2921 resultaten.
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 het kransje is kapot
de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de…
Moederschap
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
4.848 Veilig onder handen
in moeders armen
een klein gehuil
veel geluid
en weinig bewust.
Kind zijn
is niet waar je voor kiest
wel wat je bent
en vaak
verweten wordt.
Neem me
zoals ik ben,
want jij
wilde mij toch ook?…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…
Over het dichten
gedicht
2.5 met 35 stemmen
27.043 Ik kan schrijven waarover ik wil
alleen: lang niet altijd wil ik en ook
het onderwerp moet bij mij horen
En zulke onderwerpen zijn moeilijk te vinden
ze moeten je in de schoot vallen
en dan plots denk ik: hé, dat hoort bij me
Zo ben ik een nachtegaal in de herfst
een krekel in de nazomer, een kind
van het late seizoen: ik ben oud
Met…
geleende tijd
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
4.343 onze dochter groeit
niet alleen in de lengte
ook in eigenwijze zekerheid
alsof zij er altijd is geweest
dat iets van jou en mij
er opeens is, glimlacht
huilt en zich bevuilt
gedragen wil en boert
straks is ze sterk
trekt zich aan vingers op
beentjes plooien in een “O”
zo vormt zij begin en eind…
huwelijksadvies
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
5.916 waarschijnlijk heeft ze haar décolleté
wat verder open laten staan en jij
dacht dat ze dat speciaal voor jou
had gedaan, evenals de zoom
van haar rok tot de knie omhoog
je bent geen boer van het land
die weet beter en uit eerste hand
hoe het in het leven aan toegaat
tussen beer en zeug, koe en stier
niet het zicht maar geur en smaak
trouw…
Op Thomas zijn vierde verjaardag
gedicht
3.2 met 66 stemmen
31.878 Later, mijn jongetje, word je een man,
Later reikhals je als een giraffe naar het hoe en het waarom.
Men zal je stempelen als bagage.
Men zal je kwetsen om je wens en je droom.
En jij zal trachten eens en voorgoed te fotograferen
het hoe en waarom van de vrouw
die kantelt in je lakens
die zingt naarmate je ontdubbelt in haar vel.
En nog later…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 ik schreeuwde pijn
liep rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
Drakenstekers
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.407 Als een kind reisden we rond
langs wilde bossen om te dwalen
in de duimelotverhalen
die verkleefden aan het hout
Waar het stout ons niets kon schelen
voor de takken die wij braken
en de draken die wij staken
met Sint Joris en de schout
Nee - nog even zou de zon
het zoete smelten ons besparen
ook al jokten we de jaren
voor ons uit - we…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 het lachen in de herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen…
niet meer!
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
3.132 papa mama,
Nee ik wil niet, nu niet meer
Ik wil niet praten steeds maar weer,
Het is je eigen fout, je eigen schuld,
Ik wil niet praten, al heb je nog zoveel geduld
Het is mijn leven, mijn verdriet,
mijn moeilijkheden zie jij niet.
Ik los het zelf wel op, daar heb ik jou niet meer bij nodig
Jouw hulp is voor mij helemaal overbodig.
Dit…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 De vervliegende tijd vervormt
de lijnen van hun lichaam
van strak en fier als kathedralen
tot knusse aanleunwoninkjes
't gevolg van gezegende arbeid
gedragen vruchten en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en…
Tand des tijds
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
1.507 Een kunstgebit, een glas en wat tabletten
Zo ging dat vroeger, schoon duurde maar even
Nu wordt oma verwaarloosd bij het leven
Geen tijd om er de tanden in te zetten
En valt haar oude hart straks plotseling stil
Geen mens die haar dan nog beademen wil…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Op onze trouwdag werd ik genoemd: “de dochter van”…
Maar jullie konden hierbij niet getuigen.
Toen onze kinderen ter wereld kwamen, werd ik “de moeder van”
Maar jullie hebben je kleinkinderen nooit kunnen zien.
Voor mensen van vroeger ben ik nog steeds de dochter van
Maar voor mensen van nu zijn jullie slechts een verhaal
Een zwartwitte trouwfoto…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 ‘Ze hebben deze aarde
eerder bewoond dan jij en ik,
zijn ouders voor ons, broer en zus.
Lees aandachtig de namen
van hen die liggen in lange rijen
geladen in stalen sarcofagen
rug aan rug in cocons van karton
tot iemand hen ontrolt tot namen
in jaren van weleer en eeuwen
geleden en begraven.…
Als geen ander
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.257 Mijn jong
’k Ben blij
Dat jij er bent
Jij geeft mijn leven waarde
Zonder jou
Bleef er de vraag
Waarom ben ik op aarde
Jouw komst
Was een gedroomd moment
Meer was er niet te wensen
Nu ik je ken
Staat voor mij vast
Jij bent de top der mensen
Dus zeg ik je
Nu nog maar eens
-
Niet dat ik dat verander
-
Jij bent mijn grote, lieve vriend…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Een vrouw. En kinderen. Duizend mensen
daarbij waarmee je om moet gaan.
Hoe langzaamer het hart gaat slaan
hoe voelbaarder worden de grenzen
van zijn gebied. Het eens intense
verlangen om door het bestaan
de weg in samenhang te gaan -
verviel het, met veel andere wensen?
Wat ridders deden doe 'k vandaag
- een draak verslaan, molens bevechten…
spiegels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
625 hij heeft de spiegels
te hoog gehangen
geen kijk meer
in het omlijstend zelfportret
het geheugen wordt bevroren
wat het vasthoudt dooien
en craqueleren
als een oud schilderij
terwijl de dood
op schootsafstand kwam
vroeg de oude man
zijn zoon
hoe ziet mijn gezicht…
Spanning in de metro
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.706 Steun en hulp geven, er altijd voor je zijn.
Spanning in de metro, ruis op de lijn.
Ruggen tegen elkaar, geen gepraat.
Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat.
De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik.
Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik.
Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan.
Ik zit hier aan jouw…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Ik wilde dit voor uw leven
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.246 Voor mijn kinderen
Ik wilde dit voor uw leven geven,
Dat blad en boom en struik uw vrienden zijn,
En wolkenspel en blanke maneschijn.
Ik wilde dit zoet weten u toebrengen,
In lucht en zee en aardrijks diepe schacht,
Woont een geheim, dat op uw komen wacht.
Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen,
Waar gij ook wacht of aarzelende staat,…
En ineens zijn ze dan zo groot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.040 ineens zijn ze dan zo groot
Dat ze zelf hun potje koken
Hun wasje draaien
Hun kamer stoffen en zuigen
Gaan verkeren
En ze je niet meer nodig hebben
En hoe groot is dan je vreugd
Als ze bellen
Gaan vertellen
Van de kookkunst
Van hun lief
Van de studie
Van het feesten
En ineens zijn ze dan zo groot
En dat is goed
Daar groei je van
Als ouder…
Misbruikt...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.842 Op verzoek geschreven voor de ouders.
Een hartekreet van de ouders van een verstandelijk gehandicapte dochter.
Misbruikt.....
Uitschreeuwen, dat is wat we zouden willen,
Gillen, huilen, steeds maar weer.
Onmacht brengt ons steeds aan het rillen.
Oh mijn God, wat doet dit zeer!…