1727 resultaten.
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
Jeugdherinneringen!
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.328 als ik wandel door de straten
van mijn jeugd
komen de herinneringen terug
helder als water
ik ben weer een kind tussen
de grote mensen
onbevangen vrij en blij
loop en spring ik door
het gras dat groener lijkt
dan het ooit was
mijn gedachten worden wreed
verstoord door het geluid
van teveel verkeer
ik loop door de straten
van mijn jeugd…
Liefde is.....
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.877 Hand in hand,
de wind door mijn haar,
wandelen door het park,
jij en ik....... bij elkaar.
Mijn ogen die stralen,
een speciale blik van jou,
ogen die zeggen....
ik hou toch zoveel van jou.
Jaren gedroomd en niet meer verwacht,
dat die uit zouden komen, toch nog zo onverwachts.…
Mijn eerste stapjes...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.295 Verloren stille straten…
In mijn herinneringen vallen gaten
wanneer ik wandelend
over het pad van mijn leven
op de juiste manier handelend
mijn leven kleur wilde geven.
Door schade en schande
werd ik wijs;
het spreekwoord altijd voorhanden;
het tastbare bewijs
in mijn geheugen
is dat de mensen deugen.…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Het betrekkelijke
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
677 Het Betrekkelijke van het bestaan
En wandelend over die weg
In een afgebakende visuele cirkel
Ziet men dat alle begin het einde is
En haalt het voorbije uitzicht u in
Met moeizame schreden koud en schraal
Komt de mens steeds dichter bij begin
Vertwijfeld is men heen en weer geslingerd
Ervaart zo de betrekkelijkheid van bestaan
Dan ziet…
favorieten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 langpoot en huisvlieg, hooiwagen en trilspin
sprinkhaan en huisslak, wandelen de keuken in
oorworm en pissebed, zilvervis en dopluis
dit zijn mijn vrienden over het plavuis
snuittor en dagpauw, roofwants en lieveheer
kale en behaarde bosmier zie ik meer en meer
over het petroleumstel, uit de gootsteen
dit zijn mijn vrienden om mij heen
in…
Wie kent z'n toekomst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
893 Ze beëindigt onze lange relatie
wandelend op de Utrechtse Croeselaan
de stad verandert in 'n grauwe film
waarvan ik geen deel uit maak
Er vliegt 'n Amerikaanse jager over
richting Soesterberg, hij heeft haast
ze kijkt omhoog, niet achterom
vertrekt met haar piloot naar Amerika
Ondoorgrondelijk zijn onze wegen
het drama dat ik niet zou overleven…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
In wit
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
724 Wandelend door het bos,
zag ik de sporen van Fazant en Vos,
in de sneeuw waren ze gebleven,
met sporen van meer leven.
De sneeuw door de zon beschenen,
was ’s avonds weer verdwenen,
de herfstkleuren waren teruggekeerd,
de natuur had weer een nieuw schilderij gecreëerd.…
Aan mijn hart druk
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
811 Maar als ik
Je dan weer diep in mij zoek,
Je zachtjes aan mijn hart druk en
Je als mijn Geliefde streel,
dan vind ik weer mijn kracht en focus
om de wereld vrolijk in te wandelen
op het pad van de grote levensstroom.…
Hoge gronden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Een wandeling, gewoon om de tijd te beiden,
zonder reden of doel, gewoon voor het plezier.
Vanaf de weide kun je naar gindse heuvelen kijken.
Daar lopen figuurtjes, ze passen in een kinderhand.
De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken,
als herinnering aan het licht glooiend groene land.…
Alfabetstr.
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.799 geef mij de tijd
van a naar b te gaan,
laat mij weten hoe de letters werken,
laat mij merken
dat de a voor aandacht staat,
hoe behoedzaam lettertekens
ons behandelen zolang wij de l
- wederkerende letter van liefde -
niet vergeten aan te spreken bij het
wandelen door een 2-persoonsalfabet,
met als uitzicht op het eindpunt
een zeer voldane…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
Met kleinkind in de novemberzon..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
777 November
Het zonnetje
Schijnt
Uitbundig
Ik ben
Samen
Met mijn
Kleindochter
We maken
Een wandeling
Het zonnetje
Schijnt heerlijk
Op een pleintje
Een beschut plekje
In het zonnetje
Staat uitnodigend
Een stoel
Kijk eens
Zeg ik
Tegen mijn
Kleindochter
Speciaal
Voor ons
Een stoel
Ik ga zitten
Mijn kleindochter
Op schoot…
In de ziekmakende tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
627 We zetten onze kraag op
tranen drinkend kruipen we in onze schulp
voortgeduwd door de infectieuze storm
't dorre hout in een tapijt oktobergoud
De avondklok
schrikt ons op
eenzaam en bang wandelend langs de lanen
van vrede
waar de oorlog niet
wordt verklaard
Maar we
zullen de nachtmerrie doorstaan
met de liefde van het…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
veel is mogelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
533 zonder tuin
is een boom soms
een tuin
onder de douche
is een stem soms
een koor
zonder stok
is de wandeling soms
het uitzicht
onder het woord
is de warmte soms
voelbaar
zonder schipbreuk
leidt de reis soms
naar huis
onder de herhaling
verpietert soms
het verlangen
zonder de sterren
blijft het soms
toch donker…
Rozengeur en maneschijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
682 Op die avond besloot de sneeuw
vaster te worden, niet meer nat
en later reden er geen bussen meer
maar in de sneeuw op hoge hakken
was naar jouw huis wandelen
geen keuze, een taxi nog wel
Bij jou thuis dronken we thee
keken naar het sneeuwen buiten
het carillon verspreidde geen licht
In de ochtend keken we naar het wit
er lag nog sneeuw,…
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 wandelen in de
verse sneeuw
de slee sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar…
Het zoute leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Het zout van de aarde
waarop wij wandelen
voor heel even…
open tussen pijn en fijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.426 de weg is open
tussen pijn en fijn
ze dwong je
die te lopen
om te sterven was
je nog te klein
je wilde wandelen
aan de hand die
nooit is uitgestoken
het vertrouwen dat
je in haar had is toen
radicaal gebroken
je overleefde met
die pijn als basis
voor je liefde
het was jouw stil
geheim om ooit nog
voelbaar te genieten
ik zie…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden,
is hij ook al overleden,
wandelend op 't verre strand,
blijft zijn voetstap
naast de mijne
in het warme zachte zand.…
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 we zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf…
Het wordt weer lente
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
662 Wat ben ik blij, dus stuur ik dit bericht:
dat vogels weer uitbundig zullen zingen,
dat bloemen je weer overal omringen
en dat weer alles kleur krijgt in het licht.
En dat weer alles kleur krijgt in het licht,
dat zoveel maanden haast leek opgeborgen
en dat de mensen groeten, ook al zijn er zorgen,
ze voelen zich tot vreugde weer verplicht.…
Vrij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.003 Wandelen wil ik op het strand
De onrust in mijn hoofd
Is net als 't water, woest en wild
Al bulderend tegen 't zand
De storm komt op, een schelp die breekt
De vissen worden bang
Het zand slaat op, het schreeuwt in mij!…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 Lekker wandelen, fietsen of tuinieren
en bestrijden van wespen, bijen en mieren.
Maar het belangrijkste van dit gedicht,
het is gelukkig weer langer licht.…
zintuigen der liefde
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.207 Telkens weer betrap ik mezelf erop
dat ik aan je zit te denken
je bent constant rond aan het wandelen in mijn gedachten.…
Vallen en opstaan
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.662 Zo wandelend langs de weide,
pak jij mijn hand en zeg komaan,
ik volg je naar waar jij heen wilt gaan,
en voel me blij zo met ons beide.
Jij voert de paarden met wat brood,
je rent, valt en huilt heel even,
dan loop je door om meer te geven,
alleen je knie is nog wat rood.…