Alle inzendingen over ouderen

2921 resultaten.

Sorteren op:

ogen in gebarentaal

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 797
het kransje is kapot de thee werd heet gedronken orenloze glazen brandden handen lippenpijn als straf voor gretig zijn in knusheid warmen oude lijven oogjes in gebarentaal handen pakken bibberend een doekje vingers graaien naar een sjaal een ketting rinkelt langs een dunne pols roddels maken dagen vol de thee was heet de…

Moederschap

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.848
Veilig onder handen in moeders armen een klein gehuil veel geluid en weinig bewust. Kind zijn is niet waar je voor kiest wel wat je bent en vaak verweten wordt. Neem me zoals ik ben, want jij wilde mij toch ook?…

de laatste reis

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.615
men zegt dat de hemel een grote tuin is en dat men daar zijn dierbaren weer vindt laat het een troost zijn nu je geliefde vader aan zijn laatste reis begint het hoeft geen nader betoog niemand op aarde heeft het eeuwig leven maar door onze tranen heen kunnen we dankbaar zijn om de liefde die hij altijd heeft gegeven…

Over het dichten

gedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 27.043
Ik kan schrijven waarover ik wil alleen: lang niet altijd wil ik en ook het onderwerp moet bij mij horen En zulke onderwerpen zijn moeilijk te vinden ze moeten je in de schoot vallen en dan plots denk ik: hé, dat hoort bij me Zo ben ik een nachtegaal in de herfst een krekel in de nazomer, een kind van het late seizoen: ik ben oud Met…
Kees Winkler18 november 2019Lees meer >

geleende tijd

netgedicht
4.0 met 52 stemmen aantal keer bekeken 4.343
onze dochter groeit niet alleen in de lengte ook in eigenwijze zekerheid alsof zij er altijd is geweest dat iets van jou en mij er opeens is, glimlacht huilt en zich bevuilt gedragen wil en boert straks is ze sterk trekt zich aan vingers op beentjes plooien in een “O” zo vormt zij begin en eind…

huwelijksadvies

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 5.916
waarschijnlijk heeft ze haar décolleté wat verder open laten staan en jij dacht dat ze dat speciaal voor jou had gedaan, evenals de zoom van haar rok tot de knie omhoog je bent geen boer van het land die weet beter en uit eerste hand hoe het in het leven aan toegaat tussen beer en zeug, koe en stier niet het zicht maar geur en smaak trouw…

Op Thomas zijn vierde verjaardag

gedicht
3.2 met 66 stemmen aantal keer bekeken 31.878
Later, mijn jongetje, word je een man, Later reikhals je als een giraffe naar het hoe en het waarom. Men zal je stempelen als bagage. Men zal je kwetsen om je wens en je droom. En jij zal trachten eens en voorgoed te fotograferen het hoe en waarom van de vrouw die kantelt in je lakens die zingt naarmate je ontdubbelt in haar vel. En nog later…
Hugo Claus4 augustus 2006Lees meer >

in je ogen brandt het vuur

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 742
ik heb wat licht over je hoofd gegoten de woorden voorgezegd die jou de hemel gaan beloven je daarna neergelegd je lachte veel en droomde teddyberen engelen wachtten bij je wieg zorgen vlogen nog als veren zonde was er toen nog niet je groeit te snel vermoeit je ouders steelt hun jaren zonder winst schopt de stoelen onder tafel scheldt…
wil melker15 augustus 2006Lees meer >

Gegist bestek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Haar zee en rivier heeft ze bevaren onbekend met aankomst en vertrek Zoveel meer stond ze aan ´t roer dan vader Ze wist van eb en vloed en kerend tij en richtingen van winden Zeldzaam opgelopen averij zelden aan lager wal of lek Het laveren kwam pas na verloop van rijpe jaren Ze koerste op gegist bestek.…
Harry Daudt21 augustus 2006Lees meer >

ik wiegde kind

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
ik schreeuwde pijn liep rond waar nooit een eind kon zijn ik was het kind ben gestopt met weg te lopen verzamel moed en maak met scherp mezelf bang open een wiegend kind ver in de hoek gekropen ogen dicht de rug heel licht gebogen ben zo terug zeiden mijn moeders ogen ik keek haar aan en heb het nooit kunnen geloven ik wiegde…
wil melker31 augustus 2006Lees meer >

blijven over zonder haar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
de kastdeur kraakt klok verstaat het tikken van zijn slag tijd telt uren rustig af op tonen van oneindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in willekeur van lucht geur van lang geleden herinnert weer aan vluchtig ziekverdriet zijn stil gevangen in broos lijden lippen smakken in het delen van de dorst een zuster drenkt…
wil melker7 september 2006Lees meer >

leven zonder spijt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
ik wil je snelontwaken zomer in je woorden zien want als de dag begint dan kus je me misschien je wintert in je nachtelijke dromen kou trekt op in een lente die nooit is gekomen je zorg oogstte herfst maakte vruchten vroeger rijp maar bent jezelf helaas vergeten daarvoor kreeg je te weinig tijd bent eindelijk bevrijd hebt…
wil melker9 september 2006Lees meer >

springen vóór het vliegen. voor D.R.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.179
transformatie van vlucht in landing kranige confrontatie met de branding vastberaden de vleugels ver uitgeslagen geselende storm en soms de wind die jou wil dragen onder die vluchtige, vermakelijke veren woon jij die het springen niet kon leren geen gefladder, springen en weer opstaan vloog je alsof je niet anders had gedaan onder die veelkleurige…
j.bakx24 oktober 2006Lees meer >

Stilzwijgend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.877
Het kan niet anders je ligt hier stil te zwijgen sinds de laatste julidag De dodenakker minder doods vandaag dag van Allerzielen Een ster was je in woorden rijgen aan de rode draad van je bestaan Ik deed er vaak 't zwijgen toe zo boven thee en cake Wat onlangs bleek is dat ik je stem begin te missen.…
Harry Daudt31 oktober 2006Lees meer >

Drakenstekers

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Als een kind reisden we rond langs wilde bossen om te dwalen in de duimelotverhalen die verkleefden aan het hout Waar het stout ons niets kon schelen voor de takken die wij braken en de draken die wij staken met Sint Joris en de schout Nee - nog even zou de zon het zoete smelten ons besparen ook al jokten we de jaren voor ons uit - we…
jan haak19 september 2008Lees meer >

lachen in de herfst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
het lachen in de herfst verleerd bijna vergeten dat het er was als mossig groen en vochtige aarde dat leven doet jouw hand op de mijne de kinderen in de bladeren wervelwindje van leven een zomaar zondagmiddag en nu nu ze groot en bijna weg zijn vallen de bladeren weer slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam van waar ik je lopen…
wim euser9 oktober 2008Lees meer >

niet meer!

hartenkreet
4.1 met 51 stemmen aantal keer bekeken 3.132
papa mama, Nee ik wil niet, nu niet meer Ik wil niet praten steeds maar weer, Het is je eigen fout, je eigen schuld, Ik wil niet praten, al heb je nog zoveel geduld Het is mijn leven, mijn verdriet, mijn moeilijkheden zie jij niet. Ik los het zelf wel op, daar heb ik jou niet meer bij nodig Jouw hulp is voor mij helemaal overbodig. Dit…
alice13 oktober 2008Lees meer >

Aanleunwoninkjes

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 729
De vervliegende tijd vervormt de lijnen van hun lichaam van strak en fier als kathedralen tot knusse aanleunwoninkjes 't gevolg van gezegende arbeid gedragen vruchten en tegenwind De kleur van het leven is gebleven ondanks de langstrekkende kelken waaruit soms bitter, dan weer zoet genipt of gulzig gedronken wordt het paar, gespaard en…
Kees Keizer15 oktober 2008Lees meer >

Tand des tijds

snelsonnet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Een kunstgebit, een glas en wat tabletten Zo ging dat vroeger, schoon duurde maar even Nu wordt oma verwaarloosd bij het leven Geen tijd om er de tanden in te zetten En valt haar oude hart straks plotseling stil Geen mens die haar dan nog beademen wil…

Pa

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
soms hoor ik nog het zachte ploffen van je dobber alsof ik jou tussen 't riet ontwaar terwijl het beeld verbleekt de zon hier warmer schijnt weemoediger ondergaat waar je verstrooide lichaam met de tijd verzonk, je ziel voorgoed met je oude stek verweven blijft…

De dochter van

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.488
Op onze trouwdag werd ik genoemd: “de dochter van”… Maar jullie konden hierbij niet getuigen. Toen onze kinderen ter wereld kwamen, werd ik “de moeder van” Maar jullie hebben je kleinkinderen nooit kunnen zien. Voor mensen van vroeger ben ik nog steeds de dochter van Maar voor mensen van nu zijn jullie slechts een verhaal Een zwartwitte trouwfoto…
Mosjo5 november 2008Lees meer >

ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.097
‘Ze hebben deze aarde eerder bewoond dan jij en ik, zijn ouders voor ons, broer en zus. Lees aandachtig de namen van hen die liggen in lange rijen geladen in stalen sarcofagen rug aan rug in cocons van karton tot iemand hen ontrolt tot namen in jaren van weleer en eeuwen geleden en begraven.…

Als geen ander

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.257
Mijn jong ’k Ben blij Dat jij er bent Jij geeft mijn leven waarde Zonder jou Bleef er de vraag Waarom ben ik op aarde Jouw komst Was een gedroomd moment Meer was er niet te wensen Nu ik je ken Staat voor mij vast Jij bent de top der mensen Dus zeg ik je Nu nog maar eens - Niet dat ik dat verander - Jij bent mijn grote, lieve vriend…
winkebinkie10 november 2008Lees meer >

Vraag

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 20.216
Een vrouw. En kinderen. Duizend mensen daarbij waarmee je om moet gaan. Hoe langzaamer het hart gaat slaan hoe voelbaarder worden de grenzen van zijn gebied. Het eens intense verlangen om door het bestaan de weg in samenhang te gaan - verviel het, met veel andere wensen? Wat ridders deden doe 'k vandaag - een draak verslaan, molens bevechten…

spiegels

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
hij heeft de spiegels te hoog gehangen geen kijk meer in het omlijstend zelfportret het geheugen wordt bevroren wat het vasthoudt dooien en craqueleren als een oud schilderij terwijl de dood op schootsafstand kwam vroeg de oude man zijn zoon hoe ziet mijn gezicht…

Spanning in de metro

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Steun en hulp geven, er altijd voor je zijn. Spanning in de metro, ruis op de lijn. Ruggen tegen elkaar, geen gepraat. Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat. De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik. Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik. Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan. Ik zit hier aan jouw…
Pim Paparazzi19 december 2008Lees meer >

Sinds

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.812
wij deze weg zijn ingeslagen, zijn de zwaluwen weergekeerd is de jasmijn diep uit haar slagaderen gaan geuren is de sneeuw op de top- pen gesmolten sinds wij deze weg zijn ingeslagen is een man geluidloos achterover getuimeld door de lucht die we in- ademen ach, het is alle lucht van de aarde over- weldigd door het iele ge- luid van…

Ik wilde dit voor uw leven

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.246
Voor mijn kinderen Ik wilde dit voor uw leven geven, Dat blad en boom en struik uw vrienden zijn, En wolkenspel en blanke maneschijn. Ik wilde dit zoet weten u toebrengen, In lucht en zee en aardrijks diepe schacht, Woont een geheim, dat op uw komen wacht. Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen, Waar gij ook wacht of aarzelende staat,…

En ineens zijn ze dan zo groot

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.040
ineens zijn ze dan zo groot Dat ze zelf hun potje koken Hun wasje draaien Hun kamer stoffen en zuigen Gaan verkeren En ze je niet meer nodig hebben En hoe groot is dan je vreugd Als ze bellen Gaan vertellen Van de kookkunst Van hun lief Van de studie Van het feesten En ineens zijn ze dan zo groot En dat is goed Daar groei je van Als ouder…
Wilma Klein7 februari 2009Lees meer >

Misbruikt...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Op verzoek geschreven voor de ouders. Een hartekreet van de ouders van een verstandelijk gehandicapte dochter. Misbruikt..... Uitschreeuwen, dat is wat we zouden willen, Gillen, huilen, steeds maar weer. Onmacht brengt ons steeds aan het rillen. Oh mijn God, wat doet dit zeer!…