Alle inzendingen over eenzaamheid verbeelding

7586 resultaten.

Sorteren op:

Mijn laatste traan.

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.540
Vanaf dan zoek ik mijn heil in opgetogen eenzaamheid: al raak ik mezelf misschien wel kwijt zie ik toch reikhalzend uit naar nieuwe dagen. Ik denk wel niet dat ik het redden ga, maar mij zul je niet meer horen klagen.…
Peterdw.19 maart 2010Lees meer >

Niet welkom in de hemel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 546
hoge poorten blijven gesloten niemand begrijpt me gevoelens veranderen veranderen mij iedereen is anders in deze te grote zee reikt niemand mij de hand echoën golven tot in de verte grote dieptes blijven onbereikbaar drijf onbegrepen naar waar jij je verborgen houdt onder water wil de hemel mij niet niemand geeft een zier kabbelt…
LadyLove20 april 2010Lees meer >

Heimelijk

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 466
angstvallig vasthoudend aan wat ooit was manoeuvrerend tussen vier muren om niet te veel af te wijken van het dagelijks patroon daar vernieuwing graag op de loer ligt weer al het licht uit de kamer dat herinneringen niet zal doen vergelen noch doen aantasten zodat schaduwen op z'n plek blijven net als ik…
LadyLove21 april 2010Lees meer >

De dood van de verte ( 2 )

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.014
alhoewel mijn lijf de verte draagt en ik het komende in lengte van dagen ontzie is het dus niet overmorgen die verder vraagt om het even wat ik er nu zelf mee bedoel daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt vandaag ervaar ik, dat wat is geweest als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld waarin begrip enkel ledigheid leest ik ben…

gooi mij niet weg...

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 609
Gooi mij niet weg alsof het niets is want de takken van de bomen vangen mij toch wanneer ik val omdat er altijd iets zijn zal om voor te bestaan en wat ik mis... in dit oneindig tranendal schijnt soms toch de zon dus mij krijg je niet klein al moet ik door stof gaan ik zal altijd weer opstaan en doorgaan met leven,…

de jas

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
letters schrijven in voorbijstromend water is niet zo zinloos als van iemand te houden die geen liefde kan geven zie het leven van een afgedragen jas dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten we vergroeien ermee als bijenwas geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder schrompel ik in ijzige lucht zou dan ik de zwakke mens…

Levend sterven

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 821
er is iemand gestorven in mijn ziel langzaam en over vele jaren heen de weg was blind het doek viel in mij is iemand als de dood verlaten door het leven een hart in nood weer neemt de schaduw mij mee eigenlijk al vele, vele jaren ik volgde ontkennend gedwee immers er was ook oud verdriet het kwam niet tot bedaren het kleurde…

Wie met de zon danst

netgedicht
4.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.053
het graf van een winterse dood zal ik de mantel van herfstvlinders dragen met vleugel-ogen zonder vragen mijn schaduw vooruitwerpen in de tijd waar ik het licht kan vangen dat paden plaveid om rozen te kweken want geuren worden kouder en kleuren ouder in de storm van het wachten wanneer avonden vallen en dagen breken in eenzaamheid…

Alleen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 858
Leven als een muisje, in een doosje, heel alleen. Luisterend naar de stemmen, verdrinkend in het geween. Angst voor alles, zelfs angst voor de 'schrik'. Leven als een muisje, heel alleen,..., zoals ik.…
Leen27 augustus 2010Lees meer >

De eenzame kous

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 675
De eenzaamheid van het niet kunnen maar wel willen staat op zijn voorhoofd gegrift het niet kunnen vragen, omdat ie zo niet is opgevoed belemmerd hem in zijn doen, zijn laten zijn alles.…
Johanna9 september 2010Lees meer >

Een zwaar gevoel

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik voel me geen lust maar een last, Zit voor mijn gevoel opgesloten in een donkere kast. Het gevoel weegt zwaar op mijn hart, Mijn gedachten ver weg, mijn ogen gitzwart. Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel, Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel. Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is, Waar is nu die arm, die knuffel die ik…
Elsa23 september 2010Lees meer >

Mis.

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 715
Misschien is het omdat je me te vaak bent vergeten Het kan ook zijn dat je me niet vaak genoeg hebt gekust Maar binnen in mij is het zo leeg word het steeds kouder ik mis je aanwezigheid je hand je schouder…
Peterdw.24 september 2010Lees meer >

Vastgenageld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
uitgestorven pleinen en straten huizen in de schaduw hun reikwijdte van glazen muren verschuilen geen optie zelfs niet onder de houten trap in het voorportaal het is stikken of leven het glas is immers geen pantser ergens dwaalt het door de kamers likkebaardend ladderzat als een valse profeet spijkert eenzaamheid haar vast…

Vergeten

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Wanneer namen begrippen worden tast de wijsheid in het donker verslagen door een stille kracht verlangend naar het wonder maar ooit komt er een moment waarop wij zullen weten wanneer dat moment ben ik nu alweer (vergeten)…
wouterj8 oktober 2010Lees meer >

leegte en schamelheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Leeg is mijn hart vol is mijn hoofd. Waarom ben ik uitgedoofd? Moet ik nog langer zoeken naar de waarheid? Immers, niemand wil de waarheid.... Schamelheid voor in de eeuwigheid, waarom ben ik op aard? Ben ik dan niets waard? Ach...wat zeur ik ook , en keek omhoog naar het grote heelal. Ach ik snap het al...... Geen bal......…

waterkant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
een man dichtbij de waterkant het roerloze water het beladen hoofd verder niets een man dichtbij de waterkant niet verder…
j.bakx21 januari 2011Lees meer >

Gemaakte glimlach

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 918
Eenzaam, altijd denkend maar wel alleen, En dat met zoveel mensen om me heen. De eeuwige glimlach, gemaakt, niet echt, Diep gewortelde pijn, tranen waar ik tegen vecht. De glimlach die eens zo spontaan was, verdween, Eenzaam, altijd denkend, maar zo alleen.…
Elsa2 februari 2011Lees meer >

Lichter dan leegte

netgedicht
4.3 met 55 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Waar ik zocht naar een samen in een laatst geschreven zin wachten woorden in de schaduw op een nieuw begin de lucht is zoveel lichter dan die leegte in mij ik draag mijn hart de tijd voorbij...…

Overpeinzing

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 744
Als ik dadelijk tegen jou fluister dat je weg moet gaan zeg jij misschien waarom mijn lief, ik hou van jou Moet ik dan zeggen dat ik niet meer leven kan met jouw liefde voor de pijn en dat mijn eenzaamheid steeds groter wordt Maar als ik dan weer naar je kijk en je smal gezicht omvat ben ik blij dat ik gezwegen heb...…
Areth20 februari 2011Lees meer >

Bijna ......voor Joanan R

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
Bijna weggegleden in eenzaamheid niemand die mijn strijden zag, steeds maar in gevecht met mezelf. Tot ik een opening vond, mijn emotie ging tonen ook kon huilen, de vogels hoorde zingen, bloemen zag bloeien. Het mooie van het leven ervaren, leerde mijn gevoelens te uiten en weer van mezelf te gaan houden.…

Omringde

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
Eenzaamheid was het die mij omringde het werd donker,zag niet meer het licht van de maan toen ik alleen verder moest gaan. De tijd heeft wonden geheeld ik ging weer warmte voelen zag de sterren, zon en maan ging opnieuw van het leven houden.…

de Kamer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Vrijheid gehuld in leegte zwaar hoofd in ronddolende gedachten die naar een huis smachten Haar huis geen thuis Waar leegte niet wordt verjaagd vult het verleden de kleine kamer glijdt ze achteruit in een toekomst Altijd haar heden…
Elise31 maart 2011Lees meer >

Gisteren- vandaag

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Gisteren overviel mij het verleden voelde ik weer hoe het toen was de pijn van eenzaam zijn, het kind in mij liet haar tranen komen. Vandaag kan ik lachen genieten van al het moois om me heen toch zijn gisteren en vandaag allebei een deel van mijn bestaan.…

Schaduw

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 716
ik schrijf de nacht vol met geruis; het lawaai van stilte als ik de bevroren menigte naar een volle leegte sluis roep nog met verstijfde lippen, de ogen zien naar binnen rest mij de schaduw die het geketend waken zal beminnen…

In je ogen

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Eenzaamheid lees ik in je ogen stilte heeft je hart omsloten gevangen in eigen onvermogen. Richt je blik naar het licht probeer de zon te zien zijn warmte weer voelen. Kijk naar het mooie om je heen dan zal eenzaamheid verdwijnen kan het leven je weer omarmen.…

Ik en de ander

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Als iemand binnen komt naar buiten treedt uit zijn beslotenheid dan worden liefde en verdriet een tweevoud dan ben je met tweeën alleen en niemand die onze eenzaamheid delen wil in de naam van de vader en de zoon in alle eeuwen der eeuwen laat ons beiden bidden wat een geluk…
Hein Pierik7 september 2011Lees meer >

Het lichtje.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
Want de deur ging open, de wereld baadde in licht Het kleine lichtje was een enorme licht waterval En terwijl ik eindelijk wende aan al dat zicht Stopte mijn eenzaamheid als in een tranendal Ik was niet langer alleen!…
An Terlouw19 september 2011Lees meer >

mens en dier

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
Eenzaam en alleen nergens ging ze meer heen zat stilletjes in een hoek kreeg nooit bezoek tot op een zekere dag ze een heel lief hondje zag dat werd haar maatje en beste vriend het hondje had ze gewoon verdiend samen lopen ze nu over straat en iedereen vraagt aan haar hoe het gaat nu is ze nooit meer alleen ze is kwieker en gaat gelukkig…

Oogziekte glaucoom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Veel zei hij niet zijn blik tuurde in eenzaamheid richting het raam Hij kwam niet meer buiten omdat alles troebel werd voor zijn ogen even vermoeiend werd het lopen Voetstappen dempen in het huis van kamerbreed tapijt achter een gesloten deur…
idus dawson20 oktober 2011Lees meer >

Kinderstem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Kinderstem Als vage gestalte in de vuurgloed van groen duister schemer het noodlot slaat hard toe door de donk're werkplaats zwart in zijn gloed waart de demonische godheid in het vuur van het lijden d'eenzame stem van het kind treft mij diep…