we dan (een tijdje) samen zijn. Mezelf zijn, en dat…

Zwaluwen doorklieven de lucht, voortgedreven door onzichtbare kracht. Wolken drijven voorbij in een zucht aan de zon die altijd op hen wacht. Geen vrijheid is eindeloos als het heelal. Vrijheid is binnen grenzen gevangen van dood, ouderdom en verval. Vrijheid is eindeloos verlangen.…

treft geen blaam gebroken wit weet woorden die ertoe doen scherm, opgetrokken zit ik er achter en laat een boodschap achter…

grote zeeen om te varen wereld steden om te bekijken bergen om te beklimmen palmen die zingen met de opschijnende ochtendzon die intussen al over de heuvels heeft kunnen reiken de vogels vliegen al weer speels door de lucht de eekhoorns racen nu vrij door de…

Vandaag geleefd gewerkt gepraat gelachen geliefd genoten van de zon en van elkaar net als gisteren geleefd gewerkt gelachen geliefd genoten van de zon en van elkaar morgen is er weer een dag om te leven te werken te lachen te lieven te genieten van elkaar.…

gestroomlijnd, zonder enige weerstand stijgend, dalend, door de lucht al mijn liefde en pijn gebundeld in een kleine beweging ik wou dat ik jou kon zijn niet te hoeven denken aan de leegte en pijn mijn handen om jou vrijheid, dat is wat jij wil ik ook mijn handen ontvouwen zich laten jou los zonder het te weten put ik kracht uit…

Als ik al mijn gedichten heb geschreven ik mijn laatste punt heb neergezet, zal ik alles nog eens ingetogen over lezen misschien vind ik in mijzelf nog enig verzet. Ik bedenk me, dat alles wat is gedrukt dan voor eeuwig zal voortbestaan, heel veel woorden heb ik uit mijn hart gerukt ik weet, dat heb ik zelf heel bewust gedaan. Ik dichte…

Het openduwen van het paradijs brengt verwarring met zich mee: is het nu maansikkel 3 of 4? Moet ik door dat hol? Met een stenen omheining heel laag, tot onder de knie gemaakt om er in te trappen. Wil niet falen dus volg blindelings de prikkel. Waarschijnlijk kan ik links wel ergens lucht happen. Het leidt naar een zonnebloemenhart…

kleding en de rest op een hoopje op het strand wij samen in zee [senryu] foto: Martien Montanus…

I…

Silence Een hoopje zand Kleine verhoging in het land Verstopt achter boerderijen Ligt daar het kerkhofje Van Zwartewatersklooster Hier zou ik mij neer willen vlijen Bomen en hoge zerken die een schaduw werpen op een voorbij leven Niks meer te streven. Slechts een handjevol mensen Wacht daar af op wat gaat komen Eeuwig rust en dromen…

Ik gun het je om te vliegen tot ver in 't heelal, tot ver boven de hoogste top; en te zweven langs berg en dal, met een zachte landing verderop. Genietend van het uitzicht over 'n uitgestrekt gebied waar je alles overziet. Starend naar de zonsondergang waar je je levenslang naar hebt verlangd. Ik gun je zo'n ervaring te beleven; en waar…

nog een keer omkijkend zie ik veertjes in het zonlicht zachtjes trillen zoals mijn huid voelt als in mijn gedachten de wind gedachteloos mijn rug streelt alsof tijd stil staat en jij je handen nog een keer hier zijn…

weglopen in de regen gewoon tot het einde van de straat niet meer omkijken wetend dat jij daar staat door lopen gewoon tot je niet meer voelt en het lijkt alsof de warme regen ons voor altijd van je afspoelt…

woorden zwerven door de ijle lucht kinderen wordt hun stem ontnomen prachtige zonnestralen bruut verduisterd pakken donkre wolken zich samen scholen vliegende vissen voor altijd op de vlucht voorzichtig ontluiken tulpen zich geel morgen is het vrede wordt er gefluisterd…

Vandaag ben ik bevrijd van last en druk ik ben blij, ik heb geluk! Vandaag vier ik feest van bevrijding, opgelucht ik ben blij, ben niet meer op de vlucht. Vandaag ben ik bevrijd, ik mag zeggen wat ik wil, ik mag roepen schreeuwen, schrijven want eens was het stil. Daarom vier ik feest op deze dag in mei, want ik ben bevrijd, ik ben…

Vanmorgen klonk het zingen van een vroege vogel zo zorgeloos, het verlangen dat daarin verborgen lag, die wens om te vliegen, haast onzichtbaar te landen in de belofte van een nieuwe dag ik probeer dat gevoel in tijd te vangen, raak een verloren vrijheid aan voor een enkel moment valt het licht uiteen in schaduwen die ik nooit…

de tijd verglijdt zo vaak in spijt van woorden voor de naaste nog steeds niet uitgesproken hoe werd de wereld toen in mei, zo leek het toch in vredelievendheid opnieuw geboren ja, hoe nu de morgen door de ogen van de zon in een oranjegloed de gedenksteen opnieuw verlicht vele bloemen kleuren de zinnen van hoop het diep in het…

het zout op je gezicht te proeven die bitterheid vervaagt de wind in je haar te voelen die wolken opjaagt naar de nacht als onze hoofden op een kussen rusten in de zon en zorgen veilig slapen vergeten we dat de morgen komt bewaren de geur van de zee als herinnering dat ik weer zing voor jou…