15403 resultaten.
Ortus Solis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Zij maakt de bomen goud
Opkomst van de hoop
Weilanden in vuur en vlam
Door haar aanwezigheid
Even van de wereld
Even geen verdriet
De kudde loopt door
Maar ik sta even stil
Bij de schoonheid
Van de Zon…
Kerk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
736 ging ik niet
was het een zonde
zonde van de zon
op zondag…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 je weerkaatste
glinsterde en dook
warm op mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.7 met 9 stemmen
4.503 Het zonnelicht is neergedaald
en ‘t gaat bij andere lieden,
verwacht en welkom-weer onthaald,
de dag hun doen geschieden.
Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder paars weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 diverse wegen
vloeiend, om geen woord verlegen
een kat, immuun voor honds geblaf
Ik voel nog net je warme lach
je woorden die ik wilde horen
verborgen morgen gaat verloren
als ik me afsluit voor de dag
Toe laat het duren laat het kwijnen
laat vaarwel een metrum schikken
licht omsloten loden blikken
dichtersdromen lot verfijnen
Dan de zon…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Haiku (net nog)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
740 net nog scheen de zon
even door de brievenbus
schaduw op de mat…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Voor ik verouder wil ik zonen winnen.
Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht.
Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.
Zaaien en oogsten is in Tao één.…
De hoedster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 ik wist dat
jij de hoedster was
van vele goudgerande
schapenwolkjes
dat deze volkjes
het blauw als
leefgebied hebben
geadopteerd
samen met hun vriend
de wind die blind
vaart op wat jouw handen
hem hebben geleerd
jij opent in
het ochtendrood
waar de wol nog bol
staat van de warme nacht
pas als de zon
zich na de klim weer
hoger…
Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.605 Gemakk'lijk lig ik in mijn leuningstoel
naast 't rode pluche van zonnig tafelkleed;
Plancks quantenleer zou 'k lezen, maar 'k vergeet
van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel:
want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel
van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet,
silhouetteert mijn hand een haas, die eet
met mumm'lend mondje…
Het gezonde kleurtje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
539 ik voelde jouw
vingers langs mijn
huid glijden de
kleine stops in
het even verwijlen
voor intensiever contact
je volgde
de wegen van
wind en de zon
raakte reacties
die bruinend
gezondheid gaven
ogenschijnlijk
bleek de verdediging
goed maar onder de
huid verscheen de
kleine sproet zij
hoorden daar niet thuis
de schraalheid…
Hij begint zijn wereldreis...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.709 Ik was nog niet klaar
om je los te laten
Ik wou je nog zoveel
vertellen
Over dingen in het
leven praten
Die levenslang mee
zullen tellen
Hij zei: mams je kunt
me laten gaan
Ken het verschil tussen
goed en verkeerd
Ik kan m'n mannetje wel
staan
Omdat jullie me zo veel
hebben geleerd
Mijn zoon, hij klinkt
zo groot en wijs
Waar…
Jouw goedemorgen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
957 het eerste vale goud
van de rijzende zomerzon
die zich traag ontvouwt
aan de vage horizon
kleurt het leeg zwart
van een schaduwloos,
de nacht; een onhoorbaar smart
als bloeit de rode roos
alsof doornloos dankbaar
onder een vochtig deken
van dauw ochtendklaar
over de wind haar streken
vinden wij geluiden
van de zingende natuur
gestuwd…
kietelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
842 de namiddagzon
prikt door de berkenblaadjes
kietelt mijn pruillip…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
Moederliefde...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.531 ,
"Mama is heel erg boos",
Spreek ik op kwade toon,
In mijn hart is het al vergeven,
Ik hou van je, mijn zoon...…
Zomer
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
2.377 Zon, zee, strand
Surfers in de branding
De roodgoude gloed van de
ondergaande zon op het water
Strandwandeling voor stelletjes……
GELE TOORTSEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
478 ik kijk naar de hemel
leen de kleuren van de zon
verf hiermee mijn kelken
en zolang we niet
verwelken wijs ik
naar dat waardoor
mijn leven ooit begon
en blijf haar daarvoor
altijd dankbaar die
leven schenkende
zon…
Lieflijke oases
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 er is een
nieuwe orde
in de maak
jouw lach heeft
al piramides in
de woestijnen
zachtjes geraakt
geïrrigeerd
door beloken
ogen die
de dood met
warme tranen tot
wederopstanding
hebben bewogen
waar zand
weer groent
tot een schitterend
nieuw paradijs
dat in lieflijke
oases tussen eufraat
en tigris gedijt
nog schuurt
hete wind…
Nachtgedicht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.248 Als dit gedicht een schilderij was
zag je hier geen letters staan
maar zag je alleen de kleuren
van een zon die net onder was gegaan.
Als dit gedicht een schilderij was
dan zag je een hemel zo blauw
waarvan de wolken zouden zeggen:
ik hou alleen maar van jou.…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 If leef nu in de schaduw
van mijn eigen ongeloof
En dus anderen zullen niet aanschouwen
welk gevoel mij laatst bekroop,
als ik verzwijg wat ik moet roepen...
...en als de zon...…
Hellevuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 confronterend
waait kou
langs huid
verwarmde cellen
in het eerste
zonnebad dit jaar is
het oppassen voor
roodverbrande vellen
daar waar vitamine
d zijn charisma ziet
ontstaan pikt meteen
duivels hellevuur aan
voorzichtigheid
is geraden in het
vergeten van de tijd
ben je zo gebraden
mijn wekker was
al afgegaan voordat
er ijsbloemen…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 De zon verwarmd mijn lichaam
het water kabbelt af en aan
en als ik uit mijn slaap ontwaak
zijn twee uren voorbij gegaan…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Dan hoef je niet zo angstig zijn
of bang voor deze donkere nacht
want waar nu de maan nog staat
is het morgen een zon die lacht.…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Ik hou zoveel van jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.771 ik hou zoveel van jou
meer dan de wind
die de kruinen van de bomen streelt
meer dan de zon
die de huid van de aarde warmt
meer dan de zee
die duizenden malen haar grenzen kust
je zult het misschien niet willen geloven
maar mijn hart stroomt over van liefde
en ik verdrink in mezelf om jou
heerlijk…
Door je haren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 jij wilde
als kind
altijd de wind
door je haren voelen
krullen dansend
langs je voorhoofd
in opperste verwarring
met de ogen dicht
dan in de
stilte eerst met
je vingers voelen
of alles er nog is
met licht zo
kammen dat
kleuren weer in
zon kunnen vlammen
dan pas kijken
en spiegelen in
de winkelruit hoe
zie ik er nu weer…