Alle inzendingen over rots in de branding

26246 resultaten.

Sorteren op:

Briesje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Laat deze liefde een licht kind zijn, zoals een veertje uit de ganzenpen van de verdronken componist Joe O'Reilly, die enkel componeerde wanneer woeste stormen de branding lieten zingen Mocht later het vederlichte kindje, door een windvlaag, belanden in een modderplas, dan zullen wij haar wiegen op onze adem, tot zij weer zweeft en lacht…
Klaas Kat19 november 2006Lees meer >

Als de passiebloem bloeit

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Als de passiebloem bloeit, sterf je niet want dan kun je haar parfum niet ruiken haar mooie bloemen blijven ontluiken in de kleur die zo past bij verdriet Als de passiebloem bloeit, huil ik niet want ik laat m'n geluk niet doorkruisen nu mijn hele heelal staat te druisen in de branding van al m'n verdriet Nu de passiebloem bloeit laat ik…

vingers die me nooit vervelen

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.879
strand met dromen ik tel de korrels hoor de golven komen ze schitteren de zon in kleur, de zilte geur waarvan ik nu, voor altijd afscheid zal gaan nemen ik zie je lach, het liefste dat de wereld bracht ik voel je handen strelen vingers die me nooit vervelen die altijd praten met mijn huid, passie ver vooruit in koestering de branding…
wil melker12 januari 2004Lees meer >

vraag me niet

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.398
vraag me niet hoe oud ik ben mijn ziel kent geen leeftijd kijk naar de zee vertel mij hoe oud zij is zo is het ook met mij er zijn telkens nieuwe golven bruisend in een branding ik draag schepen over oceanen de wind speelt mijn takken wuiven in zijn hand bladeren zijn mijn kinderen bodemvoedsel in de herfst elke dag kom ik tot jou…
Wim Niesten11 februari 2004Lees meer >

kuste me in winters licht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
ik heb genoten van je liefde en je lijf met als bewijs de stappen in het zand de sporen op het strand waar we op golven joegen en ze oversloegen in het wit van schuim ik zag luchten in je ogen zon op je gezicht we lachten samen branding je kuste me in winters licht ik spatte zee en likte zacht het zoute water van…
wil melker28 februari 2006Lees meer >

jij was in gisteren gehuld

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij…

De tango en de zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
pijn weerklinken rijt de wond uiteen die mij verscheurt geef mijn hart de klanken van de weemoed zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt de trage tred van slepende akkoorden vol van ingehouden passie en vuur houdt mijn weemoedig hart gevangen kluistert mijn geest in dit verdrietig uur en in de zilte storm van mijn verlangen dreunt de branding…

mijn stenen bruiden

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
ik weet mijn stenen bruiden koketterend met basalt de lustigste van allen is vastgezet in warm asfalt ze lokken zee in eb nog heel verlegen golven samen nieuw gebied dat met vloed meer kansen biedt daar ruist de branding weer het nieuwe lied van komen en van gaan onder springtij bij een volle maan uitgeteld na lange uren spat…

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..zingen de golven bruisend is de branding…

Zeemoedig

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 502
ze heeft de zee gekust wijl haar ogen dronken van verlangen over de deinende golven naar de branding staarden ze heeft de zee gekust met schelpjes in haar beide handen zand tussen haar tenen de wind fluisterend in haar oren, wapperend haar haren ze heeft de zee gekust denkend aan hem die ze zojuist een groet bracht haar vriend nooit…
windwhisper10 december 2009Lees meer >

Ogen vrolijken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
met handenvol zomer kom jij terug uit het vakantieleven de zon heeft kleur aan gezicht en lijf gegeven ogen vrolijken ontspanning en rust ik heb je te lang niet gekust mijn omarming voelt de branding van een warme zee in fraaie overslaande golven je lach deint langzaam mee als ik vertel van kou en regen hier jij uitbundiger over…

De wraak van de kreeft

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 768
Een duik in 't woeste water, met ongewoon sterke branding, de zon aan hoge hemel rond de klok van twee. Mijn huid begint te gloeien, kamerwit wordt kreeftrood, in 'n onbewaakt moment aan 'n ijskoude Noordzee. Finale aan de muur speelt Frans blauw tegen een warm rood, op gelaat en schouders neem ik de kreeft mee.…

Verhaal van de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Luister op het duin naar golven der zee Daar spoelen ondersteund door branding Verhalen van lang verleden met zich mee Verhalen van verre landen onbekend Met kusten van rotsen of palmenstranden Landen vol schoonheid zo niemand kent Daar in Atlantisch heerste enkel vree Geen haat of nijd verscheurde de band Helaas, ’t is verdwenen in…

Hangend in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
op adem te komen draaien we ons om en rusten uit, de wind gaat heel de wereld over, en wij waaien even mee met de meeuwen en stromen even samen met de golven uit over het blinkende zand Het luchtruim is ons te groot schuin voorover hangen we haast stil, maar het is geen spel meer We gaan er maar bij liggen luisteren naar de rijen branding…
Zywa3 maart 2021Lees meer >

Shotjes hormoon

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 405
je ogen het onbezorgde spel van kleur en muziek waarbij armen en benen als vanzelf meebewogen op de natuurlijke ritmiek je stem lachte melodieus lokte hoog uit en herhaalde verlokkend tot consensus in toon het warme gevoel tussen ons gewoon zacht vibreerde wel geladen met shotjes hormoon die golfden tussen ons in een branding…

Aan het strand%

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 180
Kwallen drijven rustig op d’golven, Tot de branding ze werpt op ’t strand, Blijven als gelatinepuddinkje in ’t zand, Ze door schelpen worden bedolven. ’n Jutter scharrelt tussen de schelpen Of er iets van z’n gading ligt, Meestal niet meer dan wat scherven Van een fles of wat potterie, Zelden iets bijzonders of van waarde, Verdiensten ’…
Joris Olivier5 september 2025Lees meer >

Geen ontmoeting

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 173
Ze kijkt links noch rechts, Loopt linea recta naar de branding, Ze aarzelt geen moment, Voor je ’t beseft, versmelt ze met de deining. Ik blijf staan om te bezien, Wat er nu te gebeuren staat, Zie, ze komt al weerom, Loopt de zee uit zonder mij te zien Gelijk de duinslag in, Mij, in verbazing, achterlatend.…
Joris Olivier6 september 2025Lees meer >

Het voorbijgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 336
Ik draai me om in de branding en kijk terug de wereld in Op de grens spelen kinderen Achter de duinen draait een kraan temidden van waaiende plannen door straten vol verkeer van goed- en kwaad- schikse resultaten, en ondergronds voert het riool de emoties af De kinderen joelen regen hun bui spat mij nat en slaat luchtbellen uit het water…
Zywa5 oktober 2025Lees meer >

Ik laat mij opluchten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
nee, ik sla niet op mijn borst dat ik niet vloek maar het geeft bevrijding rotte tijding vraagt erom rond en krachtig allemachtig hoor ik wat ik zeg ik pak denkbeeldig in afzien van geveinsde vroom wals mooie woorden plat terug wil ik realiteit onderweg blijf ik toch waarschijnlijk moedwillig steken bij mensen die mij lief zijn…

Wilde tuin

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.174
haar spiegelbeeld gaat scheep ten onder aan verborgen ijs en mystiek gehavend oppervlak geeft enkel vragen prijs beweging voert haar dronken wat haar binnenste ontluikt en met hypnotiserende verhalen je wereld binnenduikt ze is als snijdend sap dat met stalen glimlach wraakt rots van leven, beschreven skelet wat nooit versleten raakt…

Druipsteen

netgedicht
4.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 974
doorstond zijn rots van weeromstuit hagelstormen en orkanen hij brak op ongehoord geluid van ingehouden eigen tranen verdroten droop zijn edelsteen bergaf naar donkere oceanen verschool zich daar in het gemeen van angsten en gebonden wanen soms schittert op het watervlak een glimp van ongetemde kracht ontkent een blauwe hemel strak…

in je ogen lacht het weten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.009
mijn nagels krassen over steen in sporen bloed ontmoet ik je onmacht scherpt de kale rots ik haal me open aan de bodem van je trots je splijt niet onder handen die je passie geven, je even door de hemel laten zweven het is voor jou passeren van wat tijd lustgevoel is geen bekroning van mijn strijd ik wil je ziel maar in…

den trap... afgedaan

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
zo schots als rots natuurgeweld in handen van een stielman zonder waterpas met treden uit bomen met hun namen onuitspreekbaar hangt de trap uitdagend aan haar muren ankers trede voor trede een eigenzinnig verhaal voor iemand nieuw telkens weer gecharmeerd door de aanblik van een kasteel en niet zozeer het gebrek aan middel en vakmanschap…

Jan Steen in ere gehouden

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.391
de buren klagen steen en been getverderrie rotzooi troep en herrie huishouden van jan steen groenten staan te rotten peuters doen het niet in potten de muizen lopen over wat wilt u zei de heer des huizes hoge kunst staat hier onbetwist nummer één wij zijn ingericht naar een echte Jan Steen…

Zinloos gevoel

netgedicht
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 962
het cognitieve hersencentra ongevraagd genesteld in frontale hersenkwab -Mijn kop- mag niet voelen een mens gestort in winkelcentra voel niet…… het hongerige kind bommenregen en sssst niet schreeuwen rustig beredeneren apaiseren-kalmeren en beweren dat het allemaal wel gaat 'overgevoelig mevrouw meneer u functioneert niet meer' rot…

Vlaams sprookje

gedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.006
in de chocolade dorpen kleven de vogels aan de daken de dichters plukken het fruit uit de verliefde bomen en geloven hun eigen ogen niet zelfs de herfst praalt er in een rotte overdaad van uniformen het is hier altijd stil door het trage maandagblauw loopt een glazen echtpaar naar de kerk zopas is hun kind door de zon overreden --…

wijze zoektocht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
een rode paradijsvogel komt in stijl aangestoven op de rots, zijn echo in cadans. tussen bomen en plannen zijn kleuren gesmeten om strakke mond die op de knie rustig rust. gepeins in gras een gele vlek glimlacht. aan flarden openkrabt de bolster uitvliegen.…

Levensavond

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 616
Wie had ooit gedacht dat ze op haar levensavond ze was al in een verzorgingshuis dat zij nog eens zou verzuchten die rot rollater ik kan niet eens naar hem toe rennen ze vond immers nog een extra grote liefde al was ze dan ook al tachtig en hij er ver over heen wie denkt dat zoiets niet op waarheid zal berusten moet maar eens…

De trots verdronk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
de jacht naar grond heeft bergen hun bomen gekost waar wouden domineerden dekt humus nu de kale rots het vergeten dorpje in het dal deelde al snel de mooiste vergezichten tot de regens kwamen en de aarde losliet glijdend in haar vrije val de trots verdronk van generaties leven die wel in wortels zijn blijven steken…
wil melker15 augustus 2010Lees meer >

Zielsbesef

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Nu onze dagen zijn geteld in het bittere vooruitzicht blijft alles wat je hebt verteld verstenen in het tijdsgewricht zielsbesef in krijt gehouwen uit steile wanden van de rots teken van fossiel vertrouwen gebeiteld met genade Gods wat wij in het leven zochten verglijdt van bergen in een stroom eeuwig met elkaar vervlochten in oude wortels…
dick panman18 augustus 2010Lees meer >