10326 resultaten.
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 eeuwige ruimte bood,
het was dicht bij de rust in mijn leven
waar vind je dat nog, in deze tijd
waar het hart het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn
waarin je veel achterlaat
en het gelaat zich ontspant
het aldoor moeten verraadt
het zijn van die telbare
doch vergeten momenten
in de jacht…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen
Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed
Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd
Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd
En kan hij bij de verste schonen komen
Zo viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk…
Altijd
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
2.638 Altijd zal ik van je houden.
Ik wil je nooit, nee nooit meer kwijt.
Want wat er tussen ons gegroeid is,
dat trotseert de eeuwigheid.…
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Het is een schoonheid
Waar ik alle dagen naar mag kijken
Naar de wonderen van dit heelal
Ik zie en ben verbaasd---
Wat zich allemaal laat zien aan mij---
En aan alle mensen.
Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen…
Zwaan
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
920 bij het meer
die ene keer
een zwaan dobberde kalm
het water zo glad als een spiegel
de volle maan scheen
de wolken versluierden de maan
de wereld was stilletjes aan het vergaan
maar die zwaan
die blijft eeuwig
in mijn herinnering
bestaan…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik ben geweest
zonder de pot met goud te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen…
Haiku
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Luid
schreeuwende gedachten
doelloos dwalen ze
door de mist heen
zoekend…
Electricity
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
712 Luid
schreeuwende gedachten
doelloos dwalen ze
door de mist heen
zoekend…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Schoonheid van jouw woorden
doet mij nu slechts smelten
de graden
blijven constant
hoewel uitschieters
naar boven weer nieuw zijn..
tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot…
Parool: World's Best Designed Newspaper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Ook ik heb een smoel
ook ik had een missie
Openhouden van het AGO-Zwembad-Diemen
U gaf mijn smoel en missie
drukrecht met een open brief
Het Ago-Zwembad-Diemen bleef open
U bent Amsterdams en internationaal
maar ook regionaal en lokaal
U bent: World´s Best Designed Newspaper
Ik voel me zo trots, excellence met
Het Parool onze…
klimaatverandering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 De verleiding is groot
om te denken dat we met
die klimaatopwarming
maar moeten leren leven.
Dat we er toch niet aan kunnen doen
of dat de prijs om ze tegen te gaan
te hoog is.
Hoe alarmerender de berichten,
hoe meer de mens geneigd is
om ze te negeren.
Laat ons er daarom vanuit gaan
dat we die uitdaging wel aankunnen
en dat het wel…
groene amsterdammertjes onder elkaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
882 hebben eindelijk
de smaak te pakken
nu kan worden afgewacht
wanneer de eerste stadsagrariër
eens over de dam komt rakken
misschien langer dan gedacht
kent u immers het percentage hunner
dat urbaan in volières werd hervormd
van carnivoor tot vegetariër
bij weekblad De Groene daarentegen
denken ze opgelucht en onomwonden
roven en jagen…
Laat mij maar sporen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
558 hoor jij niet allang dood te zijn
zit je weer te plagen met de stuipen
op het lijf jagen van weerloze mensen?
Ik vermorzel je en spoed allen
voor mij uit te willen lopen
en achterna te kunnen gaan want
zij hebben niets meer te vrezen.
Op de goede afloop wordt gelet.…
Krullen op zee
gedicht
2.5 met 64 stemmen
18.004 Als god is goed
dan heeft hij krullen
houtkrullen
metaalkrullen
krullende golflijnen
krullen met potlood getrokken
door boodschappenlijsten
krullen op zee
God speelt met zijn haren in de ochtend
speelt met zijn haren in de middag
laat in de avond wat krulspelden vallen
Midden in de nacht jaag ik een vinger
door god's…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 Vlieg met rebellen door de lucht
zwarte blikken braken doden
boven groen, boven moeders
wolken jagen de wereld weg
alles klein, alles zon
is er - godzijdank - een boom
met frisdrank flesjes
en veertien buurtoudsten
maisgele dotten drooggebarsten aarde
bevechten heiligen op borsthoogte
met graanvelden en avondrust in zicht
is de hemel…
Tijdwijzers
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
622 Langs gelijke stations elk uur
jagen wijzers op elkaar
en zal de kleine het van de
grote winnen op de lange duur
is de hoogste stand bereikt
aan eigen 'slag' gebonden
en na elke 'misslag' moet
het uurwerk worden geijkt
en luidt de bel voor nieuwe ronden
en wordt de finish steeds verlegd
maar zijn deze wijzers aan
elkaar gehecht.…
Grachtengordel 3: One-night stand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.062 Een etentje bij kaarslicht en wijn
en mensen lijken mooier dan ze zijn
door hormonen die door hun lijf jagen.
Ik hoor beloften klinken in haar lach
voel de zoete pijn van weemoed
vannacht wordt er op de gracht bemind.
De scene doet me denken aan lang gelee
aan 't snelle vergaan van het bestaan
aan iemand die ik goed heb gekend.…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder dat mos, beloven
kan ik iets, daar beneden is waarschijnlijk niets,
slechts voer voor een verhaal, waarin ik
verdwaal, na afloop te trots om te huilen,
onmogelijk de tijd te ruilen, mijn plek
verkleind tot omzoomd zerk, waarin
ik me kan verschuilen, daarboven jagen…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Mager paardje, jaag maar:
De steppe is eindeloos breed,
De vliegen steken in je flanken,
De stenen je zere hoeven,
Je mag nooit stilstaan en drinken
En de zon is zo hard en zo heet.…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 Als takken zwiepen,
zoals wij eens liepen,
een hand in mijn zak,
de ander verstopt
in die van jou,
als wolken jagen
langs de lucht,
mijn stappen naast de jouwe
in vogelvlucht,
als auto’s razen over de weg,
als fietsers proberen
thuis te komen
voor de bui losbarst,
blijf ik me verwonderen
over mijn hand
in de jouwe geborgen…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
Het gietijzer van stations...
gedicht
4.3 met 6 stemmen
10.168 Maar wij schrikken zo snel niet meer,
wij laten ons nog slechts elkaar op het lijf jagen.
We reizen van ons vandaan, elke dag, zo ver
als we durven, met het oog op bestemming. Niets
minder dan dat. Ik zie je van verre komen, gaan.
----------------------------------------------
uit: 'Alle dagen zijn van liefde', 2008.…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun verveling bezweren
met muziek die door iedereen kapot is gedraaid
en wildplassers kan ik 's nachts op straat doen
protesteren tegen daglichte meneren die de nacht
willen regeren
en ik kan steeds meer zinnen
die niets beweren
gebruiken als pillen om een feestje te versjteren
ik jaag…
EMILY DICKINSON 754
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Mijn leven was een jachtgeweer
Geladen in een hoek
Totdat de eigenaar het zag en
Meenam, was het zoek
Nu dwalen we door bos en dal
En jagen daar op wild
En telkens als ik voor hem spreek
Herhaalt dat hoogte mild
En als ik schater, komt de gloed
Die de vallei glazuurt
Dan is het of een kratermond
Een lachsalvo afvuurt
Wanneer ik na…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 In deze snelheidscultuur
wijst elke klok uur na uur op
cijfers van winst en verlies
Vicieuze cirkel rond ‘hebzucht als devies’
In ‘t leven onder strenge heerschappij
van economische dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk…
Vuilstort
gedicht
3.2 met 14 stemmen
5.592 En als ik loop
verlies ik haar, ik voel een baard, mijn jas
verrafelt waar ik sta en alle wolken
jagen Greenwich achterna.
Dan gaat het snel: er drijft een dorpskerk door
het water, wier en vis bevolkt de Dam,
nat, grijs, week, dacht je randstad, zag je zee.…
De querulant
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Vanaf de dag dat hij kon praten ging ie klagen
Het leven scheen voor hem een lange reeks van plagen
De mooiste lentedagen konden niet behagen
Ze deugden nooit, noch aan het eind of het begin
Voor zijn omgeving was het nauw’lijks te verdragen
Hij deed niet anders dan de boel in treurnis jagen
Door iedereen met zeikerijen te belagen
Mijn Lieve…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 Zijn lange nagels, die jagen mij vrees aan voor straks
als we
maar eerst die hals uit, die nauwsluitende Sehnsucht.
Wat doen ogen als ze elkaar uitspelen?
Het is de dobbelsteen
die kraait sardonisch nog een keer nog een keer
tot ik mijn hals aandoe, om mijn ogen te vertrouwen.…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Laat tijd en ruimte door de vingers glippen,
Jaag de horizon, als een vogel zo vrij.
Trek sporen in het natte zand,
die de zee onherroepelijk doet verdwijnen,
als levenszorgen, de jouwe en ook de mijne.
Vloedlijn, levenslijn, volgen wij hand in hand.…