7586 resultaten.
Mijn laatste traan.
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
2.540 Vanaf dan zoek ik mijn heil
in opgetogen eenzaamheid:
al raak ik mezelf misschien
wel kwijt
zie ik toch reikhalzend uit
naar nieuwe dagen.
Ik denk wel niet
dat ik het redden ga,
maar mij
zul je niet meer horen klagen.…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Heimelijk
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
466 angstvallig vasthoudend
aan wat ooit was
manoeuvrerend tussen
vier muren
om niet te veel af te wijken
van het dagelijks patroon
daar vernieuwing graag
op de loer ligt
weer al het licht uit de kamer
dat herinneringen niet zal
doen vergelen noch
doen aantasten
zodat schaduwen op
z'n plek blijven
net als ik…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 alhoewel mijn lijf de verte draagt
en ik het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben…
gooi mij niet weg...
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
609 Gooi mij niet weg
alsof het niets is
want de takken
van de bomen
vangen mij toch
wanneer ik val
omdat er altijd
iets zijn zal om
voor te bestaan
en wat ik mis...
in dit oneindig
tranendal schijnt
soms toch de zon
dus mij krijg je
niet klein al moet
ik door stof gaan
ik zal altijd weer
opstaan en doorgaan
met leven,…
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 letters schrijven
in voorbijstromend water
is niet zo zinloos
als van iemand te houden
die geen liefde kan geven
zie het leven van een afgedragen jas
dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 er is iemand gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde…
Wie met de zon danst
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
1.053 het graf van
een winterse dood
zal ik de mantel van
herfstvlinders dragen
met vleugel-ogen
zonder vragen
mijn schaduw
vooruitwerpen
in de tijd
waar ik het licht
kan vangen dat
paden plaveid
om rozen te kweken
want geuren worden kouder
en kleuren ouder
in de storm van het wachten
wanneer avonden vallen
en dagen breken
in eenzaamheid…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
858 Leven als een muisje,
in een doosje, heel alleen.
Luisterend naar de stemmen,
verdrinkend in het geween.
Angst voor alles,
zelfs angst voor de 'schrik'.
Leven als een muisje,
heel alleen,..., zoals ik.…
De eenzame kous
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
675 De eenzaamheid van het niet kunnen
maar wel willen
staat op zijn voorhoofd gegrift
het niet kunnen vragen,
omdat ie zo niet is opgevoed belemmerd
hem in zijn doen,
zijn laten zijn alles.…
Een zwaar gevoel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.005 Ik voel me geen lust maar een last,
Zit voor mijn gevoel opgesloten in een donkere kast.
Het gevoel weegt zwaar op mijn hart,
Mijn gedachten ver weg, mijn ogen gitzwart.
Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel,
Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel.
Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is,
Waar is nu die arm, die knuffel die ik…
Mis.
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
715 Misschien is het
omdat je me te vaak
bent vergeten
Het kan ook zijn
dat je me
niet vaak genoeg
hebt gekust
Maar binnen in mij
is het zo leeg
word het steeds kouder
ik mis je aanwezigheid
je hand
je schouder…
Vastgenageld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
655 uitgestorven pleinen
en straten
huizen in de schaduw
hun reikwijdte van glazen muren
verschuilen geen optie
zelfs niet onder
de houten trap
in het voorportaal
het is stikken of leven
het glas is immers
geen pantser
ergens dwaalt het door de kamers
likkebaardend
ladderzat
als een valse profeet
spijkert eenzaamheid haar vast…
Vergeten
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.159 Wanneer namen begrippen worden
tast de wijsheid in het donker
verslagen door een stille kracht
verlangend naar het wonder
maar
ooit komt er een moment
waarop wij zullen weten
wanneer dat moment
ben ik nu alweer
(vergeten)…
leegte en schamelheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
920 Leeg is mijn hart vol is mijn hoofd.
Waarom ben ik uitgedoofd?
Moet ik nog langer zoeken naar de waarheid?
Immers, niemand wil de waarheid....
Schamelheid voor in de eeuwigheid,
waarom ben ik op aard?
Ben ik dan niets waard?
Ach...wat zeur ik ook , en keek omhoog
naar het grote heelal.
Ach ik snap het al......
Geen bal......…
waterkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 een man
dichtbij de waterkant
het roerloze water
het beladen hoofd
verder niets
een man
dichtbij de waterkant
niet verder…
Gemaakte glimlach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
918 Eenzaam, altijd denkend maar wel alleen,
En dat met zoveel mensen om me heen.
De eeuwige glimlach, gemaakt, niet echt,
Diep gewortelde pijn, tranen waar ik tegen vecht.
De glimlach die eens zo spontaan was, verdween,
Eenzaam, altijd denkend, maar zo alleen.…
Lichter dan leegte
netgedicht
4.3 met 55 stemmen
1.290 Waar ik zocht
naar een samen in een
laatst geschreven zin
wachten woorden
in de schaduw op
een nieuw begin
de lucht is
zoveel lichter dan
die leegte in mij
ik draag mijn hart
de tijd voorbij...…
Overpeinzing
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
744 Als ik dadelijk tegen jou
fluister dat je weg moet gaan
zeg jij misschien waarom
mijn lief, ik hou van jou
Moet ik dan zeggen
dat ik niet meer leven kan
met jouw liefde voor de pijn
en dat mijn eenzaamheid
steeds groter wordt
Maar
als ik dan weer naar je kijk
en je smal gezicht omvat
ben ik blij
dat ik gezwegen heb...…
Bijna ......voor Joanan R
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
589 Bijna weggegleden in eenzaamheid
niemand die mijn strijden zag,
steeds maar in gevecht met mezelf.
Tot ik een opening vond, mijn emotie
ging tonen ook kon huilen, de vogels
hoorde zingen, bloemen zag bloeien.
Het mooie van het leven ervaren,
leerde mijn gevoelens te uiten
en weer van mezelf te gaan houden.…
Omringde
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
528 Eenzaamheid was het die mij
omringde het werd donker,zag
niet meer het licht van de maan
toen ik alleen verder moest gaan.
De tijd heeft wonden geheeld
ik ging weer warmte voelen
zag de sterren, zon en maan
ging opnieuw van het leven houden.…
de Kamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Vrijheid gehuld in leegte
zwaar hoofd in ronddolende gedachten
die naar een huis smachten
Haar huis
geen thuis
Waar leegte niet wordt verjaagd
vult het verleden
de kleine kamer
glijdt ze achteruit in een toekomst
Altijd
haar heden…
Gisteren- vandaag
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
521 Gisteren overviel mij het verleden
voelde ik weer hoe het toen was
de pijn van eenzaam zijn, het kind
in mij liet haar tranen komen.
Vandaag kan ik lachen genieten
van al het moois om me heen
toch zijn gisteren en vandaag
allebei een deel van mijn bestaan.…
Schaduw
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
716 ik schrijf de nacht
vol met geruis;
het lawaai van stilte
als ik de bevroren menigte
naar een volle leegte sluis
roep nog
met verstijfde lippen,
de ogen zien naar binnen
rest mij de schaduw
die het geketend waken
zal beminnen…
In je ogen
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
621 Eenzaamheid lees ik in je ogen
stilte heeft je hart omsloten
gevangen in eigen onvermogen.
Richt je blik naar het licht
probeer de zon te zien
zijn warmte weer voelen.
Kijk naar het mooie om je heen
dan zal eenzaamheid verdwijnen
kan het leven je weer omarmen.…
Ik en de ander
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Als iemand binnen komt
naar buiten treedt
uit zijn beslotenheid
dan
worden liefde en verdriet
een tweevoud
dan
ben je met tweeën alleen
en niemand die
onze eenzaamheid delen wil
in de naam van de vader
en de zoon
in alle eeuwen der eeuwen
laat ons beiden bidden
wat een geluk…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Want de deur ging open, de wereld baadde in licht
Het kleine lichtje was een enorme licht waterval
En terwijl ik eindelijk wende aan al dat zicht
Stopte mijn eenzaamheid als in een tranendal
Ik was niet langer alleen!…
mens en dier
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 Eenzaam en alleen
nergens ging ze meer heen
zat stilletjes in een hoek
kreeg nooit bezoek
tot op een zekere dag
ze een heel lief hondje zag
dat werd haar maatje en beste vriend
het hondje had ze gewoon verdiend
samen lopen ze nu over straat
en iedereen vraagt aan haar hoe het gaat
nu is ze nooit meer alleen
ze is kwieker en gaat gelukkig…
Oogziekte glaucoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Veel zei hij niet
zijn blik tuurde in eenzaamheid
richting het raam
Hij kwam niet meer buiten
omdat alles troebel werd voor zijn ogen
even vermoeiend werd het lopen
Voetstappen dempen
in het huis van kamerbreed tapijt
achter een gesloten deur…
Kinderstem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 Kinderstem
Als
vage gestalte
in
de vuurgloed
van
groen duister schemer
het noodlot
slaat
hard toe
door
de donk're werkplaats
zwart
in zijn gloed
waart
de demonische godheid
in
het vuur
van het lijden
d'eenzame stem
van
het kind
treft mij diep…