Netgedichten

netgedicht (nr. 13.103):

zo wil ik mijn taal

zo wil ik mijn taal
lichtzinnig van zinnen
door mijn angsten overwonnen
getemd door mijn mannelijkheid

en mijn woorden indrukwekkend
opduikend in een poëzie
die wetten breekt
ondanks plaatselijke gebruiken

zinnen die voorbijvliegen
als een zwaluw die lente maakt
in het venster van alle seizoenen
en al cirkelend haar sporen nalaat

zodat gretige lezers in de vroege
ochtendspits kunnen lezen
wat ik de vorige dag schreef
zo verwelkom ik hun morgen