inloggen

Alle inzendingen over eenzaamheid

3370 resultaten.
Sorteren op:

WELKOM IN JE GRAF

hartenkreet
2,5 met 4 stemmen 62
Van harte welkom fluisterde het steen zie het tot mij komen dus niet als straf Ik wachtte al even; het voelde alleen nu jij er bent zeg ik, welkom in je graf Ik had jou beslist heel lang verwacht op een kerkhof lig je eenzaam, alleen; En absoluut op zo’n december nacht voelt het eenzaam, als ijskoud steen Als kille wind door al de bomen…

Witte nachten.

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 52
Ik lig klaarwakker in een hagelwitte nacht, onherbergzaam als een wijde oceaan. Ik kijk naar buiten en de sneeuw valt zacht op de vaart die wordt beschenen door de maan. Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen. En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen wil weten hoe het werkelijk met me gaat. Dat ik eigenlijk nooit antwoord…

Aanpassen...

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 29
Door mij Aan te passen Aan ieder ander Heb ik mijzelf In de steek gelaten En ben ik verdwaald…

Halve boekenkast

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 100
Er ligt een stilte te dromen in de slaapkamer van mijn geliefde wanneer zee adem opslokt in eenzaamheid der doden haar verwelkte bloemen bewegingsloos in een vaas het schip gezonken in een bed verdronken een halve boekenkast in een stad met wilde bloemen benaderen lukt nu niet meer stilte benadrukt de droomcyclus.…
mobar27 mrt. 2021Lees meer…

Terug naar mezelf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 45
Ik ben op weg Terug naar mezelf Goed bezig Goed op weg Maar de weg Is zo eenzaam En voel me Vervreemd En verdwaald…

DAKLOOS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 47
Ze voelde zich door God en ieder verlaten kilte had zich dof in haar innerlijk gebrand ’s Nachts zwierf ze begerig door de straten en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant Koude winterwind sneed in haar dunne jas af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat In een slooppand vond ze een oude matras daar voelde ze zich even geen brokje straat…

Een man in de woestijn

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 75
Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt alleen maar aan vandaag. Hij wil niet aan morgen denken. Gisteren is hij reeds vergeten. Hij zit gevangen in het hier en nu. Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt aan een rivier die stroomt. Hij denkt aan de groene bomen. Van gisteren wil hij niets meer…

goedemorgen, eenzaamheid

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 126
mijn vraag weerkaatsend vragen doof stille muren goedemorgen eenzaamheid hoe gaat vandaag met jou in de stilte van de ochtend scheurt knisperend muesli als spreken mij tanden aan de doodse stilte even uiteen in de stilte van de middag verhaalt geslurpt vermicelli het doodgezwegen verhaal dat ik al duizendmaal hoorde in de stilte…

Witte nachten

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 153
Ik lag klaarwakker in een hagelwitte nacht, onherbergzaam als een wijde oceaan. Ik keek naar buiten en de sneeuw viel zacht op de vaart die werd beschenen door de maan. Toen dacht ik aan de mensen die ik zelden kan behagen. En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen wil weten hoe het werkelijk met me gaat. Dat ik eigenlijk nooit…

Hun eiland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 69
Nu iedereen eeuwig jong wil lijken wonen ze in een woonzorgcentrum. Deze krijgen mooie namen, het bloemenveld, de wending. De namen dragen vaak een belofte in zich iets met bloemen en regenbogen en dat er in het leven altijd spannende wendingen kunnen gebeuren. Hoop doet veel. De bewoners ontwaken uit hun hangmat. De grijptang boven…

Toch nog

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 62
Als jij nu even aan mij denkt, dan heeft er vandaag toch nog iemand aan mij gedacht.…

Het juiste woord

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 125
Het is doodstil doch de kalme golfslag van het bloed voel ik als mentale kracht door mijn aderen stromen de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen misschien bovenmenselijk om te dragen maar toch het kan je innerlijk sterk maken hoewel de botten kraken het juiste woord vond bij de bron waaruit ik kracht ging putten nu in mij latere…

Treurzang

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 43
Dit is het lied van thee niet gedronken te sterk getrokken nooit ingeschonken. Dit is het lied van had kunnen zijn van zoetzachte dromen van marsepein. Dit is de bloem die niet is ontloken de woorden gedacht maar onuitgesproken. Gemiste kansen een rafelrand spijt “tiktak, tiktak” waar blijft de tijd? Een lege kapstok het bed…

[ De quarantaine ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 58
De quarantaine: wie kunnen het volhouden? Eenzame mensen?…
Zywa29 jan. 2021Lees meer…

Laatste opdracht

gedicht
3,1 met 70 stemmen 16.460
Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals een vrouw in de weer met de was haar gouden ring verliest. Je zult me zoeken in het schuim van woorden, ogen en gezichten, maar ik zal blinken ergens op een vreemde plek. Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals de jager de tere ree verliest, als hij haar dode lichaam heeft. Je zult…

Ballade

poëzie
2,6 met 7 stemmen 1.903
Alleen ben ik en zoek alleen te wezen, Alleen ben ik en van mijn lief verlaten, Alleen ben ik; wie die mijn heer mag wezen? Alleen ben ik, dan bitter, dan gelaten, Alleen ben ik en schuw mijn kwijnend leven, Alleen ben ik, verdoolde uitermaten, Alleen ben ik en zonder vriend gebleven. Alleen ben ik ter venstere, ter deure, Alleen ben ik, in…

FABRIEKSROOK

poëzie
3,3 met 7 stemmen 2.680
Een vale slang kruipt uit die hellepoort, Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen, Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort, Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen. Met duizend tongen speelt zij om zich heen, Die lekken ’t blauw azuur dat zwijgend gloort, En de arme ster die nog zo kort maar scheen, Wordt in de zwadder van haar…

Ik werd geboren

gedicht
3,7 met 84 stemmen 31.575
Ik werd geboren en iemand kwam aansjokken, zette een ladder tegen mij aan en klom naar boven met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten. Het begon te regenen en hij sprong naar beneden, holde weg om te schuilen, riep nog over zijn schouder: 'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!' De zon verscheen, maar er klom niemand meer naar boven.…

Zinnen eenzaamheid

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 74
Wie zou ik zijn zonder woorden? Hoe zou ik heten als een woordwezen mij noemde? Hoeveel woorden zijn er nodig om te duiden dat ik net als jij ben dat we dus contact kunnen maken kunnen vertellen wat we denken en toen en toen hebben meegemaakt – alle vluchtige gebeurtenissen die behouden zijn zoals in een gedicht – in steeds…
Zywa20 jan. 2021Lees meer…

Een vergeten passage

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 41
Oostende. Barcelona. Boekarest. Praag. Er werd gedanst van vroeg in de morgen tot vandaag. We zien kleuren in foto’s. Slecht geprint. Waar we misschien eens of nooit meer onszelf zijn.…

Alzheimer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 73
Het huis is nu leeg en stil, alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht. Wat eens moest komen is nu gebeurd, van de week heb ik jou weggebracht. Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was, dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham, of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas op zoek naar je bril of naar die bruine kam. Soms…
Ruud 7 jan. 2021Lees meer…

Twijfel

poëzie
4,3 met 10 stemmen 1.453
Wat wacht ik in dit avonduur, De Stad beslopen door de slaap, Gezeten bij de Tempelmuur; God of de Marokkaanse Knaap?…

Man bites dog

gedicht
3,5 met 36 stemmen 19.006
Het eerste dode dier dat ik vond als kind was een verkreukelde vlinder - onder een steen. Een pakje liet ik altijd ongeopend tot mijn moeder na dagen van waanzin het papier eraf griste en me het cadeau toesmeet. Ik heb lief en sla dood met dezelfde warme ziel - op mijn rug staan vele ongeldige namen - gezegd en weggeschreven door…

Alleen

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 60
vreemde ogen kijken me aan ze kijken ze staren ze vragen ze willen ik zoek naar een glinstering, die onvindbaar blijkt te zijn geluk is relatief, spot ik of meen ik dat geen idee ondanks mijn spottend antwoord dringt die blik binnen ze lezen ze weten ze snappen ze begrijpen en ze minachten al mijn gedachten ze minachten mijn manier van…

Kerst 2020 Corona

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 196
Kerst 2020 Zit hier Alleen in Mijn huisje Boompje versierd En ik vraag me af Hoe zou het zijn Mezelf Te zijn En samen Te zijn…

sinds jij er niet meer bent

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 85
ik wacht staar hang geeuw slenteren werd mijn nieuwe wandelen in het westen verdwijnt het schrale licht dat nog nooit op iemand wachtte ik keer op mijn stappen terug thuis zwijgt de mailbox als het graf mens noch nieuws onder de zon dag en nacht dicht ik de kloof sinds jij er niet meer bent…
J.Bakx19 dec. 2020Lees meer…

De Vreemdeling

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 111
zij zagen hem lopen langs de straten was nooit met iemand aan het praten niemand kende iets van zijn levensverhaal een vreemde met een onverstaanbare taal hij ging met ietwat gebogen schouders toonde daardoor een tiental jaar ouder zijn ogen lagen diep en keken verward of hij niets meer van ’t leven had verwacht hij woonde in ‘n verkrotte…

Achterblijven

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 75
als ik laat in de avond thuiskom, met in de verte nog net het rood van de ondergaande zon, ruikt de tuin naar vochtig gras en kruiden, en voel ik verlangen naar ’t verleden. de klank van kinderstemmen, zachte vogelgeluiden van zwaluwen en grutto’s, de jonge eenden die schuw langs de rietkraag zwemmen. Je bent zo dichtbij als ik…

Alleenzaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 112
hij kan zijn warmte niet meer kwijt en wordt daardoor steeds killer trekt zich in zichzelf terug zijn wereld wordt steeds stiller hij was gewend te commanderen met humoristische fragmenten nu is er niemand meer die luistert naar zijn toonaangevende accenten zij zien de leegte in zijn ogen proberen deze te compenseren door teruggespoelde…

Ouderdom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 58
Als de jaren zich aaneen gaan rijgen tot een schier oneindige reeks dan verliezen de dagen hun eigen kleur en vergrijzen tot eentonigheid. Als ook het wereldgebeuren vervaagt in de schimmigheid der dagen, dan sterft de tijd in eenzaamheid, komen herinneringen steeds meer tot leven.…
Ruud 8 dec. 2020Lees meer…
Meer laden...