1642 resultaten.
lente
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.262 als het groen uit winterslaap ontwaakt
geluid de stilte overstemt
het licht de avond intrede doet
nog door voorjaars kou beklemd
lente trekt de mensen voort
in buiten zijn en bezig wezen
de stilte van de buurt verstoord
door zagende mannen en zingende mezen
geen seizoen zo fijn om aan te beginnen
als lente met al zijn pril geluk
alles…
nycticorax
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.251 nycticorax/nachtrave
als alle auto’s zwijgen
loop ik de velden in en schrik:
een sprinkhaanvogel achter mij
is tegendraads in dit seizoen
van ver van over de rivier gekomen
en waadt mijn dode hoeken in en uit
doorlopend knikken hij en ik:
wij staan op iemands rode lijst
wij gaan de weg van alle vlees
------------------------------…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.533 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.…
Woorden die opengaan...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.779 Een merel heeft vanmorgen bericht:
de seizoenen draaien verder,
de schaapjes zijn reeds op zoek
naar weiden en een herder.
Kan vrede dan niet geboren zijn?
Of merkten we niet de weeën?…
Hij
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.273 maar door en door
zonder te stoppen
pikt onderweg wat bagage op
evenveel als hij verloor
zelfs zijn eindsbestemming
is niet zijn rustplaats
hij gaat door voorbij het einde
met een wisselende stemming
niets kan het halt laten houden
de rails zijn zijn enige weg
na jaren neemt de snelheid af
om te eindigen in het koude
hij zag de seizoenen…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
zo wil ik mijn taal
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
654 zo wil ik mijn taal
lichtzinnig van zinnen
door mijn angsten overwonnen
getemd door mijn mannelijkheid
en mijn woorden indrukwekkend
opduikend in een poëzie
die wetten breekt
ondanks plaatselijke gebruiken
zinnen die voorbijvliegen
als een zwaluw die lente maakt
in het venster van alle seizoenen
en al cirkelend haar sporen nalaat…
Afgunst
gedicht
1.5 met 109 stemmen
8.731 Zonder beschutting
wordt het leven in alle seizoenen pas
echt getrotseerd. Dat op zijn stam
onze hand zich soms neervlijt in een
groet of is het een slinkse poging
om van zoveel standvastigheid
toch iets te ontvreemden.
--------------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997.…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…
Hun lentedromen
netgedicht
3.9 met 183 stemmen
433 rijpend hangt
de oogst in
aromatisch
zachte wolken
voortgedreven
door een
warme wind
jij liet ons
dwalen door
dit sprookjesland
de mooiste vruchten
in je slanke hand
kijkend waar de
smakelijkste hangt
daar waar
de seizoenen
samenkomen
met de producten
van hun lentedromen
is het uitbundig
jaarmarktfeest
de natuur
kleurt…
de tuinvrouw
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.068 Tevreden kijkt ze naar haar bloemen
Kent elk plantje bij naam
De ene klein en rank
De ander met stevige wortel in de grond
Elke dag is ze in haar tuin
Met levenswater worden ze begoten
Liefdevolle woorden voor elk apart
Ze groeien voor haar tot een prachtig sieraad
Seizoenen gaan voorbij
Gisteren was haar vaarweldag
Met de idolen naast…
“ Zen-sitive “
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 Een spinnenweb weegt
sneeuwvlokken, om
het seizoen te vangen.
Roos in kristal, blikt
naar buiten, lijkt
lotgenoten te beklagen.
Knolselderij weegt
zwaarder in naaktheid
dan een mensenhoofd.
Dennenboom staat in
lichterlaaie, de rug
naar z’n natuur gekeerd.…
het pad van de beloftes
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
605 hier liepen wij tezamen op
bekend met wisselende wegen
van het juichen op het hoogste pad
tot huilende verlatenheid
in storm en regen
bezwerend en vrijlustig
waren onze blikken
als was een zwoel seizoen verzegd
de geur van liefde
als een erewoord gegeven
vertrouwder dan in het verleden
leek ons dit pad van de beloftes
hoopgevend als…
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 wanneer ik terugkeer naar mijn hart
van mij tot mij
zag januari de reden
herdacht op een groen seizoen
naast dubbele regen
het glas vul ik dus wijs
voor de toekomst
drink elke druppel
(misschien wat eigenwijs)
op het gevoel
verplaats de blik
want morgen wil ik beter zijn
in het beleven van wat-is
in het 'hart' van het leven
zodat…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 bestaat het te keren wat weder komt
de seizoenen, de legio braakliggende uren
die niet te bezaaien zijn.…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Eentje voor elke spier
Heimwee naar de magische wereld
Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een…
Dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb
dromen
zien komen
en gaan
gedragen door
wolken en
uitwaaiend
tot er niets
meer bewoog
zelfs de wind
zocht de luwte
om te bekomen
van zijn nog
vrijblijvend
betaan
bedekte
het zicht met
blad dat zijn
leven en al
een seizoen
heeft gehad
nu in stilte
bouwt aan
een huis waarin
ook de dood
zich geborgen
en thuis zal…
Oogstte zonder zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
964 je toonde zwart en wit
ik zag de eerste kleuren
in het zacht gebeuren
van ontluiken in de
eerste lente van je leven
ook jij hebt mij weer
de seizoenen teruggegeven
ik oogstte zonder zomer
was een stille dromer ieder
voorjaar ging aan mij voorbij
maar in confrontatie
maakte jij mij wakker
opende mijn ogen
naast zwart en wit kunnen…
deja vu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
602 gedreven
door een hang naar toen
getroffen door de
somberte der straten
merk ik de wind als
het amechtig ademen
van een stad die ik
niet meer lief kan hebben
hier at ik eenvoud
dronk ik het jonge leven
gulzig als een pup aan de tepel
van zijn moeder
nu de wereld zoveel ouder is
en mijn blik rust op het
voorbije van een seizoen…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Waarom toch kunnen we
niet elk seizoen gaan vieren
want steeds er is een reden
voor veel dankbaarheid,
al zien we ook niet elke dag
de blauwe luchten
en houden we het liever
bij wat diepe zuchten.…
Kameraad uit niemandsland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ze vertellen dat er zure regen komt
alleen in woordloze gebaren over liefde
om het seizoen te vieren in al haar naaktheid
hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed
zijn handen voeden schimmen op het behang
met wat de stille slaapkamer heeft te bieden
er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland
omdat er liefde nodig is om…
Nu echt lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
264 Een merel heeft vanmorgen bericht:
de seizoenen draaien verder,
de schaapjes zijn reeds op zoek
naar weiden en een herder.
Kan vrede dan niet geboren zijn?
Of merkten we niet de weeën?…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Ondergrondse gedachten
delven een seizoen
tussen de zomer en de herfst.
Tranen doordrenken de aarde.
Vochtig verdrinkt het groen
dat nu aanvaardend sterft.
Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
De bloemenwei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 je vingers
vlammen energie
in alle kleuren
van het leven
met het zachte
zonlicht en wat
groen kun jij snelle
groeiers weven
als extraatje
kleur jij aan het
einde van seizoen een
schitterende bloem
in het lieflijk
lispelen van de wind
praat je met ze
zoals moeder en kind
zij hebben al
hun hart getoond
als zij meegaan in…
Daders zonder leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 steeds dwarrelt nieuws
als blaadjes naar de grond
gekleurd en half beschreven
triggeren zij ons geweten
vaak niet te lezen
door geweld uiteengereten
plak het bloed van mensen
aan daders zonder leven
zelden zijn de kanten
zonnig in de dag van
het seizoen want het echte
nieuws kan daar niets mee doen
pas als het kind is uitgespeeld…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…