1348 resultaten.
Gebenedijd zijt gij
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.721 Gebenedijd zijt gij
en boven u geprezen
moet God alleen, moet Hij,
de vrucht uws lichaams, wezen,
o Moeder Maagd,
die Jesus draagt:
de vrucht uws lichaams, wezen.…
Oerklank
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
824 Hoor het gisten van de zwellende vrucht.
Het bloed popelt ook in mijn buik
Maar een geluk vind ik daar waar mijn oor ligt,
geplet tegen een naakte navel.
Jij gloeit van trots.…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan
en als bezeten jullie wensen wezen :
eerste sneeuw en laatste winterlichten.…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 voorbestemd in begin
Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen schallen luid en omkerend in toon
Reeds vertrokken nieuwe vruchten…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren van
wat zo gul werd neergeschreven
in de miskenning van zijn vrucht…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend op hun eigen teelt.
Ketens van veranderingen
Slepen 't lot der stervelingen
Door de ruwe levensbaan.
't Is met alles wat wij bouwen,
Waar we op rusten of vertrouwen:
Zo geworden, zo vergaan!
-----------------------------------
uit: Gedichten (1824)…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten
de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid.
Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden,
steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt,
mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten....
Zult ge thans keren?...…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.
Adeleyd
Uit: Steeds weer exodus, p.41…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Overdadige gedachten
de weg van een te
lang gerijpte vrucht,
ontstaan in de conceptie,
geuit in een impulsieve daad,
in onderhuidse maat gelucht
uit fantasieën van een kind,
ontstaan de bellen die ze blaast,
en bekwaam haar weg in vindt,
wijzigt de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht
Van Idols nu. En jaren Camaretten
Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten.
Hun humor lijkt gesponsord en geplugd.
Geen mens schrijft nog een nieuw Op Hoop van Zegen,
Geknechte Kniertjes kom je nooit meer tegen.
En ééndagsvliegen zijn niet van de lucht.…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.574 Nooit wassen dode vruchten
aan de bomen.
De pijnen snikken eeuwig
en laten hun lange tranen als vingers vallen.
Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.
Als je beseft dat de weg naar het paradijs
een route is.
Als je beseft dat verwondering begint,
waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.…
De oester
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Ja heus ik houd van vruchten van de zee,
van rode ponen, tarbot en garnalen,
makrelen, platte schollen, vette alen.
Van inktvis pik ik graag een vorkje mee.
Maar dieren waar de harten nog van kloppen
die zal ik nimmer in mijn laadklep stoppen.…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In de
vracht van een vlakkere kaars, torst
het borstbeeld
van zijn vertraagde werkelijkheid
Bloedend uit de poriën van de strijd,
die niet te winnen is valt de vrucht…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 .
-----------------------------------
*Eau-de-vie (Frans voor "levenswater") is een verzamelnaam voor sterke alcoholische dranken, die vaak worden gemaakt van vergiste en daarna gedistilleerde vruchten.…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen, haar als goud
Handen strelen mijn gevoel
Buik en borsten, heet noch koel
Armen reiken naar een vrucht…
Kussen van uw lippen en uw ogen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.288 bevloeien
’s Harten diepste wortelcellen,
En naar een oneindig openbloeien
Gaat de siddrende aandrift zwellen, –
Een geluk als nieuwe wijn geschonken,
Waar de schijnen dood en leven
Schaduwloos in liggen wegbezonken,
En daar is alleen gebleven
Aandacht waar al donkere geruchten,
Aller namen duizendtallen,
Welke blaadren en onrijpe vruchten…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan
ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog immer scheppend en vrij
in mijn ziel zijn al doende
vruchten…
Kind niet gepland: ongelukje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 ‘t is de de zaadgever, de man
de vader die op zondag het vlees snijdt
zij wast doorgaans haar handen in onschuld
ongelukje, vergissinkje, vergeten, stom
en de vrucht, de foetus, de baby, het kind, de mens is de dupe
want niet gewenst is niet gehoord is niet gezien, gevoeld
’t is een leven lang strijd om leven
om te mogen leven om te…
Alle mooie vrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
847 Die vruchten
van een voortreffelijke lente.
Mooie geesten op onvergetelijke
feesten. En toch, ik vergeet ze wederom.
Alle mooie vrouwen komen maar
een keer. Na die dagen met
mooi weer zijn ze er niet meer.
Dus, kijk ik nooit meer om.…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 - En God, die mij misschien begrijpt,
die om mijn weze' uw stem liet suizen,
is als een vrucht die in me rijpt...
- De vlier-struik geurt naast al de huizen...…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt
met de bloemen
zal schaduw in de
warmte gaan benoemen
als rijpe rust die
volle vruchten…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Boven mij jagen wolken
verstrooit in associaties,
als de zaden van de zilverberk,
die elk jaar weer vrucht zal dragen,
veelkleurig blad van groen
en zilver gegrepen door de
wind, in willekeur geplant.…
Ambitie of ideologie?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
387 voorkeur de sleutel
tot het gestelde doel
uit ambitie of een nog
verborgen ideologie
vervat in de bolster van
intrinsieke waarheden,
wie het weet, toch weer
anders te definiëren,
talent van schoonheid
uit de wetenschap of
schone kunsten, door
elk individu weer anders
gemodelleerd, die beide
in een heerlijke vracht
hun vruchten…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst
achter de coulissen van repeterende gedachten
stelselmatige handelingen die met
verve, de graagte van het overleven
me dikwijls vertraagden in het denkproces
dragen nu in de rijpheid van het “weten“
de vruchten…