2290 resultaten.
Onstuimig .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.106 In wazig zicht
zie ik blauwe ogen
ongelogen
zeggen zij
ik hou van jou
in mist verloren
woorden wil ik horen
zachte klanken
in de ochtenddauw
waar de herfst
zachtjes haar
weg baant door
gevallen letters
op weg naar de
ijzige kou van
weer een nieuw
seizoen in het
onstuimig leven…
De dood begraven
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.539 Het neer strijken van de raven
Een leven voorbij
Geleefd naar de maatstaven
Letters geslagen in klei
Verlost en vrij
Het tellen van de dagen
Over gebleven vragen
Zie de gedachten
waarin ik voorbij schrij
Achtergelaten
Achtervolgd
Stemmig als verlaten straten
Door gevogelte gevolgd,
samen met de dood begraven…
Ongetwijfeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Eén woord dat ik een plaats geef
staart mij verlegen aan
een beetje vragend
weet je zeker vraagt het
dat het hier is waar ik
in dit verhaal moet staan
want gisteren stond ik elders
als stopwoord mocht ik gaan
je streepte al mijn letters
alle krassen overpeinzend
streep ik nu andere woorden
jou laat ik ongetwijfeld staan…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Natte plekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
47 de inkt lijkt zwarter met de dag
de letters nauwelijks te onderscheiden
waar ik eerder ook het wit nog zag
vormen steeds meer schaduwzijden
wolken die het nieuws bedekken
als een warme isolatiedeken
wreedheden aan het oog onttrekken
die steeds eerdere doen verbleken
natte plekken op papier
die gedrukte tekst doen vlekken…
Niet meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.357 Al mijn woorden geef ik je
maar horen zul je ze niet
al mijn zinnen geef ik je
maar begrijpen wil je me niet
waarom rust mijn woede niet
daar waar jij zonder gedachten
een mooie plek hebt gevonden
en is mijn pijn ook niet de jouwe
jij liet letters jaren schrijven
in golvende taal maar ik lees niet
ik wil je liefhebben
en je haten…
de anderen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 kant
ineens sta je er midden in
als je wandelt in de stad
over land door dorpen
zoals sommigen nog doen
jij en ik vermoed ik
steeds minder mensen
ze gaan het uit de weg
dan hoeven ze niet te denken
over asielzoekers
het waarom van een spuit
een verlaten boterbriefje
de betekenis van verlatenheid
alleenstaande nauwelijks
te lezen letters…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Dag nachtvlinder
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
778 haar kleur is overleden
nog voor ze ontluiken kon
gebrek aan rust dreef haar
steeds verder van het colofon
ze fladderde tot diep in de nacht
waar stilte haar gevoel versterkte
daar straalde ze vol levenslust
zonder dat iemand het merkte
haar letters verschenen niet meer
overdag was ze slechts een naakte
nachtvlinder die tussen de toetsen…
Feestje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
860 hoe diep je me maakt
zo smal is het pad
naar de hoogte
waar dringen
letterlijk kraakt
dichter
doe geen moeite
mijn zinnen te sieren
maak me enkel een feest
van gedachten
dat gasten
nodigt tot vieren…
Gedicht als vangnet
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.107 Als het thema 't verstand overstijgt
wetenschap het niet kan formuleren
weven dichters teksten van letters
die als net van haken en ogen de
raadsels rond het thema invangen.
Oplossing haakt in hoekige karakters
wacht op lezers met juiste golflengte
die uitleggen wat dichter's geest in
zijn flow schreef, wat hem dreef…
Pluk ze, m'n Lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
686 valt hij van zijn hoogte neer
in grijze rauwheid
stukbrekend op straten
de grijnzende rouwtijd die avond heet
beklim ik lijnen van het schrijfpapier
bekruip de krullen van dat oud brevier
schuif de mulle verlangens naar
een hogere trede – daar
flikflakken zinnen uit een late brief
‘pluk de letters van mijn liefde, Lief’…
Averechts
gedicht
2.1 met 171 stemmen
43.276 Een ander heeft het woord genomen
schrijft tegen de letters in, een averechts
gedicht stijgt naar het oppervlak.
Zoals jaarringen zwijgen in een boom
totdat zij, door de bijl bevrijd, rond
gaan zingen in ontwortelde tijd.
-------------------------------
uit: 'Vreemde wil', 1994.…
Zij schaduwen schoonheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 ik ken de pennen
die vals schrijven
in gif gedrenkt zie je
hoe letters en krullen
hun kwade genius onthullen
zij schaduwen schoonheid
breken met lompheid
het speelse in zinnen
die in hun optie nooit
als kunst kunnen beginnen
toch zijn zij welkom
met hun pennenvruchten
die nu nog zuchten
onder de winterse kou
acceptatie is lente kom…
Valse voorspiegeling
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
850 letters kromden zich
om te kunnen raken
geen wit, geen fractie
werd onberoerd gelaten
zinnen werden verzacht
om geloof hard te maken
compassie ontfutseld
uit goedgelovigheid
versluierde regels waaierden
vol aantrekkingskracht richting
naïef opengesperde ogen
die alles wilden geloven
wat de harde waarheid
ook maar enigszins
zou kunnen…
Toefelen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
567 Waarom pak je die paar
laatste zinnen niet in
met een grote strik er omheen
wanneer je nog tijd over hebt
een handgeschreven kaartje erbij
weet je wel met van die mooie
sierlijk gekrulde letters
niets bijzonders hoor
gewoon een handgeschreven
kaartje en dan geef je het af
wat je er op moet zetten ?…
zij is een meisje, zij is een prinses
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.029 het licht
begint
onder haar handen
in golven (gesuikerd)
continenten in een trappelzak
die ze als letters aarzelend
naar buiten draagt
in woorden van zes-keer-drie-spreken;
de ongelijkheid van ‘tegen’
naar haar innerlijke getuige;
iemand die zij kent, wie ik ken
(kruimellief)
-aimez-moi, aimez-moi-
als geschenk
zo…
de verzoening
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.033 bedeesd kijkt hij het jonge meisje aan
de leegte snijdt hem
een zoektocht naar een glimlach
haar dansen is hemels
een korte blik treft hem diep
haar naam groeit in gouden letters
de popmuziek verandert in zachte noten
zij ziet de onzekerheid in zijn ogen
de stille woorden klinken wanhopig
haar besluit is een bouwsteen voor zijn ik…
Houtbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 Ik zie blank hout
het is eiken, geloof ik
dat houdt levenslang
de dood doet niet mee
aan de uitverkoopwoede
schreeuwende letters als
nu kopen pas in 2015 betalen
zijn aan hem niet besteed
al laat ik mij nog niet kisten
die mooie zilveren draagbeugels
op stelling twee neem ik vast mee
wat zal mijn laatste lach
stralend zijn…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat letters…
Welkom terug jij.
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.584 Welkom terug,
welkom terug jij
hier bij ons
Heb je gemist,
heb je gemist
wel elke letter
heb je gemist
wel elke zin
Blij dat je
weer hier bent
blij dat je
weer terug bent
terug bij hem
en haar en mij
Weet
dat je nooit
echt weg was
dus wees ook maar
een heel klein beetje blij…
Smaakvolle verzen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
726 je hebt me laten wonen
in je kamers, een huis
vol dichterswoorden
ik heb er gezeten
aan tafels, een rijke dis
van smaakvolle verzen
verslond de letters
van gespijzigde zinnen
met gevoel doorspekt
ik was daar nooit alleen
in de geschreven klanken
heb ik jouw stem ontdekt
* opgedragen aan
julius dreyfsandt zu schlamm *…
Teder
gedicht
3.5 met 17 stemmen
4.211 Letters schrijven op je rug,
met mijn vingers op je huid,
ik wil je zoenen, niet te vlug,
nachtenlang zonder geluid.
Als je slaapt wil ik je strelen,
je ademhaling horen, raken,
met je vingers wil ik spelen,
steeds proeven hoe je lippen smaken.…
Stille vriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.524 Plots ziet hij stilte
even bewegen
zonder emotie
in een denkwereld
niet ver van hier
danst een schim
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
naast de prijs reeds betaald
wanneer hij alleen is
staart hij naar letters
op grote papieren
vol liefde en vriendschap
als uitkomst van zwijgen
tekent hij de nieuwe stilte.…
band
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 letterlijk onbewogen
lig je op de stapel
hoe je daar belandde
maakt je niet uit
het laat je koud als
ik aan je voorbij ga
het kan niet anders
ik moet je bevrijden
ik pak je op
houd je vast
ik lees je naam
streel je tegenstribbelende kaft
ik ruik je versheid
verslind je woorden
ik neem je mee
je geeft je over
onze band…
Uit het stenen alfabet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 zoek geen schuilplaats
in de mantels
van bizarre clowns
die het hakken
van letters uit het stenen
alfabet tot poëzie verheffen
zonder dat hun volgelingen
dat beseffen viert narcisme
hoogtij in ijdeltuiterij
de vreemde eend
wordt weggejaagd het
zwarte schaap is afgemaakt
gij wilt het kaf niet zijn
onder hun koren alleen
de clowns…
Gedichtendag, trotse dag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.018 de aarde broeide vandaag
letters ontloken
als bloesembomen
verzen werden geschreven
uitgesproken ook
door dichtersmonden
die verwondering vonden
in de universiteit van het leven
kunstige sterren straalden
op open podia
ook muurbloempjes namen deel
lazen op het enge toneel
gedichtendag
emotievol, glimlach
trotse dag…
Joepie, pepernoten!
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.293 En jawel,
3 september is het vandaag,
Ik verveel niemand met de vraag
Zal piet zwart zijn, groen of rood
Maar zal wel zeggen wat de aanblik
van de winkel me bood
Pepernoten, taaitaai poppen,
chocolade letters strooigoed
Alles ligt al klaar op de plank,
terwijl nog niemand weet,
Of zwarte piet welkom is!…
Als alles je voorbij groeit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 De letters, de cijfers...alles is zo
relatief.
Eén lief, één leven
verbaasde mij toen, nu
het scheen alles volledig te geraken
in diep stil zwijgend wezen.…
Mijn naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
658 Hoor ik je in zielsverwante duisternis
door de zielenpijn te doorgronden
mijn naam, mijn bestaan
mijn fouten en mijn wonden
luister ik naar je, wonderlijk
zoals een vrouw bij de kassa van geluk
hangt er een draadje aan jouw laatste letter
en ben ik ook anderen die jouw naam
verstaanbaar maken in het aanhoren
als ik voorbijkom met mijn boodschappentas…