1764 resultaten.
Warme voeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Vrede, in een bed
in Amsterdam, geknield
of met gebalde vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor…
Ze zijn onbetaalbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
845 ik zie ze reizen door het land
oppasoma's en oppasopa's
soms wel twee uur heen
's avonds twee uur terug
zij springen massaal bij
nu oppasgeld te duur wordt
oma heeft de ovenschotel
voor iedereen bereid
wat is dit voor een land
waar ouderen de sluitsteen vormen
voor het leven in beperkte welvaart
als overheid niet thuis geeft…
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
Gewoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Zo ’n gewoon antwoord irriteert
me meestal
en ik wijs op een groter,
ingewikkelder probleem
Dan moeten overheden gewoon
dit of dat
En als ze dat niet?
Gewoon ontslaan
En als je sterft van verdriet?
Gewoon in kist of crematie
je wordt gewoon opnieuw geboren,
kun je gewoon alles overdoen,
gewoon beter…
Spijt
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.717 Hier aan het strand
van de Côte d'Azur
rankt haar lichaam
een loom ballet
op voeten
die zweven.
Ze weet het niet:
denkt dat ze naar de branding loopt
en ingetogen praat
met haar mooie vriend.
Ze wiegt
haar slanke taille
de hoog gedragen hals
de golven van haar heupen.
Manestralen slaan als de bliksem in!
DE DANS
Hier wiegt…
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Aan gloed ontbreekt het je niet
flonkerend knetterend vlammetje
met je bitter blauwe stammetje
dat oranjerood vertakt in 't verschiet.
Ik kijk graag naar je tongen
die zoveel stemmen trekken
en de zomerdromen wekken
die ik ooit heb verdrongen.
Gloeiend zuurstof smeden
met vlerken die liefde bedrijven
me omarmen in het sterke stijven…
Ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.385 In mijn dromen priemen
prikacties van verleden tijd;
tastbare tintelingen
vertalen herinneringen
sprankelend als bronwater.
In de grotten van mijn lijf
weerklinken geluiden
van verzwegen leven
en wervelbeelden
puilen mijn ogen uit.
Nuchter spant het licht
de kleurbogen
van druppels dauw
en klaart de stilte
een tranend bezinnen.…
Rechte sporen...
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.331 mijn ziel weerklinkt
in de fluistering van donker
verbonden aan kracht
het gidst mij door de nacht
het leidt mij in rechte sporen, houdt mij vast
raakt mij aan het vindt zijn weg
wanneer de maan zijn hemel oplicht
vervult het mijn zinnen…
Utrecht CS, spoor 7a
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 De roker heeft het koud
onrust stookt hij niet
kranten leest hij niet
lachen doet hij alleen
als niemand hem ziet.
De koffie is op tijd
en de trein vertraagd.
De zuil brandt offers
slierten rooksignalen
zwalmen zwijgzaam.
Er is iemand per fiets
banden hard opgepompt,
harder dan de longen
aan nicotine zuigen,
zuurstof er gratis bij…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
speelse harlekijn
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.782 hemeltergend ochtendlied
herspeel nog even
jouw refrein
laat wroeging achterwege
als een speelse
harlekijn
blijf niet langer
zwanenzang
de dood treurt wel een leven
hemeltergend ochtendlied
bespeel mij nog
heel even…
klein meisje
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.537 Een lief klein meisje zo stil als de wind,
een lief klein meisje o zo'n mooi kind.
Een lief klein meisje niet anders dan een ander,
een lief klein meisje dat wel steeds verandert.
Dat lief klein meisje groeit in jou,
een lief klein meisje groeit tot een mooie vrouw.
Maar een lief klein meisje ben je niet meer,
dus een lief klein meisje voor…
Achter de muze
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
652 en ik mompel
naar iets diep in mijn hart
terwijl je verder loopt
ben jij de muze in mij
woorden spelen een melodie
tussen jou en mij
ik neurie zomaar
wat noten op een deuntje
hoewel niet helemaal zuiver
welja, wie kent dat niet
ik neem de middenweg hierin
maak meer tijd vrij
wat mijn dagelijkse leven betreft
dat je weet wat je doet…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 als we terug gaan
aarzelend naar het begin
en hoe het toen verder ging
als we de oude,verraderlijke
paden betreden
en je zegt: weet je, weet je nog?
zijn we elkaar alweer kwijt
gevangen in hersenkronkels
de eigen, onberekenbare doolhoven
laten ons verdwalen
tastend in het duister
verliezen we elkaar uit het oog
weet je, weet je…
Verdampt
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
516 De ideeënrijkdom van
een wandelend museumstuk,
het wil maar niet beter worden.
Zijn weerwoord; daar
moest men doorheen kijken,
om iets te zeggen te hebben
was een duw in de goede richting
onontbeerlijk; dat zou men ook
kunnen zeggen over zijn mislukkingen.…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 zeldzaam ondoordringbaar
de gelaatstrekken diep verstopt onder het wangvet
torst ze zich over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk…
Culturele afgang
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
565 het flamboyante strijkorkest
dat binnenskamers hoge noten scoort
deelt bij node mee dat de curve
die twee lijnen tot cirkel musiceerde
het houvast aan de dagelijks patroon
zal moeten onderbreken
de dirigent wat klein van stuk
kan het maatwerk niet langer inzoomen
naar de behoefte van deze tijd
een culturele dood die zwijgt
in tegenspraak…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Omen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 we hoorden
de onheilspellende stilte die
de naderende storm in zich droeg
we zagen de gebroken
schuimkoppen op de lege zee
we voelden het zwaarbeladen vertrek
toen de kust zich verborg
achter de avondmist
met gebroken vleugels
stotterden we over het water
we wisten van
het levenloze schip dat diep
op de zeebodem lag…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 ik kijk door het venster
ik zie mezelf staan
op een dunne muur die
die onaards tot de wolken reikt
beneden kijkt niemand er van op
er is geen beginnen aan
van onwaarschijnlijkheden wordt
men kribbig en moe
onverwacht stoot de wind me om
zwiept me van ongekende hoogte
brengt me in een tuimeling waar
geen einde aan lijkt te komen
abrupt…
zingend hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 de bladeren aan
de bomen zuchten
onder de vochtige warmte
de wind nam een vrije dag
in de kalmte van
de wegebbende hitte
wordt gewacht op de zeepbel
in de zinderende lucht
de met mos begroeide muren
de niet geplukte vruchten
in de boomgaard
troost van dat wat was
de vallende sterren
in de maanloze nacht
voor wie luistert
de magie…
lichtsporen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 we lopen heen en
weer tussen heden
en verleden in deze
heldere zomernacht
een reservoir vol
vallende sterren
kosmische strohalmen
voor wie niet
kiezen kan
onze dagdromen
onbeduidend in
plaats en tijd
hangen aan een
ijle draad in
de windstille lucht
op onnadrukkelijke
afstand van de omslag
naar pijnlijk verlangen…
taaie tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 de hete adem van
de zon drukt op
de kale aarde
in deze desolate
vlakte waar het
bijna altijd waait
sta je stil
bij de bomen
kromgetrokken
door de wind
hoe lang duurt het
vraag je
voordat de rups
verandert in een
vlinder…
schrijven
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 opgevist uit de goot
vergeeld en verregend
een enveloppe met
een postzegel erop
ontsnapt uit de volgepropte
doos met oud papier
van huis naar straat
naar goot gewaaid
bibberende hanenpoten die
de leegte moesten veroveren
een scheef getrokken streep
onder de naam van de stad
wat wilde je meedelen
vragen vertellen toen je
je handen…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 ik keerde terug naar het dorp
om leven te blazen
in het verleden
het dorp en ik
we vlogen als vogels
tegen elkaar op
aan weerszijden van de glaswand
we spraken elkaars taal niet
een omhaal van woorden
was niet nodig
de ontmoeting viel
vanzelf stil
ik verdween uit het dorp
waar ik de hemel
niet kon zien…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
wuiven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
389 dichter bij
het eind
kijk ik je na
tot je om
de hoek zal
verdwijnen
alleen als je
je zou
omdraaien
zal ik wuiven
niet roepen…
Iedersland
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Nederland, onhelder land
Regels vallen te omzeilen
Overheid toegeeflijk want -
Alles beter dan te dweilen
Kraan wijd open, uit de brand
Schietende met oude pijlen
Richting tij en waterstand
Laks en blind voor eigen feilen
Vrijwel dood de tolerantie
Spijtig, lef is er niet meer
Vlag en wimpel gaan gebukt
Train…