Alle inzendingen over overige welzijn actualiteit spiritueel

1764 resultaten.

Sorteren op:

Warme voeten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 173
Vrede, in een bed in Amsterdam, geknield of met gebalde vuisten eeuwig verbeid, bewaard in harten en gedachten over mensen die zich anders gedragen dan je wenst mensen die moeten zorgen voor hun welzijn en hun vergezichten alleen maar kunnen dromen deze zelfs met vereende krachten niet kunnen realiseren; daar is de wereld te groot voor…
Zywa19 augustus 2025Lees meer >

Ze zijn onbetaalbaar

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
ik zie ze reizen door het land oppasoma's en oppasopa's soms wel twee uur heen 's avonds twee uur terug zij springen massaal bij nu oppasgeld te duur wordt oma heeft de ovenschotel voor iedereen bereid wat is dit voor een land waar ouderen de sluitsteen vormen voor het leven in beperkte welvaart als overheid niet thuis geeft…
Marion Spronk11 november 2015Lees meer >

kattig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
vensterbank zetelend als een sfinx met groen grijze ogen kijkt hij hautain mij en de wereld neer op en voorbij nederigheid speelt hij de ochtend enkel als honger knagend de lege voederbak klagend bedelend hem miauwen doet stil overigens zwijgt hij het weten betuigend de voordeur ja die nog delen wij in overig de ruimte slechts…

Gewoon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Zo ’n gewoon antwoord irriteert me meestal en ik wijs op een groter, ingewikkelder probleem Dan moeten overheden gewoon dit of dat En als ze dat niet? Gewoon ontslaan En als je sterft van verdriet? Gewoon in kist of crematie je wordt gewoon opnieuw geboren, kun je gewoon alles overdoen, gewoon beter…

Spijt

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.717
Hier aan het strand van de Côte d'Azur rankt haar lichaam een loom ballet op voeten die zweven. Ze weet het niet: denkt dat ze naar de branding loopt en ingetogen praat met haar mooie vriend. Ze wiegt haar slanke taille de hoog gedragen hals de golven van haar heupen. Manestralen slaan als de bliksem in! DE DANS Hier wiegt…
Rina van Dijk24 februari 2005Lees meer >

De kaarspit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Aan gloed ontbreekt het je niet flonkerend knetterend vlammetje met je bitter blauwe stammetje dat oranjerood vertakt in 't verschiet. Ik kijk graag naar je tongen die zoveel stemmen trekken en de zomerdromen wekken die ik ooit heb verdrongen. Gloeiend zuurstof smeden met vlerken die liefde bedrijven me omarmen in het sterke stijven…

Ochtendgloren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.385
In mijn dromen priemen prikacties van verleden tijd; tastbare tintelingen vertalen herinneringen sprankelend als bronwater. In de grotten van mijn lijf weerklinken geluiden van verzwegen leven en wervelbeelden puilen mijn ogen uit. Nuchter spant het licht de kleurbogen van druppels dauw en klaart de stilte een tranend bezinnen.…

Rechte sporen...

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.331
mijn ziel weerklinkt in de fluistering van donker verbonden aan kracht het gidst mij door de nacht het leidt mij in rechte sporen, houdt mij vast raakt mij aan het vindt zijn weg wanneer de maan zijn hemel oplicht vervult het mijn zinnen…
Quicksilver30 september 2007Lees meer >

Utrecht CS, spoor 7a

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
De roker heeft het koud onrust stookt hij niet kranten leest hij niet lachen doet hij alleen als niemand hem ziet. De koffie is op tijd en de trein vertraagd. De zuil brandt offers slierten rooksignalen zwalmen zwijgzaam. Er is iemand per fiets banden hard opgepompt, harder dan de longen aan nicotine zuigen, zuurstof er gratis bij…

Gefilterd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.192
winden voelen koud herbergen schaduwen in mijn ogen in de luchtstroom van adem inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen mijn lippen en ogen worden vochtig wanneer ik langs de zee loop een meeuw strekt zijn vleugels en zweeft over de vloedlijn ik kijk en vlucht met hem mee over het zilte water mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…

Element

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
Het lekt en likt ternauwernood de onbeschermde schenen Legt blarend billen bloot en vindt zijn krachtig element in pijlen als in stenen Is in verlichten van de zee waar vóór het vallen van de nacht de Asunción zijn zeilen bolt in ademloze kleurenpracht We spelen er gevaarlijk mee Gebald rolt het de hemel uit met orenpijnigend geluid…
Rina van Dijk14 september 2006Lees meer >

speelse harlekijn

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.782
hemeltergend ochtendlied herspeel nog even jouw refrein laat wroeging achterwege als een speelse harlekijn blijf niet langer zwanenzang de dood treurt wel een leven hemeltergend ochtendlied bespeel mij nog heel even…
danny cant.14 september 2006Lees meer >

klein meisje

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.537
Een lief klein meisje zo stil als de wind, een lief klein meisje o zo'n mooi kind. Een lief klein meisje niet anders dan een ander, een lief klein meisje dat wel steeds verandert. Dat lief klein meisje groeit in jou, een lief klein meisje groeit tot een mooie vrouw. Maar een lief klein meisje ben je niet meer, dus een lief klein meisje voor…
jaleesa15 oktober 2006Lees meer >

Achter de muze

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 652
en ik mompel naar iets diep in mijn hart terwijl je verder loopt ben jij de muze in mij woorden spelen een melodie tussen jou en mij ik neurie zomaar wat noten op een deuntje hoewel niet helemaal zuiver welja, wie kent dat niet ik neem de middenweg hierin maak meer tijd vrij wat mijn dagelijkse leven betreft dat je weet wat je doet…
Quicksilver3 november 2008Lees meer >

weet je, weet je nog

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
als we terug gaan aarzelend naar het begin en hoe het toen verder ging als we de oude,verraderlijke paden betreden en je zegt: weet je, weet je nog? zijn we elkaar alweer kwijt gevangen in hersenkronkels de eigen, onberekenbare doolhoven laten ons verdwalen tastend in het duister verliezen we elkaar uit het oog weet je, weet je…
j.bakx15 februari 2009Lees meer >

Verdampt

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
De ideeënrijkdom van een wandelend museumstuk, het wil maar niet beter worden. Zijn weerwoord; daar moest men doorheen kijken, om iets te zeggen te hebben was een duw in de goede richting onontbeerlijk; dat zou men ook kunnen zeggen over zijn mislukkingen.…

Precious (1987 L.D.)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
zeldzaam ondoordringbaar de gelaatstrekken diep verstopt onder het wangvet torst ze zich over de straat het dikste meisje van de klas zelfs van het vervallen woonblok in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang verzwaart de moeder niet het schuim van de zee - ze kan het niet laten - de fragiele vleugels van het kind traag, onverzettelijk…
j.bakx27 december 2009Lees meer >

Culturele afgang

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
het flamboyante strijkorkest dat binnenskamers hoge noten scoort deelt bij node mee dat de curve die twee lijnen tot cirkel musiceerde het houvast aan de dagelijks patroon zal moeten onderbreken de dirigent wat klein van stuk kan het maatwerk niet langer inzoomen naar de behoefte van deze tijd een culturele dood die zwijgt in tegenspraak…
elze12 december 2010Lees meer >

een nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
zullen we de nacht verdragen elkaar niet in woorden vatten ons in stilte oefenen zullen we gekleurde herinneringen dragen elkaar blind omarmen ons in dromen hullen zullen we gewichtloos samenvallen elkaar vinden ons ingraven in licht zullen we de loden uren vergeten elkaar troosten ons vermengen met zilte tranen zullen we het…
J.Bakx22 juni 2014Lees meer >

Omen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
we hoorden de onheilspellende stilte die de naderende storm in zich droeg we zagen de gebroken schuimkoppen op de lege zee we voelden het zwaarbeladen vertrek toen de kust zich verborg achter de avondmist met gebroken vleugels stotterden we over het water we wisten van het levenloze schip dat diep op de zeebodem lag…
J.Bakx13 oktober 2014Lees meer >

terra incognita

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
ik kijk door het venster ik zie mezelf staan op een dunne muur die die onaards tot de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een tuimeling waar geen einde aan lijkt te komen abrupt…
J.Bakx19 maart 2015Lees meer >

zingend hart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
de bladeren aan de bomen zuchten onder de vochtige warmte de wind nam een vrije dag in de kalmte van de wegebbende hitte wordt gewacht op de zeepbel in de zinderende lucht de met mos begroeide muren de niet geplukte vruchten in de boomgaard troost van dat wat was de vallende sterren in de maanloze nacht voor wie luistert de magie…
J.Bakx16 juli 2015Lees meer >

lichtsporen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
we lopen heen en weer tussen heden en verleden in deze heldere zomernacht een reservoir vol vallende sterren kosmische strohalmen voor wie niet kiezen kan onze dagdromen onbeduidend in plaats en tijd hangen aan een ijle draad in de windstille lucht op onnadrukkelijke afstand van de omslag naar pijnlijk verlangen…
J.Bakx19 juli 2015Lees meer >

taaie tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
de hete adem van de zon drukt op de kale aarde in deze desolate vlakte waar het bijna altijd waait sta je stil bij de bomen kromgetrokken door de wind hoe lang duurt het vraag je voordat de rups verandert in een vlinder…
J.Bakx22 juli 2015Lees meer >

schrijven

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
opgevist uit de goot vergeeld en verregend een enveloppe met een postzegel erop ontsnapt uit de volgepropte doos met oud papier van huis naar straat naar goot gewaaid bibberende hanenpoten die de leegte moesten veroveren een scheef getrokken streep onder de naam van de stad wat wilde je meedelen vragen vertellen toen je je handen…
J.Bakx3 september 2015Lees meer >

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
onder de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

dorp

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
ik keerde terug naar het dorp om leven te blazen in het verleden het dorp en ik we vlogen als vogels tegen elkaar op aan weerszijden van de glaswand we spraken elkaars taal niet een omhaal van woorden was niet nodig de ontmoeting viel vanzelf stil ik verdween uit het dorp waar ik de hemel niet kon zien…
J.Bakx17 september 2015Lees meer >

ónder de woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
ónder de woorden leeft het onuitsprekelijke alle houvast is daar grondig weggebrand ónder de woorden ligt een stille ongrijpbare laag die op je thuiskomst wacht als je uitgesproken bent ónder de woorden leert het oude leven hoe je sterven kunt als de vogel die de boom beroert…
J.Bakx27 november 2016Lees meer >

wuiven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 389
dichter bij het eind kijk ik je na tot je om de hoek zal verdwijnen alleen als je je zou omdraaien zal ik wuiven niet roepen…

Iedersland

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
Nederland, onhelder land Regels vallen te omzeilen Overheid toegeeflijk want - Alles beter dan te dweilen Kraan wijd open, uit de brand Schietende met oude pijlen Richting tij en waterstand Laks en blind voor eigen feilen Vrijwel dood de tolerantie Spijtig, lef is er niet meer Vlag en wimpel gaan gebukt Train…