Alle inzendingen over levenslijn, oneindig

2087 resultaten.

Sorteren op:

Een nieuw begin

netgedicht
3.1 met 62 stemmen aantal keer bekeken 8.842
onverstoord diepe gaten in verloren machteloosheid ik verzuip in verbeten strijd raak mijn gedachten niet kwijt schud mijn hoofd in moedeloze onverdraagzaamheid sla wild om me heen, verhard als steen, dolend in donkerzwart de tijd glijd vooruit en verdwijnt in gepijnigde eeuwigheid ik spring vooruit, geef me over overspoel me in oneindig…

voor een verloren prinses

hartenkreet
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.352
je leeft als een kind in een landschap van liefde op de adem van de wind de bergen een reflectie van oneindig geluk maar in diepe dalen vallen dromen soms stuk je begint te verdwalen in een zoektocht naar meer versplinterde idealen met als enig houvast gesponnen verhalen geweven in goud een prins op zijn paard die voor altijd van je…

hervonden geluk

hartenkreet
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.591
tijdloos en zacht hoopvol als jouw lach tranen door verdriet verlangen in een zucht harten omsluierd een liefde intens waas van passie gedragen door een wens loop mee in dromen reik naar de zon ongrijpbaar verlangen op zoek naar elkaar oneindig diep wensen bewarend verstrengelde harten in hervonden geluk…
danny cant.19 november 2003Lees meer >

Zachte dekens van geluk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Heerlijke in zachte dekens van geluk ervaar ik telkensmale het oneindige niets lijkt op een doortrapte ervaring waaronder we wel vaker zijn gepaard Kijk! zie daar een vogel van de lach nimmer zag ik zulk geluk op een gelaat terwijl we zingend langzaam, teder vrijen hebben we de slaap voor vannacht bewaard…

Hemel van de herfst

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.655
onder wegzwierende zomervogels tegen tedergeelgesneden horizon sluimeren driften gezwind en ontvlammen kussen naar lomer smelt de wind ons warmwitte lichaam dat kronkelt oneindig tezamen op vochtgroenemossen rond dieprood knisperend berk en beukenblad zojuist gevallen door de herfst zacht uitgelegd tot in de geulen van ons verhittend…

Lichtlezer

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 710
Je wees naar nevelen voor de zon waarin licht met kleuren speelde beweerde dat de wind daaruit vergeten woorden spon die jij verzamelde en las wanneer je wolken droomde ik keek maar vond een transparante maan waarom de nacht zijn vleugels vouwde drijvende door zinnen van oneindigheid je lachte sloot mijn ogen en ik zag…
sacrajewa30 augustus 2007Lees meer >

Residu

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
Totdat de ziel van onze woorden wederkeert werp ik een baken in de zee van tijd dat uit de tal van tekens uit oneindigheid slechts jouw bewegen registreert. Wat komen moest en wat verloren ging, elk spreken kent zijn vastgesteld traject: het woord bepaalt de vorm van ieder ding - slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…

wij lieven ons steeds weer

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Uit: Intiem genot omarmd slapen wij in om te ontwaken huid aan huid in ‘t morgenlicht nachtelijke geuren beschermd door handen in hun bewegen als spelende dieren groeien wij vanzelf samen tot één gloeiend lijf en dromen wij met gesloten ogen oneindig geluk ons lieven in een zonnewind als verstrengelde…

Gestorven engel

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Haar vleugel gescheurd Door etterende wonden Die van binnenuit Hun weg naar haar fysiek toe vonden Oneindige duikeling Van utopie naar een hol leven Ze koos voor haar hart Waardoor ze uit de hemel werd verdreven De moeilijkste weg Naar het grootste geluk De kans veel groter Dat alles mislukt Vertrouwend op het lot En een toekomst…

Voorbij

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.169
In tranen verzonken Oneindig verdriet Zat ze daar, tranen blonken In haar ogen, het pleit beklonken Ze barstte bijna en hij verliet Haar alles, haar dromen Uiteengespat in vale wanhoop In ijdele illusie bekroop Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen Kwetsbaar en aangedaan fragiel Een hoofdstuk afgesloten Verlaten en verstoten…
Dick Simonides14 september 2008Lees meer >

Zwerftocht

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 893
Ver weg de ruimte grenz'loos ontstegen, m'n blik op oneindig zwerven gericht, verkrijg ik plotseling een nieuw inzicht; heeft mijn horizon een einder gekregen. Mijn odyssee komt er tot een stille stop en eindigt waar zij ooit is begonnen. Ik heb ook m'n hoogtevrees overwonnen en vrees niet meer de klim naar de top.…

Moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
Tijd staat soms schril in oneindig loze momenten uit het verleden stille prenten vallen de uren en dagen stil Totdat de tijd ons inhaalt sloom en constant bleek en broos vervaald gebouwd op wankel drijfzand Momenten, die traag vervagen tijd aaneengesmeden tot in lengte van dagen langzaam weggegleden…

straat de steeg

hartenkreet
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.599
de straat zingt een droevig lied voetstappen vol van verdriet lopen door de straat van verleden tijd elke voetstap zit vol met lood spijt maar we moeten door wachten op de tekens o geef toch èèns gehoor het is zo donker in de straat zo stil de straat is oneindig de straat is leeg de straat de steeg…

Het Beloofde Land

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
Toen handen mij sloegen werden mijn wonden verzorgd Toen liefde mij brak werd mij hoop gegeven Toen woorden mij kwetsten werden mijn tranen gedroogd Toen de dood mij riep werd ik gevuld met leven Oneindige kracht Onzichtbare Vriend Al wat U mij bracht Waar heb ik dit aan verdiend?…

roep ik mij terug

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
die hopeloos mijn buik bevolkt navel-diep daal ik af naar die plek aan het water waar mijn bron ontspringt het rijk van genoeg en vervulling daar waar ik mij verloren heb roep ik mij terug fluisterend waaieren lichtgroene bladeren in kronen van zacht wiegende bomen mijn naam die ontspringt uit de diepte en over grenzen naar oneindig…

Wilskracht ~ Duogedicht met robderonde

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
die stappen waren te groot voor de maat schoen die haar ten deel was gevallen zevenmijlslaarzen benen oneindig door over dor en leeg en kaal onverstoorbaar evenals de zon brandt het verlangen almaar dieper de uitweg uit het doolhof lijkt hopeloos verborgen troostend de schaduw totdat de zon zakt en de te kleine maat haar brengt…

Een gelig winterlicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
leeg en wit is de vlakte ontdaan van alle opsmuk en waan een straffe noordooster haalt uit met ijzige adem vaal schijnt de zon een gelig winterlicht waarin warmte wordt gemist een schaatser tart de elementen krast langs het riet voorbij blik op oneindig een gedachte in de kop de elfstedentocht dan zegt hij stop…
wil melker25 november 2010Lees meer >

Het hemelse kramen

netgedicht
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
wit sluierde langs muren golfde en danste in een maagdelijk feest jij bent er geweest deelde het hemelse kramen van plezier kleurde uit licht nuances in begroeten ontmoeten van leven dat brandend pigment gaf aan het intense nemen en geven zacht sluier je weg danst in het wit van de muren je oneindige uren…
wil melker9 december 2010Lees meer >

Zaagselsporen …. (3)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Ritsels in gebint, sprookjesboek wat openspringt, oneindig verhaal. Portret zoekgeraakt, jongen met een oud gezicht, gebleekt morgenlicht Achter prikkeldraad, wordt willekeur versneden tot lappenpoppen. “ Ieder is het kind van de rekening zijner daden.” S.Freud HTTP://www.pamapoems.nl…
pama10 februari 2011Lees meer >

Perpetuum mobilé van levensritme

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Tijd is als de zee oneindig verre deining in hoog en laag aanspoelende vloed woedend als branding ebbend verdwijnend met regelmaat en rust, perpetuum mobilé van levensritme.…

Verder, altijd verder

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 717
Stilstaan in het nu, Herbeleving van het Moment, dat is waar Mijn geest naar verlangt Noem het rust voor Het overwegen van een Gebeurtenis die anders Ongemerkt vervliegen zal In de oneindigheid van De tijd - in het nu Wil ik leven, altijd in Het nu, ook als ik zeker Weet dat die rust me Niet gegund wordt, want Zoals alle…

Verdrinken in nergens

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
En ik zou dwalen in een witte woestijn waarin de zon nooit ondergaat en blanco een oneindigheid mij zou beroven van oriëntatie en denkvermogen ik dorstig zou zoeken naar letters die net zichtbaar aangrijpingspunten om mij omhoog te trekken uit dit dodelijk moeras van nietszeggendheid. Dit zou kunnen...…
Imiza23 december 2013Lees meer >

Weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer een helix van ooit, gevangen in verloren…
Iniduo11 januari 2014Lees meer >

Raakte engelenhanden aan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ik raakte engelenhanden aan geen vingers zoals in het aards bestaan maar pure energie was snel omhoog gegaan verkennend en nieuwsgierig kwam ongestoord vlot bij de hemel aan werd opgenomen in het groot geluk dat alles wist van tijd en eeuwigheid met een oneindig zicht ineens blokkeerde ik mijn energie geaard voelde dat ik nog…
wil melker25 februari 2014Lees meer >

Niet bang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Nauw´lijks merkbaar, voor Geen buitenstaander te zien, Zie ik je daaglijks vooruitgaan, Millimeter voor millimeter, Met micro-beetjes tegelijk Zie ik je groeien Vanuit het oneindige niets Naar opkomst en groei En dat je bloeien zult, Dat is wel zeker, Ook al duurt het Voor mijn gevoel Nog wel eeuwen lang, Ooit kom je tot volle…

Als Absalom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Als Absalom hang ik met mijn Lange haren in de doornige Struiken van mijn verleden - Verder wil ik, verder moet ik, Ik weet het, om niet oneindig Stil te blijven staan - Vastgehouden door de tentakels Van de oude tijd zit ik gevangen In alles dat mijn bestaan bezwaart; En toch zie ik licht, daarginder, Daar in de verte, daar wil…

Ademloze Huivering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Overkomt mij in werkelijkheidsdromen geen zuurstof krijg ik dan door jou sprakeloos ben ik want jij bent mijn spreken sidder bij de muziek van je stem waar ik zo van hou door je ogen verruimt mijn blik naar oneindig jij lieve zielezuivering zo zijn we elkaars onderkomen stort je gedachtenstroom maar in mij dan word…
Cor van Vliet10 februari 2016Lees meer >

onomstotelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
eindeloos zonder bedoeling ongebreideld in fantasie het openen van de derde fles drink en schenk rode bessen luisterrijke herfstbries hoge vogel en nabije merel transformerend panorama van luchten breedbeeldscherm onuitspreekbaar oneindig breedbeeldscherm nooit was de hemel zo aanwezig glorieuze aftocht onomstotelijk bewijs van niet…
dondolo28 februari 2016Lees meer >

vlinderboom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
vooral als ze in juli weer in vol ornaat te pronken staat neemt zij me mee naar de tuin van mijn oma en opa waar ik ooit al te graag mijn neus in haar bloesem stak en naar ‘t oneindig gefladder van de vlinders keek hoe ik nog steeds haar lonkende geur naar binnen snuif, weer met de blik van een kind naar elke vlinder staar…

Alle scepsis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ramen stevig gesloten wil alleen nog het geluid van boven in mijn ontvankelijke geest alle scepsis over religieuze zaken heb ik overboord gezet het negatief stramien was al vroeg aangelegd hebben is voor mij geen optie meer wij komen zonder iets het levenslange vergaren eindigt zonder het gespaarde besef eindelijk dat ik oneindig…
wil melker1 augustus 2016Lees meer >