Alle inzendingen over kerstmis

Haar laatste kerststukje Bij het flakkerende licht van de kaars Zag zij zichzelf in kleur en glans Rondfladderend op haar laatste bal Gelijk een mot in zijn laatste dans In eenzaamheid verwachtend Leegte en niemendal…

Afwezig laat zij de volle takken met blauwgroene naalden door haar handen gaan en terwijl twijfel prikt denkt ze aan de post die nog ongeopend op tafel ligt gedachten laten veel, zo niet alles los, schieten van de geboorte van een kerstkind langs de nachtmis naar het kerkhof en vallen in rust neer bij de kaarsjes aan het ontbijt plots…

onder een gestippelde stolp van inkt stampt de ezel met een gebarsten hoef klampt de maagd zich aan zijn poot vast zinkt ze in een zee van stro en stroop Jozef slaat, zaagt, schaaft op een tapijt van krullen tot de kreupele stal er staat planken zonder frullen de os herkauwt met schuimvlokken op de lippen bij de eerste verbeten wee kauwt…

de ezel boog boog dieper door krabde met de hoeven aan de rots zette zijn vier poten trots in rust zij stalden daar hun kind in kribbig stro dieren ademden hun warme wind een ster verschoot in lucht die naar geboorte rook het winterde in warme schapenvachten herders zongen komst in lang verwachten Hij is gekomen als verlosser…

in deze intieme tijd brengen niet zo zeer sneeuw den boom of bal hert pool hond ar of slee glitter bel krib mis man herder stol beeb wijze ree hulst mistel stuk ster of stal sfeer drama en romantiek nee juist veeleer de te vroege val van de kerstpiek men krijgt uitgerekend het land aan de te laat opgeruimde middenstand…

De eerste Kerstmis zonder haar zo'n lieve vrouw ons groot gemis die dag versneeuwde het haar baar was dat omdat zij bij het kerstkind is? De tweede Kerstmis zonder haar ook nu de dagen warmer blijven is toch dat missen altijd daar zal in mijn hart die kilte blijven? De boom is nog niet opgetuigd ik kan nog steeds de zin niet vatten hoewel…

In het donker van december Vallen de lichtjes extra op Het is wat kouder dan september Maar nog net geen winterstop De zwanen vieren Kerstmis In een ander gebied dan wij Waar het iets meer herfst is Maar waar ze net zoals wij Vieren nog samen te zijn En hopen op meer hoop Want elke levensloop Kent ergens een mijn…

Geel is het licht en kort de dagen maar liefde blijft en ook het vragen naar nieuw geluk en levensmoed; dat zij je vergezellen mogen in 't komend jaar; dat mededogen en vrede oeverloos je groet.…

En weer ligt er een pasgeboren kind gehuld in grauwe, haveloze lappen kribbig ’t plantenbedje plat te trappen omdat het stekend stro niet lekker vindt een engel daalt terneer met wijde klappen het wonder rilt en voelt zich onbemind omdat de neerstriemende vleugelwind het schreiende van kou adem doet happen de kudde waar het lam blind op…

(na het Dickens festijn) enkele dagen voor Kerstmis bij een wandeling door het oude Deventer zie ik Achter de Broederen een zwerver iets eetbaars uit een afvalbak halen... als een geroutineerd acteur in een eenakter maar dan wel een non-fictieve scene uit een kerstverhaal van Dickens…

Schuchter wilde je vragen Om licht -om 't even zon of maan- Zelfs met kaarslicht zou je tevreden zijn Mist die je omhulde zo vreselijk zat Genoeg had je van regen die op je neerstreek Kortom: neerslag was ergenis alleen licht van betekenis Licht,licht al was 't maar kaarslicht in deez donk're dagen.…

De maan schijnt niet meer door de bomen, De makkers gaan weer door met hun geraas. De schoenen hoeven niet meer naast de kachel ’t is kransjes eten en geen speculaas. Als er geklopt wordt hoef je niet te vragen, Staat er een vreemdeling voor de deur, Het kunnen ook Jozef en Maria wezen, Die afkomen op de dennengeur.…

Het is heerlijk hier, ja hier lig ik veilig en warm hier kan me helemaal niets gebeuren, in mijn bed, onder deze dikke dekens geen monster kan me nu verscheuren het is donker, maar ik zie wel flitsen en ik zie ook witte kriebels en gekleurde stralen. maar die zijn er altijd en ze zijn mijn vriendjes ...ik moet nu weer even gaan ademhalen,…

Vluchten in werelden waarin warmte ons kleding maakt voelen, zuchten want in de eenzame werkelijkheid zijn we naakt. De kaars die dooft het glas knapt de droom van licht warmgloeiende beloften, de vrede die hij had beloofd.…

Het is er weer tijd voor; de boom moet er komen. De kaarsen op tafel, de lampen gedoofd. De kaarten geschreven, vol wensen en dromen van vrede op aarde, waar ik nu niet in geloof. Want m'n hoofd zit vol vragen, op zoek naar de reden van de onmacht, die van binnen mijn leven ontwricht. Geen vrede, maar oorlog, die in mijn hart wordt gestreden…

De man vraagt me heel vriendelijk - ik vind het zelfs verdacht - of ik even tijd heb. Een afgemeten antwoord rolt over mijn lippen, stuitert een paar keer tegen de man zijn oren en verdwijnt met het regen- water in een afvoerputje. Hij draait zich om, een straatkrant in de hand, op zoek naar een volgende passant. Ik ben het weer. En knik…

Gaudete klinkt vandaag het lied, Gaudete, wees nu maar heel blij want God de Heer, Hij is nabij - gelukkig wie het gloren ziet van 't komen van het licht op aard, van 't Rijk dat alles eens doorgloeit, bevrijding voor wie is geboeid; gelukkig wie die hoop bewaart... Gaudete, 't kind speelt bij het hol van slang en adder onbevreesd... Eéns…

Het zou zo mooi kunnen zijn maar is het niet decembermaand vol vrede maar in mijn hart is het dat niet het zou zo mooi geweest kunnen zijn maar het enige wat ik voel is diep verdriet, een zielepijn die ik niet verwoorden kan decembermaand vrede op aarde mijn geliefde vriend is niet meer hij stierf geheel onverwacht mijn vriendin ligt op sterven…

Kerstmis in zicht! een kerstboom met ballen en lichtjes verplicht. tassen vol hapjes hoe speel ik dat klaar? Grauwen en snauwen, geen mens om te sjouwen en alles loeizwaar ach, wist ik het maar dan werd het voorlopig geen kerstmis dit jaar. Dan de kaarten maar schrijven om vrienden te blijven Wat pijnstillers slikken om verder te gaan…

Tijdens de kerst, wit een koud als het weer gaat vriezen Krijgt ze het zo snel benauwd en gaat ze zitten kniezen Alles om haar heen lijkt zo groot en zij zeer klein daartussen Dat witte maakt het zwarte dood maar het blijft de warmte sussen Het koude verkoelt haar hart zo koud als harde steen Met kerst beleeft ze opnieuw haar smart zonder…

De BOOM.... ja, ze mag weer hoor, want Sinterklaas cs zijn er vandoor Na bijna een jaar lang ongeduldig wachten, nee... sterker nog, lijdzaam zitten smachten, kwam het symbool van warmte, gezelligheid en vrede, weer soepeltjes de kerstboomdoos uitgegleden. En eindelijk daar staat ze dan potjandorie ! In al haar volle schitterschijn en glorie…

De kerstdagen zijn in aantocht Het licht dat vrede zal brengen Vele kaarsen worden ontstoken om de wereld met warmte te vermengen Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg en in een schouwspel van bloed op te lossen De wereld is door terreur haar glans verloren Langzaam dooft het licht over de groene bossen Niemand weet hoe lang deze strijd…

Het inhoudsloze geneuzel, ben ik al reeds tijden moe. Net als al dat getreuzel, zo kom ik nergens meer toe. Het eindeloze straatje, van werken tot 's avonds laat. Geen tijd meer voor een praatje, is dit waar het om gaat? Al weken probeer ik het gat te dichten, van gezin, naar hobby en vrienden, en dan nu nog Kerst op de koop toe. Wat…

als ventje van acht stond ik met mijn neus gedrukt tegen de ruiten kinderdromen achter glas waar ik mij blind op staarde in winkels vol bijeengepakt het gaf eigenlijk geen pas destijds doch met een soort van zelfkastijding bood ik weerstand aan verleiding... toch keek ook ik reikhalzend uit maar rekende op niets…

Jezus de Verlosser is geboren voor wie het wil horen: níet voor de Christenen níet voor de Moslims níet voor de Joden níet voor degenen die hun heil zoeken in de vele andere goden maar Jezus is geboren gewoon voor de mens zoals u, ik en al die anderen want ten tijde van de schepping is kennelijk onvoldoende voorzien dat de mens zo zou…

't zal 'n stille Kerst worden zo zonder jou Zonder je tred in de gang Zonder je stem aan tafel Ik ben bang dat we wat ongemakkelijk Je zorgende handen op 't damast zullen zoeken 'n stille Kerst zal 't zonder twijfel worden Niet slechts de weerman voorspelt wat lichte neerslag en meer decemberkou.…

O, was ik maar 1 avond Sinterklaas En mocht die avond 5 December wezen! En kon mijn toverstaf elk mens genezen van wat ie maar niet laten kan, helaas Dan zou ik ieder mensenhart van steen, en ieder hoofd verstard tot ijskoud marmer, wat zachter willen maken, ruimer, warmer; zodat de vlam weer uit de ogen scheen. Mijn mantel, staf en mijter…

Advent, tropisch warm, overhemd met korte mouwen… Zwetend met een Kerstboom sjouwen. In m’n hoofd alarm - Ongekend! Sneeuw, dwarrelend wit bracht ons toen de Kerstmissfeer… Vadertje winter, wanneer kom je weer? Verdrijf met kille pit m’n geeuw! Kerstmis, malse konijnenbout; waar blijft de échte kerstgedachte? Feest van ’t Licht -…

Ondergedoken in een stal geen plaats was meer in Nederland voor hem, die nimmer heersen zal. Een winterkoning donker vel weggestuurd op hoog bevel geen ster of eerbewijzen noch zoeken hem de wijzen. zijn moeder wordt zijn huilen moe en dekt hem met wat lappen toe slechts daar vindt hij erbarmen in moeders warme armen Een sterrenregen…

laat mij de oude zwerver zijn die door de straten gaat zonder herinnering en voor de luiken voor de Febo sluiten daar nog even staan HEB MIJ NU LIEF VOOR LATER…