1726 resultaten.
Ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 weinig
ruimte had gegeven in
de snelste route
die hij had gekozen
en die hij eerder al
met tal van obstakels
had verzwaard om de
inspanning nog groter
te maken dan hij al was
en zo ultiem kon
genieten van het
geestelijk leeglopen
door flitsend de diverse
spanningsniveau's in grote
snelheid te passeren
het opgebouwde
zuurstof tekort…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om zo doende activiteiten te ondernemen
En natuurlijk deden zij aan meerdere sporten
waaronder op verschillende vloeren en velden
op het gebied van beweging geen tekorten…
Zaad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Er waren hier te weinig zaaddonoren
Toen schoten stoere Denen ons te hulp
Want daar is overvloed achter de gulp
Omdat ze tot het Viking ras behoren
Maar Hollands glorie vindt het nu genoeg
En slaat massaal de handen aan de ploeg!…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 O, de spannende smart
van de menselijke boog,
de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart.
Maar God is hoog.
Vaarwel, vaarwel, het bruine bos;
het was wel liefde, geen zonde
dat ik God schoot de zuivere wonde:
boog, boog, gij zijt nu krachteloos en los.…
Geluidloos
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.928 Als mijn lippen bewegen
hoor alleen ik jouw naam,
nog nooit eerder genoemd
door een menselijk wezen.
Wie zou jou ook
kunnen noemen, bij
de naam die je draagt
geboren uit mijn ziel.
De letters maken geen
enkel geluid en zijn
onuitspreekbaar, te
schitterend om te zien.…
Carrousel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.632 Een carrousel waar menselijke gevoelens
steeds meer wegvluchten
en waar een ziel geestelijk ineenstort.
Andere passagiers zijn reeds uitgestapt.
Ik word een duplicaat.…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
fascinatie voor de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.569 dood ik wil je leren kennen
wat hou jij eigenlijk in
fascinerend hoe jij intreedt
hoe jij de mens bevrijdt
ik wil weten waar we heen gaan
waar de dood ons brengt
zijn we dan verlost
van deze aarde
maar vooral van onze
menselijke pijn
mag ik even kijken
wat daar allemaal gebeurt
en mocht ik dan besluiten
hier wil ik eeuwig blijven
mag…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.
Lichamen die niet leven wat ze willen.
------------------------------------------------
uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Schuifelende pas,
onzekerheid,
teloor gaan van
menselijke
waardigheid,
28 December
onnozele kinderen.
Wie ben jij?
Wie was je?
Wie ben ik nog
zonder jou?…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt ontsloten door de zon
voel ik weer menselijke…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal
ik ben geen God maar
heb nu de tijd verslagen
ook in mythen en in sagen laat
de menselijke…
vingers voelden dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
772 slaap maar
doe je ogen dicht
de maan is vol
en bolt verveeld
zijn menselijke trekken
ogen hebben
je geraakt op plaatsen
waar geen handen komen
ze woelden in je bloed
vingers voelden dromen
was je laten gaan
het enige dat telde
je ogen dicht
remmen los
zinnen laten gelden
de wrange smaak
van feest
druist nog in je geest
het…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 De mens blijft onveranderd roofdier
intellect ontwikkelt z'n slechte kant;
de schepper eindigt het experiment
met het menselijk verstand.
Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
sloffen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.632 in mijn pantoffels gestoken
bezie ik mijn scherm
vol van afgrijzen
zojuist hebben zich
wederom
onwetenden geopenbaard
die zich via
textuele neuzelarijen
een plaats hebben verworven
met hun eindeloze ego
op het podium van menselijk
onvermogen.…
ik schenk je gladiolen
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
924 ik getuig;
niet elke waarheid
hoeft men te gedenken
niets van zulk een zwaar gewicht
heb ik mijzelf toegedicht
gering zijn mijn daden
doch ga voor zuivere ideeën
op zonneschijn gericht
schenk u mijn rode gladiolen,
de liefste feeën
ja, zomaar mijn idolen
zij verzachten de weeën
van worstelende criticasters
die net als jullie,
menselijk…
Passies in marmer en brons
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Het thema 'paar' was voor Rodin niet te draineren
Steeds opnieuw door hem gecreëerd
Onuitputtelijk gehouwd en getekend
Als een ware kunstenaar: in brons en marmer
Op papier
Van ambachtsman tot beeldhouwer
Menselijke passies in marmer en brons
Met een buiging in de richting van
Michelangelo. Zichzelf duidelijk
Plaatsend.…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel
naar dagelijkse halmen,
uit menselijke…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
De vermoorde onschuld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
565 Menselijk gezien is het allemaal niet zo moeilijk
dus laat de politiek niet moeilijk doen
het is een fatsoen’s gegeven, waar ook ter wereld
sociaal te leven en allemaal een beetje poen
Maar nu fronst toch rijk westen het hoofd
het verworvene, macht, zelfbelang, handel
alles komt in het geding en meer
dat geeft de politiek krampen steeds maar…
Luister
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Geef eenzaamheid een naam
laat massa zwijgen
dring door in het diepste bewustzijn
van menselijkheid en liefde
luister naar een stem die roept.
Geen stilte of eenzaamheid
geeft inhoud aan massaal zwijgen
en niets kan geen wind dragen
noch doordringen in bewustzijn
luister slechts naar de stem van liefde.…
Over 200 jaar ( 28-10-2012 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Al gaat elke hond gebukt
op zijn wijfje
al bespringt elke dekhengst
zijn nachtmerrie
de magie en intuïtie
in discrepantie
tussen het dierenrijk
en menselijk brein...
humaan seksueel bereik
zal een lange weg
van zuiveren zijn!
Binnen handomdraai
herhaalt een lot
zich geen tweede keer
dezelfde precies...…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
Totale eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 onherkenbaar
in bestaan
reppen zij zich voort
met een spoor
van buitenissigheden
achter zich aan
aarde lijkt
te schokken door
brokken vreemde energie
mythen sagen
en legenden geven
nooit zoveel ellende
de stoet lost op
in het licht van zon
hellegeur hangt rondom
het is geen branden
maar totale eenzaamheid
zonder menselijke…
Hulde (MH17)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Maar hulde aan de mensen,
die ware menselijke puzzels
moeten maken!
Hulde aan hen, die deze vreselijke beelden
nooit meer van hun netvlies krijgen!
Er zijn geen woorden voor de slachtoffers
evenmin voor de nabestaanden,
maar er zijn net zo goed geen woorden te vinden,
voor hen die deze zware puzzeltaak
moeten volbrengen!…
Ganzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Ganzen, waarschijnlijk achtenveertig
boven het weidelandschap in vogelvlucht
jij gaf ze jouw dromerige wensen mee
mooi en wonderbaarlijk vrijzinnig
dat royale, gezamenlijke vliegen
hedenmiddag boven de voorjaarspolder
langs de snelweg Utrecht – Amsterdam
jij herhaalde een stemming uit het verleden
overpeinsde een door zijn menselijkheid…
Vertaald in de tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 hebben zij allen de
geschiedenis van bestaan
en leven weergegeven
imponerend zijn
de beelden van
heerser en zijn hof
centraal geconstrueerd
maar juist de
anonieme werkers
hebben in het geheim
hun eigenheid geëtaleerd
wat zij laten zien
in sculptuur en
grappig detail duidt
de tijdgeest wonderwel
de historie krijgt
zo menselijke…
Meneer de Uil en zijn twee dingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Hoger of lager van toon,
bijna menselijk soms, voor een gevleugelde
dierennatie.…
Dirigeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 vooral je emotie
je woede, je blijdschap
je afgrijzen, je ergenis
en daarmee vooral jouw interpretatie
van vooral jouw ik
jouw dikke vette ik
je egocentrische, narcistische ik
maar niet egoistisch
want je wil delen
met de spelers, met de zanger, met het publiek
vooral als de dirigent
die verbindt, verbroedert, verzustert
onze muziek menselijk…