inloggen

Alle inzendingen over eenzaamheid

3397 resultaten.

Sorteren op:

Bezoek

gedicht
3,6 met 61 stemmen aantal keer bekeken 19.936
Niemand kwam er. Hij werd steeds eenzamer En alsmaar bekwamer In het bewonen van zijn kamer. De ramen groeiden dicht Van vet en stof, geen zicht Had hij nog op enig licht Of schemering, een lichtgewicht Werd hij, vel over been. Een kapstok, zo ging hij heen. Alleen en alleen en alleen. Allang toen hij was heen - Gegaan, ging plotseling…

MIJN handen zijn zo heet

poëzie
3,7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.758
MIJN handen zijn zo heet - mijn ogen branden zo moe diep in mijn hoofd, ik weet niets meer, ik ben zo moe. Er zijn stemmen op straat, wind en hemellicht - om me is droog gepraat, mijn gehoor zwicht. En er is niets in mij over dan het arme hongrig' verlang - ik heb het zo lang, zo lang, het wil niet meer over.…

Eenzame man

netgedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 33
Nooit gedacht dat hij wanhopig zou worden omdat hij de liefde zo lange tijd moest missen eenzame man in de nacht, voor het beeld Maria nooit geweten dat hij de moed op kon geven omdat hij zich niet gewaardeerd voelde door zijn omgeving aan verandering onderhevig nooit kunnen vermoeden dat hij de hand aan zichzelf sloeg diep in de duisternood…

Najaarsnacht

poëzie
3,2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.229
O nevelnacht, waarin geen sterren stralen! O diepe, doffe stilte dezer stonde! Geen klokketoon, die plechtig 't uur verkonde, Niets hoor ik, dan mijn eigen ademhalen. 't Waar zoet voor mij, de in 's levens strijd gewonde, In 't rustig rijk der dromen rond te dwalen. Dan, ach! ik voel de fantasie mij falen, Die vaak mij leidde, opdat ik…

Portret

gedicht
4,1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.334
Voor Chris van Geel jr. Ik ben een ziener als een witte olifant, ik zie het vasteland al uitgestorven en zit aan zee met slechts de laatst verworven stenen en schelpen glijdend door mijn hand Ik voel met mens noch ding een enkle band, omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven. Een ieder heeft het snel bij mij verkorven,…

Alleen

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 58
Ik moet sterk zijn Het allemaal ondergaan Ik moet sterk zijn Niemand mag het zien Mijn verleden een kras Mijn toekomst een vlek Alles zwart en hart Maar niemand mag het zien…
Kh29 sep. 2021Lees meer…

Dichter worden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 52
Steeds dichter worden. Steeds nader komen, tot wie we zijn. Mensen van geesten en bloed, herkennen elkaar blindelings. Treffen elkaar stilstaand, voor gesloten deuren. Daarachter stromen wilde rivieren. Ooit zullen ze samenstromen, op weg naar open wateren. Zeeën en oceanen. Voorbij de horizon. Droom! Zie! Luister! Naar hemelse muziek…

De canapé van Pamela

gedicht
2,5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.148
Zo dichtbij als mijn kamerjas, vanwege de kou onder de deken gelaten en tegen mij aan gelegd, voor de morgen, als zijn komst zo betrouwbaar, zo naast mij in aarzelende zinnen van adem in en adem weer uit met telkens dat even onneembare obstakel dat weloverwogen weg wordt geslapen, zo luisterrijk, zo naar binnen gedropen als muziek, al…

De avondwolken

poëzie
3,9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.034
Toen zag ik uit in de avond En keek in de wuivende hemel, Zoals een plant in de avond Alleen op een zonnige heuvel, Zoals een zwijgende vogel, Die rust op een eenzame heuvel, Onder de varende wolken Van de eindeloos drijvende hemel Van blauw en van goud; - en de wolken Dreven als zachte gestalten, Als tedere vreemde gestalten - Zoals de zoete…

Als ik het niet meer weet....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 125
Als ik het Niet meer weet Niet meer weet Hoe er te zijn En er gewoon Wil zijn Mag ik dan bij jou Als ik Mij verstop Mezelf onzichtbaar maak Zoek jij me dan weer op? Ik heb Het dan extra nodig: Om gewoon Naast jou Te zijn…

[ Vanuit de diepte ]

netgedicht
2,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 123
Vanuit de diepte roep ik om te geloven -- dat jij van me houdt.…
Zywa28 aug. 2021Lees meer…

Het verleden en de jeugd

gedicht
3,7 met 72 stemmen aantal keer bekeken 21.539
Het verleden en de jeugd nu eindelijk afgelegd. De toekomst evenredig bijgesteld. Zal ik dan maar beginnen te leven? Je haalt je een verhaal in je hoofd waarin geloofd wordt, en dat in de tegenwoordige tijd verteld. Ten slotte is het allemaal net echt. Inademen, uitademen, hinderlijk eenvoudig, een autonome zenuwtrek. Dat heb ik toch maar…

EEUWIG EENZAAM

poëzie
3,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.306
Alleen de droom is werklijkheid, Alleen de dichter kent het leven En weet dat al hem zal begeven Wat tijdlijk streeft en strijdt en lijdt. Maar dat, verganklijkheid ten spijt, Het leven zelf steeds is gebleven De duurge droom, de hoog-verheven Schepper van tijd en eeuwigheid. Wat klaag ik om mijn eenzaam lot, Schoon Lief, en dat ‘k u nimmer…

Loslopen

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 50
slenterend door de straat kom ik hem tegen loslopend verward verdwaasd verdwaald uit de auto gesmeten op zoek naar een beter leven uit de auto gelaten om zichzelf op weg naar huis uit te laten taxeert hij mij heel even wat zou hij van mIj en ik van hem vinden zouden wij het kunnen worden ... vrinden? Ach het zal wel loslopen.…

Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit

netgedicht
4,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 33
Ginds zag ik de blinkende kopieermachine radeloos kopieën van foto’s maken Ik ben jij en jij bent mij Digitaal communiceren ze met elkaar de beul gaat als een herder voor de weg der waanzin tot aan het graf Men moet kunnen blijven staan in de storm als een boom die eenzaam is waarvan de wortel in de vruchtbare aarde is…

Ontwaakt uit een droom

netgedicht
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 37
Uitgeput val ik in slaap in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat Vreemd is het in een droom te aanschouwen hoe dat er vanuit de hoge toren Bekleed met mos en spinnenweb naar me wordt gekeken alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout om alsmaar hogerop te klimmen Geperst geduwd verwrongen om te sterven met de vreemde adem…

Thuis zijn

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
Laat Dat vechten maar Gewoon er zijn Is genoeg Dat brengt Je thuis…

Wassenaarse Slag

gedicht
2,7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.700
Als de stalling dicht, de Zeester weg en het strand weer is van wie het is, van de kwallen, compact en groenblauw van de kou, van meeuwen, van jou - prijs, total loss, op natte gympen, dan die wolken, lucht en winden wijst hun baan. Vooral bij diepe mist, als er geen zucht- je te bespeuren valt op 't strand, en van de zee, daar merk…

DE EENZAME

poëzie
3,0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 910
Wagens dragen mijn ramen voorbij Geur van het hooi, de oogst der wei, De maaiers zingen en dansen, Kindertjes vlechten hun kransen, Hoog loops het juligetij. Eenzame heeft mij het lot verplicht, Woorden te rijen tot blij gedicht, Die vreugden daarin te bewaren, Wijnen voor latere…

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
Ze wandelt met de seizoenen door haar leven. In haar dromerigheid versmelt ze met het vloeibare van een voortdurend veranderende hemel, waarin nog de dood, nog het ebben van de tijd de veelkleurigheid van bloesems bedekken. Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid, altijd zoekend, eindeloos wegrennend van zichzelf in haar…

Eenzaam Dromen

hartenkreet
4,8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 759
in bed lig ik eenzaam te dromen de nacht legt zwarte schaduwen over mij de tijd van rozen die nooit meer zal komen lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij. in de herfst ontbreekt soms het verlangen de bloeiende aster is fel en kort van duur. van heel nabij hoor ik winterse gezangen van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.…

Man zonder familie

netgedicht
4,0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 46
Eenzaamheid zonder tranen in een land zonder neven altijd alleen gebleven verbannen door een aardse god een wereld zonder nichten zonder post of andere berichten verlaten door de wanen een eiland met geen vader geen slachtoffer, geen dader geen moeder en geen zoon een man zonder familie op zoek naar een relatie in een land onder…
mobar28 jul. 2021Lees meer…

[ Eenzame mensen ]

netgedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 38
Eenzame mensen lopen tussen de mensen -- stil te verlangen.…
Zywa25 jul. 2021Lees meer…

Aan Oscar Wilde

poëzie
3,5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw Waar een dichter in de tredmolen liep, Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw. In een tredmolen: loop, dat niet de grond Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt; Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt Slaan wentlende treden uw voeten wond…

Je bent niet hier

gedicht
3,8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 21.472
Je bent niet hier maar ergens. Ik ben daar niet. Al is het er, dat ergens, ik vind het niet. Ik vind het niet dan ergens, waar jij nu bent. Waar ik niet ben, ik die alleen maar ergens voor jou ben. -------------------- uit: 'Niets', 2005.…

Het Trieste Leven

hartenkreet
4,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 127
Het trieste leven Waarin je schokkende dingen moest beleven Ik ben bang voor iedereen Want ik ben paranoïde schizofreen Fouten gemaakt Ik weet dat je het raakt Wie weet kom je Geestelijk en Lichamelijk gezond uit de strijd Maar die pijn raak je nooit meer kwijt…

Ik ben ziek in mijn hoofd

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53
Ik ben ziek in mijn hoofd Jarenlang door de drank en de drugs waren mijn hersens verdoofd De pijn is niet te slijten Verdriet wordt minder met de jaren Maar wat er allemaal gebeurd is met me is niet te begrijpen…

Vampier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 31
Mijmerend in gevaarlijke zelfhaat, De dag is zwarter dan de diepste nacht... In de schaduw van een zonnewijzer Als de eeuwenoude vampier die lacht, Verstard, maar ouder... Ouder en wijzer.…

De afwezige ouder

netgedicht
3,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 63
De Vader- en de Moederwonden Door velen van ons opgelopen Zij laten zoeken, zwerven, hopen Op kussen die gemis afronden Dan, in de verte - een oase Omringd door bomen in de wind Wij vinden er ons eigen kind Doorlopen elke levensfase Weer in het heden aangeland Wacht daar het weten van de schade Al generaties aangericht Het snakken…

Strandleven

netgedicht
3,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 68
Mensen leven als egootjes, op een eenzaam bolletje, waarvan er meer zijn, dan zandkorrels, van een strand. Mensen denken onvoorstelbaar. Zo kunnen we gaan denken, dat we erg eenzaam zijn. Dieren denken dat niet, denkt een dichter. De dichter ligt nu in bed. Hij waant zich eenzaam. Alleen, vannacht. Onbegrepen. Hij denkt na. Hij schrijft…
Meer laden...