10326 resultaten.
Een pijnlijk raken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 zacht wiegen
de boompjes dicht
naast jouw stam
jij hebt ze
jarenlang
luwte gegeven
jonge spruiten
markeren de liefde
van samen leven
toch schuurt
af en toe nog hun bast
in een pijnlijk raken
is het licht
even zoek dat hen
gelukkig moet maken
hopelijk kan jouw steun
hun lente doen groeien
naar een warm zomers bloeien…
Fluit mij een vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Wieg mij een lied
dans mij een mouw
klap mij een roos
maar laat mij niet in de kou
struikel mij een blok
glij mij een banaan
schiet mij een gebed
en lach mij een traan
brei mij een naald
naai mij een steek
hou me vast
klem mij stevig beet
regen mij een boog
kleur mij in, wis mij uit
hou van mij
met haar en huid
zwijg mij een…
Mijn ouwe knuffelbeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
519 Op een dag vond ik hem weer
mijn ouwe, lieve knuffelbeer
hij keek zo zielig met zijn snuit
zijn ene oog die hing half uit
zijn pluchen vachtje was versleten
door mijn eerste tanden stuk gebeten
ik had hem geknuffeld en gekoosd
en vond hem van alle knuffels 't mooist
mijn lieve, ouwe knuffelbeer
ooit wieg ik je in mijn armen weer
als ik heel…
om in morgen te wonen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.720 laat me maar
zweven, even,
wiegen in wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij…
Cyclus
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Ik ga tevreden door het heden,
mijn heden kent een rijk verleden
dat langs mooie, volle treden
afdaalt naar een stil beneden
waar mijn wieg stond lang geleden
mijn ikje kent nog geen verleden,
de weg omhoog nog onbetreden,
dus toekomst gaat met lege schreden
terug naar mijn tevreden heden.…
In jouw armen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
312 Jouw lichaamsgeuren,
Jouw zachte lichaamsdelen,
Die jij met mij wilt delen,
Wiegen mij naar ’n euforisch zijn.
Zo bij jou te zijn zonder zorgen,
In ’n roes van hemels toeven,
Ver weg van aards venijn,
In ’n paradijselijk zijn.
Het zijn dagdromen,
Die als ’n kaarsvlam doven,
Als ’k terugkeer in het hier en nu.…
Jouw liefde ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Als ik verlang naar jouw liefde
en jouw leven,
dan is het een gegeven
dat ik lijd
en dat de dood me pas bevrijdt.…
STIL GEBED!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Een stil gebed
is vooral
een gebed
voor jezelf
en God..
God voor ons allen!…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond
de golven een stevig orgel-fundament vormen
de levendige mussen draaien rondjes in het zand
kinderen rennen energierijk rondjes
de meeste ligstoelen zijn bezet
met dromerige blootterige mensen
op ronde zilveren dienbladen
worden dranken en spijzen geserveerd
opvallend veel leesboeken worden…
Oma
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
4.659 In de stilte,
doodse stilte
met m'n ogen dicht
In de stilte,
vredige stilte
zo heel dichtbij
jouw lieve gezicht.…
IN DE ECHO VAN DIE STILTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 die stilte…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone wiegen…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 je voelt me
over het ruwe stof van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad…
Regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Wanneer de zon wijd strekt
en de hemelwitte wolken wiegen
zie ik dwarrelende stukjes tekst
heel vredig, zoals zij vliegen
maar dan komen donkere wolken
de teksten worden waziger
stukjes papier beginnen te kolken
en de wolken worden baziger
regen komt naar beneden denderen
stukken tekst regenen kapot
niemand die het redden kan…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 Ze zwijgt
dan dat wiegen, die zachte deining
die naden in het glanzende spoor
die vruchteloze poging elk oog af te wenden,
de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen
noem het verleiding, openbare vervoering
of noem het lust, lonkend tussen de rails…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
voor jou
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
2.663 begrijp mij niet verkeerd
als ik mijn woorden schrijf
anders dan ik spreek
ik heb praten niet geleerd
mijn lippen voelen stijf
emoties vaak van streek
tijd die weg zal tikken
als jij de woorden leest
die daarna weer vervliegen
verstilde ogenblikken
als balsem voor mijn geest
laten mij zachtjes wiegen
voel je niet bezwaard
je ogen…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Toen ik hier nog niet zo lang woonde
en de eerste baby amper wat geluidjes
maakte in zijn witte wieg
vond ik het keukenraam te smal
om ver te kunnen kijken.
Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Van schip op land gespoeld
in hand van jutters schat
geworpen, storm bekoeld
in wiegen en in sussen,
als meeuwen heel gevat
de top van baren kussen.…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.
Genietend verlangt mijn huid naar
de frisse geur,
zoals het wuivende riet,
rusteloos in haar oeverloos verdriet.…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.
Lichamen die niet leven wat ze willen.
------------------------------------------------
uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Ik zit in mijn tuin....
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
836 Ik zit in mijn tuin
omringd door bloemen
Fladderende vlinders
en bijen die zoemen
Ik zit onder een boom
De bladeren wiegen
Zie tussen de bladeren
Zonnestralen vliegen
Ik geniet van dit geluk
Uren kan ik me vermaken
Gewoon in mijn tuin
Met kikkers die kwaken
Vogels die fluiten
Met katten die stoeien
Hiervan geniet ik zó
Hier kan…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Haar aura
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik zag het
bewegen
zelfs de wind
was niet tegen
in een zacht
warm wiegen
de vlaagjes
accentueerden
het rond
vrouwelijk schoon
dat als droom
zomaar passeerde
haar aura
trok veel bekijks
kleurde in lach
en vrolijke ogen
een zonnetje open
in weerbarstig grijs
dit gebeuren
gaf de magie
van lentegeuren
al prijs in een
flow…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…