930 resultaten.
In Baarn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het dorp waarin we wonen
is een doodgewoon dorp.
Mensen worden er gewoon geboren.
Mensen leven er zoals ze leven.
Mensen verdienen er hun brood.
Mensen worden er ziek.
Mensen gaan er dood.
De straat waarin we zijn gaan wonen
is een doodgewone straat
zoals alle andere straten.
Ons huis waarin we wonen
is een doodgewone woning.…
Aduard 825 sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
673 Hier komt men in beweging,
een heel jaar wordt dit dorp belicht,
het spreekt van de verbeelding.
Bezoekers volgen het bericht,
aansporing tot beleving
van kloosterdorp in evenwicht.…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
Biggesee (Sauerland)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Biggeseetanka
Grillige inktvis,
de lieflijke Biggesee:
verzwolg hij dorpen?
bood hij de ontheemden troost?
de weemoedigen wortels?…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 voor elkaar
alles was vreemd of had zijn prijs
zo ook het dorp aan de Waal
dat herschreven werd in een wijs…
Torpsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 het was er dorps en
op een steenworp van
dat andere verdronken dorp
Megenham
Torpsen
aan weerskanten van
de Tjamme
het werd omgewoeld
weggespoeld
in al die stromen
eb en vloed
waarmee de Dollard
landinwaarts kwam
als ik kijk
het teruggepolderde land
was het bij
de Egyptische dijk
naast Finsterwolderhamrik
moslim krijgsgevangenen
van…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 zo mijn dorp zien sterven
de wegen versjteerd
de paadjes te hard
te veel, te vaak, te hoge
muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een klein dorp ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt…
Inspiração por Alberto Caeiro
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
758 Maar normaliter zijn ze heel stil en aangepast
aan het dorp waar ik ook huis
Als je schreeuwers hoort dan horen ze hier niet
en maken ze rotzooi.
Daarom noem ik ze rotzooimakers,
Omdat ze niet in het stille dorp thuis horen
en er ook niet geboren zijn.…
OPGESLOKT DOOR DE TIJD
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.213 nu zijn er alleen nog gedachten
aan het dorp met alle spijt
opgeslokt door de tijd.…
Een veeg teken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.331 Toen hij die middag
door het dorp reed
stonden de beuken
als een veeg teken
er was niet alleen
die verwenste regen
maar in de kruinen
een radeloos beven…
Niet zo oud als toen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
818 Als puber verlaat
ik m'n dorp met oude mensen
een wonder geschiedt
Als ik volwassen terug kom
zijn ze jonger geworden…
na de regen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 na de regen
schittert het dorp in de zon
één toeft te komen
winkelwagentjes rollen
nog in processie voort
zondag rorate…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 op zijn netvlies
Ondanks dat hij gebrekkig praat
Is hij in het dorp
een ruggengraat
Een waar karakter
Met eelt op zijn ziel
De echte dorpeling is iemand
Die zelden van zijn voetstuk viel…
Anloo
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 gitzwarte paarden
staan tussen gele bloemen
zwaaien met staarten
het dorp met rode huizen
verhult zich door bomengroen
Tanka…
Anloo
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
460 gitzwarte paarden
staan tussen gele bloemen
zwaaien met staarten
het dorp met rode huizen
verhult zich door bomengroen
Tanka…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 dorps stads
Boerenluchten verdwenen
Zelfs de vogels zochten
Een ander luchtruim
Om te hangen
Het asfalt dat heimwee verfoeide
En beton dat straatbeeld werd
Dan word het tijd terug te gaan
Ik genoot van een verdwenen stilte
Hoopte mijn verlangen te vinden
Net als een houten gulden
Maar het dorp
Bleef in mijn hoofd staan
Net als het…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 een paar kilometer
naar het noorden
ligt Zwaag dat verdween
de Dollard smoorde
het dorp in het slib
wiste alle sporen
liet alleen
de botten
na…
Inkeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.138 afvallig oogt het dorp
vereenzaamd hart is afgebrokkeld
gebedshuis neergehaald
als ontij krijst
is het dienend kruis verdwenen
bouwt men op geloof…
TERUG NAAR AF (Antwerpen-Friesland)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
32 Een Antwerpenaar die naar Friesland was uitgeweken
hield het in Wijnjeterpverlaat na een maand voor bekeken,
hij keerde terug naar zijn land,
niet door heimwee overmand,
maar omdat hij de naam van het dorp niet kon uitspreken ...…
Kerkklokken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 Wanneer in mijn dorp vroeger de kerkklokken luidden
was dat of voor de doden of voor de bruiden
tegenwoordig hullen zij zich in stilzwijgen
men rust liever uit dan zo'n tijding te krijgen.…
Dodenherdenking 4 mei 2020
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 4 mei 2020
Het is stil in de stad
Het is stil in het dorp
Het is stil in de straat
Het is stil in de laan
Het is stil in de steeg
Het is stil op het pad…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 de jaren
hebben ons
gevouwen
langs vroeger
onzichtbare lijnen
die ooit als
sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden…
Het dorpsplein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 ik ben er
altijd op uit
gegaan in
onderzoekend
recreëren
nu komt de tijd
dat ik alles
ga abstraheren
zoek een
onopvallend
plaatsje zoals
een terrasje
op een hoek met
uitzicht op een
rustig dorpsplein
met lokale markt
of gewoon
ergens een
pittig drukke
splitsing van
wegen in een
middelgrote stad
met komend en
gaand verkeer…
Marskramer
netgedicht
2.3 met 84 stemmen
31.994 Zaai begonia’s liefde whatever
Seizoen op seizoen
Ook in dit dorp was niks te doen.…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
Lief plekje grond...
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.156 Verscholen tussen de lage landen
Ligt mijn dorpje genaamd Andijk
Gehuld tussen dijken en stranden
Is dit het langste dorp aan de dijk
Als de warme zomer gaat ontwaken
Laten de bloemenvelden zich prijken
Fluweel zacht om even aan te raken
Het dorp omringt door groene dijken
Andijk laat zich koesteren in de zon
Het vee dat graast op het…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…