1569 resultaten.
Het zwarte gat
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.340 van het zwarte gat waarin ik onverhoeds
viel optimale bewustwording van normen
en waarden als schimmels voor de koets
van uittrede galopperend op hol slaand
in mijn luxe bovenkamer vandalistisch
gedrag vertonen scherven statistisch
bewijzen dat uitvlucht en excuus voortaan
samen de dienst uitmaken in het bestaan
dat referentiekader en bron…
Kuurhotel in Catalonië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Witbruisend water uit een bron
van honderd lange menseneeuwen
springt uit een kruikje in de zon:
ik hoor een zwaluwpaartje schreeuwen.
Een kind met helderblonde haren
en ogen waar wat licht in speelt
komt in dit zwembad tot bedaren
omdat het water nooit verveelt.…
Cyberseks
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.253 .: bron Telegraaf)…
Wat-voor-een-eikel-ben-jij.nl
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.147 Bron: Telegraaf)…
Ontsporen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
913 Bron: Telegraaf)…
Blazen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
817 Bron: Telegraaf)…
Naar Siëna
gedicht
3.2 met 26 stemmen
8.443 Houden, als kind, van zachte lijnen,
van felle kleur: ultramarijnen,
oranje en rood, gelijk een zon;
van warme gelen, rijp als koren
van sluiers blauw, wolkenverloren
van helder wit; sneeuwwater; bron.
Twee eeuwen later, dieper houden
van warme tinten, donker gouden
gebarsten oker, schroeibruin brood.…
De bastilles
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 interstellaire schepen
heb ik niet verzonnen
aan ruimtewezens
ben ik niet begonnen om
de mensheid te redden
uit het dal van de zondeval
voor het leven hier
is er maar een bron
de energierijke zon
als deel van onze natuur
in een geordende structuur
is hij de basis van bestaan
waarom hebben wij
water in de wijn gedaan
door haast en…
En passant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 wereld in al zijn
aanwezigheden
herkennen onszelf
in samen genieten
als teken van liefde
het zijn de
kleuren die
jou raken en in
hun weerkaatsing
net even anders
gaan smaken
je zwaai die
uit afscheid een
beloftevol weerzien
heeft waarbij
een andere tijd de
afspraak gestalte geeft
juist de magie
van het bekende
is de nieuwe bron…
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 Uitgemergeld
schonkig vee
vindt slechts
gebarsten aarde
waar zich
de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren…
Corona is opgetuigd
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 traag schuurt
papier woorden
die vloeien uit
de pen die ooit
gevuld werd met
potentie uit de
bron vol inspiratie
maar het
parelmoer wil
niet gaan blinken
tussen puin uit
de woordenschat
en de fundamentele
fouten in de syntaxis
overals hebben de
knaapjes opgehangen
ieder zit gevangen in
het vaardigheden kot
zelfs de ambitie om…
Voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.043 Eens was dit huis een bron van licht
het zoete leven..waar kinderen
draafden door marmeren gangen vol
tomeloze energie en rode wangen.
Zij zijn inmiddels van mij weggedreven
en uitgezworven over alle landen met
slechts zo nu en dan een kaart..…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
JE NAASTE
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.057 hem ook gemaakt
zijn deugden hebben afgehaakt
jij hebt gezegevierd
bekijk je naaste eens een keer
is het een man, een vrouw
wordt die vernedering verdiend
streelt het je eergevoel
bekijk je naaste eens een keer
alleen een snelle blik
doorvoel de ergernis, die in hem/haar is
bespreek het met gevoel
bekijk je naaste nog een keer
de bron…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan
we drinken niet langer uit dezelfde bron…
Licht en diefstal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 Bron: In Den Haag halen onverlaten
nu ook al de lantarenpalen uit de grond
om die te verpatsen.…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Als schrijvers geluid in
een listig avontuur niet
wordt gedoogd in zijn
onuitgesproken ongeduld
of een onbekende bron,
ween dan als zijn heldere
stem in de vroege morgen
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
blijft zingen van een tijd
die hem zo dierbaar was.…
Gewoon als engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 jij hebt
nooit een
masker opgehad
je gezicht
straalde altijd
door je warm hart
dat in blijde
blinkende ogen
genegenheid toont
de bron
laat zien van een
liefdevolle waterval
die woorden
laat glinsteren in
een regenboogzon
gekleurd met
de allerliefste
betekenissen
ja jouw lading
en aura als
mens zijn intens
zij…
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wat immer bleef en is gebleven,
jij, water, bron, geloof en hoop...
...in mijn armzalige leven.
Je geeft me jouw rijkdom
om mijn rijk gedachtegoed uit te kunnen dragen!
Wat kon ik nog meer van je vragen?
Ik mag nu onze boodschap gaan overdragen.…
Dag aan dag draagt Hij ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
739 God, U bent de bron van alle leven
U hebt hemel en aarde voortgebracht
En aan al Uw schepselen gedacht
Dank voor alles wat U hebt gegeven.…
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi en onbeschreven blad
bleek nadien een bron…
Tijd en ruimte?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
526 Menselijke schaduwen worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Op afstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 alleen door haar kijken
schoonheid ontstaat
zich vastzet in de hoofden
Zij stelt zich voor als
een schaduw, die zich
donker vallen laat
hoewel de kleuren
vrolijk sprekend zijn
een weinig verdoft
Het hoeft voor haar
niet te fijn, dat glipt
als zand door vingers heen
vormt kleurige heuveltjes
op de witte ondergrond
reikend naar de bron…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de kant
Een vlinder met vier gekleurde ringen
vlinders in blauw met zwarte vlekken
De bron…
Het gedaagdenveld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan
we drinken niet langer uit dezelfde bron…
Zien
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
677 Handen voor open ogen
Blinddoek voor het gezicht
Zichzelf onbewust lang voorgelogen
Voor de middelmaat gezwicht
Uiteindelijk werd gewogen
Oordelend: te licht
Geen liefde maar mededogen
Door eenieder als verplicht
Voelen heeft hij mogen
Bron van dit gedicht
Keek haar in de ogen
Zag opeens het licht
In een droom gezogen
Op de realiteit…
Consequenties
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 Al wat vóór ons is bedacht
is oude koek: voltooid verleden tijd
De consequentie van onsterfelijkheid
Is: 'n Bron te zijn van creativiteit…
Ralph Waldo Trine
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Je hebt ons geleerd om van harte te vertrouwen,
op de krachten die door ons leven stromen,
op de goddelijke bron van onze moed.
Je hebt ons getoond dat innerlijke rust bestaat.
Dat een mens zich kan bevrijden van angsten.
Dat we met wijze overgave sterven kunnen.
Dat liefde niet vergaat.…
In aarden vaten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
503 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…