Alle inzendingen over één

8719 resultaten.

Sorteren op:

De buitenste duisternis

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Subtitel: 5 liter 'Weet je' zei ik opnieuw 'jouw flamoes is mijn verlang jouw daad zeker die van mij gezamenlijk de onze in opgesomde tijd van nooit meer samen' Hermans' NOOIT MEER SLAPEN is er praktisch niets bij gevoerde oorlog met terroristische muggen die zoemen, steken slechts belemmeren en irriteren, opzoek naar meteoriet…

Gram

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Eéns proefde ik de vruchten bij een algemeen verbod Door gebrek aan fysiek-, dus lijfelijk contact Gecreëerd door omstandigheden haalde ik mijn gram Sindsdien draait de tijd steeds rond net als eeuwig en voorheen Verandert de tijd ons en hiermee ons leven Geschapen in een tijd die steeds meer van ons heeft gevraagd Omarm de jou gegeven…

Een zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Een zondagmorgen ziet niet om. Ziet uit naar een preek die na een zware week iets teruggeeft van waarmee een verleden maandag eens begon. Een zondagmorgen breekt af de zorgen; geeft iets terug van een innerlijke kracht in de geest verborgen. Een hart verhard door de doordeweekse strijd, krijgt op zondagmorgen een kans die niet aan…

Een masker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Ik vind het soms moeilijk te praten over wat ik voel. Misschien snappen sommige mensen wat ik bedoel. Ik heb maar een masker opgezet. Zodat er niemand is die er op mij let. Ik doe alsof ik vrolijk door het leven ga. Totdat ik op een dag bijna stil sta. Omdat niemand me kent zoals ik eigenlijk ben. Ik de enige ben die mezelf herken.…

Een laantje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Een laantje zonder einde. Een laantje zonder begin. Een laantje van het weten, voordat ik mij bezin. Een laantje naar de einder. Een laantje, het einde niet in zicht. Een laantje wegbereider van de duisternis tot het ochtendlicht. Een laantje dat immer opwekt voort te gaan. Een laantje dat niet doelloos kronkelt zonder levenszin. Een…

Hallo Allemaal

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Hallo allemaal Wat fijn dat jij mij leest Vanaf nu vast vaker of was jij reeds geweest? Lees dan op toon en oordéél professioneel Wij poë- ten dichten veel…

Een boemel in de regen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 358
De dag ijsbeert in kille regen, marcheer ik langs druilerige perrons gedachten boemelen in de mist, ik als passagier zowel verstekeling tot niets verplicht, iedereen een geldig plaatsbewijs tussen de dwarsliggers en stramme ijzers die samensmelten tot op een stip gefixeerd op de dunne lijn van de horizon als optisch bedrogen doel…
Pama26 februari 2020Lees meer >

Mantel van?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Het heden waarover ik struikel, een dunne waslijn aan de horizon, die al eerder overspannen was,schrikdraad waaraan de alom aanwezige schaduwen hangen, ik spartel tegen, verlangend naar een integere engel die bestaat, ons het onzichtbare verklaart, terugkeert op haar schreden wordt ik door tijd en ruimte en onder een mantel van…
Pama21 maart 2020Lees meer >

Deze dagen 7

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
Met de lente wil je liefhebben, warmte voelen op je lijf en je ziel, alles zo graag weer opnieuw de geuren hemelse kleuren intensiveren jezelf uiten tegen iemand iets zeggen of praten En toch.... toch kun je 't ook laten En gewoon stilletjes gelukkig zijn in jezelf…

Een nacht die wacht.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
De aarde vraagt niets aan ontheemden waar de werkelijke wortels liggen om daar van te vervreemden, als voor een ieder de klinkers net iets anders zijn geplaveid, uitgeslepen, verloochend voor een hoger doel, een levensverwachting als de stelen van snijbloemen waarvan een stukje is weggesneden zodat de levensduur langer wordt…
Pama12 juni 2020Lees meer >

Als een vlinder ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Zij toont het lichaam als een zonde alsof het pijn doet naakt te zijn, de angst ongenood als ultieme wonde uitvliegt, als en vlinder uit een meisjeshand. Maar is haar lijf nergens zo gesloten door haar tepels ontsteld in de blouse uit gêne in de schaamte willen ontvluchten als een vlinder uit een meisjeshand. De zachte kern kent nog…
Pama4 juli 2020Lees meer >

Chopin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
twee lenige acrobaten die dansend langs de bleek ivoren toetsen dwalen Wonderlijk teer, smartzuiver vol van donkere schaduwen schoonheid en geluk met verwondering luister ik naar jouw vonksproeiende verhalen Ik hoor de nachtegalen de zee in wilde maat hoge golven tot diep in de landen rouw onder blauw o mijn ziel, jouw ziel één…

Er welt een traan?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Er raast een storm langs de schaapskooi van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf van emoties die eerder leken uitgestorven, ontdaan van alle overtollige vachten, er welt een traan uit de sikkel van de maan . Voor zover de heide reikt huizen op deze gekuiste grond veel makke schapen gedreven door de herders van de ledigheid, ten prooi…
Pama4 oktober 2020Lees meer >

Troost

hartenkreet
3.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 563
O, wat is het fijn om in vreugde ziekte en pijn een vriend van God en mens te zijn een troost om te ontvangen in droefheid van de tijd liefdevolle menselijke saamhorigheid…

Met een hart dat tegen eigen ribben slaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Onderzoek met argusogen en vraag het haar om wie het gaat, zij alleen kan uitleg geven, zij alleen om wie het gaat De wijsheid van de blauwe rivier zuigt het stof van de wereld in zich op onder de witte zon die alles doet om jou te bereiken lichtjes te toveren in nieuwe ogen met liefde en mededogen Ik hou van de waarheid…

hoe zij haar dichter leest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
je legt rookgordijnen smijt met jeukpoeder je woorden zijn schaduwen van de pointe zinloze kringen in een vijver zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen en verdrinken de ratten die 's nachts knagen aan de spanten van je angstige ziel maar uit elke fles drink je de geest en dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt langs de drankkegel…

Muziek?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Lawaai in onze straten ' k Genoot juist van de stille zomeravond 't Lijkt op vuilnisbakken legen, of kapot hameren van een kunstwerk dichtbij Maar nee, 'k hoor ook trompetteren, wat slagwerk Dit heet muziek! Heerlijk, gauw voorbij!…
Ralameimaar27 augustus 2022Lees meer >

Continuïteit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Wijd wat woorden aan dit wonder: Wie gaat, bestaat en ondergaat wat tijd aan feiten aan elkaar rijgt. Alles ademt regelmaat - een trein die almaar doorrijdt... Stations zijn opgenomen in een snelheid die soms even stilstaat, maar dan weer spoorslags de strijd aangaat met het regelement: een mistig tijdgat... Zo verdwijn je. Mits je meteen…
K.Bladzij5 november 2022Lees meer >

Valentijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Valentijn Een man zijn; Valentijn Op zoek, wat zal het zijn Twee dagen ongerust Al dan niet bewust Eerst een kort berichtje Ook lachend een gezichtje Dan een lange lieve mail Woorden zijn er nooit te veel Opnieuw is daar het koude zweet Zeker dat hij iets vergeet Oh ja, een bloem is altijd goed Dat geeft hem plots weer nieuwe moed…
L. Karel20 januari 2023Lees meer >

Wekker

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land Proef de smaken van zee en zout Er zijn nog miljoenen zonnen te geef Luier met mij in het gras weg van de koele stenen Vertrouw op de gevleugelde liefde Laat los in de maalstroom van de wind Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet Tril mee met de toonladder-loze spotvogel Word niet wakker…
J.Bakx10 september 2023Lees meer >

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Mistig, stil en uitgestrekt leunt de stad tegen de duinen Duwend tegen het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een bleke zon komt op Het mag nog geen dag heten Gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten. Schaduwen glippen geleidelijk weg Langzaam verdwijnt de kilte Er komt…

afscheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
Het leven is als korrels zand Samen zijn ze een heel leven bestand Tegen de woeste golven van de zee Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee Als een veertje o zo licht Naar een heel mooi helder wit licht Daar kan die korrel stralen als een ster En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Riet14 augustus 2024Lees meer >

Jouw nabijheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
Ik zou willen, dat ik zou willen om van jou te kunnen houden zó ik kon houden van je. Voor altijd in jouw nabijheid te mogen drinken en verdrinken in die warme, lieve, rustige en vooral tedere energie van jou. Te zijn, te willen, te blijven rondom die lieve lieve liefde, voortdurend bij je. Mocht ik iets wensen of verlangen... heel graag…

In een oogwenk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 729
De morgen gelijk alle andere ochtend na ochtend elke dag opnieuw Gelijk, exact onomkeerbare strijd Alle hens aan dek, want in een oogwenk een snel ogenblik was de wereld weg Mijn leven nam een wending, onvoorzien pijn en verwarring schreef ik van mij af Misverstanden grote barrières Alle hens aan dek, want een snelle blik kan…

Het eiland

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
Leven op een eiland Stil en verlaten Omgeven door golven Tranend nat Door isolatie Niets in de gaten Alleen met je medicijn Pil van bittere smart Als ineens op Een zondagmorgen Het zon dag licht Aan jou laat zien Voel jij je verbonden Helen de wonden De bron geeft Het vergezicht bovendien Langzaam aan Begin je te beseffen Komt…
Henk13 november 2011Lees meer >

sneeuw het geheugensteuntje

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 513
sneeuw bedekt alles de natuur weet het beter de mensheid is één…

Eén dag zonder...

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Eén dag zonder de aanwezigheid, de permanente bescherming van jou, Babaji zal mij doen herinneren wat het is om gewoon mens te zijn en al de mensen te kunnen vergeven in hun menselijkheid.…
Petra Hermans7 september 2014Lees meer >

Eerbetoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Günter Grass; 1927-2015 Echt furore na een tijd van kilte in die lange jaren gebeden zonder eind in schijnbare stilte Wakker schudden wilde hij de mensheid 'het kwaad is onderweg op weg naar hier en verder' een bericht dat niet verblijdt Waar! De wereld in een interbellum zich bewust van het kwaad het tij liet zich niet keren…

LENTELIEDJE

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.142
Daar zweeft de lieve Lente weer Bezielend door de dreven; Zij daalt als uit de hemel neer En roept weer de aard ten leven; Zij tooit alom de dorre baan Met bloemen en met kruiden, En waait van uit het zuiden Ons zoete geuren aan. "Daar komt de lieve Lente weer!" Zo juichen veld en akker; Ze is gul en vriendelijk als weleer En zingt de…

Eén tijd, één plaats

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
Zonder naam ga jij geblinddoekt het bochtige pad en de schelpen knersen zonder echo geschraagd door jouw verlangen steeds één tijd, één plaats te zijn. Vluchtiger dan ik wissel jij gedaantes als een hoed en wist geschiedenis voor zij geschreven is.…