103 resultaten.
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 frunnikend haar vingertjes bevoelen dagelijks het fabelland.
open ter blik wipt het neusje vrij en voluit,
de lippen uiten het haar omringende en
niets drukt haar pret.
de adem warmt zich aan betterfood koeken,
het haarfluweel wrijft op het silan-hemd elsève-crème open.
mevrouwen zien beaat hun dochter schrijden in
prinsessentred.
bikkelhandige…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Stik:
niemendal heeft het litteken weer aangeklikt. Op.
Weg.
Haar lichaam leunt, haar tong krioelt.
Het weigeren strandt in een gesloten bar
waar een Duitse zeeman haar de baren geeft
die het bevaren kan. Wolvin van de SS.…
Bekoring
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.244 Uitgestald achter beduimeld glas
In een muffe zaal
Waar ik gluur naar hun trilling
Jouw vingers kruipen als kevers
Onder mijn broekspijpen
Verhit in eigen zweet
Gesmolten in de tropen
Het kriebelt
Als een bange vlinder
In de kom van mijn hand
Jouw bekken is een donzig dal
Als je kantelt in het linnen
Om jouw navel te verbergen
Het enige litteken…
Deze wereld, dit kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 linker en rechter hand zijn genageld
aan deze wereld, aan dit kruis, heeft men geen vingers meer
om rozen te kransen op de deining van pulserend bloed
Het gebed is verworden tot een geasfalteerde weg,
waar tanks een processie rijden voor een of andere duistere Demon
waar kinderen (om)gedoopt worden tot kanonnenvlees
De Aarde is als een litteken…
Hartzeer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
426 Het doet zo’n pijn dat litteken achterblijft in
haar maar op een dag komt er hersteltijd waarin ze het
verdriet loslaat en een plaatsje zal geven om nooit meer te vergeten
Want hoe breek- en kwetsbaar ze wel kan zijn, zij zal me nimmer in de steek laten.…
Bloedend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Het doet zo’n pijn dat litteken achterblijft in
haar maar op een dag komt er hersteltijd waarin ze het
verdriet loslaat en een plaatsje zal geven om nooit meer te vergeten
Want hoe breek- en kwetsbaar ze wel kan zijn, zij zal me nimmer in de steek laten.…
nooit meer haar lach
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
3.013 De liefde die ik bij haar vond,
is nu een litteken,een diepe wond.
Maar het vertrouwen dat zij mij heeft gegeven,
maakt dat ik nu doorga met mijn leven.
En al ben ik haar in dit leven dan echt kwijt,
haar herinneringen en liefde leven,
in mij voort voor altijd.....…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Als kind
ging ik er naar de kleuterschool, in de pauze
stootte iemand per ongeluk een hark in mijn
kop, het litteken is nog zichtbaar boven mijn
linkeroog. De wond in mijn hart ook, dat mijn
vriendje niet eens binnen mocht komen want
alles was zo keurig netjes in de pastorie.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.
En in dat stille weten dacht: nu moet het anders.
Ik leerde opnieuw te leven.
Niet als patiënt,
maar als mens die zijn eigen pad terugvindt.
Ik ging naar een concert –
tussen onbekenden vond ik mezelf.…
Zomerramp
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Het was ook niet leuk:
Ziek van de chemo
Helft van mijn haar kwijt
Litteken op mijn borst van de snee
Maar de vernederingen tijdens mijn puberteit
hebben mij meer beschadigd
Echt waar…
slapen bij louis
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.860 rustig koffie met Louis
Ik prijs zijn netheid, terwijl ik zie
Hoe daar mijn volle asbak staat
Meer koffie nog, en meer wat loos gepraat
En dan op straat
‘k neem opgelucht de benen
Het is augustus, jij komt en eet op mijn balkon
Ik toon je hoe schoon mijn alles is
geen droom of doen of denken mis
geen willen scheef, geen vroeger vuil
geen litteken…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 Ik leg het ieder jaar af
behalve wat in mij werd gesneden,
zodat zij nooit zouden vergeten
draag ik het litteken."
De vrouw komt soms, versleten nu, onder hem rusten
de man hebben ze nooit weer gezien.
Zij heeft zijn steken ook gedragen
tot die parasiet haar ook verliet.…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos, zij
zullen beamen dat de oorzaak van mijn ene litteken
slechts een onschuldig ongelukje was.…