inloggen

Alle inzendingen over eenzaamheid

3365 resultaten.
Sorteren op:

FABRIEKSROOK

poëzie
3,3 met 7 stemmen 2.587
Een vale slang kruipt uit die hellepoort, Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen, Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort, Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen. Met duizend tongen speelt zij om zich heen, Die lekken ’t blauw azuur dat zwijgend gloort, En de arme ster die nog zo kort maar scheen, Wordt in de zwadder van haar…

Ik werd geboren

gedicht
3,7 met 83 stemmen 30.898
Ik werd geboren en iemand kwam aansjokken, zette een ladder tegen mij aan en klom naar boven met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten. Het begon te regenen en hij sprong naar beneden, holde weg om te schuilen, riep nog over zijn schouder: 'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!' De zon verscheen, maar er klom niemand meer naar boven.…

Zinnen eenzaamheid

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 29
Wie zou ik zijn zonder woorden? Hoe zou ik heten als een woordwezen mij noemde? Hoeveel woorden zijn er nodig om te duiden dat ik net als jij ben dat we dus contact kunnen maken kunnen vertellen wat we denken en toen en toen hebben meegemaakt – alle vluchtige gebeurtenissen die behouden zijn zoals in een gedicht – in steeds…
Zywa20 jan. 2021Lees meer…

Een vergeten passage

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 16
Oostende. Barcelona. Boekarest. Praag. Er werd gedanst van vroeg in de morgen tot vandaag. We zien kleuren in foto’s. Slecht geprint. Waar we misschien eens of nooit meer onszelf zijn.…

Alzheimer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 47
Het huis is nu leeg en stil, alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht. Wat eens moest komen is nu gebeurd, van de week heb ik jou weggebracht. Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was, dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham, of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas op zoek naar je bril of naar die bruine kam. Soms…
Ruud 7 jan. 2021Lees meer…

Twijfel

poëzie
4,3 met 10 stemmen 1.390
Wat wacht ik in dit avonduur, De Stad beslopen door de slaap, Gezeten bij de Tempelmuur; God of de Marokkaanse Knaap?…

Man bites dog

gedicht
3,5 met 36 stemmen 18.726
Het eerste dode dier dat ik vond als kind was een verkreukelde vlinder - onder een steen. Een pakje liet ik altijd ongeopend tot mijn moeder na dagen van waanzin het papier eraf griste en me het cadeau toesmeet. Ik heb lief en sla dood met dezelfde warme ziel - op mijn rug staan vele ongeldige namen - gezegd en weggeschreven door…

Alleen

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 39
vreemde ogen kijken me aan ze kijken ze staren ze vragen ze willen ik zoek naar een glinstering, die onvindbaar blijkt te zijn geluk is relatief, spot ik of meen ik dat geen idee ondanks mijn spottend antwoord dringt die blik binnen ze lezen ze weten ze snappen ze begrijpen en ze minachten al mijn gedachten ze minachten mijn manier van…

Kerst 2020 Corona

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 122
Kerst 2020 Zit hier Alleen in Mijn huisje Boompje versierd En ik vraag me af Hoe zou het zijn Mezelf Te zijn En samen Te zijn…

sinds jij er niet meer bent

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 64
ik wacht staar hang geeuw slenteren werd mijn nieuwe wandelen in het westen verdwijnt het schrale licht dat nog nooit op iemand wachtte ik keer op mijn stappen terug thuis zwijgt de mailbox als het graf mens noch nieuws onder de zon dag en nacht dicht ik de kloof sinds jij er niet meer bent…
J.Bakx19 dec. 2020Lees meer…

De Vreemdeling

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 82
zij zagen hem lopen langs de straten was nooit met iemand aan het praten niemand kende iets van zijn levensverhaal een vreemde met een onverstaanbare taal hij ging met ietwat gebogen schouders toonde daardoor een tiental jaar ouder zijn ogen lagen diep en keken verward of hij niets meer van ’t leven had verwacht hij woonde in ‘n verkrotte…

Achterblijven

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 45
als ik laat in de avond thuiskom, met in de verte nog net het rood van de ondergaande zon, ruikt de tuin naar vochtig gras en kruiden, en voel ik verlangen naar ’t verleden. de klank van kinderstemmen, zachte vogelgeluiden van zwaluwen en grutto’s, de jonge eenden die schuw langs de rietkraag zwemmen. Je bent zo dichtbij als ik…

Alleenzaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 87
hij kan zijn warmte niet meer kwijt en wordt daardoor steeds killer trekt zich in zichzelf terug zijn wereld wordt steeds stiller hij was gewend te commanderen met humoristische fragmenten nu is er niemand meer die luistert naar zijn toonaangevende accenten zij zien de leegte in zijn ogen proberen deze te compenseren door teruggespoelde…

Ouderdom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40
Als de jaren zich aaneen gaan rijgen tot een schier oneindige reeks dan verliezen de dagen hun eigen kleur en vergrijzen tot eentonigheid. Als ook het wereldgebeuren vervaagt in de schimmigheid der dagen, dan sterft de tijd in eenzaamheid, komen herinneringen steeds meer tot leven.…
Ruud 8 dec. 2020Lees meer…

BEDE

poëzie
2,2 met 9 stemmen 1.176
Gedoog, dat ik mijn handen vouw, Ik voel mijn hart opeens beklemd, Ik werd gedreven in het nauw, Daarom ben ik nu zo ontstemd. Zo klinkt mijn lied wederom gedempt, Gelijk een zachte zang van rouw En weder is de glimlach flauw, Terwijl het bloed thans schijnt gestremd. Helaas, helaas, moet ik U derven, Zijt Gij een beeld, een hersenschim…

Ishi

gedicht
3,1 met 30 stemmen 19.004
Ishi de laatste van zijn stam een roodhuid wordt gekoesterd (Hij weet nog alles van zijn stam het bos, de dieren, de planten) hij zoekt een spoor als geen ander hij is Ishi de laatste en leeft in een museum (hij snijdt pijlpunten, maakt pijlen en bogen en mag er niet mee schieten op blanken) zij koesteren Ishi de laatste hij werkt…

Van de Regen in ...

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 114
ooit eindigen we van die gezamenlijke krachtige bui regen in die eenzame alleenstaande kleine onbeduidende drup dat kun je niet voorkomen dat hou je echt niet tegen maak je daarover toch niet druk bedenk voor jezelf even regen brengt meestal zegen weet ook al ben je klein alleen en bang - voor de harde uitgedroogde aarde…

Avond mijmering

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 41
Avond mijmering Ik sta buiten op mijn schemerig balkon, ontvluchtte mijn stille kamer die de hele dag al tegen mij zweeg. Achter het einder sterft de zon in oranjerode vlammen en veegt met duister, langzaam de hemel leeg. Een zwakke bries voelt weldadig koel, bomen bewegen traag hun takken alsof ze mij zachtjes wenken. Spreeuwen zoeken…
Ruud 6 dec. 2020Lees meer…

Angstige eenzaamheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
Single Alleen staand Even overvalt Me de angst En eenzaamheid Er altijd Maar alleen Voor te staan Had ik maar Even iemand Die mij vasthield En vertelde Alles komt goed…

Zware feestdagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 69
Vandaag Sinterklaas De kerst in zicht Verjaardagen Ik hou daar niet van Ik voel dan Te veel druk Gevoel van alles te moeten Wat belastend Voelt Voor mij Zijn feestdagen Bedoeld Om elkaar Te horen En te zien Door alle Drukte Er omheen Is dat vaak Niet mogelijk En dat is Waar ik dan Bang voor ben En wat ik mis…

Nu de getouwen zijn gestorven

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 107
Nu de getouwen zijn gestorven Eens liep ik in de schemer door de straten En luisterde naar een geweven cadans Als vermoeid van overpeinzing werd ik Bevangen door deze industriële dans De straten ademden een zacht dreunen Een mechanisch kreunen van staal dat leefde Het wrong zich gestaag in mijn genen Dat een ritme in mijn hartslag weefde…

Rustpunt

hartenkreet
4,3 met 3 stemmen 139
Gedachten zoals emoties hebben ook krachten soms zijn ze mild, soms wild een omarming als troost zou fijn zijn in eenzame dagen als milde macht die het gevoel van warmte beheersen emotie van loslaten wat je dierbaar is geeft diep gevoel van onbehagen begint als wild, zelfs machteloos lijkt acceptatie maakt dat gedachte overwint wat niet…

Mijn schat is weg

poëzie
4,0 met 2 stemmen 804
Duitse melodie, langzaam en treurig. Mijn schat is weg, naar de vreemde heen - Ik weet niet, ik weet niet waarom ik ween. Misschien is hij dood, en stijf en stom - Dies breng ik mijne dagen zo treurig om. En als me mijn schat wou leiden ter kerk, Veel nijdige tongen er deden haar werk. Men zeide van dit, men zeide van dat - Het maakt…

Oude man met plastic tas

gedicht
3,3 met 3 stemmen 3.397
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ---------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Even Samen Een

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 73
zou je even met je handen door mij haren willen woelen en mijn hoofdhuid masseren of alleen maar even voelen mij gewoon een beetje aanraken mijn gezicht strelen doen alsof of je met me bent begaan en me zo een beetje helen en mag ik dan mijn handen even dankbaar om de jouwe gaan vouwen schenk me dat gevoel van echt te leven ik voel…

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3,5 met 10 stemmen 2.590
Over de zee hangt matelijk te tampen een zoele en droeve klokke door de mist. De dag is zonder klaarte en zonder lampe. Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist. Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn. Ga niet…

Het licht

gedicht
3,0 met 36 stemmen 19.149
Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad, ik steek mijn haar op met een ivoren kam, ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje, ivoor is de sneeuw in de parken ze worden gemeden behalve door dichters, mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor, geen…

Mijn eigen gang gaan

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 59
Zonnetje Schijnt In mijn huis De kleuren Van de herfst Schitteren Op een Hemelse manier Naar binnen In mij Heerst Een onrust Een storm Een verdriet Een eenzaamheid Ik weet het even niet Zou zo graag willen delen Doe zo mijn best Maar weet het even niet Het is zo raar De mensen Waar ik Naar mijn gevoel Wat met Te delen…

Eenzaam maar niet alleen

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 36
De eenzaamheid neemt hard toe in deze coronatijd. Zoveel mensen alleen, het is niet te bevatten. Hoe langer het duurt, hoe erger dit probleem zal worden. Het is niet te overzien, maar het aantal ligt veel hoger dan wij denken. Toch kunnen we er voor die mensen zijn, ook al is het op enige afstand.…

Verbinding

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 64
Verbinding Probeer Verbinding Te maken Langzaam Nemen Steeds meer Verbindingen af Mijn God Laat me Alsjeblieft De verbinding Met Mezelf Niet kwijt Raken…
Meer laden...