4313 resultaten.
naar binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 ik blaas de
sterrenstof
van je schouders
als ik in
je lege
kamer sta
doorschijnend
in mijn
verlatenheid
word ik
gedragen door
het zachte
ik haal je op
je bent er
als ik nieuwe
woorden op
de oude
stapel
ik blijf niet
buiten staan
ik durf
naar binnen…
SEREEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 verlaten in landschap
bijna vertrektijd
voor dichtslibbend licht al
achter namiddaglicht
waar onbedoeld
het Arctisch realisme is
met eenzaam dromende berk
in wintertooi niet betrapt
op roddel of botte achterklap
over het zelf
als eenieder
niemand hier…
meedragen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 de wind
ruikt naar regen
een korte huivering
over groene
gazons en bomen
in de avond
vinden de
spreeuwen elkaar
dansend als één
geheel in de lucht
verlatenheid en
schoonheid in de
schoot geworpen
ik draag alles
met me mee…
CLEVE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Bewaker, ik kijk ernaar uit deze plek te verlaten
Op de vleugels van een engel met heimwee.
Ik ben klaar.
Moge de aarde zacht voor je zijn, Cleve Foster…
vereeuwigd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
744 een vrouw stapte in
het schilderij aan de muur
blootsvoets verdween ze
als sneeuw voor de zon
in het verlaten landschap
haar rode hoge hakken
een verloren paar
bleef buiten het landschap staan
niemand vroeg ernaar…
Vruchtwater
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
522 waar de
geboorte
schreeuw
nieuw leven
raakt laat zij
de wereld
schrikken
in het
verlaten van de
relatieve warmte
op weg met
de nu al
grijpende
vingertjes
die dingen
naar meer
houvast dan
vruchtwater
alleen waar
zwemmen je
leven was…
Posttraumatisch
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
621 Na zestien jaar verlaat ze PostNL,
dat klinkt als prijzenswaardig, alhoewel ….
het afscheid was helaas betreurenswaardig.
Geen bloemetje, geen hapje en geen drankje,
ze kreeg bij haar vertrek zelfs geen bedankje.…
Tafereel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
313 boven in de beuk
de gepluimoorde ransuilen
in de schemering verlaten zij
met geluidloze vleugelslag
na elkaar het nest
de oude treurbeuk telt
elke nacht de uilen
bij terugkomst na de jacht
de winteriris wacht
op een warme dag…
De stukken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
325 Aan één stuk
heb ik gehoopt
aan één stuk
gehuild
aan één stuk
was ik kapot
aan één stuk
voelde ik
wanhoop
aan één stuk
diep
verlaten,
maar aan één stuk
gingen de stukken
door
de nooduitgang.…
Couple - Sean Henry
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
115 op een voetstuk geplaatst
van de wereld afgekeerd
boven de zee verheven
staren man en vrouw
uit staal en brons geboren
naar het vloeibare
onbevattelijke alles en niets
het water zoekt ze verlangend op
om hen als dichtregels te verlaten…
triest
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
869 Op retraite in Sint Nicolaasga
was het al niet stil
genoeg thuis
brak ergens diep de sluis
Onstuimig stroomden mijn woorden
onomkeerbaar op internet
velen die zich met gram stoorden
Ze wijzen me vol woede
en ergernis af met etiket
deugt niet die zal bloeden
zodat ik ook daar nu alleen sta
Niemand geeft thuis
nemen ze op ik krijg ruis…
Samen
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.025 Samen de tijd wurgen en dan nog voor de laatste tik elkaar verlaten.
Samen kiezen voor verlaten.
Alleen tot de dageraad met de geur van hout dat smeult.
En dan steeds waziger denken:
Wij, eeuwig samen.…
golgotha
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.025 Heer, als ik denk aan toen op Golgotha,
Hoe u heel alleen, door iedereen verlaten
Er voor koos om te doen wat God van u vroeg,
Ondanks uw angst,
Heer, wat voel ik me dan soms laf,
Wanneer ik weer de mist in ga.…
Vergeet Me Niet
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
4.377 Vergeet me niet
Hou me geborgen in je gedachten
Dan kan ik zonder bij je te zijn
Toch nog pijn en verdriet verzachten
Vergeet me niet
Als je vertrekt naar je nieuwe leven
Ik hoop dat waar je ook strandt
Je leven je veel geluk zal geven
Verlaat me niet
Door geen brieven te sturen
Laat me weten hoe het gaat
Al kan het even duren
Verlaat…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 eenzaam dolend
langs de hemelboog
koel en kleurloos
schijn jij nu
op grote afstand
deelt de schaduw
van mijn leven
die avond
en die ene nacht
zo intens
toch weer verlaten
zo had ik het niet verwacht…
Verloren Hart
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 kinderziel
werd de wereld voor haar een jungle
waar overleven een wet ging worden
en zij haar angsten diep verborg
Zo is zij nu een jonge vrouw
en zoekt nog steeds haar weg
naar liefde en naar zekerheid
en niemand ziet haar verlatenheid
van het kind dat lang geleden
te vroeg gestorven is…
Zonder woord.
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
936 van mijn leven
Die avond en die ene nacht
Zo intens toch weer verlaten…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Ik loop door een dal, verlaten alleen
met mijn wanhoop weet ik nergens waarheen
maar ver, heel ver, heeft iemand mijn schreien gehoord
en de Herder brengt me weer naar een veiliger oord!…
bron van mijn leven
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.215 Als een mug
Vlieg ik om je heen
Jou nooit met rust latend
Ik wil jou nooit kwijt
Jij bent de bron van mijn leven
Verlaat mij nooit
Zoemend zweef ik om je heen
Maar jij moet mij niet
Jij slaat mij dood…
Eindstation...
hartenkreet
4.5 met 65 stemmen
1.846 Dat huis waar eens haar levenstrein begon,
waar dierbaren zijn meegereisd,
verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…,
Om te vertrekken naar haar eindstation.…
Tussen serene stiltes
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.444 Een dichtbundel lezen
Is als leven
Met steeds een nieuw begin
Is als geboren worden
Bij elke eerste prille zin
Is als sterven
Bij elk slot van een gedicht:
Een indruk achtergelaten
Zoals de expressie bij het verlaten
Van een oud verweerd gezicht…
Zo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.008 Oud vuurwerk
dat naar
regen ruikt
ligt
verlaten met
vergeten kleuren
voor de deur die niet
opent zonder woorden
die de tijd
wensen
en de toekomst vragen
of het leven zonder vuurwerk
ook voorbijgaat
of alleen maar
na elke regenbui
opnieuw begint.…
Nanda
netgedicht
3.0 met 607 stemmen
74.146 Geef dan dit als laatste daad,
van uw as gewicht dit dicht;
dit requieum niet zwartomrand
voor u, niet jou, verlaat mijn hand.…
jouw geur
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.254 Vanuit mijn tenen
Langs mijn ruggengraat
Een rilling, door mijn benen
Het is alweer te laat
Een vleugje, niet meer
Het brengt me in extase
Het maakt me zo teer
Het kriebelend blazen
Het is een geur
Prikkelt in mijn neusgaten
Het is jouw geur
Ik weet het zeker, ik zal je niet meer verlaten…
ZOUTE MIST
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.039 Als wazigheid je niet meer zint
was dan het grove zout uit de mist
strooi kwistig met regentranen
en jank als een vroegtijdig verlaten kind
laat de ogen verfrist weer open gaan
en denk: ik word straks weer bemind…
na oorlog...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.135 Nu geheel verlaten,
op de plek wat slagveld was
Vele mensen afgeslacht,
door het zwaard..
Ver van huis,
mensenlevens verborgen
Maar zwaard en aarde,
ademen de verschrikkingen..
Voor immer…
Zielepijn
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
977 Diep valt de stilte
in die open wond
van mijn verlatenheid.
Dan sluipt 's nachts
dit kwaad langs de
kieren van mijn ziel.
En kromt het lichaam
zich andermaal van
't uitgesteld verdriet.…
Woorden
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
3.659 moeizame woorden
verlaten mijn mond
die nog droog is
van dat vele praten
mijn hele leven
gepraat
niemand ontroerd
maar nu...
weer praat ik
iedereen ontroerd
koude tranen
waarom?
mijn woorden
heel normaal
afscheid
voor altijd…
Een vleugje lichter
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.400 ik leun tegen het potlood
krijt mijn ogen met het stof
dat mijn gedachten verlaat
zie kleuren langzaam vervagen
achter mijn luikende wimpers
ik vernevel de contouren
strijk het haar uit mijn gezicht
en vertrouw de zachtheid toe
aan het gehavende vel…
onuitwisbaar
hartenkreet
2.6 met 25 stemmen
2.944 Als een nacht zonder duisternis
in stilte klinkt verlatenheid.
Langzaam snijdt pijn
door mijn lichaam,
niemand kan het zien
de tranen die maar komen
het gemis, de herinnering.
Hopen op weerzien,
niet zomaar verdwijnen.
Onuitwisbaar....
intens gedeeld leven.…