Alle inzendingen over zoon

15403 resultaten.

Sorteren op:

Tot de zonne-stralen

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.219
Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen, Die eeuwig weer in ons te wekken lust, Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust, Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen, Uw rustloos licht op lege leegten rust, 't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen Van uwer liefste kinderen…
Hein Boeken29 januari 2023Lees meer >

Ochtendliefde

hartenkreet
4.7 met 115 stemmen aantal keer bekeken 2.853
weerkaatsing van mijn liefde een schouwspel spelen op jouw gezicht Je beweegt en zucht een beetje haren glinsteren op jouw gebruinde huid je buik lijkt een golf in de zee mijn ademhaling gaat ritmisch mee erotiek, doch zonder geluid De broeierige warmte zweeft langs jouw lichaam en stijgt en ik stijg met je mee de ochtend, het gevoel en de zon…

Binnen een ogenblik

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Ondertussen volgt de schaduw het licht En vangt men glimpen van de tijd In de verdichte lucht verstrooi ik mijn idealen De zon schijnt Ik sta op en open het raam met een zwier…

In ochtendvroeg

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
jij bewoog tussen warm en koud danste op woest kolkende turbulentie verstilde in ochtendvroeg rijpende vorst ontwaakte in regenboogkleur van brekend licht zag het gezicht van de komende zon voelde warmte en wist dat het leven begon…

Extravert licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
ze fluctueerde niet alleen in kleur maar straalde ook wisselende warmte uit haar energetisch zijn putte uit bronnen van schier eindeloze scheppingsvitaliteit die gevoed worden door nucleaire reacties binnen een interstellaire balans van zwaartekracht zonder dit extravert licht van een leven brengende zon zou ons stelsel leeg…

Samen op

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.137
zijn hoofd Deinen mee met zijn ogen Die stilletjes nu de lucht in staren Van bruin naar blauw Eenzaam jaagt de wind Rusteloos zoekt hij Besluiteloos volgt hij de wolken En draait en draait Eenzaam jaagt de wind Af en toe gaat hij liggen Wanneer hij stilte vindt Hij ging mee met de sterren Hij ging mee met de maan Hij ging mee met de zon…

tussen geest en natuur

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Wij bedekkken ons met dekens van steen onder de wind die zich niet laat vangen regens die uitspoelen en zon verlangen daar gaan de druppels duidelijk heen Overgoten met het hemelrijke vocht absorberen wij niet de wezenlijke dingen vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen omdat het in de winter niet mocht…
Jouke5 juni 2005Lees meer >

Zomertuin

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
Zwaaiende bomen, lachende zon kriebelend gras zo zacht als tapijt genietend van deze zomerdag drijvende wolken, fluisterende wind kabbelend water zo helder als glas geen enkel besef van tijd mijn voeten in het koele water de brandende zon op mijn huid mijn handen in het kriebelende gras bedenk ik al luisterend naar de wind en kijkend…
maddy15 februari 2005Lees meer >

Een gevoel onvoltooid

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Denken of doen, de zon of de maan, een stap in het heden, of stil blijven staan... Veilig of tartend, de zee of het land, voor veiligheid kiezen, met een hart onbemand... Angst of de impuls, nu of nooit, geen kwestie van kiezen, het gevoel onvoltooid...…

R I J K

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.435
er is een zoon geboren bij de buren hiernaast het was te verwachten 't heeft niemand verbaasd je kon 't zien aan buurvrouw ze was ronder dan voorheen leuk voor ouders en dochter Lily een broertje, hoera, niet meer alleen in het najaar lekker samen ravotten dan kan de kleine vast wel lopen en volgend jaar in de zomer de deur naar de…
Wim Niesten17 januari 2005Lees meer >

Baadde aarde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het rondde in goud de massa wit gebundeld licht waaierde uit in krachtige stralen die hun intensiteit zelf bepaalden met energie overgoten baadde aarde in de bron van de zon waar scherpte en rechtlijnigheid het credo van de eeuwigheid zong…

Alledaagse wolken

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.023
van ‘s nachtse wolken tamelijk onverwacht Weer in overdagse, waarop de zon weer lacht…

Uitgestrekte vlaktes

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Een kille winterbries scheurt over de eindeloze vlaktes. Waar de hemel de aarde raakt, verschijnt een schittering in het water. Hoop weerspiegelt onder de stralen van een lachend gezicht. De wind voert naar vreugde en doet denken aan een troostende hand, begeleidend in het duister. Op weg naar thuis.…
Ine26 januari 2005Lees meer >

membra disjecta

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.681
ook b. vervolgt zijn weg met het hoofd in de wolken van zijn god die neerwerpt wat hem tegen de borst stuit zonder aanzien des persoons de zon gaat eenzaam op en in de goot schitteren de scherven ---------------------------------------------- 15 januari 2002 zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Abel Staring16 december 2004Lees meer >

Het wassende water...

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 863
De eerste zonnestralen raken het wassende water Het schitterende waterkleed laat zich spreiden Drijvend neemt het water de zonnestralen mee Langs prachtige oevers van groene weiden Het waterkleed laat zich meenemen Door geulen van mystieke rietkragen In nevelen vol sprankelende druppels Het water laat zich langzaam meedragen Stil laat ik…

Ik vrees zijn spelen in de drukke straat

poëzie
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.363
Zie, op de plaats van mijn gedroomde zoon Glanst zon, en niets is smartlijker dan dit. --------------------------------------------------------------------------------- uit: De Lichtstreep (1926 - 1928) II De gedroomde zoon (1928)…

Nano laagje zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
een nano laagje zomer zette de huid van een zonne koesterende dromer binnen korte tijd in vuur en vlam vurig rood legde onbarmhartig het falen bloot van alle preventieven die winterwit slechts een papieren bescherming schikt nog wordt de pijn in koeling weggehoond hoe dom kunnen mensen zijn in weten dat na zonnebrand warmte…

Jupiter

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.364
verdween met mijn droom In de ochtend toen ik wakker werd alleen De zon die half op mijn lichaam scheen Vannacht droomde ik van Jupiter Hij was niet ver Jupiter Jupiter Jupiter…

Gestoorde ambtenaren

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 827
Heb je het vandaag gelezen in de krant ? Ambtenaren zonder gezond verstand. Een sigarenhandelaar is de sigaar, want men vindt de kleur zo raar van zijn zonnescherm. Het is waar, "Het was eerst BLAUW", zei de ambtenaar, "en wil je het doek vervangen in het ROOD, daar hebben wij 'n bouwvergunning op begroot." "U heeft geen vergunning…

IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon. Niets dan een sage is zijn zacht bestaan. Toch groeide hij gelijk de nieuwe maan In grootte en glans en werd volwassen-schoon. Nevens mij, glorieus en monotoon, Verging de kringloop van zijn kort bestaan. Mijn hand is strelend door zijn haar gegaan En langs het kloppend halsje van mijn zoon.…

omgekeerde zonbeweging

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
Dit terwijl de zon z'n lichtsong langzaam zachter draait totdat de avond voorjaarszon om de hoek van het donker gebouw me als een blaasensemble in 't gezicht blaast.…

Mortis imago (een beeld van de dood)

poëzie
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.024
Het leven van de mens is als het leven van de zon, die op- en af- en ommegaat, en wandelt, alle dagen, de weg, die haar gewezen is; en uit de zelfste bron, zo putten wij, getween de kracht om 't leventjen te dragen.…

zonnige lindelanen

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 979
als je lacht hoor ik de echo van je bestaan ondeugend maar toch een onvoorwaardelijk gaan van blijven als ik zie in je ogen en kruitdamp van pijn langzaam zie wegdrijven droog jij je tranen en zucht je zonnige lindelanen…

Miserere

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 724
Spaar ons in de hof waar winter heerst en moerbeitoppen zwijgen. Zo lang al weten wij van sluipende oorzaken wurgende herhalingen. Ons vlees en bloed zien wij met gesloten ogen voorbij de altijd open deur hinken. Wat zoekt het toch in het uitgesleten labyrinth onder de gedoofde luchter? Laat het vogeltje dat in de liguster…

St. Palus

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Ze zat in de zon met haar zonnebril op ze had iets berustends, de tijd aan zichzelf de jongen die haar de bestelling kwam brengen kwam loom-onverschillig de onze opnemen nog voordat wij de eerste slok tot ons namen stond zij alweer op en verdween uit het zicht de wind die het zand meenam langs het terras voerde ook, 'en- passant…

Vader

gedicht
3.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 20.850
Als hij groot is, koop ik een auto Kan hij die 's zaterdags wassen. En een gazon. Dat moet hij dan maaien. Oude vrouwtjes jaag ik de straat op. Kan hij die helpen oversteken. Knaapjes het wakke ijs. Die moet hij redden met levensgevaar. Eenmaal toch moet ik het meemaken dat ik goedkeurend hem op de schouder kan kloppen. diep in de ogen…

MEIZONNETJE*

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
mijn kleintje mijn hartendiefje in jouw ogen zie ik de zin van het leven met z’n eigenlijke doel ook al slijt bij mij langzaam dat gevoel jij weet mij dat telkens weer terug te geven ook al is het maar voor even met jouw zonnetje in het zuiver wit toon je hoe het leven eigenlijk in elkaar zit zo heel eenvoudig en open en toch zo subtiel…

Stille verjaardag

netgedicht
4.2 met 66 stemmen aantal keer bekeken 36.121
De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil, Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering, De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil, Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering. Mijn liefste kleine schat - al hoorde je dat niet graag - Een grote jongen immers, papa al bijna geëvenaard; Negen jaar was je, tien…