inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64240):

In aarden vaten

Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water

drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.

Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,

een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.

... Mei is nog steeds erg groen...en mooi! Voor mij beeld van ons leven dat ook ooit stopt en anders wordt. ...

Schrijver: Adeleyd, 14 mei. 2017
14 mei. 2017


Geplaatst in de categorie: filosofie

3,4 met 8 stemmen 122



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hanneke van Almelo
Datum:14 mei. 2017
Bericht:Mooi geschreven, Rosa. Met plezier gelezen!

Naam:Walter Tack
Datum:14 mei. 2017
Bericht:De aarden vaten achterlaten, maar de schat blijft.
Graag gelezen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)