26246 resultaten.
Briesje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 Laat deze liefde een licht kind zijn,
zoals een veertje uit de ganzenpen
van de verdronken componist Joe
O'Reilly, die enkel componeerde
wanneer woeste stormen de
branding lieten zingen
Mocht later het vederlichte kindje,
door een windvlaag, belanden in
een modderplas, dan zullen wij
haar wiegen op onze adem,
tot zij weer zweeft
en lacht…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 Als de passiebloem bloeit, sterf je niet
want dan kun je haar parfum niet ruiken
haar mooie bloemen blijven ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 strand met dromen
ik tel de korrels
hoor de golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit in koestering
de branding…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 pijn weerklinken
rijt de wond uiteen die mij verscheurt
geef mijn hart de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen
dreunt de branding…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..zingen de golven
bruisend is de branding…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 ze heeft de zee gekust
wijl haar ogen dronken
van verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Een duik in 't woeste water,
met ongewoon sterke branding,
de zon aan hoge hemel
rond de klok van twee.
Mijn huid begint te gloeien,
kamerwit wordt kreeftrood,
in 'n onbewaakt moment
aan 'n ijskoude Noordzee.
Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
Verhaal van de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Luister op het duin naar golven der zee
Daar spoelen ondersteund door branding
Verhalen van lang verleden met zich mee
Verhalen van verre landen onbekend
Met kusten van rotsen of palmenstranden
Landen vol schoonheid zo niemand kent
Daar in Atlantisch heerste enkel vree
Geen haat of nijd verscheurde de band
Helaas, ’t is verdwenen in…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast stil, maar het is geen spel meer
We gaan er maar bij liggen
luisteren naar de rijen branding…
Shotjes hormoon
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 je ogen
het onbezorgde
spel van kleur
en muziek
waarbij armen
en benen als vanzelf
meebewogen op de
natuurlijke ritmiek
je stem lachte
melodieus
lokte hoog uit
en herhaalde
verlokkend tot
consensus in toon
het warme gevoel
tussen ons gewoon
zacht vibreerde
wel geladen
met shotjes hormoon
die golfden tussen ons
in een branding…
Aan het strand%
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
180 Kwallen drijven rustig op d’golven,
Tot de branding ze werpt op ’t strand,
Blijven als gelatinepuddinkje in ’t zand,
Ze door schelpen worden bedolven.
’n Jutter scharrelt tussen de schelpen
Of er iets van z’n gading ligt,
Meestal niet meer dan wat scherven
Van een fles of wat potterie,
Zelden iets bijzonders of van waarde,
Verdiensten ’…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Ze kijkt links noch rechts,
Loopt linea recta naar de branding,
Ze aarzelt geen moment,
Voor je ’t beseft, versmelt ze met de deining.
Ik blijf staan om te bezien,
Wat er nu te gebeuren staat,
Zie, ze komt al weerom,
Loopt de zee uit zonder mij te zien
Gelijk de duinslag in,
Mij, in verbazing, achterlatend.…
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
336 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Ik laat mij opluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 nee, ik sla niet op mijn borst
dat ik niet vloek
maar het geeft bevrijding
rotte tijding vraagt erom
rond en krachtig allemachtig
hoor ik wat ik zeg
ik pak denkbeeldig in
afzien van geveinsde vroom
wals mooie woorden plat
terug wil ik realiteit
onderweg blijf ik toch
waarschijnlijk
moedwillig steken bij
mensen die mij lief zijn…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
Jan Steen in ere gehouden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.391 de buren klagen
steen en been
getverderrie
rotzooi troep en herrie
huishouden van jan steen
groenten staan te rotten
peuters doen het niet in potten
de muizen lopen over
wat wilt u zei de heer des huizes
hoge kunst staat hier onbetwist nummer één
wij zijn ingericht naar een echte Jan Steen…
Zinloos gevoel
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
962 het cognitieve hersencentra
ongevraagd genesteld
in frontale hersenkwab
-Mijn kop-
mag niet voelen
een mens gestort in winkelcentra
voel niet……
het hongerige kind
bommenregen
en sssst
niet schreeuwen
rustig beredeneren
apaiseren-kalmeren en beweren
dat het allemaal wel gaat
'overgevoelig mevrouw meneer
u functioneert niet meer'
rot…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
wijze zoektocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 een rode
paradijsvogel
komt in stijl
aangestoven
op de rots,
zijn echo
in cadans.
tussen bomen
en plannen
zijn kleuren
gesmeten
om strakke mond
die op de knie
rustig rust.
gepeins in gras
een gele vlek
glimlacht.
aan flarden
openkrabt
de bolster
uitvliegen.…
Levensavond
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Wie had ooit gedacht
dat ze op haar levensavond
ze was al in een verzorgingshuis
dat zij nog eens
zou verzuchten
die rot rollater
ik kan niet eens naar hem toe rennen
ze vond immers
nog een extra grote liefde
al was ze dan ook al tachtig
en hij er ver over heen
wie denkt dat zoiets
niet op waarheid
zal berusten
moet maar eens…
De trots verdronk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 de jacht naar grond
heeft bergen
hun bomen gekost
waar wouden
domineerden dekt humus
nu de kale rots
het vergeten dorpje
in het dal deelde al snel
de mooiste vergezichten
tot de regens kwamen
en de aarde losliet
glijdend in haar vrije val
de trots verdronk
van generaties leven die wel
in wortels zijn blijven steken…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…