Alle inzendingen over mieren

277 resultaten.

Sorteren op:

Springende lente

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Een ijverige mier met een boomstam op zijn rug bouwt aan zijn toekomst. Wollige schapen plompverloren in de wei warmpjes bij elkaar.…

Hoogmoed komt voor de kat

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.371
En nu op 't eind toch een moraal: de mieren joelden allemaal. (kindergedicht)…

Dagdromer van bloemen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 295
ach eenzaam dier, ben jij een mier? met een bloemenlijf in jouw vizier bloeiende bloem vol puur plezier.…

Evolutie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Soms voel ik me een mier opgeslokt door plicht en alledag. De zin van leven, mijn leven, wellicht niet eens een rimpeling tussen zovelen. Misschien zijn wij een blauwprint Neanderthalers nog die uiteindelijk op vele planeten bestaan, en waar wij dan op die verre werelden zijn geëvolueerd in humaan.…

Amoebe

gedicht
3.5 met 112 stemmen aantal keer bekeken 29.975
Van alle dieren de gelede, de potige, de insecten, de mieren - heb ik het liefst de vormeloze de weke - eencellig, oneindig, veelvormig. Eenvoud in hun liefde die wiskunde lijkt: delen door twee is gelijk aan voortplanten, is vermenigvuldigen. Zo wil ik ook wel wiskunde.…

allerzielen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 703
levende ets de bladerloze berk in tegenlicht waar de sapstroom stopt en takken niet meer wringen het licht licht ook de fijnste twijgjes schitterend uit geen spoor meer van een mier op de natte berkenbast gaandeweg ontwaar ik om mij heen het lijnenspel meer doorzicht brengt wellicht de inbraak van de winter…
Abel Staring11 november 2007Lees meer >

moeiteloos

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 668
ze waren zeldzaam kort vermoed ik nu de zorgeloze zomers te plotseling verschenen ze als mieren vliegend uit hun nest verbazend snel en met een felle schittering is het mijn falende herinnering die mij doet denken dat een onbekommerd leven te maken heeft met achteloos het laat me maar niet los sinds ik las over moeiteloos en liefde…

Als een mier alleen loopt

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
Als een mier alleen loopt dan is dat beest verdwaald hij is dan op de weg terug en hoopt dat hij het haalt. Misschien loopt hij te huilen van heel intens verdriet hij wil zijn vrienden zoeken maar ach hij vind ze niet. Denk dan kleine jongen “zit jij zo in de nood.” zet dan niet je voet op hem trap hem dan niet dood.…

Het lange spoor 4

gedicht
2.3 met 168 stemmen aantal keer bekeken 27.658
Onderaards krioelen, gericht op sjouwen van immense korrels zand, rotsblokken, mieren, bladluizen, honderdpoten. Dit is de tweeledigheid der schepping, op en om, vervolgens op en nogmaals om. Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.…

Vredesteken

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Hoog in de bomen zingt een merel de dageraad bijeen. Lokroep van vogels van merel tot nachtegaal kippenvel muziek. Poëtische dromen in een net gevangen woorden drijven weg. Vogels in de lucht vliegen in V-vorm als vredesteken.…

De zon schijnt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
De hele tijd corrigeren ze elkaar met hun kleine bewegingen kleurrijk en met een sympathiek gebaar ze doen het voor elkaar, en met elkaar dat heb ik nu door, de hele tijd op het grasveld in het park naast de onverstoorde mierenhoop mijn minnares ligt naast me in minirok met geurige bloes haar dijen zijn vol zoals ik ben van haar borsten…
mobar22 augustus 2024Lees meer >

ojo

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
wie maakt me wat riep de schijtluis bij de broodmasjien ik ben geen meelmijt laat staan een valkuil die zich laat malen in de vliegmasjien om fijn te dalen op de hudson rivier zeker ook geen mier al ga ik vaak schuil in een grote hoop en duik retevlug terug in het gat zeg mijn biotoop zo gauw ze me zien…

Gedichten ziften

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Criticasters ziften muggen, of neuken mieren. Critici die zichzelf kennen, ontmaskeren criticasters. Teksten blijven ze schrijven. Meningen blijven ze delen. Oordelen slikken ze in. Dichters ziften hun gedichten, liever zelf.…

XIX - het bezielen - 1911

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 772
langdurend oordeel over een verloren vriend - zijn klagende gedicht ik benijd je rust onder de maartse buien groeiend onrust weg met levenstucht ik hou wel van wat krenten in de rijstebrij perfecte pagina er loopt een witte mier over de bladzij vissen en vogels en wandelende takken komt allen -…

Touch of freedom

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.012
zie de bergtop tegen de lucht afsteken daar wil ik zijn in de stilte bij de blauwe lucht steeds verder steeds hoger van het geraas weg van oorlog het steile pad omhoog tussen scherpe rotsen door naar de vrede in de witte sneeuw waar het woeden ver beneden krioelend als woedende mieren achterbleef.…
Chatfant26 maart 2008Lees meer >

"Sneeuwigheid"

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Volle, grauwe wolken luchten wriemelende witte mieren. Ze feesten en vieren de vlokkendans der zuchten. Miljoenen piepschuimbrokken verliezen het Noorden en landen als klankloze woorden op een grenzeloos kussen van vlokken.…
ORFO27 februari 2004Lees meer >

LEZEN IN DE TUIN

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
weinig zo moeilijk als lezen in de tuin de vogels zingen kwetteren schetteren de vlinders fladderen de mieren kruipen her en der uit de voegen een slak heeft een wereldreis voor de boeg en wat er op de bladzijde stond die ik net omsloeg ben ik al weer vergeten de natuur heeft dit op zijn geweten ik leg het boek maar neer en ben de…
catrinus20 maart 2020Lees meer >

XLI - clara - 1927

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
mystificatie en verheldering samen ooglid in hand een licht conflict en over het witte blad gaat de witte mier de ware jacob met een zucht van vermoeidheid heet geen Jacques bal van energie met scrotale compressie voor jonge vrouwen de koe in de kerststal laat zich de eerste tijd gewillig lijden…

terugblik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
sprekend van stilte ik heb daar beslist nog veel weet van het was doorgaans zo dat alleen de natuur aan stond vooral de mieren mij niet koud lieten als het regende waren er ramen van glas om door naar buiten te kijken naar de regen liefde was er volop iedereen zei dan ook dat ik vooral heel lief moest wezen aannemelijk zodat…

In de tuin

gedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.721
Verwarder dan de mieren, in dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen: deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt erover, stort en wordt van kracht.…

Het hout is hard

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Het hout is hard de klink verroest mijn haar verward in mij kookt het woest De sleutel verdwenen ik kan duwen wat ik wil mijn ogen wenen in mij is het stil Krakende scharnieren en dubbele glazen ik zeg gedag tegen mieren niets kan me meer verbazen Een nieuw geschilderd kozijn walmen verse verfgeur alleen op een groot plein ik sta…

In de tuin

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.308
Verwarder dan de mieren, in dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen: deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt erover, stort en wordt van kracht. ------------------------------- uit: 'Niets dat zegt', 2002.…

Buren zonder gezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
deuren op slot ramen met gordijnen gesloten mensen als mieren in hopen wij mijden de ogen lopen gebogen zonder te zien alleen thuis lukt ontspannen misschien wonen naast buren zonder gezicht en zijn blij met geluidsisolatie door muren ik ga spelen met dromen in vergezichten een nieuwe wereld belichten maar zij willen niet komen…
wil melker13 augustus 2012Lees meer >

het voorjaar voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
marcherende mieren over een weerloos vogellijf begerige vliegen gonzen er omheen de laatste veertjes de ragfijne botjes de wind zij neemt alles met zich mee roerloos ligt een fragiele vogelschedel naast die van vis en ree einde van de angst voor boze mensenogen onwetend nu van ons gestaar in de glazen kast dag voorbije…
J.Bakx20 januari 2020Lees meer >

Kriebelingen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Spinnende poezen Op zonovergoten muren De eerste mieren onder mijn deur Ik weet ik ben wellicht te oud Maar in een zotte bui Koop ik een jeans met designerscheur Flanneer door stadsparken Met intense geuren Vind mezelf weer uit Op een laat terras Veracht de nacht Die straks Alles weer verdrijft In aanzwellende duisternis En ik, ik proef…

10 seconden surreëel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
naar een flat in de verte, zie de wolken tussen toppen van een zelfgebouwde stad roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn schouders op de koepel van een grote glazen lach Diep daar beneden produceren / consumeren de geprogrammeerde mieren…
sterre5 april 2004Lees meer >

DODENHERDENKING

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Een zonnige dag in mei vogels die vrolijk kwinkeleren geritsel van een bamboeplant mieren met kruimels jongleren. Even wordt de rust verstoord door het blaffen van een hond zit 'n lieveheersbeest op m'n hand er fladdert een vlinder rond.…

Vrouwe lente

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
leen de woorden van de hemel schrijf de wolken met de wind wil weer heerlijk touwtje springen als een onbekommerd kind verf de bloemen op de heuvel tel de mieren in het gras lekker rollen naar beneden brullen kikkers in de plas zoemen bijen om de oren vliegen wilde eenden op worden vlinders weer geboren vrouwe lente loopt voorop…
LadyLove12 maart 2012Lees meer >

Buddha

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Buddha zegt te verdragen Onguur weer, lauwe groente Tegenwind en de grote woeste Vlakte van gematigdheid Buddha zegt te bestaan Als een twijg in lente De mieren voelen lopen Buigen voor de vogel En vooral zon aanbiddend zitten De buddha zegt stil Nu maar Troostrijk zijn de waterdruppels De vingers roeren, ontroeren En duizend vogels…