7023 resultaten.
Voorgoed
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.319 Vandaag heb ik mijn soulmate
virtueel ter aarde besteld, het voelde
alsof deze zachte lenteregen
jouw afscheidsrede heeft geschreven
ik vraag me af of jouw lippen
die mij zo vaak hebben beroerd
mijn naam nog kunnen spellen
of ben ik al vergeten in die massa
waarvan je denkt dat die al jouw wensen voedt
nu ik weet dat ik je hand…
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
De afstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.311 De genegenheid is lamgeslagen
ontwijkende ogen tot wij gaan slapen
ineens de kunst om mij te plagen
ik merk dat ik mij met angst bewapen
Vertrouwen brokkelt langzaam af
jij bent als vreemde nu herboren
de liefde die ik ooit aan jou gaf
gaat met gemak in verdriet verloren
Onvermijdelijk volgt straks de knoop
van onzekerheid tot aan razernij…
Door het vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.397 Het is zover, daar ga je dan
op reis zonder mijn problemen
ooit droomden we er van
om dat samen te ondernemen
Maar jouw geduld is nu op
praten heeft totaal geen zin meer
woorden hangen in hun strop
het is te laat voor een ommekeer
Het ga je goed, mijn lieve schat
denk aan mij bij volle maan
ondanks alles moet je weten dat
ik voor jou…
x
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
761 vergeef de zondaar
die je aanstaart
vanuit een ver verleden
een ontmoeting
als messteken
in hart en buik
draait het leven
zijn rondjes
vallen diep.....
verstild
de scherven in de tijd…
L o s laten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
841 Raar
Al bijna 38 jaar
ben jij mijn broer
En we weten nog steeds niet hoe het moet
gewoon goed met elkaar omgaan
er is altijd wel iets waardoor ik - of jij-
door dreig(t) te slaan
de pijn van de 38 jaar golft in mijn lijf
het gezin was verward
wij toen en nu ook
ik hou me groot
maar ik voel me zo klein
in leven allebei
maar wensen…
blijf
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.246 en wat
als
de lucht
die blauwer dan
blauw kan zijn
blijft
en niet weg gaat
als
de lust
die roder dan
rood
tegen het weten in
kan zijn
voelt
en blijft
dan
lief, wat dan
als het niet waar is…
pats
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.300 betoverde
luchtbellen
bliezen we
door de nacht
ik keek ze na
onwetend
zwevend
op weg
naar een oneindig
einde
zoekend
naar geluk
een luchtbel
zweeft
tot
de betovering
verbreekt…
Bloesem
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
928 Zij steelt de wind,
vliegt verder dan ik dromen kan.
Vergeet de tijd,
trekt de aarde rond
om dan zomaar voor mijn ogen
te dansen
in het licht
van een andere lente.…
Resigneren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 je tong geslepen
evenals het mes
gedreven door
innerlijke twijfel
uit evenwicht
geraakte gedachten
verstoorden de balans
die nimmer
in harmonie zou geraken
overdonderd door
gecreëerde chaos
vlijmscherp gadeslaan
hoe hetgeen er ooit was
geweest uiteenspatte
het regende over de konen…
Wouter Weylandt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
807 Last Post in Genua
Gaat me door merg en been
Een zwijgend peloton
Laat de wereld zien
Hoe verslagenheid verbroedert
Groots eerbetoon aan Wouter
Die het leven liet
Onderaan de Passo del Bocco
Had het iedereen kunnen gebeuren
Zijn equipe voorop
Door de straten van Livorno
Indrukwekkende beelden
Een dolk in mijn hart…
weggaan
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
993 je woorden liggen op tafel
naast het lege glas
een versnipperd stilleven
waar begon je en waar zette je een punt?
kan ik wat je zeggen wilt verbinden?
hoe maakt een mens verscheurde woorden heel?
ik leg mijn hoofd op tafel
naast het lege glas
snippers dwarrelen van de tafel…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Waterwegen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
893 Afscheid speelt niet met herinneringen,
zij tellen de zegeningen
van een leven vol avontuur.
De muur is wit,
daarachter grenst een wereld van gevoel.…
met die duiven in je hoofd kan ik niet praten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
554 zie je in huizen van oergras bewoners zoeken
naar het verschiet dat onder leemte ligt begraven
al geef je groen men ademt hier te bot blauw door huid
ogen willen liever alles buiten sluiten
aan de einder bij een oude stad is het leven
voor eeuwig met jou op de loop gegaan…
Hij verstaat haar niet meer...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
732 Ze zou zo graag,
willen huilen,
veilig schuilen
in zijn armen.
Hij is er nog
maar
wat ze eens vond
lijkt verdwenen.
Zij roept hem
met pijn in haar stem
maar hij verstaat haar niet meer.
Mooie foto's van vorig jaar,
ze doen haar enkel zeer
hij is niet meer wie hij was
zijn stem niet meer zacht maar zo kras.
Van binnen, een ander…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet neer in ‘t mulle zand
waar de wind zich rept om jou mee te nemen.
Ik schrijf je niet neer op steen
want zelfs dan zal de tijd jouw naam laten vervagen
waardoor zelfs ik die jou zo lief had
je vergeten zal.
Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht
want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen…
Tranen lopen hun eigen weg
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.836 Handen, eens zo krachtig, ineen verstrengeld,
glijden nu machteloos... uit elkaar.
Tranen lopen, in stilte, alvast
hun eigen weg
wanneer ik mijn hoofd nog een keer
tegen jouw zo vertrouwde lichaam aan leg.…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 er is nog het geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste…
afscheid van de kaarsjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.023 Wat nu als de kaarsjes verdwenen zijn
al hou je nog zoveel van iemand
maar je kunt hem niet meer geven wat hij nodig heeft
dan vecht je omdat je bang bent..
omdat je wel weet dat je alles hebt
omdat je wel weet dat hij alles voor je doet
omdat je wel weet dat dan alles gaat veranderen
omdat je wel weet dat je veel mensen gaat verliezen
toch…
Uitgeput en vaarwel!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
895 Uitgeput en uitgeblust, zit ze uiteengezakt in een zitzak,
het kost zelfs veel teveel moeite,
haar wangen tot een glimlach op te trekken,
dus ook die zijn uitgezakt, hangen als zakken naar beneden.
Uitgeput, niet meer in staat een vin te verroeren,
vervliegt de laatste adem, ze zakt nog dieper weg,
vervolgens geeft de laatste zucht aan,…
Verbroken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.049 Ongeschreven wetten
zetten een streep
door onze diepe vriendschap
die langzaam wegsijpelt uit mijn hart
groen gekleurde jaloezie
van opgedrongen kant steekt
maakt stinkende wonden
die zullen helen met de tijd
de littekens blijven zichtbaar…
Rijkdom
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.035 Met wilde gebaren
Werp ik gedreven
Al mijn kleding
Woest van me af
Achter gesloten ogen
Broeien de tranen
Op de bekende klanken
Van het hemelse lied
Ik zie de beelden
Van jou in je lente
Dankbaar als toen
Voor altijd van mij…
Verruild
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.122 zwevend hoog in de lucht
heeft ze het aardse verruild
hangen zorgen nu in de wilgen
balancerend boven de golven
danst zij op tonen van de wind
koesteren wij haar stem
die ons raakt
tot kippenvel aan toe
blijft ze voor altijd schijnen
gelijk een ster…
Het onverwachte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.145 Als een hakbijl,
als een moker,
als een donderslag
bij heldere hemel
vertelde je mij,
ik wil niet meer.
Als een mes,
‘n scherp net geslepen,
gekarteld mes,
kliefde je woorden
door mijn hart,
keek je aan en zei:
vaarwel!…
Te...oude foto's
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.562 Als ogen konden spreken
dan spraken zij eens van immens geluk.
Las ik die luchtigheid en
zorgeloosheid in onze ogen maar weer
want lees nu nog enkel woorden
van "verdriet" en 't doet zo "zeer"....
het spijt me maar ik kan echt niet meer.
Ik zal voor altijd om jou blijven geven
maar
gun ook jou een gelukkiger leven.
Helaas kan je…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 Zonder te kijken voel ik jouw aanwezigheid.
De ruis van een blad,
de vlucht van een vogel,
een ster die mij toelacht.
Zonder te geven ontvang ik jouw liefde
als een golf die komt.
Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt.
In ieder wezen ben je nu aanwezig,
talrijk, zichtbaar verdwenen.
Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden…
af
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.609 stilstaan
stilt
mij
mijn woorden
in de stilte
van mijn hart
zwijgen
mijn ziel
stil
stil
is alles
wat ik ben…