7204 resultaten.
Een kus op mijn wang
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.834 Mijn tranen verdring ik
Toch heb ik verdriet
Ik zou willen schreeuwen
Maar toch doe ik het niet
Wanneer ik alleen ben
Heel dicht bij mijn gevoel
Ja dan laat ik me gaan
Met vooropgezet doel
Om weer te voelen
Als was ik een kind
Het maakt weinig uit
Wat een ander dan vindt
Ik hoop op een arm
En een kus op mijn wang
Oh God laat de zon zien…
Kerst
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.174 Fonkelende lichtjes sieren de donkere stad
Kerststemming her en der
Kerst komt er zo weer aan.
Velen nog naastig op zoek naar dat allerlaatste geschenk…
Winkels overladen met een mensenmassa…
In al deze drukte vergeten we
waarom het bij Kerst eigenlijk gaat.
De komst van Jezus
Die verlossing wil brengen
Voor iedereen van ons.
Ons allen…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Dat was het Teringstarretje –
Beware Gods genaê,
Dat gij het ooit ziet schittren
In ’t oog van kind of gaê!…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
Psalm 61
poëzie
3.5 met 20 stemmen
5.091 Want Du hebst toch mijne reden
En gebeden,
O God, gunstig aangehoord,
En dergenen erf gegeven,
Die daar leven,
In Dijn vreze, naar Dijn woord.
Dijnen koning zalstu sparen
Jaar op jaren,
En verlengen breed en wijd
Van geslachten tot geslachten,
- Mits Dijn krachten -
Ja, ook eeuw'glijk, zijne tijd.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Dus ook menig in God vastgeworteld gemoed!…
Regenboog
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
994 Dichters wonen in een hemel
Laten woorden vallen op de aarde
In vlammend vuur van licht en regenbogen
Raken zinnen in een mensenhart
Dichters wonen in een hemel
Moeten naar de aarde dalen
Worstelen met strijd en macht
Zoeken schone zinnen voor de Goden
Dichters wonen in een hemel
Een land verdwenen voor het mensenoog
Verlangt de aarde…
wonderen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.332 zomaar ontstaat er leven
eerst microscopisch klein
later loopt er een mens
zou God dan verzonnen zijn ?
honderdduizend kleuren
een mens met vrije wil en geest
zoveel prachtige dieren
zou dat er zonder God zijn geweest ?…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Bij het vallen van de nacht
angstvallig in mijn bed gekropen
sluimer ik al zacht
en beleef mijn grote hopen.
Mooie dromen heb ik nooit verwacht
mijn geluk moeten bekopen
het aangezicht van u geminacht
en veroordeeld zal ik lopen.
Maar,
Ik ben u die leiden zal
over ongebaande paden
vanuit mijn ziel tot het heelal.
Wij samen zullen waden…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet gevat kan krijgen
je zinnen zingen zich
een wonderschone melodie
je lach brengt zon
schijnt maan, verschiet
de sterren aan de hemel
ben ik de eerste die
je gaat ontmoeten of ben
ik God…
dreven op de schaduw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
791 in je ogen zag ik hoe
gedachten dwaalden
in het niemandsland
zonder gids op nooit
betreden paden, geen
namen bij de hand
we dreven zonder zicht
op de schaduw van
het licht dat in de oude
wereld was gebleven
zelfs woorden hadden
hun betekenis vergeten
er was geen angst
het vreemde bleek
vertrouwd in het ervaren
ontmoetten ander…
Het zou een blijde tijding zijn
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.674 Het zou een blijde tijding zijn, indien
God heden tot mij sprak: "De dag is om,
Waarop gij werken mocht, nù laat mij zien
Het werk uws levens." Dan sprak ik: "Ik kom
Met lege handen, meester, ik verdien
Uw ongenoegen en uw straf, want dom
En slecht heb ik gearbeid." Dan misschien
Sprak God: "Ofschoon met lege handen, kom!…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.308 't Werk van God wil God verkonden:
dood van herten, wers* van steen,
is, die, zoveel schepselmonden
horend, doof is, hij alleen.
Eeuwig doof en blind te blijven,
willens* balling uit uw schoot,
God, wie zal 't in woorden schrijven,
't eeuwig wee van zulk een dood?…
Even terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
915 Want tot wanneer was ik het kind
dat ik als infantiel herken
bevreesd voor god en de verdoemenis
omdat werd meegekeken
hij was er altijd bij
en zo ik dat ooit zou ontkennen
kreeg ik klappen
want god zit hoog…
dat is goed
bedenk ik nu
laat hem mooi zitten
even terug
begon ’t ontkinden bang
als zoektocht naar vandaag
en liet hem…
VERSCHIL
poëzie
3.0 met 20 stemmen
3.097 De droefheid komt van God de Heer,
En buigt ze u neer,
Zij heft ook hemelwaart!
Veel erger – erger is ’t verdriet,
Dat u de domme wereld baart,
Dat u de mens niet spaart
– ’t Verheft u niet,
Het buigt alleen ter aard!…
IS HONDERD JAAR GELEÊN
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.822 ‘t Is honderd jaar geleên,
‘k en was nog niet geboren,
en Gij, o goede God,
Gij wist me, in uw gena;
wat heb ik toch gedaan,
hoe ben ik uitverkoren,
dat honderd, duizend niet
bestaan... en ik besta!
‘k Besta!…
De Zon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.089 lucht
de temperatuur steeg langzaam
ver, ver boven nul
Daar liep ik dan
mijn voeten droegen mij
onvermoeid
Glimlachend van diepe vreugde
op antwoorden die ik vond
bij Een die Zijn enige zoon zond
Verward maar vol verzadiging
loop ik het pad van mijn leven
nooit meer zoekend naar levensvragen
Antwoorden gevonden
in het Licht van God…
Kijkdoos
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.303 Ik plukte zo maar achteloos
wat letters langs de beek
verborg ze in een hoedendoos
en kuierde nog een week
Toen ik later heimlijk blikte
door een spleetje langs de rand
zag ik hoe God de woorden schikte
in een bovenaards verband
Zag zijn hand de taal beroeren
zoals geen schepsel roeren kon
liet mij op zijn Woord vervoeren
naar een rustplaats…
De Rede
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.184 Oh god! U moest eens weten
hoe vaak we U dat al verweten!
De mensheid is totaal bescheten
en gebeten door de Rede
die U aan ons laat knagen!…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 die 't u heeft toebetrouwd
Opdat gij aan der blinden oor
Zijn goedheid melden zou
O, ja wij weten 't aardig beest
Dat God uw Meester is geweest…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen in hun macht
je christende Romeinen
in hun eigen keizerrijk
de zedenloze decadentie
maakte martelaren in
de catacomben vogelvrij
ook was jij God…
Credo
poëzie
3.7 met 6 stemmen
6.532 Ik stut de hoop van mijn gemoed
Met mijn geloof in God de Vader,
Almachtig en volkomen goed,
Die hemel, aarde en zee te gader
Hun wezen gaf.…
overpeinzing bij een appelpunt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
935 hoe je keek, en
hoe je aan kwam
dreutelen
in die vette jas
grijzig vuil
als de stoep
ik merkte een
walging
geen medelij
verdomme, ik ben
geen goed mens
had ik maar een
God voor
berusting
maar mijn God
is geld
vraag het die zwerver
‘ober een appelpunt
voor mij met
extra slagroom!’…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Vol van spijt, snelle Tijd,
Zie ik, nu ge ontvloden zijt
Hoe ‘k zo weinig Gods leefde;
Niet naar ’t ware doel steeds streefde!
Gij, die mijn toevlucht zijt!
Zie die spijt, zie die spijt!
Ach!…
u goddert al mijn krachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
807 ooit zal ik
een épos schrijven
waarin ik magistraal
arena's zal betreden
u zal smeken om uw zegen
voor mijn strijd
u goddert al mijn
krachten de torso
zo gewild schouderspier
en bovenbeen zijn aan
wilde dieren echt verspild
maar ik wil schrijven
om uw gunst
geef mij uw minnaar
ik verander zo zijn kunst
jengelbengel is altijd…
KINDJE
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.226 'k weet niet of ik U zal vinden,
'k weet niet waar, ik weet niet hoe,
Goede God, in 't stil-beminde
kindje leeft Gij, af en toe . . .
Kleine,
reine,
'k ben zo moe . . .
Help mij die maar denk en doe . . .…
teveel is ook té
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
767 blinkende revolver verborgen
in de holster onder zijn oksel
doet hem de wereld aankunnen
eindelijk baas over eigen lot
God staat op de trein te wachten
zijn laatste reis, weg van hier
waar zoveel mensen hem verachten
uitschelden, verstoten, vergeten
later misschien te ontdekken, schadelijk
de kracht die kan uitgaan van hen
onder invloed…
De gasten van de koning
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
4.508 Op uitnodiging van de koning
kwamen ze langs: armoedzaaiers,
geluksvogels, betweters, dichters,
huisvrouwen, vlinders van de Waarheid.
En ze aten, dronken, zongen de woorden
uit hun longen, praatten, lachten,
zwegen, deden de ogen dicht,
omdat ze deze niet geloofden.
Na afloop verlieten ze het paleis
met de gedachte dat alles een droom…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele keren
laten komen
heftiger dan in
Gods…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…