177431 resultaten.
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich ...
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Stel mij voor steeds meer vragen,
voor de dagen zonder inzicht
die steeds meer in hoop vervagen
punt waarop ik aandacht richt.
Slechts zoeken blijft mij beschoren
vanuit onbestemd doelloos heil
in godverlatenheid verloren
stort ik in afgrond zonder peil.
Boven mij een brandende zon
waar...
3 maart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 ik aanschouw de zee
met fijngeknepen ogen
in het felle licht
de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Goudgele koperen ploert
je hebt de winter gevloerd
daarvoor wil ik je bedanken
met je prachtige warme ranken
komt de lente in zicht
de donkere dagen veranderen
en het blijft langer licht.
Snelsonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Een jaar al maak ik daag’lijks snelsonnetten,
Van alles haal ik daarbij uit de kast.
Een snelsonnet moet absoluut vormvast,
Zodat ik op die hordes goed moet letten.
Dan wring ik me in het korset van Driek,
Een snelsonnet is míjn concours hippique!
Eénling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Omdat het hart in goede handen is
Altijd dichtbij
Die éne altijd opnieuw
Wat wordt dit saai, denk je niet na
Van kleine angsten gegijzeld
Voor jou een vraag; voor mij een weet
Brave borst in een wervelwind
Ik, in verwarring
EMILY DICKINSON 593
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
750 Ik dacht ik ben betoverd
Was eerst een somber kind
Ik las een vreemde schrijfster
Het donker was gewild
En of het nu ‘s nachts middag
Was of midden op de dag
Vanwege lichte gekte
Deed ik, slapjes, geen verslag
De bijen werden vlinders en
De vlinders werden zwaan
Zij pasten fier voor...
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 De eerste liefde kwam op vlugge voeten
gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht w...
Witte deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Witte deken wijkt
voor kleurig bloementapijt
De natuur ontwaakt
zonnekant van leven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 met opvallend
aanwezige bloei
op de nog kale takken
vraagt hij gezien te worden
als datgene die de dagen
verder doet opengaan
zonnekant van leven
met doordachte weelde
in de kijker zet
Overdaad vervuilt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Hoe waarachtig is mijn verlangen
Naar eenvoud - simpel verlangen
Dat mijn leven overeind houdt,
Te midden van de mateloosheid
Die modern leven wordt genoemd,
En ik het mensenkind ben dat huilt,
En daaglijks ten prooi valt aan
De overdaad die mijn wereld vervuilt
De wereld koud aan je voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Minstens drie maal daags
Kom ik je op het fietspad
Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk
Aan het stuur, blik op oneindig,
Tevreden neuriend in jezelf
De wereld koud aan je voeten
Ziet je niet staan van de mist
Elke dag probeer ik je te groeten
Maar ' t lijkt wel of je me niet
Hoort of...
Vieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 ik kus de tranen van je ziel
die rijkelijk vloeien nadat
je stukje bij beetje loslaat
datgene dat je al jaren
vasthoudend meetorste
nu voorzichtig laten vieren
maakt dit het ongeplaveide pad
wankel doch uitdagend
er lonkt licht aan de horizon
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 onze lente begint goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan...
Ga je mee?
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Ga je met mij mee,
rennen, strijden en vluchten
door het woud der wulpse, wellustige en willende wijven?
Ga je met me
richting zee
naar kwallen, kreeften en vissen
daar kan je je nooit vergissen.
Ga je mee met mij,
alleen of samen,
eindelijk af
op de grote roze zee?
Ga je mee?
Oude vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
920 We zijn elkaar met de natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het avontuur
aan zee is de lente begonnen
en waar jij vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
kom, lees nog eens voor
uit het leesvoer van het...
Moed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Versleten in het leven,
Was het ongeschreven opgeheven.
En mocht men gaan schrijven,
Waar liefde hen toe zou drijven.
Niemand wist wat er gaande was,
Enkel degene wiens innerste de les niet meer las.
Opgeslokt door het leven
Bleef daar zijn hart beven.
Het spel in zijn hoofd werd langzaa...
Van dat soort dingen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.216 Polen in het park, halsbandparkieten
in een boom erboven, en ik
met m'n Tibetaanse terriër, loop langs:
kwart Hongaars, kwart Frans, de rest
Fries, enkel wat Nederlands machtig
Een Engelsman springt van de brug,
liefdesverdriet om een Afrikaanse
van de overkant. Wat staan ze daar
te kijke...
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo...
Verblindend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560
het was de zon
die lachte vandaag
kriebelend op de huid
wit ontdooiend
winter en de lagen wol ontstegen
valt de eerste confrontatie tegen
verblindend
zijn de eerste kreten van de
bruinverbrande zonnebankgemeente
maar als thuis de warmte is gesust
zijn de bandjes zichtbaar waarmee
...
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Zwart is het duister
Waarmee 't gewaad
Van 't middernachtuur
Onze aarde omslaat.
Hecht zich de ellende aan onze schreên,
Dan is het donker om ons heen.
Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan ke...
Evergreen
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
876 Het was ooit in 't Schaep al een gegeven:
Men zong met ondertonen van misbaar
Omtrent een kunstenaar met heel lang haar
Die immer van zijn ouders placht te leven
Dat is normaal nu, naar ik heb gelezen
Oh yeah, yeah, yeah...Het zal je tijd maar wezen
Kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
528 iemand op het terras
wilde het hebben over Kant
ik wist er niet veel van
gelukkig wel dat hij altijd
dezelfde wandeling maakte
van zijn huis naar een punt
en weer terug
kwam ik dus goed mee weg
door dat te weten maar
ergens overviel mij een soort
treurnis en een gemis aan Kant
e...
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Verlangens, vernuften
Onder rationeel belang
Kan de vreter enkel ruften
En is het beestje enkel bang
Het beestje kruipt zijn weg
Naar daar waar het veilig is
Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
T...
Over spinnen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Nu gaan we beginnen
Over spinnen.
Hoe is het ooit begonnen?
Bij spinnen worden draden gesponnen
Voor het weven van couponnen.
Dus ben je bang van spinnen,
Moet je er niet aan beginnen.
ogen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
505 vaak weet je de kleur
van ogen niet maar nu wel
want het is lente
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden
TAND DES OVERGANGSTIJD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 De wetenschap komt weer eens op de proppen
met dit voor vrouwen hoogst belangrijk feit
Het is dus zaak voor hen om ruim op tijd,
dus nu meteen, met roken te gaan stoppen
Respect voor vrouwen die na veel adviezen
uiteindelijk voor hun eigen tanden kiezen
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Schering in overmaat,
we kunnen niet ontkomen,
deel van een klucht.
Van hun loof ontdaan,
stammen die er niet meer staan,
ben ik de tel kwijt.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
...
BEVRIJDING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Het strenge bijbelboek Openbaring
toont veel schrikwekkende wereldplagen
en monsters, die de mensheid belagen.
't Geeft verwarde, zoekende huivering.
Sluipt een geheime, wraakgierige dreiging
door de eeuwen, met duivels behagen?
Moet men angstige verdrukking verdragen?
Tenslotte een blijde ...