31786 resultaten.
Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 We hebben slechts
dit éne ogenblik
want gisteren is al lang voorbij
en morgen komt pas later.
Misschien beseffen we dit pas
als we even stil willen zijn
en niet in drukte vervallen.
Kostbaar is elk moment en
minuten zijn meer dan getallen.…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
407 De nacht was te kort
Tijd ging te snel
Volledig ontspannen
Lekker in mijn vel
Draai de wijzers
Terug naar elven
Normaal zo onrustig
Vannacht de rust zelve
Genoten, maar voorbij
De dag is weer begonnen
Het geluid dat we straks weer horen
Wie heeft de tijd verzonnen
Stilstaan bij dit moment
Is alles wat ik wil
Het is nog even donker…
tijden als deze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
309 in dit soort tijden
beitel ik me door de dag
en wordt ‘t moeilijk
dan drink ik, drink ik uit m’n
herinneringen…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 smart
de roze tijd heelt
alle zonden…
TIJD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
178 Nog voor het eerste licht
vindt de auto de weg al
Twee lichamen slapen
achter mij,
kilometers weten niet
van wat zij achterlaten
Het asfalt wordt lichter
tijd neemt het over
Meren houden de lucht
vast.
Nergens
vallen stemmen buiten
het bereik van morgen
alleen het noorden
dat niets vraagt.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
134 die verder reist
En in de harten van zij blijven
We geven tijd aan wie wij liefhebben
Liefde is tijd
Voor de eeuwigheid…
Tijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Dramatis personae
1. Een zwerm spreeuwen, zoals een grote keel
kan drinken: afwisselend zwellend en slinkend,
zich verdichtend en uitspreidend.
2. Kerkuil:donzen doodseskader, geruisloze drone.
3. Hij hield een vlam in zijn hand en de dieren
kwamen nader en legden zich neer, vrienden van het vuur.
4. Het vuur.
5. We hielden elkaar nacht…
Haar tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
48 De Westminsterklok
breedarmig
op een marmeren schouw
uren schuiven verder
op houten ellebogen
over gerimpelde handen valt middaglicht
een whodunit op haar schoot
Agatha Christie
Hercule Poirot
traag slaat ze de bladzijden om
licht schuift van dag naar schemer
zij schuift mee
met de wijzers van de klok
en soms, heel soms
is ze er nog.…
"Tijd"
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
15 klok heeft geen zin
het uur van de waarheid is
ik kijk naar het uurwerk het staat stil
mijn batterij is leeg
piep piep piep
mijn oren schrikken van het alarmgeluid
het uur van de waarheid is
ik sta op en kijk naar de wekker
ik zie en hoor beweging
heeft de klok dan toch benen
het uur van de waarheid is
ik moet rennen want er is weinig tijd…
BIJ DE TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
16 iedereen
kan
klokkijken
maar
dat zegt
niet
dat
je weet
hoe
laat het
is...…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 In de nacht tikt de klok
de tijd door.
Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Bevroren Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 NU wordt,
zo lijkt dat voor mensen,
tijd geboren.
Mensenklokken gaan lopen.
Mensenbloed gaat stromen,
van leven naar dood,
in sterfelijke momenten.
Eeuwigheid bevriest.
Onze kloktijd staat,
zo lijkt dat voor ons,
voor eeuwig stil.…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Mensen worden ongevraagd geboren,
zoals druppels ontstaan,
middenin een zee van tijd.
Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Kinderen van ons heelal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Ooit keren we allen terug,
naar vanwaar we allen kwamen.
Naar het kind dat ik destijds was.
Terug tot de stof waaruit ik ontstond.
Verbonden in de geest die we samen zijn.
Daar blijf ik wie ik ben en altijd was.
Een dier zoals alle dieren waren.
Als toeval dat bedoeling werd.
Als kind van ons heelal.…
Door je hart...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Soms moet je door je hart heen…
Daar kom je woorden tegen,
uit lang vervlogen tijd.
Woorden die je had vergeten.
Je hart vertelt je dan: ‘ Ze nog te weten.’
Woorden: gefluisterd,
in het donker van de nacht.
Van gelach en vrolijkheid.
Met iedere hartenklop,
voel je, hoe de tijd verglijdt.…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 Wanneer morgen minder
meer is geworden, pak dan
zacht mijn handen en volg
teder de lijnen des levens
raak de palm van mijn hand
heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 slapen of waken
dromen en werkelijkheid vervloeien
gedachten vervormen
tijd lijkt te vertragen
met ogen dicht
lijk ik meer te zien
beelden verdringen elkaar
vragen zonder antwoorden
ik schrik allang niet meer
van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 hoor slaan die nog moeten komen, hier
staat de tijd niet stil maar deze tijd herkent zich niet
als het objectief de liefde waarneemt tussen deze beide
witte gevleugelde stervelingen…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 Ik ben je droom ik kom bij jou
ik help je uren verder door de winterkou
wees maar niet bang, ik ben een vrouw
ik ben zacht en stil en helemaal wat je wou
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles mag veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Door diepe sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs…
Zoals jij
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.053 Zoals jij stond aan mijn wieg
Zo sta ik aan jouw graf
Jij huilde toen van blijdschap
Ik om verloren uren...…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
823 Ik verbaas me soms hoe haar intellect
Zoveel verhaal kan vangen
Als ze na uren oeverloos geklets
nog aan de foon blijft hangen…
Writers block
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
570 Zo gaan er bij mij
soms wel uren voorbij
zonder dat ik een versje kan schrijven.…
Slaap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Voor wie in nachtelijke uren
nooit in het donker ligt te turen
is slapen gewoon een gegeven
in plaats van noodzaak om te leven…
Morgen komt er weer een nieuwe dag
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
139 Ik loop op deze druilerige late zomerdag
met wat boodschappen in mijn tas tussen
zon en regen met een lach zingend op de
glinsterende keien van de straat te denken
aan mijn toeverlaat - o wat een dag inspiratie
als bij toverslag en terwijl de woorden naar
boven komen borrelen zoek ik haastig in mijn
tas - o waar is mijn schrijversboekje…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
Werkelijkheid?
hartenkreet
3.3 met 71 stemmen
4.583 De droom is afgelopen,
dit was voor korte tijd.
De week is weer begonnen,
dat is de werkelijkheid..........…
oma
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
4.568 we kijken samen naar de prenten
van vroeger, dat was haar tijd
ze kan uren vertellen, genieten
ze lijkt weer die kleine meid.
Ze weet nog hoe ze toen speelde
drop kocht voor een halve cent
ze kent namen van klasgenootjes
en in het lokaal hing een prent.…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 grote mensen
die zien de zonnebloemen niet,
want ze zijn blind en doof voor tekens,
voor 't vele dat een hart verblijdt,
gelukkig zijn er kinderogen
en zonnebloemen deze tijd.…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…