2904 resultaten.
BLINDE MAN
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
926 De zonnen verdwijnen
In de nachtelijke soep
De manen verschijnen
Bij de eerste uilenroep
Het duister schittert
In de armen van de nacht
Het licht versplintert
En donker sluimert zacht
Opengesperde pupillen
Zien geen enkel verband
Ontvangen geen verschillen
Zijn niet langer informant
Bij het dalen van de dag
Is alleen de blinde man…
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
Hoop doet leven!
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.267 Maar mijn hoop op goede medicijnen,
doet mijn twijfel verdwijnen.
Daar zie ik mezelf in verdriet,
om wat ik ben, en dat is niets.
Toch heb ik mezelf niet opgeven,
want hoop doet leven.…
het kleine meisje in mij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.082 meisje van onzichtbaarheid
door de tijd verborgen
inmiddels vrouw geworden
het kleine meisje kwijt
heel af en toe
komt ze even naar voren
schreeuwt huilt
heeft groot verdriet
om al het onrecht
wat haar is geschiedt
vervolgens gaat ze zichzelf
weer verstoppen
maar ze zal nooit verdwijnen
want zij heeft zichzelf
diep in mij verborgen…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 De woorden die ik mezelf vertel
verdwijnen langzaam
tussen de stiltes door.
Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
vaarwel zon
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.151 vaarwel zon
jij zult niet snel weer schijnen
misschien een uur, wellicht een dag
om snel weer te verdwijnen
in de wolken van illusies
ontstaan de tranen van verdriet
maar in de donkere straten
is er niemand die ze ziet
komt ze terug
en zal ze branden
in een eindeloos verlangen
komt ze dan
op bezoek
en kan ik haar weer vangen..…
Terecht toch?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
703 Misschien dat ik ooit nog
in een ander lijf verdwijn
in vreemd ding verschijn
dan ben ik immers gered toch?
Wat is er meer dan toen
en nu in weergeven doen
ja bij de belofte waken
van alles wat te maken?
Wat is er meer dan ooit
meer dan nu aan tijd strooit
het leven volmonds te smaken
en de loze dood te wraken?…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Irissen, ze glijden door de avond
door het oog van de lantaarn
laat ze schijnen, laat ze verdwijnen
uit de dood opgestaan. Irissen
zingen over licht en seringen
over het verloren oor, de nacht
is snel gekomen. Ik hoor
de zonnebloemen dansen
voor het venster in het nachtcafé.
De sterrennacht is opgestaan.…
huis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.108 dit huis verdraagt geen felle lichten
en ook niets wat het trillen doet
alleen het reciteren van gedichten
en zachte zuchten doen het goed
het geruisloos verschijnen en verdwijnen
van zonnevlekken op de plankenvloer
het kalme waaien van gordijnen en
ver verwijderd duivengekoer
en de weerspiegeling
van kaarsen in de ruit
wanneer de nacht…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
Afscheid van een oud jaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.489 Geproost op het afscheid
Afscheid van een oud jaar
De laatste noten verdwijnen langzaam in stilte
Stilte die opnieuw gevuld moet worden
Nu lijkt 2008 nog kil en leeg
Leeg maar nieuwe mogelijkheden staan alweer in een rij
Een rij van gebeurtenissen
Die ons snel leiden naar het einde
Een einde maar het begin van het nieuwe jaar…
emotie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.441 uiten
het blijft bij ze binnen en het komt niet naar buiten
vaak roepen ze laat mij maar
het is voor hen ook een gevoelige snaar
ze kunnen hun emotie niet delen
zeggen ook wat kan mij het schelen
maar soms wordt het voor hen toch te zwaar
zitten ze met hun handen in het haar
probeer er dan voor ze te zijn
luister en zeg niet sorry ik verdwijn…
Femina
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
747 O borsten -
ik zou in ze willen verdwijnen
als in grote ruimteschepen
met zachte, Perzische tapijten
en warme melk met Bambix,
terug naar kinderparadijzen.
O tepels -
ik zoek de volmaakte
(tepels gevuld met wodka?)
als een ontevreden kind,
ik ben blind, stekeblind!
Zou zij ze hebben? of zij?
of jij?…
Seinen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
443 Steeds opnieuw komt er iets bij
of gaat er wat verdwijnen,
is een mens wel echt zo vrij
of zijn wij net als seinen,
die aan en uitgaan telkens weer,
totdat een lampje het begeeft.
Ik vraag mij toch weer telkens af,
of ik het ben die leeft.…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
Geurende stilte van respect
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
726 Want alle gedachten
verdwijnen dan in een
geurende stilte van respect.
En als ik weer
afscheid van je neem
zal ik je eer bewijzen en
mijn geurende hart
met liefde bij me dragen.…
Wolkten als guirlandes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 je zei dat jij
geen schoonheid was
maar je straalde warme kracht
droeg je haren
in engelendracht
compleet met hemelse lach
ik stond perplex
door je verschijnen
voelde schuchterheid verdwijnen
jij raakte me
diep in mijn ziel
wist dat ik meteen voor je viel
samen zijn we weggegaan
vlinders wolkten als
guirlandes achter ons aan…
Voorbij de hemisferen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.118 Dit is de plek
waar mijn ziel brandt
waar de boombladeren
fluisteren in diffuus licht
waar ik mijn hielen licht
als de tijd
gekomen is
als ik voorgoed
naar binnen keer
verdwijn in een
innerlijk vergezicht
slaap ik hand in hand
met zilverster,
zo ziele-zacht
levend in nalatenschap
zo anders dan gedacht
immer weer…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
718 zomaar in beweging
dansend verdwijnen
op zoek naar een tweeling
binnen onbepaalde lijnen
zoals de kunst der Etrusken
ooit ergens anders opdook.
en de kelten nooit verdwenen
opgingen in rook
la Tene blijft vast en zeker
in een lichtflits voorbij
nog even leven
in het hart van jou en mij…
Met pijn en ongewis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
544 kalk de muren wit
de enige kleur
die mij nog schikt
linten opsmuk
snuisterijen laat ik
in het niet verdwijnen
ongetekend
presenteer ik mij
de laatste schakels breken vrij
schrijf de strijd
maar met het bloed
dat in deze fase vloeien moet
kleur alles in
met pijn en ongewis zonder
dat er een verdwijnpunt is
zal van de daken…
Zielsvertrouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 er is iets
dat ons kleiner maakt
tot een knus en
bijna kneuterig formaat
geen kale ruimte
om in te verdwijnen
wel licht in elkaars ogen
laten schijnen
een warm contact
van raken
het intieme fluisteren
van samen praten
wij moeten ons steeds
groot en staande houden
maar zonder die decors
hunkeren wij naar zielsvertrouwen…
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Zo voelbaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
799 Grijze nevel laat mensen uit
het zicht verdwijnen, in de
verte klinkt een scheepshoorn.…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
Medicijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 .
----------------------------------------
Het is toch eigenlijk een grof schandaal
Dat alle ongebruikte medicijnen
In het riool of in de klikobak verdwijnen,
Het is vernietiging van kapitaal.
Bespottelijk, die regel aan te scherpen,
Het beste is, die regel weg te werpen.…
CVZ
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Eerst waren het te dure medicijnen
Voor slachtoffers van Pompe of Fabry
Nu ziet men u met trauma of fobie
Het liefste uit de spreekkamer verdwijnen
Een proefballon die naar sadisme ruikt;
Patiënt wordt door het CVZ misbruikt.
Het verbond van zorgverzekeraars wil drastisch snijden in de
psychische hulpverlening.…
Blauwe ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
798 Als alleen jouw hart
zich zal openen
zoals een roos
op een zonnige dag
haar blaadjes opent
zal mijn hart zich openen
als ik deze roos
zie in
jouw blauwe ogen
al de rozenblaadjes
dwarrelen op de wind
dus laat ze
nooit verdwijnen op deze vleugels
en laat ze voor eeuwig blijven
zingend
hun fluistering over de liefde
tussen jou en mij…