5125 resultaten.
Zeepbel
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
3.588 Je handen hangen
als gieren
boven het blauwe kind,
je adem stokt.
Het is vreemd te leven
in deze kleurige sfeer,
de kromming van de buitenwereld
is niet te bevatten.
Je schuilt in het witte licht,
het water breekt
en je ademt.
De reis begint.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.569 De lucht klaart opbarend blauw
onvervuld licht van verlangen
heilzaam ademend
een nieuw begin.…
Zijdelings doodgaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
761 of anders
zonder de oorverdovende stiltes
in mijn desolate leegte
en zonder uitstel
adem ik
onvatbaar voor de ellenlange zinnen
ieder woord weer in
hoe veel liever
zou ik willen
dat je mij verstaat
zonder een woord
op momenten
waarin ik vrees voor
mijn levenslange
en langzame dood…
Vannacht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.549 Vannacht geef ik alles op om jou aan te raken
jouw mooie lichaam
Jij bent dichter bij de hemel
Dan dat ik ooit zal zijn
Alles wat ik proef is dit moment
Alles wat ik adem is jouw leven
Vroeg of laat is dit voorbij
Maar vannacht
Vannacht wil ik je niet missen…
versus kind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
794 ik hield van haar
ook toen haar adem
in smalle strepen op de grond viel
haar ogen had ik lief
hoe ze door het raam konden
kijken
wanneer wandelaars
het zicht naar huis
leerden
het was dorst
het was honger zonder schuld
en het was winter
ik heb geen ramen meer
doorzichtig in herfst…
Zwaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 IJzig snijden de jaren
Van zoeken naar oevers
Van het voortschrijden
De splijtende handen
Krassen in snedes
In vlakken van toen
Op golven gedragen
Door niemand aanschouwd
Blaast hij zijn adem
Zijn lokroep weerklinkt
Galmt in de nacht
Nimue! Nimue!…
Zwaard
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.742 IJzig snijden de jaren
Van zoeken naar oevers
Van het voortschrijden
De splijtende handen
Krassen in snedes
In vlakken van toen
Op golven gedragen
Door niemand aanschouwd
Blaast hij zijn adem
Zijn lokroep weerklinkt
Galmt in de nacht
Nimue! Nimue!…
Paard
gedicht
3.1 met 127 stemmen
28.941 ratelt voorbij en het zwaard
van zijn adem bliksemt!
en zijn stem galmt!
en zijn hoef graaft
de donder op!
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…
Schemerliefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.104 Ik zie steeds hetzelfde droombeeld
donker en nooit compleet
twee lichamen, verstrengeld
fluwelen adem streelt je warme huid
een matte glans verraadt
het beetje licht
dat van duister schemering maakt…
Motown
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.407 Geboren label
ritmisch als het hart
adem, leven gospel spel
donker label
kopstem zingt
zoetvloeiende verzen
octaven langs de nacht
al kristallen harten rillen
versmelten
wit in zwart…
klaproos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
729 je neigt je blik
zoals een klaproos freel
haar hoofdje knikt
en bloed bezinkt
je bloeit verloren
op een uithoek
van mijn buitenoog
je adem hijgt huiddun
tot in de traanhoek
van mijn binnenoog
geen tranen ogen
zoveel deemoed
als je papaverrood.…
Onderweg naar de tropen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 En 's ochtends zouden we
paarse bessen
kunnen plukken
van de
juboticoba - stam
bij de goeroe
discusieëren
schuilen in de
guaveboom tegen
hitte van de
middagzon
met ons hart
uit het noorden
in het lichaam
van de tropen
met zuivere adem
zonder pijn
dichter zijn…
Liefste lief
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.843 Ik voel in alles dat ik ken
dat jij mij adem geeft
de nodige lucht en ruimte
dat vind ik nergens anders.
jij bent voor mij zo meer dan dat
ik kan het simpelweg niet bevatten
jij bent een engel in mijn hart
en ik geef jou het liefste lief...…
Ze komt eraan!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 vandaag een voorzichtig rondje
door zonbegoten wintertuin
het allereerste lentezwemen
roept mij als een magneet
de knoppen in de heesters
vertellen van het komend zwellen
het mos dat zich verspreidde
negeer ik met mijn ogen
de puntjes van de krokussen
houden voorlopig de adem in…
Lege handen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
984 Ik adem haar afwezigheid
in slapeloze zeeën. Mijn ongeduld
zwemt machteloos in verloren blauw.
In de stilte van mijn verlaten fort
droom ik een verrassingsaanval.
Zinnen die overwinnen.…
Wie?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
553 Wie weet nog dat leven
meer is dan ademen,
denken,
doen.
Leven is liefhebben,
leven is leven.
Wie kent nog de oude goden,
machtiger dan woede?
Wie kent nog zichzelf?…
momentum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
799 terwijl het kind
de woorden spuugt
die ik steeds lijk te wegen
en de jeugd in mij
de glans verliest
door levensdoffe vegen
recht ik mijn rug
en adem in
verwarm mij aan haar ogen
pak ik haar hand
en vlucht haar na
ver weg van mededogen…
Wonderlijk
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
693 in de dageraad
van de voortschrijdende
achtste dag
wordt de mens,
zo hij wil en kan,
bewust van groeiend gezag
dat aan hem
het ademen leent
en hij allengs voelt
dat stof geringer is dan
een zonnestraal
maar ook dat hij in zijn wezen
een scheppende kracht ontdekt
in een liefdevolle taal:
een glimlach die erkenning verwekt…
Aan de Dommel
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
656 hier stroomt onze trots
al in de Oude Vrijheid gekend
door haar wederkerende loop
en sponzig ademend water
een levende ader
als weerbare kracht erkend
is veelzijdig en uitdagend
draagt haar schoonheid
waardevol op weg naar later…
Tour
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
398 Voor Geesink, Hoogelander en ten Dam
Rust op de Tour dit jaar bepaald geen zegen
Want prikkeldraad en asfalt zaten tegen
Wat ons de adem keer op keer benam
Geen trui of klassement zal dus beklijven
Maar wel dat beeld van die geschonden lijven.…
Spookzolder
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
589 Krakende planken,
een gezamenlijk ademen.
Hartslag als drumbeat
van een verboden liefdeslied.
Het vuur dat kunstig,
over trappen door gangen dwalend,
uiteindelijk
met benen op de tafel
met de sokken wordt gestopt.
Cappuccino. …
Christchurch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 de straten rondom
de puincathedraal ademen
een jaar later
nog steeds de geur
van dood en verschrikking
stad met het gebarsten hart
onbewoonbaar verklaarde wijken
huizen, die verkruimelen
staan wezenloos te staren
naar onzichtbare bewoners
.…
Als je...
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
674 Stilte beleeft
Zonder woorden om je heen
Zo puur mag ademen in haar natuur
Is wat zij je geeft
Het mooiste geschenk
Zo voortbewegende achter het stuur
Het maakt niet uit
Waar we gaan of staan
Stilte wijst mij de weg voortaan...…
Vlucht
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.481 Kreeg ik nog adem, ...
ging dit ooit nog voorbij ?
Zo voor even, zo aan de deur
zonder enige vlucht.
Ik zag jouw gezicht, jouw alles
... kreeg ik nog lucht ?…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
laat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
709 het is laat
en het vriest
naar de film geweest
waar we over napraatten
nu weer terug in mijn huis
denk ik nog aan die beelden
en al die woorden
beelden en woorden
nu in het donker zien ze je niet
een liedje op de radio
een paar tranen hou je adem
nu maar in
en stik niet…
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
Tranen in ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
451 Adem die bijna blokkeert,
Longen op zoek naar verse lucht
Die er niet is, hier,
Op deze hoogte waarin ik
Mij tomeloos verlies,
Hersens die vocht sturen
Naar ogen die droog staan
En onmachtig zijn
De tranen die ik huilen wil
Voor een keer toe te laten…
Zuiver wit
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
518 Enkel
een streelzachte adem
geeft de zekerheid
dat jij er nog bent.…
Geen lichte taak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 Leven zonder
jouw liefde is
als dood zijn ter-
wijl ik nog ademen kan
Leven zonder jouw liefde
is als groen gras gedroogd tot hooi
Leven zonder jouw
zeer intense liefde
beslist geen sinecure, slechts zwaar…