1036 resultaten.
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Hier en daar gloort al licht door een gordijn,
bij de gracht een man die zijn hondje uitlaat,
snelle stappen passeren aan de overkant,
een jonge vrouw die uit haar werk komt,
en naar haar bed verlangt.
De smalle hemel tussen hoge gevels,
waar de zon de sterrenloze grauwe lucht al klaart
en een zonovergoten dag belooft.…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Blijf met je poten van Limburg af
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
678 Tanks rukken op naar Limburg
Belgie en Duitsland vormen een gezamenlijk leger
om Limburg in te lijven
daarna zal ook het Belgische leger dat doen
met Zeeuws Vlaanderen
de Amstel Gold Race wieleretappe van
bijna 300 kilometer over
de Zuid-limburgse heuvels wordt afgelast
de dranghekken gebruikt voor een ijzeren gordijn
op de grensheuvels…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Ik dans op mijn
rubberen sokken in deftige graffitikamers
en onder de bloeiende moerbeiboom zing ik
over een vurig verschiet in kleuren
als herfstbladeren, terwijl de gnomen
alles weggraaien, vergeet de eerste drukken
in het antieke kastje niet, achter de rode
gordijnen, want, zo is het ook nog eens
de boeken in mijn hart, de waarheden in…
ons leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 ik heb weinig tijd
ook het teamhoofd draait aan mijn knoppen
het gordijn sluit, nachtverlichting aan.......
de nacht lijdt…
Géthsémané
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 De fluisterende engelen zeggen mij dat
het enge beest is weggefladderd, terwijl
de muzen achter onverwoestbare gordijnen
verdampen. Deze zinloze pijn verdient
niemand. De woorden smelten in mijn hart.
Liever knock-out geslagen, dan in een
spiritueel nirvana van koek en ei en een
bittere saus erbij.…
Gedeeld verlangen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 voor elkaar verdwenen
en zoeken wij
een eeuwigheid naar elkaar
en die gelukzaligheid
wij voeren langszij
maar wij wisten niet hoe
wij bij elkander aan
boord konden springen
er waren lastige obstakels
als open wonden omringd
door berggraniet
de vastgeroeste ophaalbruggen
van een beschadigd verleden
wij keken door de kieren
van onze gordijnen…
Je laatste dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Gordijnen dansend in de warme lucht.
Jonge tenen, prachtig rood gelakt.
Vader draagt je tere lijf dat zachtjes zucht.
Buiten is de zon gezakt.
Zo bijzonder kwetsbaar en sterk.
Hoe ik jou zo zag.
Weg vlogen alle dromen.
Het was je laatste dag.…
De laatste dag in een jong leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 Gordijnen dansen in de warme lucht.
Jonge tenen, prachtig rood gelakt.
Vader draagt je tere lijf dat zachtjes zucht.
Buiten is de zon gezakt.
Zo bijzonder kwetsbaar en sterk.
Hoe ik jou zo zag.
Weg vlogen alle dromen.
Het was je laatste dag.…
in je ogen licht de zon nog op
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.957 omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan je glimlach
zich verdiept en ook
je adem vrolijkheid verraadt,
ontstaat het kuiltje in je wang
je lach is ingehouden lang
je schrikt er zelf van en
ik zie je ontwaken, de leuke
droom langzaam verlaten
in je ogen licht de nacht nog op
terwijl je handen aan de dag
beginnen, door gordijnen…
je schouders rond ik af
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.619 de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
je ogen dicht, een snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
de hemel die verlaten is
het voelen van gemis
de zon zien schijnen
door geopende gordijnen…
Hun eigen wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 heb de woorden
aangereikt gekregen
passend bij
emotie en intellect
stoelen en applaus
zijn klaargezet
sfeer en stemmingen
zijn naar mijn kant
gedreven een rode draad
is op de bühne klaargelegd
roffelende trommels
zitten in de zaal waar
muziek bezig is met
een fraai onthaal
nu openen de gordijnen
ik treed meteen terzijde
want uit niets…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 Het ruikt hier muf in deze kerk
muf, al eeuwen niet afgestoft
de stof is nog stoffiger geworden
't ligt er dik boven op
ik ervaar de duivel met
z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle…
De Stille Aftocht…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Zijn gordijnen reeds weggehaald
nieuwe mensen lachen blij
een meisje stapelt dozen in de tuin
huppelend aan haar neus voorbij
eigenlijk wil ze het nu niet meer
contact met dat nieuwe stel
maar oppassen op hun kinderen
ja, dat natuurlijk wel……
EEN HOOFD ZO WOEST...
gedicht
3.2 met 455 stemmen
53.815 Een hoofd zo woest en ledig als het gruis
van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis,
waar in de holle en verschrikte kamer
't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer;
waar het hooghartig voorhoofd van de deur
en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur
zien naar 't onthutst en half ontklede bed,
de houten stoel, gebroken in 't verzet…
Sluimer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.239 Weerkaatsing in helder glas schrijft lijnen
in trage glimlach van zorgvuldig weten,
met brekende tanden en hersenloze beten,
die knarsen in scherpe kwatrijnen
Slaap die niet wil komen maar verdwijnt
in het licht van de gordijnen, die dichten
zodat mijn zien onverblind kan zwichten
als zijn beeld voor me verschijnt
Tijdens de resterende dagen…
Pathé-baby
gedicht
2.5 met 147 stemmen
85.328 Het licht was uit en de gordijnen dicht.
Uit de projector kwam maar weinig licht
en 't werd nog minder met de film erin.
'k Hield me muisstil en verroerde geen vin:
geen glimp had 'k willen missen van inzicht
in 't stom en rusteloos flikk'rend bericht.
Maar 't waren beelden zonder slot of zin.…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de lentestorm
de kolkende luchten
worden straks doorkliefd
met helwitte bliksemaders
die blijven trillend
staan in de aarde
zwart en huiveringwekkend
rolt de donder dan rommelend
en knetterend door de grijze hemel
ruisende regen
trekt een fris gordijn…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Verloren ooit
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.849 Vage straatgeluiden,
een streepje licht
naast het gordijn.
Op jouw schouder
rust zwaar mijn hoofd.
Jouw warmte koestert mij,
door en door.
Onderdrukte kreetjes
hoor ik slaken.
Een halfslapende kus
bereikt mijn mond.
Weer dringt passie zich
onweerstaanbaar op.…
toch beweegt zij
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.397 van onbekend
op een willekeurige plek
de ogen sluiten
ruggelings overdenken
wat de namen zijn
stoel, bed, bureau
een lamp van art deco
het schilderij aan de muur
wie is die vrouw
die haar oogleden openmaakt
de dingen aanraakt met haar blik
zich uitrekt, mij in haar glimlach betrekt
haar hand geruststellend op mij legt
opstaat, de gordijnen…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 Stamelend tracht de ochtendzon
het wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze…
Onbezoedeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.044 'k had twee tantes Vogelientje en Marie
met elkaar getrouwd en woonden samen
in mijn kinderogen
hadden altijd oudevrijstersjurken aan
van treurig kerkhofgrijs over de knie
afstotend zwartehoedjes
met van achteren een kaalgeplukte veer
van voren doorzichtige
valletjes gordijnen
liepen zoutpilarig tussen de berlijnen
sleepend met zondagschoudertassen…
Een armvol applaus
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
435 de wending
zou nemen met
jou als middelpunt
van mijn bestaan
je lach
had al jouw
talenten op
ingenieuze
wijze verpakt
jij was de
begroeting in
ontmoeten met
ogen die spraken
om zo liefde in
woorden nog
intenser te maken
jij regisseerde
terwijl ik in
onbevangenheid
jongleerde
met kracht
en vitaliteit
open en sloot
de gordijnen…
Erotisch mollenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.536 Doe de deur toe
Sluit de ramen
Trek ook de gordijnen dicht
Blindeer het slotgat
Doof de kaarsen
Alles raakt nu uit het zicht
Laat het licht uit
Nu geen lampen
Alles moet nu op gevoel
Met mijn voeten en mijn handen
Friebel ik een heleboel
Zoek het wurmpie
Zonder handen
Verward roep jij: ´Is dit hem wel?…
Uitgebraakte nacht in de morgen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 Hij weigert pertinent
de dag het licht te gunnen
en schuift de gordijnen opzij.
Onwezenlijk uit het raam starend
ziet hij het tafereel ontaarden.
De zon vreet alle leven
dat ligt te wachten
in haar onthullende stralen.…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Stress omdat het alles in één keer moet
omdat er zoveel nog moet gedaan, behang
en verf tegen de muren, nog geen gordijnen
voor het raam en de dozen moeten leeg en
de kasten moeten vol en niemand die de
leut ervan in ziet echt, er is geen lol.…
Iets van Brel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.474 ongezegde woorden
voor het raam waar ik bleef staan
dat openzwaaide - onverwacht
en lachte hem
de hemel toe
hij - die begreep waar ik wou wonen
en verschool me in zijn stem
die zoveel liefde had gebracht
Hij - die mijn vlakke land omarmde
lief genoeg
om in te wonen
zelfs wanneer het kruin der duinen
door de Noordzee werd getart
ik sloot gordijnen…