Alle inzendingen over zoon

15403 resultaten.

Sorteren op:

Ortus Solis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Zij maakt de bomen goud Opkomst van de hoop Weilanden in vuur en vlam Door haar aanwezigheid Even van de wereld Even geen verdriet De kudde loopt door Maar ik sta even stil Bij de schoonheid Van de Zon…
Echo Borgir10 februari 2004Lees meer >

een kleine eenzame vogel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.147
passer solitarius vanmorgen voor het eerst monster ik mijn makker om den brode: mahonie glanzen de veren en een vleugje wit na onze sobere communie hipt hij het tafeltje af en vliegt naar een hoge boog van walviskaken daar zit dan op de nok een eremiet hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen een streepje dichter bij de grote zon…
Abel Staring12 februari 2004Lees meer >

Stukjes winterwit

netgedicht
5.0 met 439 stemmen aantal keer bekeken 493
je weerkaatste glinsterde en dook warm op mijn huid waar kleine stukjes winterwit er wel heel snel uit sprongen in de vol roodbruine glans van het zonlicht voorhanden zonder mijn vel ernstig te verbranden eindeloos goddelijk was het zonnebad dit jaar waarin de koude noorden wind met veel misbaar zijn plek opeiste na wat korte…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.503
Het zonnelicht is neergedaald en ‘t gaat bij andere lieden, verwacht en welkom-weer onthaald, de dag hun doen geschieden. Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschone verven zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, helder paars weldra; en, blauw- en blauwerwendig, door…
Guido Gezelle29 augustus 2023Lees meer >

Straks weer koud

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
Je zat met je ogen dicht en genoot de warmte in het licht van de zon LENTE zei ik luid liet je schrikken even een zonnetje pikken zei je zacht terwijl je straalde zoals niemand dat kon met mijn ogen open genoot ik jouw glimlach zelfs toen jij je ogen weer sloot lente fluisterde jij als een knipoog naar de winter…

Na de regen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
In het rood een uitgesteld verlangen de ondergaande zon extreem in elke kleur buigt in de laatste bui een boog in purperen schemer wacht de nacht de dag is weer volbracht een volle maan in 't midden van de boog gedacht kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver wanneer het spectrum dooft is een belofte neergeschreven het…

Zondag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.095
diverse wegen vloeiend, om geen woord verlegen een kat, immuun voor honds geblaf Ik voel nog net je warme lach je woorden die ik wilde horen verborgen morgen gaat verloren als ik me afsluit voor de dag Toe laat het duren laat het kwijnen laat vaarwel een metrum schikken licht omsloten loden blikken dichtersdromen lot verfijnen Dan de zon…

De boulevard

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 456
ik zag hoe lente je haar al lichtjes high light kleurde na maanden lang het winters blond ik proefde de eerste prille tonen als voorjaars melodie uit het zilt blauw golvenlied joyeus rokten kort nog op de gok hun lichte benen terras genietend onder warme zon een tikje fris windje uit de nog koude zee dolde in de grote bos…
wil melker25 januari 2021Lees meer >

De voortplanting

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.706
Voor ik verouder wil ik zonen winnen. Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht. Doet zo de rijke niet die veld aan akker schakelt en 't grote goed met goed groot graan Bezaait, en rijst en goede bomen plant? Zaad is het kostelijk bezit des mans. Veel zaad bezitten is veel zonen hebben. Zaaien en oogsten is in Tao één.…

De hoedster

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
ik wist dat jij de hoedster was van vele goudgerande schapenwolkjes dat deze volkjes het blauw als leefgebied hebben geadopteerd samen met hun vriend de wind die blind vaart op wat jouw handen hem hebben geleerd jij opent in het ochtendrood waar de wol nog bol staat van de warme nacht pas als de zon zich na de klim weer hoger…
wil melker29 november 2020Lees meer >

Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.605
Gemakk'lijk lig ik in mijn leuningstoel naast 't rode pluche van zonnig tafelkleed; Plancks quantenleer zou 'k lezen, maar 'k vergeet van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel: want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet, silhouetteert mijn hand een haas, die eet met mumm'lend mondje…

Het gezonde kleurtje

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 539
ik voelde jouw vingers langs mijn huid glijden de kleine stops in het even verwijlen voor intensiever contact je volgde de wegen van wind en de zon raakte reacties die bruinend gezondheid gaven ogenschijnlijk bleek de verdediging goed maar onder de huid verscheen de kleine sproet zij hoorden daar niet thuis de schraalheid…
wil melker18 november 2020Lees meer >

Hij begint zijn wereldreis...

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.709
Ik was nog niet klaar om je los te laten Ik wou je nog zoveel vertellen Over dingen in het leven praten Die levenslang mee zullen tellen Hij zei: mams je kunt me laten gaan Ken het verschil tussen goed en verkeerd Ik kan m'n mannetje wel staan Omdat jullie me zo veel hebben geleerd Mijn zoon, hij klinkt zo groot en wijs Waar…
merle ;-)24 augustus 2004Lees meer >

Jouw goedemorgen

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 957
het eerste vale goud van de rijzende zomerzon die zich traag ontvouwt aan de vage horizon kleurt het leeg zwart van een schaduwloos, de nacht; een onhoorbaar smart als bloeit de rode roos alsof doornloos dankbaar onder een vochtig deken van dauw ochtendklaar over de wind haar streken vinden wij geluiden van de zingende natuur gestuwd…
Simon Stevens3 september 2005Lees meer >

kietelen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
de namiddagzon prikt door de berkenblaadjes kietelt mijn pruillip…
Jan Blaauw1 september 2004Lees meer >

Nevelen...

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De ochtendgloed laat zijn nevel strelen langs het gebladerte van de bomen In het prille zonnelicht ontwaakt de dag Vogels zingen hun lied gehuld in dromen Zacht streept het gouden ochtendlicht in wazige verten over het koele meer De aarde laat zich kussen door de zon en de warmte streelt het land telkens weer De ochtendgloed laat zich gloeien…

Moederliefde...

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.531
, "Mama is heel erg boos", Spreek ik op kwade toon, In mijn hart is het al vergeven, Ik hou van je, mijn zoon...…
Astrid G26 augustus 2005Lees meer >

Zomer

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.377
Zon, zee, strand Surfers in de branding De roodgoude gloed van de ondergaande zon op het water Strandwandeling voor stelletjes……
Ursula Maris23 september 2004Lees meer >

GELE TOORTSEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
ik kijk naar de hemel leen de kleuren van de zon verf hiermee mijn kelken en zolang we niet verwelken wijs ik naar dat waardoor mijn leven ooit begon en blijf haar daarvoor altijd dankbaar die leven schenkende zon…

Lieflijke oases

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
er is een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen tot wederopstanding hebben bewogen waar zand weer groent tot een schitterend nieuw paradijs dat in lieflijke oases tussen eufraat en tigris gedijt nog schuurt hete wind…
wil melker13 oktober 2019Lees meer >

Nachtgedicht

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Als dit gedicht een schilderij was zag je hier geen letters staan maar zag je alleen de kleuren van een zon die net onder was gegaan. Als dit gedicht een schilderij was dan zag je een hemel zo blauw waarvan de wolken zouden zeggen: ik hou alleen maar van jou.…
Moeke6 april 2004Lees meer >

Vlammen van papier

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
If leef nu in de schaduw van mijn eigen ongeloof En dus anderen zullen niet aanschouwen welk gevoel mij laatst bekroop, als ik verzwijg wat ik moet roepen... ...en als de zon...…

Hellevuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 534
confronterend waait kou langs huid verwarmde cellen in het eerste zonnebad dit jaar is het oppassen voor roodverbrande vellen daar waar vitamine d zijn charisma ziet ontstaan pikt meteen duivels hellevuur aan voorzichtigheid is geraden in het vergeten van de tijd ben je zo gebraden mijn wekker was al afgegaan voordat er ijsbloemen…
wil melker27 januari 2021Lees meer >

MIJN PLEKJE

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
De zon verwarmd mijn lichaam het water kabbelt af en aan en als ik uit mijn slaap ontwaak zijn twee uren voorbij gegaan…

SCHOUWSPEL VAN DE NACHT

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Dan hoef je niet zo angstig zijn of bang voor deze donkere nacht want waar nu de maan nog staat is het morgen een zon die lacht.…
Moeke19 mei 2004Lees meer >

trap op trap af *

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 919
zwaar en zwart galmt een stem over gras en plas mijn roep om stilte wordt niet gehoord luisteren jij luisteren jij gebiedt hij maar mooi dat het me is gelukt om de zon te laten schijnen mijn huid benadert straks de zijne * Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen (Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…

Ik hou zoveel van jou

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.771
ik hou zoveel van jou meer dan de wind die de kruinen van de bomen streelt meer dan de zon die de huid van de aarde warmt meer dan de zee die duizenden malen haar grenzen kust je zult het misschien niet willen geloven maar mijn hart stroomt over van liefde en ik verdrink in mezelf om jou heerlijk…

Door je haren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
jij wilde als kind altijd de wind door je haren voelen krullen dansend langs je voorhoofd in opperste verwarring met de ogen dicht dan in de stilte eerst met je vingers voelen of alles er nog is met licht zo kammen dat kleuren weer in zon kunnen vlammen dan pas kijken en spiegelen in de winkelruit hoe zie ik er nu weer…
wil melker8 augustus 2019Lees meer >