De Stille Aftocht…
Haar brievenbus zwijgt
in kille lucht is de post woordeloos
zonder antwoord van zijn hand
na zijn stille aftocht, zo redeloos
geeft zijn nummer een monotone toon
het is geblokkeerd, de lijn potdicht
al wat ze heeft misdaan
staat genoteerd in het verloren licht.
Achteraf voelde zij zich zo onnozel
van vertrouwen veel te goed
als zijn oprechte vriendin
zoals een goede buur dat doet
kon hij altijd bij haar aankloppen
ook al voelde hij zich slecht
maar dat was slechts illusie
hij heeft geen woord meer gezegd.
Zijn gordijnen reeds weggehaald
nieuwe mensen lachen blij
een meisje opstapelt dozen in de tuin
huppelend aan haar neus voorbij
eigenlijk wil ze het nu niet meer
contact met dat nieuwe stel
maar oppassen op hun kinderen
ja, dat natuurlijk wel…
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!