Alle inzendingen over beeldloos god

7204 resultaten.

Sorteren op:

Een kus op mijn wang

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.834
Mijn tranen verdring ik Toch heb ik verdriet Ik zou willen schreeuwen Maar toch doe ik het niet Wanneer ik alleen ben Heel dicht bij mijn gevoel Ja dan laat ik me gaan Met vooropgezet doel Om weer te voelen Als was ik een kind Het maakt weinig uit Wat een ander dan vindt Ik hoop op een arm En een kus op mijn wang Oh God laat de zon zien…
winkebinkie6 december 2007Lees meer >

Kerst

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Fonkelende lichtjes sieren de donkere stad Kerststemming her en der Kerst komt er zo weer aan. Velen nog naastig op zoek naar dat allerlaatste geschenk… Winkels overladen met een mensenmassa… In al deze drukte vergeten we waarom het bij Kerst eigenlijk gaat. De komst van Jezus Die verlossing wil brengen Voor iedereen van ons. Ons allen…

Schitterende starre

poëzie
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.854
Dat was het Teringstarretje – Beware Gods genaê, Dat gij het ooit ziet schittren In ’t oog van kind of gaê!…

kon ik mijn lichaam kraken

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.275
ik schoof donkere wolken uit de lucht en liet de aarde zo maar achter mij voor anderen een redeloze vlucht ontsnappend voelde ik me hemels vrij ik vleugelde oneindig in gedachten expandeerde traagheid tot de lichtlimiet zag de levens terug van mijn geslachten ontwaarde God op elementair gebied Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…

Psalm 61

poëzie
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.091
Want Du hebst toch mijne reden En gebeden, O God, gunstig aangehoord, En dergenen erf gegeven, Die daar leven, In Dijn vreze, naar Dijn woord. Dijnen koning zalstu sparen Jaar op jaren, En verlengen breed en wijd Van geslachten tot geslachten, - Mits Dijn krachten - Ja, ook eeuw'glijk, zijne tijd.…

Regenboog

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 994
Dichters wonen in een hemel Laten woorden vallen op de aarde In vlammend vuur van licht en regenbogen Raken zinnen in een mensenhart Dichters wonen in een hemel Moeten naar de aarde dalen Worstelen met strijd en macht Zoeken schone zinnen voor de Goden Dichters wonen in een hemel Een land verdwenen voor het mensenoog Verlangt de aarde…
Batsie16 juni 2004Lees meer >

wonderen

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.332
zomaar ontstaat er leven eerst microscopisch klein later loopt er een mens zou God dan verzonnen zijn ? honderdduizend kleuren een mens met vrije wil en geest zoveel prachtige dieren zou dat er zonder God zijn geweest ?…

Verlos!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Bij het vallen van de nacht angstvallig in mijn bed gekropen sluimer ik al zacht en beleef mijn grote hopen. Mooie dromen heb ik nooit verwacht mijn geluk moeten bekopen het aangezicht van u geminacht en veroordeeld zal ik lopen. Maar, Ik ben u die leiden zal over ongebaande paden vanuit mijn ziel tot het heelal. Wij samen zullen waden…

parelt woorden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
maar net hun schepping zijn ontloken lippen die nog nooit een woord hebben gesproken je stem verlost ons uit stilzwijgen parelt woorden die ik niet gevat kan krijgen je zinnen zingen zich een wonderschone melodie je lach brengt zon schijnt maan, verschiet de sterren aan de hemel ben ik de eerste die je gaat ontmoeten of ben ik God…

dreven op de schaduw

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
in je ogen zag ik hoe gedachten dwaalden in het niemandsland zonder gids op nooit betreden paden, geen namen bij de hand we dreven zonder zicht op de schaduw van het licht dat in de oude wereld was gebleven zelfs woorden hadden hun betekenis vergeten er was geen angst het vreemde bleek vertrouwd in het ervaren ontmoetten ander…

Het zou een blijde tijding zijn

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.674
Het zou een blijde tijding zijn, indien God heden tot mij sprak: "De dag is om, Waarop gij werken mocht, nù laat mij zien Het werk uws levens." Dan sprak ik: "Ik kom Met lege handen, meester, ik verdien Uw ongenoegen en uw straf, want dom En slecht heb ik gearbeid." Dan misschien Sprak God: "Ofschoon met lege handen, kom!…

EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.308
't Werk van God wil God verkonden: dood van herten, wers* van steen, is, die, zoveel schepselmonden horend, doof is, hij alleen. Eeuwig doof en blind te blijven, willens* balling uit uw schoot, God, wie zal 't in woorden schrijven, 't eeuwig wee van zulk een dood?…
Guido Gezelle25 december 2003Lees meer >

Even terug

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 915
Want tot wanneer was ik het kind dat ik als infantiel herken bevreesd voor god en de verdoemenis omdat werd meegekeken hij was er altijd bij en zo ik dat ooit zou ontkennen kreeg ik klappen want god zit hoog… dat is goed bedenk ik nu laat hem mooi zitten even terug begon ’t ontkinden bang als zoektocht naar vandaag en liet hem…

VERSCHIL

poëzie
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.097
De droefheid komt van God de Heer, En buigt ze u neer, Zij heft ook hemelwaart! Veel erger – erger is ’t verdriet, Dat u de domme wereld baart, Dat u de mens niet spaart – ’t Verheft u niet, Het buigt alleen ter aard!…

IS HONDERD JAAR GELEÊN

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.822
‘t Is honderd jaar geleên, ‘k en was nog niet geboren, en Gij, o goede God, Gij wist me, in uw gena; wat heb ik toch gedaan, hoe ben ik uitverkoren, dat honderd, duizend niet bestaan... en ik besta! ‘k Besta!…
Guido Gezelle19 februari 2004Lees meer >

De Zon

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.089
lucht de temperatuur steeg langzaam ver, ver boven nul Daar liep ik dan mijn voeten droegen mij onvermoeid Glimlachend van diepe vreugde op antwoorden die ik vond bij Een die Zijn enige zoon zond Verward maar vol verzadiging loop ik het pad van mijn leven nooit meer zoekend naar levensvragen Antwoorden gevonden in het Licht van God…
Ruth Hartkamp20 februari 2004Lees meer >

Kijkdoos

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Ik plukte zo maar achteloos wat letters langs de beek verborg ze in een hoedendoos en kuierde nog een week Toen ik later heimlijk blikte door een spleetje langs de rand zag ik hoe God de woorden schikte in een bovenaards verband Zag zijn hand de taal beroeren zoals geen schepsel roeren kon liet mij op zijn Woord vervoeren naar een rustplaats…
kees keizer28 februari 2004Lees meer >

De Rede

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Oh god! U moest eens weten hoe vaak we U dat al verweten! De mensheid is totaal bescheten en gebeten door de Rede die U aan ons laat knagen!…

Klein Vogelijn

poëzie
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.556
die 't u heeft toebetrouwd Opdat gij aan der blinden oor Zijn goedheid melden zou O, ja wij weten 't aardig beest Dat God uw Meester is geweest…

in het brandend braambos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 954
te bereiken maar Mozes vond de weg door alle plagen heen je orakelde de Grieken gaf Vestaalse maagden weer hun lach en in de dorische verzuiling kregen spelen steeds meer mensen in hun macht je christende Romeinen in hun eigen keizerrijk de zedenloze decadentie maakte martelaren in de catacomben vogelvrij ook was jij God…
wil melker8 januari 2006Lees meer >

Credo

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.532
Ik stut de hoop van mijn gemoed Met mijn geloof in God de Vader, Almachtig en volkomen goed, Die hemel, aarde en zee te gader Hun wezen gaf.…

overpeinzing bij een appelpunt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 935
hoe je keek, en hoe je aan kwam dreutelen in die vette jas grijzig vuil als de stoep ik merkte een walging geen medelij verdomme, ik ben geen goed mens had ik maar een God voor berusting maar mijn God is geld vraag het die zwerver ‘ober een appelpunt voor mij met extra slagroom!’…
erik28 januari 2006Lees meer >

De stervende christen

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.631
Vol van spijt, snelle Tijd, Zie ik, nu ge ontvloden zijt Hoe ‘k zo weinig Gods leefde; Niet naar ’t ware doel steeds streefde! Gij, die mijn toevlucht zijt! Zie die spijt, zie die spijt! Ach!…

u goddert al mijn krachten

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
ooit zal ik een épos schrijven waarin ik magistraal arena's zal betreden u zal smeken om uw zegen voor mijn strijd u goddert al mijn krachten de torso zo gewild schouderspier en bovenbeen zijn aan wilde dieren echt verspild maar ik wil schrijven om uw gunst geef mij uw minnaar ik verander zo zijn kunst jengelbengel is altijd…
wil melker11 februari 2006Lees meer >

KINDJE

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.226
'k weet niet of ik U zal vinden, 'k weet niet waar, ik weet niet hoe, Goede God, in 't stil-beminde kindje leeft Gij, af en toe . . . Kleine, reine, 'k ben zo moe . . . Help mij die maar denk en doe . . .…

teveel is ook té

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
blinkende revolver verborgen in de holster onder zijn oksel doet hem de wereld aankunnen eindelijk baas over eigen lot God staat op de trein te wachten zijn laatste reis, weg van hier waar zoveel mensen hem verachten uitschelden, verstoten, vergeten later misschien te ontdekken, schadelijk de kracht die kan uitgaan van hen onder invloed…

De gasten van de koning

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.508
Op uitnodiging van de koning kwamen ze langs: armoedzaaiers, geluksvogels, betweters, dichters, huisvrouwen, vlinders van de Waarheid. En ze aten, dronken, zongen de woorden uit hun longen, praatten, lachten, zwegen, deden de ogen dicht, omdat ze deze niet geloofden. Na afloop verlieten ze het paleis met de gedachte dat alles een droom…

de appelsmaak vervliegt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven Eva zonder slang je bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik zal je sterren tonen zon en maan afromen en je vele keren laten komen heftiger dan in Gods…

Obstakel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
Ik zou weer eens wat moeten dichten over het stil verlaten perron de duizend oranje gezichten een weggeblazen kinderballon over de onbeheersbare kunst van stil leven en een loslaten het genieten van verstrekte gunst nog te dichten kieren en gaten over een opnieuw vergeten God lichtjaren en roestige nachten zacht zoete honing en boterpot…