Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

de pont

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
ik stond vandaag op de pont naar Noord het stormde en de pont wiebelde ik keek om me heen en in de verte zag ik een ver verleden al die boten die hier lagen al die mannen die hier waren aan het roer en in de masten uitkijkend over het IJ dachten ze aan hun moeder aan hun lief en aan hun dochter wisten ze al dat ze nooit terug…

Reikten hemel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
je hebt met vormen gespeeld bent opgemaakt in tal van kleuren wiegend op de wind testte jij in alle rust speciale geuren licht heeft jou doen groeien in warme zon ben jij gaan bloeien ik zag je in de verte staan volmaakt in een pril groene oase jouw ogen lachten liefde reikten hemel in totale overgave…

Daar hangen de emoties

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
huis hangen nog de verveloze luiken en haveloze voordeur in verschoten donkergroen aan het gebint wapperen spinnenwebben in de wind de tuin ligt er chaotisch bij emoties hangen als druppels aan de struiken hoe vredig was het leven toen de notenboom draagt nog steeds haar vrucht door de takken kijk ik naar de blauwe lucht in de verte…
Anneke Bakker11 december 2016Lees meer >

Nietsen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Nee, we zijn dol op fietsen Het land verkennen door 't ommeland dolen De zomen met z'n struiken van bomen, stam en kruinen De ruige rand met kruiden, merendeel die rieken of fris ruiken en in verten 't silhouet van 'n torenspits de wieken van 'n molen Geen woord over: het nietsen.... languit in het struweel.…

terminale

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
voorlopig blijft alles bij hetzelfde geen ontkennen meer aan bestaan is totaal afwezig afstand door verte ingehaald aan het einde van de dag zijn de uren nog niet af is ruimte gevuld met lege zachtheid zijn gedachten blind en is water ontkalkt, daartussen valt onraad uit gestrekte hemel blijven ogen onbewogen en ratelt lucht ademloos…
Iniduo18 november 2017Lees meer >

uithuizig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
ik vraag me af waar ik ben als ik hier niet blijf over duizend dagen zijn alle vezels in mijn lichaam vervangen zal ik nog herkend worden als ik door onbewoonde straten loop klinkt er nog muziek tussen oren voordat noten ontluisteren overal is verte, nergens nabijheid zeven dagen lopen ommuurd is dan ook alleen ons gemeenschappelijk…
Iniduo17 november 2019Lees meer >

weemoed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het is het stille lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept de verdwenen zandweg de afgepelde oude verflaag het is een dag vol nevel en dauw de beklemmende middag het stuurse zwijgen het dorp dat nooit mijn dorp werd de korst van afstand…
J.Bakx7 januari 2020Lees meer >

Wanneer de avond valt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Wanneer de late avond valt, hoor ik torenkraaien in de verte, op weg naar oude bomen gaan. Het zijn dezelfde hoge bomen die onze zorgen willen vangen, die sterven moeten in de wind. Weer is het hoog tijd geworden om stilletjes naar bed te gaan, wanneer onze kraaien zwijgen. Bladeren rustig fluisteren. Mensen vredig dromen.…

Voor als de woorden komen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Ogen starend in de verte, oren luisteren naar zoetgevooisd gedachtegoed. Voor als de tranen komen: vormgegeven zoutrivier, gebed in woorden, wier zilte oevers het hart omzomen.…
Woordelaas18 december 2020Lees meer >

limiet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
-hoewel doorzichtig dan is de verte een streep door het zicht, een eindeloze herhaling met de kenmerken van een steeds wisselende gelijkenis…

Hun Mantra's

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
zonder te herhalen hun menselijk handelen laten falen toch worden ook zij misbruikt door lieden die ook van hun ellende profiteren en leven in sferen van geld jij bent de enige die zich verheft in de grauwzwarte menigte die schuifelend tergend langzaam beweegt hebt het enige stel ogen dat priemend in de verte…
wil melker22 februari 2023Lees meer >

Wiegzang en de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.254
een overgave aan verre verten de opvlucht van ganzen alleen zij weten waar ze gaan in het vroege licht de tijd kruipt voort over het barre land om in oeverloze leegte te verstuiven in de wind het uit donker geboren lied van het koude hart diep verborgen in een winterjas een engelenstem zweeft aan zijden draden tussen zomerwind…
J.Bakx23 oktober 2024Lees meer >

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

Verbannen Godenkind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.065
tegen al haar goddelijke zusters in die haar heimelijk zonder tegenzin verbanden naar Grote Mensenland, naar dat roerige toch verlaten oord waar zij moest leven als niet meer kind dat geen oplossing voor het raadsel vindt van waarheid die het ware vermoordt, het Goede dat het Schone verstikken mag - hoe verlangt zij, terwijl ze in de verte…

Mijn prachtig blauw

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.167
Het prachtig blauw daar in de verte, hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen. Het prachtig blauw zo ver maar ook dichtbij. Het prachtig blauw, dat blauw ben jij.…

Lachen tegen de wolken

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 963
Ik kijk hem na geamuseerd, het is net een spelend kind onwillekeurig lach ik terug en zwaaide zelfs heel even, maar mijn geesteskind was veel te vlug in de lege verte weggedreven…
H.Breuren10 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde Doet vertalen In knoppen aan de bomen…
Ingvild Deniz22 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde doet vertalen In knoppen aan de bomen Die…

reiziger

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.850
de weg oneindig strekt zich gespannen uit zover zijn oog wil reiken om in de verte op te lossen in een wervelende zindering daar waar de eerste bocht verschijnt zijn tred verraadt hem aan de stoffige struiken die de randen bewaken maar hij ziet het niet zoals niets van dichtbij daar verschuilt zich niets interessants hij loopt…

nachtlicht

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje De nacht die koud en eenzaam was, vol littekens van de scherpe scherven gevormd door gebroken dromen, heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel dat zich diep in de donkerste hoeken bijna…
Indy9 augustus 2008Lees meer >

zo in de war

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 928
ik kijk naar de schemering ik kijk naar de vogels ik kijk in de verte vanaf het strand Het wordt maar drukker Geen moment van stilte, noch bezinning. Ik ga verder zonder erbij stil te staan. Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
AMM21 augustus 2008Lees meer >

Oudejaarsavond

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
al dan niet vrijwillig achterbleef soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken maar laat ze daar bestaan niet wast in kille greep slecht bij de rozen blijf ik staan verwonderd dat ze zelfs vergaan het leven kleuren en als na twaalf plechtige slagen het nieuwe jaar begint richt ik mijn blikken recht vooruit want wat er in de verte…
sacrajewa31 december 2007Lees meer >

Wolken als bergen of water

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Wanneer je niet gehaast maar vol aandacht naar de luchten kijkt die uit de verte lijken op het blauwe water of de bergen die je ooit zag in Zwitserland of Oostenrijk dan weet je dat dit eindeloze heelal niet eenzaam is maar gekend en bemind; dat de mensen die luisteren naar een symfonie van Beethoven en dit doen met overgave, gelovig kunnen…
Adeleyd13 januari 2008Lees meer >

vakantiegevoel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Wind zucht voorbij De laatste zonnestralen verkleuren de wolken, Dieproze Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg Door steden, landen en werelden Later zal ik het delen, nu nog niet De nacht is nog jong In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat…

De gele kam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 919
IJl glijden donkergazen wolken in een eindeloze vlucht, naar niet gedroomde verten langs een zilvergrijze lucht. De warme adem van het huis uitwaaiend, licht en grijs gevlekt. Onder een vleug van poedersneeuw nieuw leven, wachtend tot het wordt gewekt.…
Gello24 juli 2004Lees meer >

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

je legt me aan en zoogt me dromen

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.089
van niemand was ik warm me in onzekerheid aan buien of de zon jas aan bij gelegenheid ik sla in kwetsbaar zijn mijn vleugels uit en toon mijn lijf ik wacht tot niemand kijkt als naakt verleidt gaat open komen mijn woorden strelen langs je borst je legt mij aan en zoogt me dromen ik drink de toekomst in met jou de verten…
wil melker9 januari 2004Lees meer >

van dag noch uur

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 997
het veld in onbeslapen lijnen nodigt me uit tot verte tot vergeten wat dichtbij lag en zich niet beschrijven liet wellicht probeerde ik geluk als woord wie hield me immers tegen om op te gaan in lichte zinnen rozelaars en herschreven stillevens - de lucht is schaduwloos en, zoals dat gaat, in bloei - zo anders dan de…

NACHTZANG

gedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.913
De dag laten voorbijgaan tot het avond werd en in de fruitschaal de vergeten mandarijn ontaardde in de verte gloeide de stad, zich ontstekend aan zichzelf wat leefde in de beijsde weiden kroop in cocons, zette stekels tegen de sterren op Alleen de hemeljagers van diamant geluidloos snijdend in het graniet namen ons mee, losten ons op…

loss

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
3 dagen lang zweefde ik in de verte in mijn diep geraakte spiegelbeeld door donder en bliksem te zwaar verdeeld 3 dagen lang was ik zwaar de klos viel dieper en dieper in het donkere immens grote bos te vaak ging ik zo los viel samen met de dieren in een vergeetachtig bestaan de aarde draaide wel door maar nooit,nooit gaf iemand gehoor…