2176 resultaten.
Smachten naar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 naar
ben gestopt
met roken
voel het in al
mijn knoken op
chaotische dagen
steeds maar
op zoek naar
wat essentieel
lijkt te ontbreken
aan een goed humeur
dacht lang
de koning te zijn
met sigaret tegen
onvervuld verlangen
dat te lang blijft hangen
nu is er alleen
leegte die ik spaar
vul met niet gerookte
dagen die ik vol trots…
Wiegeliedje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.429 'k Zie 't en zeg, deemoedig trots:
Agnus Dei, klein lam Gods.
-----------------------------------------
uit: Nalezing IX (1933 - 1936)…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen zee geen land
zo mooi – te leven met de zeilen
die haar trots…
Schrijven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
731 opgevraagd en weggesleept
aangevinkt en gemarkeerd
zwart op wit en ook verkeerd
nagemeten en verkort
vergeleken en opgeschort
beschreven en afgedaan
opgepoetst en laten staan
omheen gedraaid en ingekeken
veranderd en afgezeken
punt en komma's bijgedaan
die zijn ook weer weggegaan
lengte en breedte ingeschat
mezelf dagen afgemat
maar ik ben trots…
Dichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.616 dichten, ja dat doe ik veel
maar wat dicht ik er mee
gaten dichten in een zee,
een zee vol emoties, veel te veel
gevoelens slaan stuk
als golven op een rots
waar ik eens was, fier en trots
als van voor het ongeluk
het ongeluk bracht pijn en leed
veel lichamelijke pijn
geestelijke smart in mijn zijn
als een mes door hart en ziel sneed…
Wijze Raad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 Trots en fier staat hij daar, gebouwd in een grijs verleden.
Duizenden gingen en genoten intens van
het uitzicht zoals alleen op deze plek kan.
Voldaan ging ieder bezoeker dan op zijn eigen wijze naar beneden.
Nu de deuren zijn gesloten laat de ns-planner een vluchtige traan.…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 De hemel is grijs
ontkent het licht
waarmee je mij
trots gedragen hebt.
Nu ben je te zwaar
lood in mijn armen
een bodem van zink
een ei van zwavel.
Kon ik maar stromen
in het bloed dat
mij heeft gevoed.
Kon ik maar lopen
met de armen die
mij hebben opgetild.
Je bent altijd geweest.
De toekomst sterft jou.…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
Dansen naar het licht
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.034 Tijd is wijsheid
Je bent verkoren om te gaan
Met trots kan ik zeggen
Dat je in onze harten
Zal voortbestaan
Dansend naar de hemel
Dansend naar het licht
Ga maar lieve oma
Doe je ogen maar dicht
Een waardig vertrek
Dankzij een waardig bestaan
Je hebt het echt verdient
Hier nog een laatste groet
En je mag van ons gaan
Dansend naar…
De gordel van rozen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.740 Dus geen bloemen in een vaas,
geen trotse pracht geschakeerd
in vazen
maar mijn ganse lijf met rode
vlekken en vurige blazen.
Want een górdel met rozen,
waarvan de doornen niet prikken,
is een hulde die je mag vrezen.…
Passionele vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 als ik je ogen
zie glanzen voelt dat
als samen dansen op
het licht van de maan
waarbij handen
de passen leiden
en vingers in raken
de stijl duidelijk maken
in beroering streelt
wind het sierlijk bewegen
hoofden trots geheven
ontvlambaar in kracht
bij het naderen
van de finale spannen
spieren en aderen tot
een emotioneel offensief…
Een scharrelkip
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.237 ik heb eens een meisje gekend
ze was mijn nummer 1 met stip
ze zoende ongelooflijk hemels
ik noemde haar 'mijn scharrelkip'
trots op deze naam en blij
pronkte ze als ware haar veren
ze stapte meesterlijk elegant
daar kon menig dame nog van leren
ze had lippen als pure boter
roomzacht, een goddelijk wonder
ik wilde niet leven zonder haar…
Moeders lijstje
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
3.922 Moederlijke trots vermengd
met onvoorwaardelijke liefde.
Bescherming en verdediging.
Vergiffenis omhuld met geduld.
Leiding verpakt in een goed voorbeeld,
gesterkt door communicatie en begrip.
Samen huilen, samen lachen.
Troost.
Een rots in de branding.
Een veilig toevluchtsoord.
Een vriendin door dik en dun.…
In schaduw der liefde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
691 Maar jij was daar de gladde zeemeermin
onder de schimmen in het schimmenrijk
beleefden wij stoute liefdesavonturen
de gele maan was trots, rond, schemerlamp
boven onze kleine grote mensendromen,
een straffe wind woei door de bomen
ik zag al snel de strenge winter komen
maar we hadden het dansen niet verleerd
jij had de weg weer langzaam omgekeerd…
Eindbalans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.152 Sus maar, niemand hoort je
ziet de kringen van de jaren niet
ritselbla'ren, fluisterwoorden
sus maar, zachtjes ebt verdriet
Koninklijk, je trotse houding
steelse blikken, bleke man
blauwe luchten, stille zuchten
sus nu maar en wees niet bang
Vermoeide ogen, mededogen
zo heel breekbaar, ga nu maar
stralend licht, jouw mooi gezicht
jij…
Praten
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.433 Gevuld maar toch ook leeg
staat mijn hart
voor een doodlopende steeg
te trots om te blijven staan
en te bang om terug te gaan.
Dat gevoel zit daar
en is toch ook weg
want ik wil niet
dat je nog één ding zegt.…
maalstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 stroomsprong uit trotse bron
tot woest geweld gezwollen
waarin licht een kind bezwijkt
in tegendraads verlangen
stroomopwaarts naar de wel
waar het alles ooit begon
te zwak in benen en in armen
wanneer de vloed te sterk blijkt
het onmacht aanvaarden moet
versopt verrimpeld
beurs geslagen en bemind
wentelt als hulploos wrakhout
het…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
de verzorger
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.170 daar ligt hij kermend op het veld
het zal beslist niet lang meer duren
dit zijn de laatste levensuren
van eens een trotse voetbalheld
hij wordt door helse pijn gekweld
hem trof de zwaarste der kwetsuren
men vreest een aantal botfracturen
het slachtoffer is uitgeteld
dan rent een schim en niet veel later
beschouwt een oog de breuk of wond…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 Al was jouw vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
zorgen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.987 Jouw trots zien kijken,
Doet ook mij weer goed!
Je bent zo dapper,
Ik bewonder je keer op keer.
Het valt me alleen zo zwaar
Als je zegt...
"Strakjes ben ik er niet meer."…
Drie maal drie is negen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
496 waarom toch,
is haar fluistering
waarom toch
stuurde een moeder
mij naar haar zoon
om hem te troosten
wat was dat met Madelief
een ontmoeting
met de vraag
ben je niet trots op
een bepaald schrijven van je
een arm om mijn schouder
Madeliefke
fluistert de wind
en dan de vroegere buurman
die zijn bekentenis deed
staande naast me
bij…
- De weg naar triomf -
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
562 Trots
wenst de levensevenementen
vol te houden na meer dan 30 jaren triomf
en speelt zijn spel.…
- Het hart van het hert -
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
681 met complexiteit,
die met gratie geweien dragen
over de bosbodem rennen
grote, trotse hooggeplaatste dieren,
sterfelijkheid van een korte periode.…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
Aan een mug als postillon d'amour.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.299 .'
Vlieg voort, vlieg voort, mijn zangster zoet, maar luister:
Spreek zacht en wil haar slaapgenoot niet wekken,
Dat gij niet wekt míjn ijverzucht'ge trots.
Als gij haar hier brengt, mug, geef 'k u een knots,
En 'k zal u met een leeuwenhuid bedekken.…
Verwoestend
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.178 Ik hoop dat je trots bent
op wat je hebt bereikt
Mijn hart door jou gestolen
Mijn ziel voorgoed omdijkt
Nooit meer zal ik geven
Wat jij gekregen hebt
Nooit meer komt terug
Wat jij hebt weggemept
Nooit meer doe ik open
Wat door jou gesloten is
Nooit meer het verlangen
naar iets dat wordt gemist
Getekend door die tijd
Mijn kijk op alle vrouwen…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…