inloggen

Alle inzendingen over eenzaamheid

3373 resultaten.

Sorteren op:

onbestemd

netgedicht
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 81
in bestendige eenzaamheid woont haar wisselvallige ziel die als een ongedurige zee raast beukt en breekt spektakel maakt als de duisternis haar besluipt om dan weer in schijnbare kalmte te verzinken en zich traag en eindeloos naar alle kanten uit te rekken soms is zij een roerloze vlakte een spiegel van ongekend formaat…
J.Bakx 6 jun. 2021Lees meer…

Gewone mensengedachten

netgedicht
4,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 48
Het verschil tussen de goden en de mensen is op de vingers van een linkerhand te tellen mensen doe niet groter dan je bent de nietigheid valt niet te vieren de natuur heeft geen geheugen voor verdriet het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…

[ Haar tranen sissen ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 50
Haar tranen sissen in de aangestampte as – van haar eenzaamheid.…
Zywa16 mei. 2021Lees meer…

Elke dag nog

gedicht
3,9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 31.348
Remco Campert aan Cees Nooteboom Elke dag nog praat ze met zijn grafsteen op het kleine kerkhof aan de overkant uitzicht over het dal met het dunne riviertje glinsterend als een spinnedraad in het Noord-Franse licht sinds hij dood is doet ze minder aan de tuin eens haar trots kreeg er nog een prijs voor de sénateur kwam er nog voor…

De maan hoog en licht

poëzie
3,1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.538
De maan hoog en licht. De bomen van bladeren dicht. Een vogel er in zingende, Ik er onder van angst rillende.…

Claustrofobisch angstbeeld

netgedicht
3,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 80
De nacht is duister en diep En spaarzaam schijnen lantarens In de mistige natte steeg Waar ik diep in mijn kraag verscholen Over ’t glanzend nat plaveisel ga Troosteloos staren donker ramen Als koolzwarte niets ziende ogen Gevat in gevels als kale doodskoppen Mij angstwekkend luguber aan En ik heb geen wens dan deze Doodse stad zo snel mogelijk…

[ De man die ik hoor ]

netgedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
De man die ik hoor, spreekt met mijn stem tegen mij – zo alleen ben ik.…
Zywa25 apr. 2021Lees meer…

IN DE OUDE LAAN...

poëzie
3,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
In de oude laan, waar zomerbomen wuiven Met al hun groene waaierkoele palmen, Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen, Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven, Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen... Droef oogde ik na mijn heengevlogen duiven, Mijn dromenzwerm en, als bij 't kralenschuiven Eens rozenkrans, telde…

Brief

gedicht
3,2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 25.845
Het grotestadskind schrijvend aan haar grootvader, zegt niet: men noemt mij mager, een klein kreng waar straks madelieven in een kring omheen zullen staan -, maar: 't is erger met mijn pop sinds u daarbuiten woont. ach, nu is zij moegeschreven aan grootvader - de enveloppe omsluit haar liefderijk, een pop onder een lila deken.…

WELKOM IN JE GRAF

hartenkreet
2,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 182
Van harte welkom fluisterde het steen zie het tot mij komen dus niet als straf Ik wachtte al even; het voelde alleen nu jij er bent zeg ik, welkom in je graf Ik had jou beslist heel lang verwacht op een kerkhof lig je eenzaam, alleen; En absoluut op zo’n december nacht voelt het eenzaam, als ijskoud steen Als kille wind door al de bomen…

Witte nachten.

netgedicht
4,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 236
Ik lig klaarwakker in een hagelwitte nacht, onherbergzaam als een wijde oceaan. Ik kijk naar buiten en de sneeuw valt zacht op de vaart die wordt beschenen door de maan. Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen. En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen wil weten hoe het werkelijk met me gaat. Dat ik eigenlijk nooit antwoord…

Aanpassen...

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 58
Door mij Aan te passen Aan ieder ander Heb ik mijzelf In de steek gelaten En ben ik verdwaald…

Halve boekenkast

netgedicht
4,9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 133
Er ligt een stilte te dromen in de slaapkamer van mijn geliefde wanneer zee adem opslokt in eenzaamheid der doden haar verwelkte bloemen bewegingsloos in een vaas het schip gezonken in een bed verdronken een halve boekenkast in een stad met wilde bloemen benaderen lukt nu niet meer stilte benadrukt de droomcyclus.…
mobar27 mrt. 2021Lees meer…

Terug naar mezelf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 85
Ik ben op weg Terug naar mezelf Goed bezig Goed op weg Maar de weg Is zo eenzaam En voel me Vervreemd En verdwaald…

DAKLOOS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 69
Ze voelde zich door God en ieder verlaten kilte had zich dof in haar innerlijk gebrand ’s Nachts zwierf ze begerig door de straten en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant Koude winterwind sneed in haar dunne jas af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat In een slooppand vond ze een oude matras daar voelde ze zich even geen brokje straat…

Een man in de woestijn

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 90
Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt alleen maar aan vandaag. Hij wil niet aan morgen denken. Gisteren is hij reeds vergeten. Hij zit gevangen in het hier en nu. Een man in de woestijn. Soeverein maar toch alleen. Hij denkt aan een rivier die stroomt. Hij denkt aan de groene bomen. Van gisteren wil hij niets meer…

goedemorgen, eenzaamheid

netgedicht
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 148
mijn vraag weerkaatsend vragen doof stille muren goedemorgen eenzaamheid hoe gaat vandaag met jou in de stilte van de ochtend scheurt knisperend muesli als spreken mij tanden aan de doodse stilte even uiteen in de stilte van de middag verhaalt geslurpt vermicelli het doodgezwegen verhaal dat ik al duizendmaal hoorde in de stilte…

Hun eiland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 83
Nu iedereen eeuwig jong wil lijken wonen ze in een woonzorgcentrum. Deze krijgen mooie namen, het bloemenveld, de wending. De namen dragen vaak een belofte in zich iets met bloemen en regenbogen en dat er in het leven altijd spannende wendingen kunnen gebeuren. Hoop doet veel. De bewoners ontwaken uit hun hangmat. De grijptang boven…

Toch nog

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 73
Als jij nu even aan mij denkt, dan heeft er vandaag toch nog iemand aan mij gedacht.…

Het juiste woord

netgedicht
3,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 155
Het is doodstil doch de kalme golfslag van het bloed voel ik als mentale kracht door mijn aderen stromen de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen misschien bovenmenselijk om te dragen maar toch het kan je innerlijk sterk maken hoewel de botten kraken het juiste woord vond bij de bron waaruit ik kracht ging putten nu in mij latere…

Treurzang

netgedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 61
Dit is het lied van thee niet gedronken te sterk getrokken nooit ingeschonken. Dit is het lied van had kunnen zijn van zoetzachte dromen van marsepein. Dit is de bloem die niet is ontloken de woorden gedacht maar onuitgesproken. Gemiste kansen een rafelrand spijt “tiktak, tiktak” waar blijft de tijd? Een lege kapstok het bed…

[ De quarantaine ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 77
De quarantaine: wie kunnen het volhouden? Eenzame mensen?…
Zywa29 jan. 2021Lees meer…

Laatste opdracht

gedicht
3,1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 16.606
Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals een vrouw in de weer met de was haar gouden ring verliest. Je zult me zoeken in het schuim van woorden, ogen en gezichten, maar ik zal blinken ergens op een vreemde plek. Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals de jager de tere ree verliest, als hij haar dode lichaam heeft. Je zult…

Ballade

poëzie
2,6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Alleen ben ik en zoek alleen te wezen, Alleen ben ik en van mijn lief verlaten, Alleen ben ik; wie die mijn heer mag wezen? Alleen ben ik, dan bitter, dan gelaten, Alleen ben ik en schuw mijn kwijnend leven, Alleen ben ik, verdoolde uitermaten, Alleen ben ik en zonder vriend gebleven. Alleen ben ik ter venstere, ter deure, Alleen ben ik, in…

FABRIEKSROOK

poëzie
3,3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.690
Een vale slang kruipt uit die hellepoort, Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen, Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort, Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen. Met duizend tongen speelt zij om zich heen, Die lekken ’t blauw azuur dat zwijgend gloort, En de arme ster die nog zo kort maar scheen, Wordt in de zwadder van haar…

Ik werd geboren

gedicht
3,7 met 89 stemmen aantal keer bekeken 31.819
Ik werd geboren en iemand kwam aansjokken, zette een ladder tegen mij aan en klom naar boven met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten. Het begon te regenen en hij sprong naar beneden, holde weg om te schuilen, riep nog over zijn schouder: 'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!' De zon verscheen, maar er klom niemand meer naar boven.…

Zinnen eenzaamheid

netgedicht
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 88
Wie zou ik zijn zonder woorden? Hoe zou ik heten als een woordwezen mij noemde? Hoeveel woorden zijn er nodig om te duiden dat ik net als jij ben dat we dus contact kunnen maken kunnen vertellen wat we denken en toen en toen hebben meegemaakt – alle vluchtige gebeurtenissen die behouden zijn zoals in een gedicht – in steeds…
Zywa20 jan. 2021Lees meer…

Een vergeten passage

netgedicht
3,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 57
Oostende. Barcelona. Boekarest. Praag. Er werd gedanst van vroeg in de morgen tot vandaag. We zien kleuren in foto’s. Slecht geprint. Waar we misschien eens of nooit meer onszelf zijn.…

Alzheimer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 87
Het huis is nu leeg en stil, alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht. Wat eens moest komen is nu gebeurd, van de week heb ik jou weggebracht. Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was, dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham, of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas op zoek naar je bril of naar die bruine kam. Soms…
Ruud 7 jan. 2021Lees meer…

Twijfel

poëzie
4,3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Wat wacht ik in dit avonduur, De Stad beslopen door de slaap, Gezeten bij de Tempelmuur; God of de Marokkaanse Knaap?…
Meer laden...