6775 resultaten.
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Een kikker springt weg
voor mijn voeten,
op zoek naar water –
het is hem hier te droog.
Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 er hangt een familie
om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe…
Lik me alsjeblieft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kom Binnen, Toekomst
ik wil leven en gelikt worden
lik me alsjeblieft droog en koel
Doe Het Nu…
mijn mes snijdt borsten
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.765 ik schilder je
plet je op het doek
mijn mes snijdt borsten
tepels rijzen onverhoeds
ik vorm en modelleer
je in het raken, leg mijn
ziel in je als ogen die je
meer dan levend maken
verf droogt in
eigen lijnen en legt
zachte emoties bloot
ik penseel vooral de mijne
je bent niet klaar
nog lang niet opgedoekt
het drogen duurt…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 In pake's pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Het hart is dood
Wanneer het licht is gedoofd
je tranen droog
omdat je niemand anders dan jezelf bedroog
Het licht is klaar
Het licht is duidelijk
Het licht is daar
Ga er terug naar toe geleidelijk
Voorbij
Voor je het weet
Je klok tikt niet meer
Het is onvermijdelijk
De keuze is simpel
want bij Allah ik zweer
Het licht de laatste…
woestenij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 o kon ik nog mijn ogen
op uw lijfje laten drogen,
ik had wellicht nog mededogen
met uw wensen, één seconde lang,
misschien.…
Eerste lentebloeiers
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
463 ik zag
hoe jij al
voorzichtig
je passen nam
keek waar jij
je voeten zette
op een vrije
plaats tussen
de takjes van
herfststruiken
want onder
het droge blad
waren de eerste
krokussen in alle
rust aan het ontluiken
je hand
stuurde mij in
samen ontwijken
omdat wij zo lang
mogelijk naar
deze nu nog
bijna verborgen
eerste…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…
Gaandeweg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
215 warmte
uitkijken vanaf mijn balkon
Wisselluchten
Rode geraniums, het volle gewicht
van mijn ziel rustend op de aarde
Zinnelijk van welbehagen
flaneert mijn stem en vertelt ze
het aan een vriend, andante
De muziek die ik ben
Daarna aan tafel
de potloden geschikt
Ik teken in stilte
ga er in op, glimlachend
om de regenboogwaaier
van droge…
Zandsculptuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
5.629 Ik heb je
als zandsculptuur
opgebouwd
vanuit droge korrels
gaf ik je jouw gezicht
met mijn vingers
miljoenen verwerkend
vormde jou vanuit
een loze massa
je belijning
ragfijn
door kosmos omhuld
steeds dieper
groef ik
in mijn binnenste
haalde jou eruit
liet de wereld je zien
totdat de storm
je ondermijnde
en ik moest toezien
hoe jij…
Zijn Laatste Blik
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.932 Zijn lippen droog
en ook gebarsten
kwam hij van zijn
kussen omhoog
een opleving
vlak voor zijn sterven
keek hij ons aan
en naar omhoog...
Toen ging hij liggen
zijn tijd was
gekomen
De engelen namen hem mee
Een glimlach
verscheen op zijn mond
Het werd stil...
en wij wisten...
Het was nu oke...…
mijn paardje
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
896 liefste, met watten lippen
kus mijn wonden droog
laat mijn bloedend oog
van uw schoonheid nippen
streel me met uw vingertoppen
en laat onze monden niet
bij lieve woorden stoppen
liefste zon in mijn verdriet
mijn paardje, mijn schoonheid
wiens rug met m'n benen
versmolten is, stop op m'n wenen
waarop ik richting vreugde glijd…
Handwas
netgedicht
3.2 met 588 stemmen
81.563 ik maar als was in een mand
dan kon ik lekker liggen blijven
in geur van zilt bezwete lijven
verbleekt door zon, geschuurd door zand
was ik maar als was aan een lijn
verblindend zou ik naar je zwaaien
kom dichterbij, ik wil je aaien
verleidend intensief robijn
frisse wind door al mijn draden
warmend licht bespeelt mijn huid
nog niet droog…
Beaam het neen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.291 Beaam het neen
met alle weerstand
aarden wal
al omgezet in bloed
en vezels spannen zich
helaas
je bent te laat
vuur zoekt zijn weg
langs elke plooi
druipt weeë lucht
een kwijlbaan
op de vlucht
voor eigen geilheid
dus beaam het
droog je huid
zeg neen
helaas
je droomt je weg
omdat jouw weerstand
zwanger van verlangen…
Op blonde hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 je danste
met de eerste
regensluiers
in je haar
nog was
het droog op
blonde hoogte
maar druppels
holden achter
elkaar aan en
slierten in het
snel naar
beneden gaan
water in je nek
je lachte
schudde miezer
in het rond op
de draaiende
beweging als hond
de warme bui gaf
je een tweede huid
die als gegoten zat
waarin jouw…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 ik heb de
lijnen gelezen
in je gezicht
gezien wat
de jaren daar
hebben aangericht
kleine en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten…
narcissus pseudonarcissus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.176 wilde narcis bolgewas
Griekse praal
schittert in het gras
je verwacht heel wat
maar wat een prutbloem
in de vaas
slappe was
kroon diepgeel
toont trompet
matgele slippen
vormen bloemdek
kleurt zoals het voelt
alles zo week
de schede kan
ermee door
bruin kleurt
van perkament
eenmaal gesneden
droge doosvrucht
ongelogen
nat m…
Op de heupen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.564 liever hadden zij zich thuis
in de bank geboord bij hun
vermoeide kont
zij gaan niet vaak naar feesten
maar er zou dans zijn en bekenden
dus wie weet werd het wat
droge wijn aan de rand van de zaal
waar het ritme begon
was die kont niet stil te krijgen
moesten zij wel die voeten volgen
naar die vloer, werd alles wakker
konden…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 bevroren in het beeld
vermijdt de tong de woorden
die in een verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar…
Ken je dat?
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.081 je kent ze vast wel, die momenten
dat het vel je even niet meer past
dat je weg wilt lopen bij jezelf maar
zelfs geen weg vindt op de tast
van die dagen dat de regen zich
van zijn natste kant laat voelen
jou onder je huid nog raakt en je
het liefste weg zou spoelen
dan druip ik af zonder een woord
droog mijn draad met de intentie
wat…
eens diva
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.102 aan haar vinger
waarvan de nagel nog nooit
gebroken, een bonkige robijn
dieprood geflonker voor het hart
dat van hebben houdt
ligt er op de plank geen brood
geen vlees noch vis koel
naast de verlopen jammerpotten
en zo kil in huis nu
de laatste kolen weggeteerd
de kelder nog het leegst
ze lacht naar de mensen
droog, fortuin heeft ze…
Slechtziende of erger
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.321 Vuisten tot bloedens toe
stuk geslagen op
gepantserd glas
tranen gehuild
met droge ogen
schreeuwend zonder geluid
struikelend
over keien
die rotsblokken bleken
licht wordt schemer
schemer tot schaduw
schaduw tot angst
wat blijft over
voelende handen
in wanhoop zoekend
het kan erger
fluistert de wind
en ik prop mijn oren…
duivenleed
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.547 in het zonnetje op een terrasje
met een lekker kopje capuccino
een puntje appelgebak met slagroom
of een glaasje droge witte wijn
met een portie bitterballetjes
of stokbrood met kruidenboter
met mijn linker elleboog leunend
op zo`n wiebelgroene horecatafel
gniffelend wachten op dat stuk kruimeldief
die plusminus een week of wat geleden…
de beelden IV
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
887 zoals gezegd, awel ja
ge weet 't toch
in de morgen als de dauw
zijn parelkes verdampt
aan het zonneke, al die
geel blaaiges bijeen zijn
gekropen in een hoekske
bij het kerkhof
komt zij aangeschoven uit
het niets, uit de vlakte
waar maïs staat de drogen
bietenkoppen stikken in
hun loof, de kiekendief
bloed om het dorp legt
de stenen van…