1581 resultaten.
E.T. als Homo Deus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Er zouden zich nog ergens in den vreemde
aan de buitenranden van het Al
met regelmaat ontdekte en vermeende
planeten voordoen tijdens Sterrenval
Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde
bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde
wij wachten nu al lichtjaren op tijden
dat ons de Homo Deus zal verschijnen
E.T., van de planeet Extraterrestra…
Uit toeval bedoeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 In de leegte,
tussen oude sterren,
worden nieuwe sterren geboren.
Zo ook ontstaan planeten,
uit onzichtbaar sterrenstof.
Zo ook trekken oude gedachten,
die geen mens kan zien,
nieuwe gedachten aan.
Zo ook trekken gestorven mensen,
nog ongeboren kinderen aan.
Zo ook ontstaan gedichten,
die nog niet bestaan,
uit het bijna niets.
Uit leegte…
Helios dagopening
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 HELIOS DAGOPENING
Zo komt hij op in volheid
met een aura van rood
kom maar vlug, de nacht
was koud van eenzaamheid
van malende gedachten
Met gesloten ogen ontstaat
in mijn hoofd jouw gelaat
omkranst van verzachten
*bij een foto van Jessica van Haaren…
Vanuit de lucht groet een vogelvlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Op weg door het park naar de andere rand,
waar het riet ruist, deze overkant lonkt
pronken ze ook nu met hun verenpracht,
stijgen en dalen ze met wiekende kracht.
Het weidse land oogt daar een altaar zowaar
't voelt niet raar dat passerend monden openvallen.
Rallen, kuifeendjes aalscholver lepelaar en tureluur
elk geeft echt pracht dit uur…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.
Terwijl mensen energie delen…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Al weet ook ik niet of de zon en de maan het heelal heus
kunnen wenen, er gingen wereldwijd al te vele zo henen.
Wereldwijd schenk ik ze in het binnenste van ook mijn hart
als 't ware niet een stoel wel een troon als respect gewoon.…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In den beginne schiep de mens
de gedachte: alles, de mensen
en de aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Soms zie ik in gedachten op een lange ijzertrap
Die wentelend omhoog gaat naar Elysisch wonderwel
Mijzelf op treden treden als een gave oesterschelp
Ik voel hoe in verborgenheid in mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot…
Ongelovelijk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
647 de wereld houd je staande
let maar eens goed op
luister je nog wel
luister toch
ik hoor het hem nog zeggen
zo uit het blote hoofd
tegen al die mensen
waarvoor hij met zijn woorden vocht
zelf ga ik richting een voldoende
schat mezelf niet in
ik hou mezelf staande
net zoals de wereld is…
Wij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
405 In den beginne is
heel ons bewustzijn
al.
Wij zijn getuigen.
Wij transformeren.
Wat wij wij noemen
komt en gaat.
Wij zijn alles.
Wij zijn niets.
Wij zijn al wat was.
Wij zijn alles wat bestaat.…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ook jij bent al vaker bij het graf geweest,
ook jij hebt de dood en het sterven niet gevreesd.
Zij zijn in alle stilte neer gegleden,
verhuisd naar ver daar beneden in het heden.
Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer mijn helikopter stijgt
en mensen almaar kleiner worden,
worden vragen antwoorden.
Problemen zie ik vanzelf verdampen,
in almaar wijder wordend zicht.
En ik dan?
Ik ben aanwezig.
Er is alleen maar dit.
Er is alleen maar dit gedicht.
Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen…
Sterren tellen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
580 Wilde ze allemaal tellen
maar kwam niet verder
dan ongeveer 2020
toen gaf ik het op…
Simpel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hoe simpel kan het zijn
Geen omwegen
Geen pijn
O Bodhivasta fout geschreven
O dichter van lotje
Geen staart noch knotje
Alles beklijft maat
Hoe graag je ook raakt
Zo is het gemaakt…
Brug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 De puzzel past
Het labyrint en haar middenpunt
Een last
Of lust
Een brug verreweg
Gevels en grachten
Een mus in de heg
Nachten gelachen
Misschien schrijf je betere gedichten
Triest en aan t'hikken
Maar het leven kan verlichten
Af en toe slikken
En verder
Halleluja
Ja
Graag
Aldus de herder
Verder en
Fier…
Schoonheid van de maan
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
518 Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan
die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde
waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid
Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.
Ik raak haast bedwelmd door haar parfum terwijl mijn
gevoelens zich laten meestromen…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Alles is ongekend mogelijk,
in ons heelal.
Dichters scheppen ruimte in tijd.
Zo verandert angst in troost.
Van toeval maken ze bedoeling.
Onzin wordt eigenzinnigheid.
Alles verbinden ze met iedereen.
Samen trekken we ten strijde,
tegen eenzaamheid.
Dat alles geloven we oprecht.
Zelfs tegen beter weten in.
Wie durven dat?…
Je bent mijn ster
hartenkreet
2.8 met 45 stemmen
718 Door afstand gescheiden maar ooit zal er een tijd komen
dat ik mijn hand reik aan jou, neem mij dan mee op jouw vleugels
van stof naar een land hier ver vandaan want ergens hoog boven de wolken
in het onbegrensd heelal heb je een plaatsje voor mij bewaard; wij zijn weer samen.…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In eindeloos verre ruimten,
die verstand te boven gaan,
leven onbewuste mensen.
Temidden van sterrenevels,
zijn wij op aarde nu.
Onvoorstelbaar nabij zijn wij,
want wij zijn nu hier.
Jij en ik en zij.
Harten die in ons kloppen.
Breinen die in ons denken.
Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Ons huis waarin ik wonen mag,
is mijn tijdloos lichaam.
De atomen waaruit het bestaat,
zijn ouder dan de oudste wegen,
die naar Rome leiden.
De energie die het huis doorvoedt
bewaart het in de zwartste gaten,
en verdeelt het met de zon.
Originele gedachten die het denkt,
worden door het leven zelf gedacht.
Zijn dood, leven en angst,
de…
kyaniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
499 vraag aan een kleurenblinde
het glas, halfvol
heelalkleurig
blindbreekbaar
ondersteboven
te omschrijven, te bevragen
zonder antwoorden te krijgen
of te geven, te aanschouwen
harder dan steen
er is geen reden tot paniek
alle schapen staan op het droge
het blauw zie je wel
maar is er niet…
Zeepaardjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
563 Wanneer ons zeepaardje luistert,
naar de stilte in onze hersenpan,
kalmeren onze amygdala's.
Angstige mensen worden moedig.
Zo kan onze hele mensheid,
vredig voortbestaan.
Wantrouw elk ondoordacht plan.
Verbied alle illusies toegang,
tot uw verstilde hersenpan.…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
539 Waarom zijn wij hier?
Waar komen wij vandaan?
Zullen wij blijven bestaan,
als de zon eens dood zou gaan?
Berekeningen worden gemaakt.
Voorspellingen gedaan.
Op Mars een nederzetting plaatsen?
Of een vluchtroute naar de maan?
Maar als de zon zou sterven,
blijft de maan dan wel bestaan?
Geleerden buigen zich hierover.
Veroveren de ruimte…
De pracht van de zon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
672 Hoe uitdagend het is om elke keer weer zon
gewaar te worden of waar te nemen als een ronde bol
waarbij ze op elk moment van de dag hangt in de open hemel waar
haar brandend wel licht overal wordt verspreid tegelijk voel ik warmte diep in mij.
Dat ze zo krachtig zo gedreven is, kan ik niet
onder stoelen of banken steken daar ze ook het subtiel…
De bibliotheek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 Het begint te regenen
als ik halverwege ben
Bij aankomst
blijkt mijn lenerspas thuis
Terug
Regent het harder
Alle stoplichten staan op rood
Op één na
Die-ik-in-een-sprint-
hoop-te-halen-als…
mijn voorvork breekt
Het lukt me niet te genieten
van het moment van gewichtloosheid
wanneer ik over het stuur
naar het asfalt zweef
“Analfabetisme…
Always the sun
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
612 's Avonds vanaf mijn balkon
Zie ik het licht van de Maan
Of eigenlijk dat van de Zon
Die net is ondergegaan
De Zon is uit het zicht
Het is de Maan die wordt verlicht
Maar als de maan straks verdwijnt
Is het weer de Zon die schijnt…
Jupiter's Roos
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
503 IOVIS ROSA
Polaire cyclonen in witgrijze stromen
meedogenloos snijdende ijzige winden
magnetische velden in couleur locale
Thor laat tornado's genadeloos
gieren
in noorderlicht vlammend rond tollende manen
Wodan werpt woedend de riem met de dieren
in nevels en ringen die vuren bedwingen
Dan rijst uit dit allegaar
van godenduistering…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch. Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt…
Cloud nine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 Goed nieuws! Nu Elon Musk zijn Marsavontuur heeft laten varen kunnen wij, voyagers van ruimteschip Aarde, collectief deelgenoot worden van een missie in onze eigen explorer.
Toevend op Cloud nine rond middernacht maakte zich een euforisch gevoel van mij meester. Alle humanitaire rampen en klimaatellende verdwenen als bij toverslag in nevelen der…