Alle inzendingen over vruchten

1348 resultaten.

Sorteren op:

Gebenedijd zijt gij

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Gebenedijd zijt gij en boven u geprezen moet God alleen, moet Hij, de vrucht uws lichaams, wezen, o Moeder Maagd, die Jesus draagt: de vrucht uws lichaams, wezen.…

Oerklank

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 824
Hoor het gisten van de zwellende vrucht. Het bloed popelt ook in mijn buik Maar een geluk vind ik daar waar mijn oor ligt, geplet tegen een naakte navel. Jij gloeit van trots.…
Wimper14 november 2002Lees meer >

Waterval

hartenkreet
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Daar waar de rivier zijn einde vindt Dat is het punt waar jij werkelijk begint Vloeiend ga je over in een vijver Geschapen als de vrucht van je eigen ijver Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur Ieder jaargetijde pas jij je aan Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan Jij bent…
Gizmo23 januari 2003Lees meer >

Het woord aanwezig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten, hun klank van elke pijn genezen zou, dat ze voor alle dagen : warm en kou kleuren wilden als het blauw in luchten. Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan en als bezeten jullie wensen wezen : eerste sneeuw en laatste winterlichten.…
GRC Van Laere20 december 2003Lees meer >

De ommekeer

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 903
voorbestemd in begin Wenen zijn manen door hem gekoesterd In gedoofd gezelschap bijeen versmolten Als beminde verlaat met veelvoud omgeven Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin Laat bazuinen schallen luid en omkerend in toon Reeds vertrokken nieuwe vruchten…
Ivan Grud30 september 2005Lees meer >

Dichtersvondeling

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
met naakte letters bekleed zijn ziel te vondeling leggen waarbij het gesproken woord hem onbemind doch wel bekend geen aantrekking op hem uitoefent vanwege voorbij zodra geschapen zoekt hij liever de eeuwigheid waar geen ontkenning mogelijk hem ooit terug doet keren van wat zo gul werd neergeschreven in de miskenning van zijn vrucht…

Onbestendigheid

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Zie de hongerige dagen Aan elkanders vruchten knagen, Woedend op hun eigen teelt. Ketens van veranderingen Slepen 't lot der stervelingen Door de ruwe levensbaan. 't Is met alles wat wij bouwen, Waar we op rusten of vertrouwen: Zo geworden, zo vergaan! ----------------------------------- uit: Gedichten (1824)…

Oktober draagt in vree

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.836
Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid. Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden, steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt, mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten.... Zult ge thans keren?...…

Gaan en blijven

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.029
De herder telt heel traag zijn schapen, de zomer leverde zijn vrucht. Adeleyd Uit: Steeds weer exodus, p.41…
Adeleyd29 oktober 2007Lees meer >

De maat,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 676
Overdadige gedachten de weg van een te lang gerijpte vrucht, ontstaan in de conceptie, geuit in een impulsieve daad, in onderhuidse maat gelucht uit fantasieën van een kind, ontstaan de bellen die ze blaast, en bekwaam haar weg in vindt, wijzigt de kleur niet in ademzucht kaast de beelden af op dikke huid, onttovert haar wereld in…
pama17 november 2008Lees meer >

ontmoeting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De Ontmoeting (1) Ik was een onrijpe vrucht; Een groenblad, Een harde steen waande ik mij, Een speelse rivier Tot dat ik op een nacht jouw gelaat in de droomland zag De verschijning die enkel een spiegeling was Het deed mij blozen, En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer Het groene blaadje werd vuurrood Sindsdien Streelt…

NOSTALGIE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht Van Idols nu. En jaren Camaretten Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten. Hun humor lijkt gesponsord en geplugd. Geen mens schrijft nog een nieuw Op Hoop van Zegen, Geknechte Kniertjes kom je nooit meer tegen. En ééndagsvliegen zijn niet van de lucht.…
JANUS9 februari 2010Lees meer >

De volmaakte zomerdag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
in speelse zomerwinden fluisteren de bomen elkaar hun geheimen toe de zon speelt om ons heen als een dartel kind vogels pikken rijpe vruchten uit het kort gesneden gras de waterlelie opent zich in volle schoonheid konijnen nestelen zich tot aan onze voeten bloemen bloeien alsmaar hoger en uitbundiger later het maanlicht ligt al…
Nadine11 augustus 2010Lees meer >

O Rijn

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Gij hebt gekend Germanen en Romeinen, Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…

De stem van Vincent

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.574
Nooit wassen dode vruchten aan de bomen. De pijnen snikken eeuwig en laten hun lange tranen als vingers vallen. Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt, houdt op het leven leed te zijn.…

Verwondering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
Als je God terug ziet in het kleine en Hem herkent in het grote Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen onder onze zorgen. Als je beseft dat de weg naar het paradijs een route is. Als je beseft dat verwondering begint, waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.…

De oester

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Ja heus ik houd van vruchten van de zee, van rode ponen, tarbot en garnalen, makrelen, platte schollen, vette alen. Van inktvis pik ik graag een vorkje mee. Maar dieren waar de harten nog van kloppen die zal ik nimmer in mijn laadklep stoppen.…

Gerijpt en zuur.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
vloeien weg de oude troubadour wedijvert met z’n melodie, geroofd uit tijd en zinnen en zwijgt in het beminnen Wikkelt zich het zwart fluweel van de naderende nacht, huivert In de vracht van een vlakkere kaars, torst het borstbeeld van zijn vertraagde werkelijkheid Bloedend uit de poriën van de strijd, die niet te winnen is valt de vrucht…
Pama16 juni 2014Lees meer >

Plaatselijke tijd

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13.746
. ----------------------------------- *Eau-de-vie (Frans voor "levenswater") is een verzamelnaam voor sterke alcoholische dranken, die vaak worden gemaakt van vergiste en daarna gedistilleerde vruchten.…

Elke dag opnieuw

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
niet wou en toch gaf je kracht Feller dan de felste zon Stralen je beide ogen Feller dan het felste vuur Voelt mijn liefde verborgen Voeten glijden over hout Blote voetjes, warm noch koud Benen glijden door de lucht Billen dansen, haar als goud Handen strelen mijn gevoel Buik en borsten, heet noch koel Armen reiken naar een vrucht…
Victorieee18 februari 2015Lees meer >

Kussen van uw lippen en uw ogen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.288
bevloeien ’s Harten diepste wortelcellen, En naar een oneindig openbloeien Gaat de siddrende aandrift zwellen, – Een geluk als nieuwe wijn geschonken, Waar de schijnen dood en leven Schaduwloos in liggen wegbezonken, En daar is alleen gebleven Aandacht waar al donkere geruchten, Aller namen duizendtallen, Welke blaadren en onrijpe vruchten…

Kringloop

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ontluikt schijnt een beeld te ontstaan waarbij de toekomst morgen is en het heden al is vergaan ik zou met die gedachte toch zelf niet verder gaan ook al vertragen de jaren de ziel is nog steeds van vandaag ik zou het kind in mij niet tot verplichte rust verklaren het is nog immer scheppend en vrij in mijn ziel zijn al doende vruchten…

Kind niet gepland: ongelukje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
‘t is de de zaadgever, de man de vader die op zondag het vlees snijdt zij wast doorgaans haar handen in onschuld ongelukje, vergissinkje, vergeten, stom en de vrucht, de foetus, de baby, het kind, de mens is de dupe want niet gewenst is niet gehoord is niet gezien, gevoeld ’t is een leven lang strijd om leven om te mogen leven om te…

Alle mooie vrouwen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 847
Die vruchten van een voortreffelijke lente. Mooie geesten op onvergetelijke feesten. En toch, ik vergeet ze wederom. Alle mooie vrouwen komen maar een keer. Na die dagen met mooi weer zijn ze er niet meer. Dus, kijk ik nooit meer om.…

Ik weet niet wat ik heb gedaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.203
- En God, die mij misschien begrijpt, die om mijn weze' uw stem liet suizen, is als een vrucht die in me rijpt... - De vlier-struik geurt naast al de huizen...…

dans een nieuw begin

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 773
om kleur en geur te voelen van de lente in het land geef mij de hand en dans een nieuw begin van leven winter is voorbij en zomerwarmte hangt op plaatsen die al veel te lang zijn stil gebleven bloesem spruit de bomen uit het groen dolt met de bloemen zal schaduw in de warmte gaan benoemen als rijpe rust die volle vruchten…

Zaden van de berk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Boven mij jagen wolken verstrooit in associaties, als de zaden van de zilverberk, die elk jaar weer vrucht zal dragen, veelkleurig blad van groen en zilver gegrepen door de wind, in willekeur geplant.…
Pama17 juli 2019Lees meer >

Ambitie of ideologie?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
voorkeur de sleutel tot het gestelde doel uit ambitie of een nog verborgen ideologie vervat in de bolster van intrinsieke waarheden, wie het weet, toch weer anders te definiëren, talent van schoonheid uit de wetenschap of schone kunsten, door elk individu weer anders gemodelleerd, die beide in een heerlijke vracht hun vruchten…
Pama24 juli 2019Lees meer >

leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
verworpen zijn de jaren die mij heben verlaten, al zijn de seizoenen nog bij vrucht der kennis bruinrood van het verdorvene en het blauw van het zeer dat nu uitgestorven blijkt, al liggen er duizenden zomers te koelen aldaar waar het smeltwater de hemelen deed treuren niets ontzeggende redeneringen dansten als zijde glansende klanken…
elze8 juni 2022Lees meer >

hyperarousal

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
iets van veiligheid te waarborgen “dat wat ik niet bezat“ ofschoon de rijpheid van mijn reeds afgelegde jaren zich hadden verschanst achter de coulissen van repeterende gedachten stelselmatige handelingen die met verve, de graagte van het overleven me dikwijls vertraagden in het denkproces dragen nu in de rijpheid van het “weten“ de vruchten…
elze11 augustus 2024Lees meer >