8719 resultaten.
De buitenste duisternis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 Subtitel: 5 liter
'Weet je'
zei ik opnieuw
'jouw flamoes is mijn verlang
jouw daad zeker die van mij
gezamenlijk de onze
in opgesomde tijd van nooit
meer samen'
Hermans' NOOIT MEER SLAPEN is er
praktisch niets bij
gevoerde oorlog met
terroristische muggen
die zoemen, steken
slechts belemmeren
en irriteren, opzoek
naar meteoriet…
Gram
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 Eéns proefde ik de vruchten
bij een algemeen verbod
Door gebrek aan fysiek-, dus
lijfelijk contact
Gecreëerd door
omstandigheden
haalde ik mijn gram
Sindsdien draait de tijd steeds rond
net als eeuwig en voorheen
Verandert de tijd ons en
hiermee ons leven
Geschapen in
een tijd die steeds meer
van ons heeft gevraagd
Omarm de jou gegeven…
Een zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Een zondagmorgen ziet niet om.
Ziet uit naar een preek die na
een zware week iets teruggeeft
van waarmee een verleden maandag
eens begon.
Een zondagmorgen breekt af
de zorgen; geeft iets terug
van een innerlijke kracht in
de geest verborgen. Een hart
verhard door de doordeweekse
strijd, krijgt op zondagmorgen
een kans die niet aan…
Een masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik vind het soms moeilijk
te praten over wat ik voel.
Misschien snappen sommige mensen
wat ik bedoel. Ik heb maar
een masker opgezet. Zodat er
niemand is die er op mij let.
Ik doe alsof ik vrolijk door
het leven ga. Totdat ik op
een dag bijna stil sta.
Omdat niemand me kent zoals ik
eigenlijk ben. Ik de enige ben
die mezelf herken.…
Een laantje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Een laantje zonder einde.
Een laantje zonder begin.
Een laantje van het weten,
voordat ik mij bezin.
Een laantje naar de einder.
Een laantje, het einde niet
in zicht. Een laantje
wegbereider van de duisternis
tot het ochtendlicht.
Een laantje dat immer opwekt
voort te gaan. Een laantje dat
niet doelloos kronkelt zonder
levenszin. Een…
Hallo Allemaal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
460 Hallo allemaal
Wat fijn dat jij mij leest
Vanaf nu vast vaker
of was jij reeds geweest?
Lees dan op toon en
oordéél professioneel
Wij poë-
ten dichten veel…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheer ik langs druilerige perrons
gedachten boemelen in de mist, ik
als passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 Het heden waarover ik struikel,
een dunne waslijn aan de
horizon, die al eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van…
Deze dagen 7
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
440 Met de lente
wil je liefhebben,
warmte voelen op je lijf
en je ziel,
alles zo graag weer opnieuw
de geuren
hemelse kleuren
intensiveren
jezelf uiten
tegen iemand iets zeggen
of praten
En toch....
toch kun je 't
ook laten
En gewoon stilletjes
gelukkig zijn
in jezelf…
Een nacht die wacht.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 De aarde vraagt niets
aan ontheemden waar
de werkelijke wortels
liggen om daar van te
vervreemden, als voor een
ieder de klinkers net iets
anders zijn geplaveid,
uitgeslepen, verloochend
voor een hoger doel, een
levensverwachting als de stelen
van snijbloemen waarvan
een stukje is weggesneden
zodat de levensduur langer
wordt…
Als een vlinder ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
462 Zij toont het lichaam als een zonde
alsof het pijn doet naakt te zijn, de angst
ongenood als ultieme wonde uitvliegt,
als en vlinder uit een meisjeshand.
Maar is haar lijf nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouse
uit gêne in de schaamte willen ontvluchten
als een vlinder uit een meisjeshand.
De zachte kern kent nog…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn ziel, jouw ziel één…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Er raast een storm langs de schaapskooi
van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf
van emoties die eerder leken uitgestorven,
ontdaan van alle overtollige vachten, er
welt een traan uit de sikkel van de maan .
Voor zover de heide reikt huizen op deze
gekuiste grond veel makke schapen gedreven
door de herders van de ledigheid, ten prooi…
Troost
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
563 O, wat is het
fijn om in
vreugde
ziekte
en pijn
een vriend
van God
en mens
te zijn
een troost
om te
ontvangen
in droefheid
van de tijd
liefdevolle
menselijke
saamhorigheid…
Met een hart dat tegen eigen ribben slaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Onderzoek met argusogen
en vraag het haar om wie het gaat, zij
alleen kan uitleg
geven, zij alleen om wie het gaat
De wijsheid van de blauwe rivier
zuigt het stof van de wereld in zich op
onder de witte zon
die alles doet om jou te bereiken
lichtjes te toveren
in nieuwe ogen met liefde en mededogen
Ik hou van de waarheid…
hoe zij haar dichter leest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 je legt rookgordijnen
smijt met jeukpoeder
je woorden zijn schaduwen van de pointe
zinloze kringen in een vijver
zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen
en verdrinken de ratten
die 's nachts knagen aan de spanten
van je angstige ziel
maar uit elke fles drink je de geest en
dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt
langs de drankkegel…
Muziek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Lawaai in onze straten
' k Genoot juist van de stille zomeravond
't Lijkt op vuilnisbakken legen,
of kapot hameren van een kunstwerk dichtbij
Maar nee, 'k hoor ook trompetteren,
wat slagwerk
Dit heet muziek!
Heerlijk, gauw voorbij!…
Continuïteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 Wijd wat woorden aan dit wonder:
Wie gaat, bestaat en ondergaat
wat tijd aan feiten aan elkaar rijgt.
Alles ademt regelmaat -
een trein die almaar doorrijdt...
Stations zijn opgenomen in een snelheid die
soms even stilstaat, maar dan weer spoorslags
de strijd aangaat met het regelement:
een mistig tijdgat...
Zo verdwijn je. Mits je meteen…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Valentijn
Een man zijn; Valentijn
Op zoek, wat zal het zijn
Twee dagen ongerust
Al dan niet bewust
Eerst een kort berichtje
Ook lachend een gezichtje
Dan een lange lieve mail
Woorden zijn er nooit te veel
Opnieuw is daar het koude zweet
Zeker dat hij iets vergeet
Oh ja, een bloem is altijd goed
Dat geeft hem plots weer nieuwe moed…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
827 Mistig, stil en uitgestrekt
leunt de stad tegen de duinen
Duwend tegen het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een bleke zon komt op
Het mag nog geen dag heten
Gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk weg
Langzaam verdwijnt de kilte
Er komt…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Jouw nabijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
736 Ik zou willen, dat ik zou willen
om van jou te kunnen houden
zó ik kon houden van je.
Voor altijd in jouw nabijheid
te mogen drinken en verdrinken
in die warme, lieve, rustige en vooral
tedere energie van jou.
Te zijn, te willen, te blijven
rondom die lieve lieve liefde,
voortdurend bij je.
Mocht ik iets wensen of verlangen...
heel graag…
In een oogwenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 De morgen gelijk alle andere
ochtend na ochtend
elke dag opnieuw
Gelijk, exact
onomkeerbare strijd
Alle hens aan dek, want
in een oogwenk
een snel ogenblik
was de wereld weg
Mijn leven nam een wending, onvoorzien
pijn en verwarring
schreef ik van mij af
Misverstanden
grote barrières
Alle hens aan dek, want
een snelle blik
kan…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 Leven op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt…
sneeuw het geheugensteuntje
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
513 sneeuw bedekt alles
de natuur weet het beter
de mensheid is één…
Eén dag zonder...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 Eén dag zonder
de aanwezigheid,
de permanente bescherming
van jou, Babaji
zal mij doen
herinneren wat het is
om gewoon mens te zijn
en al de mensen te kunnen
vergeven in hun menselijkheid.…
Eerbetoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Günter Grass; 1927-2015
Echt furore
na een tijd van kilte
in die lange jaren
gebeden zonder eind in
schijnbare stilte
Wakker schudden
wilde hij de mensheid
'het kwaad is onderweg
op weg naar hier en verder'
een bericht dat niet verblijdt
Waar! De wereld
in een interbellum
zich bewust van het kwaad
het tij liet zich niet keren…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!"
Zo juichen veld en akker;
Ze is gul en vriendelijk als weleer
En zingt de…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Zonder naam ga jij
geblinddoekt het bochtige pad
en de schelpen knersen zonder echo
geschraagd door jouw verlangen
steeds één tijd, één plaats te zijn.
Vluchtiger dan ik
wissel jij gedaantes als een hoed
en wist geschiedenis
voor zij geschreven is.…