11632 resultaten.
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Betreedt de veerboot
Ruikt het Wad
Verlaat de haven
Ziet het eiland
Je….
Beleeft het dorp
Ziet de duinen
Hoort de wind
Ruikt de bossen
Je….
Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.039 Tijd
willen we overbruggen
afstand tussen jou en mij
Uren te lang
een dagreis te veel
rivieren te diep
Om doorheen
te waden en zee...?
een lig-in-de-weg
Altijd is er branding
in minuut en uur
golfslag van seconden
Wij willen afstand
overbruggen & tijd
een dagelijkse strijd
blijkbaar...tegen windmolens.…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…
wolkeriaans
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.385 naar een ander wad met wolken
ruisend met een dode langs
de zeereep, langs de kustlijn
strepen trekkend als een rob
naakt en geil in het licht van
vuur, glasscherven werpen
awel, dit weekend lees ik nog
eens terug naar oegstgeest, om
het af te leren, wolken krabben…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
Iets dat me duint
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
516 er is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de…
Vervoegen
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
958 Hij knapte uiltje en floot blok, las lip
Klom touw, vloog stunt en zeilde ook nog plank
Liep wad, trok stuip en zei vervolgens dank
Schoot schijf, sprak buik en streamde nog wat slip
‘Ik heb’, zei hij, ‘helaas geen enkel sjoege
hoe al die gekke woorden te vervoege’…
Staan...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Ze staan
er maar te staan
soms in het water
op de oever ook
Ze gaan
waden in het water
langzaam
een statig gaan
Ze zitten
goed in hun vel
beter
in hun veren
Hun halzen
reiken tot diep
in het water
voedsel in de snavel?…
inleg vinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 ook ik zucht wanneer ik
jouw verlangen aanschouw
wijl het blauw van de hemel
de daglicht kleurt naar
de zijdeglans in je ogen
deze pasteltint is als een
wijde boog om de regen
gelegd en voorziet de
kamers van jouw hart
met de inleg vinnen
die het roerige water
morsten toen de tijd
nog waadde in de
kwetsbare delen op
weg naar het…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal
verhalen over jou schrijven
het leed beleven van de windmolens
in jouw buik, het vuil bestormen
in het binnenste van jouw ziel
ach mijn wad…
Aan een kind
poëzie
3.3 met 29 stemmen
4.455 Daar zijn bloemen in overvloed,
Boven het hoofd en onder de voet,
Met bloemen bekranst, met bloemen beladen,
Zullen we door de bloemen waden,
Langzaam aan, dat onze hakken
Niet de stelen zouden knakken.…
Sterven is niet eenvoudig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
662 Geen koele nacht
die me wakker laat
in dromen die mij ontmoeten
en ik het duister
getijdeloos laat gaan
terwijl de echo sterft
in het wit van een barak
sterven is niet eenvoudig
wanneer ik waad door het
rijke licht dat me tracht te
doorgronden en ik dankbaar
ja toch wel, mijn evenbeeld
laat schijnen in de
glinstering van je ogen…
Kerst elegie
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.407 zijn kerstboom flonkert vrolijk
de stal oogt warm en sereen
engeltjes twinkelen olijk
maar hij is alleen maar alleen
stille nacht, heilige nacht
kerstborrels verdrinken de tijd
niemand die hem verwacht
hij vergaat van de eenzaamheid
zijn ogen waden door water
langs herinneringen in de nis
met op zijn schoot de kater
en naast hem het gemis…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Zoals de liefde is...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 De mist die over de Wadden trekt.
De liefde in het land van Avalon.
De liefdes van mijn leven.
Herinneringen zijn er eindeloos.
Zoals de liefde, die tijdloos is.…
Gelderse Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Je mag
de natuur in
zonder sleutel
Je mag
er binnen
via dijken
die de rivier
tegen houden
stroom doen wijken
Ik ga
de lapjes natuur
bekijken
vanaf m'n fiets
kijk ik
naar plassen
waar vogels
zwijgend waden
of zingen in 't groen
Dag in, dag uit
zou ik
dit peddelen
in de Ooij overdoen.…
Koninginnig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De slaapkamer ruikt naar parfum en kruit
ik waad door de kleuren van mijn kleren
half op hun hangers
Je bent weg, op de grond lig je
dwingend met al je liefde
op een foto van jouw armen
om mij heen
Jij, de koning, jij wilde mij
koninginnig, geen ontembare
krabbekat
Ik heb alles weer netjes
mijn garderobe ingeruimd
en de andere kast…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 Als kleine tollenaar
inde ik van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
Onze rok
gedicht
2.5 met 144 stemmen
24.019 Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…
Westhoek (friese bildthoek)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
915 een avond in het licht van sterren
wijde hemel, zon op ongerepte wad
kokkelgeuren, vogels in liefdesvlucht
onstuimige wolken in spiritvonkende ontmoeting
de wind speelt met onze haren
jouw ogen koesterende zonnen
warme kleurenpracht omkleedt onze liefde
wij in het diepste samen met de natuur
in de voetstappen van deze zomer…
Zilte golfjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 verpakt in
zilte golfjes
mooie woorden
rollen langs
het strand
zo hier en daar
met schuimig kuifje
dat dus met
kus zomaar
op je lange
winters witte
benen belandt
wij kenden
al het strand de
zomerse warmte
van het hete zand
ook bij de eilanden
gelukkig hebben
de meeuwen daar
geen randstadmanieren
zij wachten op het wad…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 hoe groot de zee ook moge zijn
in mijn schepping is ze toch de kleine
trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 De wereld is zo onwerkelijk
en tegelijkertijd zo beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt…
familie in zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.760 welke vis
is de aap
van de mens
in zee
was het wel een vis
niet een neteldier
kwal of zeeanemoon
komen we uit kelpwouden
alg of planktonnetje
wat met Wadden
oester mossel zeehond
sint jacob in een schelp
hou maar op
ik hou het op de soepschildpad
ze zeggen de soort is bijziend
voorziet mensen in de stranding
soms van een liefdesbeetje…
Toba
gedicht
2.8 met 25 stemmen
5.429 Ik zal vinden wat ik wil, het meer en
meer, lichaam uitspanselwijd
over het volle oppervlak gespreid,
opstaan in drie tijden tegelijk,
het meteen vergeten, om halfzeven
door de nevel en de spinnenwebben
waden, blinden losdoen, hemel
lezen als verwoesting als altijd
----------------------------
uit: Kluwen (2011)…
Koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
634 De zon is al maandenlang een smiley met
een neerhangende mond en ik waad al
eeuwenlang rond in een terneerzuigend
moeras, waar piranha's mijn voeten en
benen afkluiven.
Zie dan maar eens voort te struinen.
En ik goochel wat af om mijn ellende
te transformeren en ik verzuip mezelf
in bacchanalen van virtuele hugs en
tederheden.…