6857 resultaten.
moeder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 ons laatste uur
samenzijn verging
zwijgzaam - zacht
ontslapen herinnering -
in mijn keel
sloeg je hart
traag
moeizaam
trager
tot aan je laatste slag
zucht van verlichting…
zoals het toen begon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 als de dag de einder naakt
de laatste groeten van de zon
aan mij gericht wat harten raakt
en in het felle tegenlicht
het zichtbaar wordt
wat eens verloren ging
in schaamteloos evenwicht
zoals het toen begon
dan belooft de nacht
zacht fluisterend dat
de vroege ochtend wacht
en droom ik weg
al luisterend…
heiligman
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.663 vandaag denk ik terug
aan een man, een zwaargewicht
op lichte vleugels danst de gedachte
aan zijn zachte blik, de bril wat schuin
geschikt
rondt welgebogen zicht
zijn licht glanst tussen rood en goud
geplooide charme
waar de maan de bomen raakt
schuilt zijn lach in kleine kinderogen…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 Hier stijgt ze op met de laatste lieferink mee, ze kan het
niet tegenhouden, zang zingt de rouw
onder haar kapotte nagels vandaan was jij de zoom
uit haar rok, ze trilt maar staat as een standbeeldje
in deze schitterbare lucht in deze laag is het moeilijk
ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar
het verschijnen begon precies hier precies…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 De zomer ging, de goud-doorschenen uren
Verkorten hunne loop; de nacht wordt lang...
Hoe eindloos zal me ook déze winter duren,
Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang!
Ik denk aan U, als in de blanke vaarten
De blauwe schijning van de hemel valt,
Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte
Goudglanst der weiden welig esmerald.
Ik denk…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
Kind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
686 Het kind dat ik was
stapte door bossen en gras
rook de geuren
zag de kleuren
droeg zijn kindervreugden
en -tranen
van gehucht tot gehucht.…
Antwoorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 zij klinken door mijn hoofd
soms zeer zacht
dan weer harder
stellen steeds dezelfde vraag
weet je het nog?
de stemmen van ’t verleden
vermeerderen mettertijd
evenals de plaatsen
in memorie opgeslagen
weet je het nog?
ja ik weet het nog
grijs verleden
niet moeiteloos
beantwoord ik de stemmen…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt…
Wat blijft komt nooit terug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.428 Nevelverscheurend
kraait een haan
vanuit onzichtbare tuin
achter vage huizen,
het rozerood van de dageraad
al in top.
In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels.
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.
Het blijft bij me en
ik kan het niet vasthouden…
Maanlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van liefde is.
Herinner je dit
als niemand meer weet
waar de weg van leven is.
We lopen samen,
een allerlaatste keer,
bij maanlicht,
om middernacht.
Niets is voor eeuwig,
nog niet.
Zelfs het sterrenlicht,
zelfs het maanlicht niet.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 ‘Gevloden zijn de dromen eens bemind,
Verdord de wondre bloemen der gedachten,
De lach der dagen en de lust der nachten
Zij zijn verwaaid als klanken op de wind.
Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten
Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, -
Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt
Wiens teêre streling alles zal verzachten…
Groen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Ik zag haar groene mantelpakje
hangen in de kast
zag haar bijpassende schoenen
met natuurlijk een klein hakje
dat was haar hele leven
geen foto, dat wilde ze nooit
ik voelde me toch wat berooid
alleen met wat kleding die ze had gedragen
we hebben haar niet uitgestrooid
ik mag niet klagen
zou ik ook nooit doen
ik heb haar urn in de…
zo stil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
710 nooit was het hemelruim
zo doorschijnend helder
geluid zo stil
nooit eerder was er
zo gelukzalig niets
dan het klapwieken
van jouw vleugels
en de mijne…
Bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Omgeslagen blad
bevatte kleur pagina
lege bladzijde.…
O n d e f i n i e e r b a a r
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Gevleugelde mooie woorden
als stemmingsbeeld
een herinnering die ik
onbewust levend wil houden.
Misschien nog als pijn
om jou te voelen.…
Oude foto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
700 Ik vind een foto hier
doet mamma vast plezier
ik sta met zus erop
papa weer niet
Waar was hij toen toch heen
kinderherinnering
doe hem de groeten maar
als je hem ziet…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
De geur
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.895 De herinnering van geluiden,
van geuren, van bezinning
op het betoverde bestel en
het bestaan van rode bloemen.
De geur van mos,
van denkende moerassen.
Allicht de kleuren van het geschut,
naar hartelust de geur en
geuren van het verlaten plein.…
Reünietanka
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.041 Oud-leerlingendag.
De lentebloesems geuren.
Stralende ogen.
Een gordijn schuift voor het nu.
Mannen worden weer jongens.…
Memento
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
792 Hoe groot is steeds weer mijn verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons vrij en onbevangen
nog laafden aan het boezemmeer.
Waar ik verhit aan knoopjes prutste
de zomerzoete geuren snoof
het zweet van onze lijven gutste
een bloesje speelde met het loof.
Dit minnelied, zo warm van kleur
-in weemoed komt het binnen waaien
doorheen…
vandaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 tegen Goliaths,
over een jong meisje tot 2018
ondergedoken in een theater,
over een wasmachine
die me op de knieën dwong,
over twee gelukseieren die
ik vond naast een lege geldkist,
over mijn dode vader die
ook vandaag weer jarig is
vandaag een gedicht
over een nare man die door
een vensterraam sprong,
over nut en noodzaak
van de herinnering…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 het huis deelt zich mee
aan zijn bewoners
als van mens tot mens
zo is die ene stoel
nog steeds bezeten
en het gapende gat
van de brandende sigaret
drukt jouw koppige hoofd
voorgoed in de kostbare bank
het zijn maar dingen- zei je
tijd om te gaan zitten
in de salon- zei je
kom maar bij me
leg je hoofd maar
op mijn schoot
goed zo…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
741 Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.
Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.
Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen…
Van zoenen en zo
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 Wij zaten samen in de zesde klas
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
Maar toen we, wat zal ’t zijn, zo’n veertien waren
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren…
De groentekar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 ~Tomaten, pruimen, peren, mooie kersèè
Ik denk dat lied nog af en toe te horen;
na kersen volgde met een uithaal . . . ~Versèèèèè~
en dan begon het deuntje weer van voren.
De groenteboer, hij hield van variatie,
zong van zijn waar aan ‘t jaargetij getrouw.
Des zomers over peultjes en spinazie
en zuurkoolverzen hield hij voor de kou.
Aan…
AFSCHEID
gedicht
5.0 met 3 stemmen
10.719 Het bos dat ik niet meer zie
is het bos dat ik in de aarde
van mijn geheugen bewaarde
met varens tot aan de knie.
Ik blijf wel de schoolknaap die
in schuilhoeken van geblaarte
onmetelijk moed vergaarde
en longen vol poëzie.
Ik ben om het even wie
maar ik adem mijn eigen aarde.…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar de po
ik kan niet zo goed meer lopen
maar ik zal altijd blijven hopen
dat hij mijn schrijven lezen zal
met al die mooie jaren
al heb ik grijze haren
zo blij dat ik herinneren…
Emulgator
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 mijn hond vermist, briefje
op een verwaterde boom
kettingbreuk, wat nu
toch niet weer smerige handen
inpoldering, dijkbewaking
beperkt weliswaar
maar toch, stel je voor
geheugen op sterk water
een vertrouwd adres
straatnaam in kleine letters
gezichten die terugkeren
als je je ogen sluit
gras dat weer fris ruikt
glooiend als…