203 resultaten.
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Doorweekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 weken verzopen
er rijdt geen boer over het land
het enige wat je ziet is water
verrotte gewassen en een krant
soms zijn er kinderen die spelen
of ploetert een hond in het zand
het weer oogt zeer mistroostig
zoals het huisje aan de waterkant
ik wil er wel door blijven lopen
maar het is modder die mij plaagt
die blijft zuigen aan mijn laarzen…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…
Stampende onrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 Lotte is ziek
Ik pak mijn rugzak
mijn kompas en wat kleren
doe mijn laarzen aan, een jas
en ga de deur uit
Op weg naar Lotte
Alleen zijn met mezelf
Zolang ik onderweg ben
zal ze blijven leven
zal ze niet doodgaan
Ze gaat niet dood, het mag niet
Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood
Nee, nee, nu nog niet
Het is nog niet de tijd
Ze mag…
Taal van het hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 Welke taal dan als het hart
zijn maatslag mist
men met laarzen aan slapen moet
vogeltaal niet langer hoorbaar is?
Wat nu als we de wereld groter maken
de taal van het hart leren verstaan
we zeggen:
kom maar kom maar bij ons!…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou
elk naar bericht
jij hebt je jas, je tas
je laarzen…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht langzaam in
dan draag ik rode laarzen…
In vredesnaam
gedicht
3.0 met 28 stemmen
16.842 Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder
vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers
't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen
Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven
graaf geen kuil
voor gevallen woorden
ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen
de bergen elkaar
opnieuw…
Een groot geluk
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
2.178 In laarzen en jogging snelde ik naar buiten
Een instinctieve drang, ik was niet te stuiten.
Kruipend onder auto's, turend en slenterend door het park
Angst of koude, neen, ik mijmerde...Noë's Ark.
Uitgeput en jankend, sprong ik thuis maar effe binnen
Daar lag ze, zalig dromend in de wasmand tussen het linnen.…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 we stoken een vuurtje
smelten lood
springen over een sloot
we lachen,
halen onze schouders op
en legen onze laarzen
de sloot, té breed
we wringen onze sokken
slaan ze droog op de stoep
ik roep... Theoooo......
nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 ik zou zo graag een
echte schilder willen zijn
met een oud en stoffig atelier
hier en daar wat flessen
wijn een paar gebroken glazen
van een bacchanaal in eerdere dagen
een flamboyant figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Hij laadt het allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen…
één issue per tissue
gedicht
2.6 met 17 stemmen
7.925 één issue per tissue
mijn meester verstopt zich
postbode doe je ronde: is mijn liefde
bij u wel veilig
hij kwam me weer verrassen die hofleverancier
laarzen aan in bed, dát werk, mijn koninginnetje
slaap je wel goed, fluisterde hij
(hij die niet van cliché's hield!)…
NO BOOTS ON THE GROUND
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 bevrijden sloeg
Geeft het slechts luchtsteun nu en felle branden
Het wil geen rouwportretten meer aan wanden
Verminkte mannen in zijn ziekenboeg
Mensen voor immer geestelijk ontwricht
Psychisch gewonden in zijn hospitaal
Het nam uiteindelijk een wijs besluit
Levensgevaarlijk is het woordje plicht
Geen wereldburger is gemaakt van staal
De laarzen…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord;
verpozen de laarzen bij de kleren,
en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.
Dat u mij nog altijd niet hebt gehoord,
en alleen op uw bezwaren teren,
stoort me nog steeds, of acht u dat gewoon?…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven
dienaar der duistere buitenissigheden
met schijt aan de b-b-boertige laarzen…
zevenmijlslaarzen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
371 verten aan de eindeloos uitdijende dichthorizon
las voorts weer nieuwe producties
van signore Lorenzo met de magische toevoeging M
die staat voor het eerste
duizendtal op de site
waar het aantal zijner poëmen
groeit als kool aan de lemen
voeten der reuzen die de tijd
in zeven sloten tegelijk
vermalen met hun
zeven Milia laarzen…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.
Thuisgekomen verkondigt de buis wederom het weer.
Ik leg me berustend neer bij komend onheil.…
Trapzilver
netgedicht
3.5 met 77 stemmen
955 De laarzen gaan hoog gepoetst
op de plank naast de halflage bergschoenen.
Rijpe bloedblaren barsten in het
afvoerputje van het gebladderde spoelhok.
De loonslaaf ploegt blootsvoets de tuin,
spoelt de warme aarde van zich af.
Hij zeult het smeulend goud de trap omhoog.
Daar gaat hij zijn woning smeden.…
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 Moddersloot
Geen gevaar
Half ontbloot
Water in je laarzen sopte
Van tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo…
wereldmuziek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 evenals de zee, die bulderend haar achtergrond verliet
schuimspattend tussen laarzen viel
witter langs de dam zich terugtrok
om het water vrij te geven, dat verloren
over keien liep
het orgel ving aan
loeide kracht naar alle windstreken, harder
waar de zachte mijmering van enkelingen
slechts nog zwakke tonen riep…
April
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Eind februari ben ik nog aan ‘t tellen:
Eén maand nog en dan is het leed geleden,
dan kan ik me weer op mijn voorjaars kleden
en zullen mij de laarzen niet meer knellen.
Begin april, Narcissen staan te bloeien
en om mijn huis hoor ik een sneeuwstorm loeien.…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit
haar handen roerloos in haar schoot
Het badwater wordt koud nu Billy loom
heupwiegend de kamer binnendanst...…
De ‘gelukkige’ overlevenden I
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Om zelf niet te hoeven graven, liet hij het
onverzettelijk bloed stromen onder de laatste
bruine laarzen.
Geen verdediging, bleef altijd zijn verweer;
hij werd veelvuldig geschopt en geslagen,
zijn maag was leeg in de cel, in die dagen
voor de uitspraak werd hij verkeerd
behandeld.…
Waalsdorpervlakte
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
648 door vreemde zielen van soldaten
herstelt de eens gevreesde mastodont
van letsel opgelopen aan het front
hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten
argwanend schuwt hij alle oogcontacten
een oude geest, een nieuwe martelaar
hij kent geen twijfel en hij vreest geen zwakte
hij rust slechts twee minuten in het jaar
nog even en de laarzen…