177454 resultaten.
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn...
In stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 zwijgend zwevend
in stilte met de
natuur en geluiden
rondom me heen
pratend met gebaren
en bewegende ogentaal
ben ik heel af en toe
even stilzwijgend
observerend aanwezig
om dan later met al
de opgedane energie
door actie en verbale
communicatie me volop
te laten ontstillen
...
Het begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Zoals we zijn ontstaan in een vruchtbaar wonder,
is het heelal geboren uit een grote hand,
met een kracht, zo bijzonder.
Een geboorte vanuit een veelvoudig snoer:
drie zijn één, zo ondoorgrondelijk. Als
de cirkel sluit, dan is er kracht, een flits, een bazuin.
De kosmos dijt uit, echter ...
Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Er ontspint zich een samenspel van melodieën,
passend in een gemoedstoestand van parodieën
van grootheden in wier voetsporen wordt getreden
niet beseffend dat er een verloren race wordt gereden
Bij de eerste toon worden melodieën opgeroepen
Geen noot om zich erop te kunnen beroepen
D...
Valse regenbogen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
707
ik voelde haar bui
ogen donkerden snel
armen schokten in weerklank
nog steeg de spanning
door het broeierig geluid
van haar lage stem
zij ontlaadde met
wijzende vingers
in het oplichten van schuld
ik voelde de inslag
stond aan de grond genageld
verschroeid door haar blik
als de...
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Hoe dromerig denk ik de wei
zo'n eerste zomer zonder mij.
Het huis is leeg, de tuin in vol.
De paardenbloemen pluizen bol.
De vogels maken geen geluid.
Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En ...
Feestdag op het Land
poƫzie
2.3 met 6 stemmen
1.632 Purperen stralen
Kleuren de dalen,
Heuvels en kimmen
Glinstren en glimmen;
Klokkengedommel op ruisende vlerk
Wekt ter betrachting en nodigt ter kerk.
Trekken we in vrede
Veldewaarts mede,
Zingen we en bidden;
God is in 't midden,
Scheppend alom, door het wonderheelal,
Liefde in de h...
Uit is uit
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
731 In tijd waar veel verwachting wordt gewekt
Verslaat het aanbod nogal eens de vraag
De New Kids live of jazzen in Den Haag
Zijn nu al door de tegenval genekt
Deze tijding is een teken aan de wand
Zijn de jongens al in Kiev aangeland?
Lichtmuziek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
719 Het is mooi dat helmgras op de duinen
als het door de dag heen
verkleurt van groen naar blauw
om kwart voor zeven begint de vloed al te bedaren
de dageraad te dagen, alsook de dauw
en lijkt ook de samenspraak
van scholeksters over de zandbanken
het meest op Mozart, in zijn vroege jare...
Over de aap en de hond.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
689 De aap vroeg de hond,
Wat hij er van vond.
Hij zei: “Ik zat laatst te denken
Meer aandacht te schenken
Aan onze gemeenschappelijke grond. ”
De hond dacht na
En zei: ”mogelijk het DNA.
Ik heb wel eens gelezen,
Dat dat de bron moet wezen
Wat ons, mijn vrind,
Zo samenbindt
In ons w...
Vals licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Woorden die niets raken
tot zij oren treffen.
Naamlozen die van twijfel blaken
zonder tastbaar te beseffen.
Onstoffelijk schijnsel bestijgt
vaal langs onberoerde gordijnen.
Ruimte die naar leegte neigt,
afgezonderd, in gesloten staat.
Krapte van kruisende lijnen,
belichaamt desolaat.
Vrij zijn
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Laat het verleden gaan
Geef jezelf ruim baan
Het slot dat ben jij
Maak jezelf nu vrij
De sleutel zit van binnen
Om je nieuwe leven te beginnen
De Vikingen * Expositie in het Drents Museum *
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
665 zijn naam is Sigurd
hij gaat op Viking
met zijn drakarschip
op Gotland, in het langhuis
wachten vrouw en kinderen
Odin zal hem leiden
Thor zorgt voor een goede wind
de zeilen zijn gehesen
richting Brittanntia
Jorvik wordt geplunderd:
slaven en de kerkschat
vormen een rijk...
Windvlagen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
518 Krachtige windvlagen
Rukken op vanuit het zuidwesten
Het maakt de nacht onrustig
En daarmee mijn hart en geest
Het gevoel dat er iets staat te gebeuren
Dat er iets komen gaat
Het maakt me nieuwsgierig
Een sterk verlangen naar vrijheid
Laat de wind mij meenemen
Naar het onbekende
Weg van ...
STEEDS OPNIEUW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 (tanka)
Tijd van fluitekruid
toont zich duidelijk maar fijn,
gaat zachtjes voorbij...
Een sterke troost: vergeten
en wachten tot volgend jaar!
In de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
851 Houten kruis
Gekanteld tegen 'n stenen schuur
Kaarsen, knuffels, bloemen,
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bijeen gebracht in de tijd
Boerakker, Nieuwjaarsnacht 2011
Klusje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 zonder titel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
889 jij
en ik
twee levensdraden
verstrengeld
soms
verweven
nooit
ON LINE
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
663 Mijn diepe verdriet
is nu mijn onvermogen
gelukkig te zijn.
Ieder te redden
van lijden, dood en verdriet,
en onvermogen.
Het eenzaam sterven
van alle lotgenoten
en eigen glorie.
Het hele gedoe
van de kwijnende massa:
"daar schreeuwt iemand!"
Het is niet leuk dit leven ...
Zelfhulp
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
567 Ik ben mijn eigen arts in hart en nieren,
Ik denk en weeg en geef diagnostiek,
Ik zet het moeilijk op papieren
Want stiekem weet ik het ook niet.
Ik maak de scan en lees de boeken,
Schrijf amper iets.
Ik doe het moeilijk uit de doeken
Want ik weet niets.
Tussen mijn aarzelende zinnen, mi...
Oogverblindend
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.902 Een rododendron
doet mij verbluft het licht zien,
oogverblindend paars
Psycholoog
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
658 In het donker groeit
het felste en mooiste licht,
na oorlog en hel
komen vrede en de hemel,
na verdriet en kilte
verschijnen opluchting en warmte;
en zelfs, na de grootste en diepste pijn
mag ik altijd weer rekenen
op jouw bijzondere liefde
die jij door jouw gave voor mij kan beteke...
In ochtendrood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
635
onhoorbaar
schudt de nacht
stukjes donker van de snaren
als het eerste licht
de schaduwen doet trillen
in aanzet voor het zonconcert
gelijkgestemd
in ochtendrood legt
de nieuwe dag haar uren bloot
ontwakend waaiert wind
de klanken rond van
deze schitterende morgenstond
Het doorgestreepte blijft te lezen
gedicht
2.7 met 20 stemmen
13.306 Zo zijn het vaak onze meest eigene gedachten
de meest nabije, de meest schrijnende,
die wij door moeten strepen,
uit moeten krassen.
Wij praten, een gat in de nacht.
Dit is het schrikkeluur, de uitgesponnen
schrikseconde. Als honden
zetten wij de tanden in het vod
dat ons zo dierbaar is....
Jij bent
poƫzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de bruine, barre aard
jij bent de Lent, die er bloemen baart.
Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, f...
Hup Hollande!
snelsonnet
2.2 met 8 stemmen
742 Is dit een teken van een nieuw begin?
Parijse hemelsluizen gingen open,
Waardoor hij van de regen is verzopen
En in z’n vliegtuig sloeg de bliksem in.
Hij dacht, als opvolger van Sarkozy:
“Nu krijg ik zeker ook Carla Bruní?”
Over Nachtdetentie.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
552 Voor mijn preventie
Zat ik in de nachtdetentie.
Menige nacht
Heb ik met Vrouwe Justitia doorgebracht,
Slapende, dat was de intentie!
Maar ze was zo aardig
en vooral recht vaardig.
Lotgeval
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
684 Ja of nee?
kan ik niet zeggen
Of wacht...ja en nee?
in mijn verstand weerleggen
Uiteinden weer aan elkaar knopen
het was toch al één geheel?
Of was het blijven hopen?
in een equivalent moreel
Tracht een baby niet te laten huilen
als een ziel vragen sterfelijk te zijn
En je hart...
aanzoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 laat het regenen
laat het plenzen
verzuip me
windkracht twaalf
stormt door mijn tuin
laat het donderen
laat het bliksemen
elektrocuteer me
leef me
striemende pijpenstelen
zielschurende wind
leef me
ik trouw je
leef met mij
doorbloed dit hart
breek beide ogen open
sla de muur ...
De held van Labbertong VII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?
Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen
Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot
Waardoor zij ...