177458 resultaten.
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik ...
Dit zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 Mij boeit
de juiste sleutel
in het slot
het gepaste deksel
op de pot
de aangroeiende maan
de ochtendster op weg
het neerzijgen in haar schoot
het samenhoren
dit houvast
de hemel waar ik
door de koepel
van mijn dak
naar kijk
het samenzijn
dit zwijgen
Helium wordt schaars
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
620 Slinkende heliumvoorraden
dreigen de ballonvaart te schaden.
Straks volgt een oproep
voor 't knelpuntberoep
van mannen met een hete adem.
"Haiku"
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 Onder runderen
gehoorde groetvariant
op het platteland
DE NOOD
poƫzie
3.7 met 7 stemmen
1.893 Toen klopte aan de kamerwand
een schuchter ijle zwarte hand
'waak op! ik ben 't! de Nood!'
Ik zei, ik ken u al zo wel
gij met uw grauwe zwarte vel,
hoe? heb ik u genood?
'k Heb lang gewerkt, ben moegeslaafd,
wens nu dat rust mijn lijf wat laaft,
hoe stoort gij mij zo snood?
...
Wakkere Nederlander (5)
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
1.365 Wat schrok ik op die woensdag zeg, want Geert
had lopen griepen, mekkeren en mokken
De stekker leek er bijna uitgetrokken
Alsof men langs de rand van d’afgrond scheert…
De blonde patriot kwam terug, houzee!
Ik kan weer rustig roken in ’t café!
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Wij hadden vroeger in de tuin
een hele ouwe schutting waar ik
met pijltjes op gooide
maar er zat een gat in
en op een novemberdag
gooide ik er door en trof
de buurman dodelijk.
Van de opbrengst van zijn
pakken hebben we hem net kunnen
begraven, maar eergisteren
kwam er plotseling een ...
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden sch...
Vive la section
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 Lagen op een bord
bij de poelier Kerst te zijn.
Deeltjes proefkonijn.
DE ZWAAN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
540 De zwaan
Zachtjes dobberend over het meer,
wit en halsreikend.
Opvallend tussen het groen
van het riet.
Ondergaande zon in de schemering.
Een rustig geheel.
Een stilleven
in deze wondere wereld gegeven.
RUSTPLAATS VOOR BROEDSEL
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
570 Een diepzeevis
priemt met gloeiende ogen
het drukkende waterduister
in de kamer vol wier
waar ze haar eitjes legt
vertrouwt komend leven
aan vergane weelde toe
't nest tussen oud roest
staat onder bescherming
van 't onsterfelijke
maar gezonken schip TITANIC.
GEBORGENHEID
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
766 Een zuigeling
ligt op de hem vertrouwde schoot
gaat telkens langzaam omhoog
valt weer met een lichte smak
drukkende buikpijn plaagt voortdurend
windvlagen en spattend water
doen zijn tere huid schrijnend beven
huilen om bescherming brengt zegen
die keel krijgt alle kracht!
't geliefde be...
Stap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Met de mond beleden
woorden verwaaien
tot gemakkelijk praten.
Met voeten getreden
en in zompige modder
sporen achtergelaten.
Iemand is de weg kwijt
door de zelfgestrooide
stenen op te rapen.
De tredmolen van tijd
laat almaar draaiend
het geweten inslapen.
6:15
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.417 Rechtop in je bed
Een onbeschrijfelijk gekrijs
Je vraagt je af
Kan't echt nog harder?
Op je tenen
In een nood tempo
Naar z'n kamertje
Deur open zonder gekraak?
Voorzichtig pak je...
groene wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Groene wereld
Vlijtig en onbaatzuchtig
Waarachtige wezens
Micro
wordt
Macro verwondering
Groots maar klein
Doen en laten
Wezenlijk
Van nature
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn bo...
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.
Nee, er zijn geen woorden op je tong
noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen
staan hol, hoewel niet ...
Amish
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
638 Afgescheiden Amish knippen bij andere Amish de baard en de haren af, wat als een grote belediging wordt ervaren.
De Amish is een geloofsgemeenschap waar de leden nog leven als in het begin van de negentiende eeuw.
Een Amish leeft zoals in vroeger tijden,
Hij draagt een lange baard en ook lang h...
Spitsbergen (haiku)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.738 Gakkende ganzen
verlangen naar Spitsbergen
met wind in de rug
Kamer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 De kamer is leeg
het verleden is een kiezelsteen
alle scherpe randen zijn nu afgesleten
alle herinneringen vergeten
de kamer klinkt hol
van leegte vol
woorden eens hier gezegd
worden door de stilte weerlegd
alles voorbij voorheen
de kamer is alleen.
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.
De geur van die kleine blaadjes
vult n...
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een k...
over en uit
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.250 En zo stortte alle illusie in
geen gevoel meer om te vechten
niet meer de kracht of de zin
niet weer opnieuw de wonden willen hechten.
En zo ging alles stuk voor stuk kapot,
geen liefde geen warmte alles weg voor altijd.
en wat overblijft stinkt en is rot,
en zorgt voor pijn en dat ik lijd.
Lentelust
poƫzie
2.2 met 4 stemmen
1.518 Wanneer het ijs zal dooien
Bij zoele zuiderwind,
Zal vreugdig zich ontplooien
Elk harte, dat bemint.
Dan zal de Mei ontwaken,
De jeugdige, lustige Mei,
En zingend zich vermaken
Langs heuvel, dal en wei.
En waar de Mei zal zingen,
En waar de Mei zal gaan,
Zal 't zwellend botje spr...
De 52e van Harmsen
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
850 Bedankt voor alle bloemen en sigaren
Ik rook niet maar de geste was heel fijn
(Al had ik eigenlijk liever flessen wijn)
De mails en tweets ook zal ik goed bewaren
U zit toch wel een beetje op te letten?
Vandaag schrijf ik een jaar lang snelsonnetten!
Water en koekjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
575 De zee schijnt te bollen
onder het gewicht van de aarde.
Een kromming van de waarneming,
voor wie maar lang genoeg staarde.
Land wordt heet onder de voeten,
als zelfs de zon een bezoeking is.
Maar alleen voor verworpenen
buiten begrip van enige kommernis.
Tekenradar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
589 In Nederland zijn teken bij de vleet,
Je wilt niet door een tekenbeet bezwijken,
Op Tekenradar kun je nu bekijken
Hoe groot de kans is op een tekenbeet.
Die radar registreert, zo is gebleken
Al feilloos het geringste tekenteken.
de dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 de tram rijdt krakend verder brutaal
en slingerend op zijn vastgelegde weg
klanken van het ijzig soort maar o zo lieflijk
in het vertrouwde stadsgewoel
de klok slaat elf slagen vol gezang
de zon geeft warmte aan haar melodie
en rust aan mensen in hun haast
alsof de dag geen einde kent
vo...
Wervelwind
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
700 In de orkaan,
in een wervelwind,
ontstond een kind
dat liever voor gevaar
ging staan
dan veilig te bestaan;
en heilig
was, met natuur één,
onbewust met intuïtie
met dichten geen remming kende
en het hart van vlees,
niet van steen...,
werd door poëzie
elke vreemde een bek...