2838 resultaten.
Haiku (Pasen 2008)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
642 het geel
in het groen
onder het wit…
Rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
724 poedersneeuw
verzoet de kou
ijzend waaien
winden uit het
strakkend blauw
hun bloemen in
doorzichtig zwart
uitgestrekt
wit rondgevlekt
in kristallijn
speelt vorst
met licht en
straalt intens
zijn kou
speldenprikt
in zwart
weerkaatst
de twinkelende
glinstering van
duizend sterren
in de nacht…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Man staat voor het raam.
Het sneeuwt in zijn hart.
Hij draagt een witte trui.
Achter hem een lege stoel.
Er omheen de ruimte van de stilte.
Hij kijkt achterom.
Hij ziet niets, behalve dan
de lege stoel. Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
Feest!
snelsonnet
2.6 met 16 stemmen
1.747 Een ganzenlever van de voedselbank
Een ticket van Ben Bot uit Syrië
In Bethlehem een (heel zacht) kyrie
Al-Qaeda rust (tot nu toe) god zij dank
´t Is koud ook, ondanks deze koude eeuw
Toch klaag ik: Jezus, waar is nou de sneeuw?…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit ik op een bankje stil
te kijken en vooral te zien
naar wat ik zoal missen moet
en ik vraag me af
waar de sneeuw…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van ‘t hart uit wit tot de einden…
Sneeuwde liefde al
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.158 je voeten
raakten me
met winter
maar in je ogen
sneeuwde liefde al
ik streelde
stelen van ijsbloemen
ademde met warmte
jouw bloeien
en jij smolt
wat was is
nu verwaterd
klatert als een
lentes eerst beginnen
warm kom ik bij je binnen…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse sneeuw…
Besneeuwde al je draden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
915 zag je spinnen
stal je web
met ijskristallen
zag je vallen
zonder prooi
besneeuwde al je draden
jij bent zo mooi
ik winter slechts je dromen
kom weer tot leven
jij hebt zoveel te geven
mijn vries en dooi
is maar een tijdelijk komen…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
Oog in oog
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.384 Schichtig voorzichtig
scherpzinnige blik
vuurrode gloeiende bal
wattig roze sneeuw
dageraad in het dal.
In vredige eeuwigheid
introvert afgezonderd
verborgen tussen bomen
oog in oog met een hert
begint leven te stromen.…
Mevrouw Julia doet de ramen open
gedicht
3.6 met 67 stemmen
22.355 - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - -
uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
schreven stilte in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 vogelsporen
schreven stilte
in de sneeuw
ik was haar uit
het oog verloren
door de drukte
om me heen
uitgelaten waren
mezen bezig
met hun spel
van tak tot tak
en namen
zo mijn stilte
fluitend op de hak
ik zag hun
kleuren buitelen
het duikelen
in levenslust
dat bracht
de rust terug die
ik zo nodig had…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
In kristallen duikeling
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
592 je danst
op wind
speels en dartel
als een kind
wit onschuldig
is de vrijheid
die je huldigt in
kristallen duikeling
toch ontsnap jij
niet aan dalen gaat
de aarde halen om te
smelten in haar warme schoot…
verwondering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 vers gevallen sneeuw
op oude grond
herinnering herleeft
hoopvol tuur ik
in de verte...
misschien zit er wel
iets van verdraagzaamheid
verscholen achter
de gindse horizon
Lejo van Kuijeren…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
Amerigo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.484 Herstellende nog steeds
van zware worteldiarree
galoppeerde hij de nacht door
over glibberige daken
Zeven kleuters speelden 's ochtends
met z'n allen heel tevree
met de zachtoranje sneeuw
om er een sneeuwpop van te maken
Er was genoeg gevallen
om een vreugdekreet te slaken…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 de natuur toont het winterweer
en vlokte alles wit.
elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Klimmersverdriet
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.176 Ik huil, ik huil bij elke vlok
‘k Zit de stilte te ondergaan, de kilte
trekt door mijn voeten naar omhoog
Waarom ben je niet hier om
samen de sneeuw te eten die valt
om alle scherpe randen te lenigen.
Geluiden zijn er, maar niet echt storend, echter,
vlok na vlok dreunt neer en overstemd mijn gesnik …
Waarom.. waarom ben je niet hier….…
Nieuwjaarswens 2009
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.167 Smelt wat ijs op je lippen
Laat licht schijnen in je hart
Vind je kracht diep van binnen
Maak een gloednieuwe start…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 Zij heeft haar rondingen gedeeld
hij nam blauwe sneeuw uit haar hals
tussen lakens van naakte nachten
zekerheid geketend in geheimen
er moet iemand anders zijn geweest
hij die dronken speelde streelde
met gesloten ogen van thuiskomen
hij stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen…