2644 resultaten.
KOMPAS
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 Ik liep averij op
terwijl
ik dacht
in veilige haven te zijn
Woorden met
orkaankracht
dringen door mijn
wanden
Als woeste wind
komt de haat
binnen
De utopie verloren
Het zuigt mij
de kolkende massa
van verbetenheid in
Geen rust
of
hogerwal
Ik koers
door onbekende werveling
Zoekend naar
een
thuishaven…
Vaar-wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 De heuvel achter de haven
Biedt een luist’rend oor.
Vol vertrouwen deint
zij loom mee met
't klaaglijk zingen van
een vissersvrouw.
Zij golft 't zwaarmoedig
gezang, gebracht op
het zuchten van de wind,
verhalend over smart en wee
en hoe zij nooit
zal wijken voor de zee.…
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
Wales 1972
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Just married
aan het ontbijt
in het hotel
met Victoriaanse pot
Stille dames
stramme heren
meterslange namen
duivelse bruggen
Terug naar de jaren dertig
voor twee gulden
geknipt
Wandelden wij langs water
terug naar de haven
nu helemaal getrouwd!…
de uitreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ze raapt ze
naast de rivier op
de stenen die traag
in de zakken van
haar jas verdwijnen
ze geeft zich over
aan de diepte
van het water
een bedding
voor de dood
ze reist uit
haar eigen haven
de stemmen
zwijgen niemand
meer tot last
ze zei:
na het dichtslaan
ben je pas op de helft
neem de tijd een
andere ervaring…
Ontknoping
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Jij bent het bed, waarin ik rust
je bent de kabel die mij kust
je neemt mij mee op sleeptouw
als de ontknoping van een vrouw
Je bent het anker dat me bindt
het kompas waarmee ik de zeeën vind
je bent de wind om me te laven
zo spoel ik aan in jouw haven
Je hebt de kleuren van de nacht
die het ochtendlicht verwacht
je hebt de golven van…
CHATTEN
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
4.504 Bij het chatten vraagt 'n Amerikaan
"Are you handsome, rich and thin"
en zij antwoordt heel spontaan
"no, I zit somewhere tussen in,
but will you come and visit me
I have passie ter compensatie".…
Een bewustzijn zonder begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
559 langszij de haven
timmerde ik doodskisten
zonder bedoeling ermee te varen
een wit laken met punaise gaten
wat schetsen op de deksel
afgebeelde relikwieën
een levensloop vol afgedankte zielen
aan het voeteneind wat verfijnde kreukels
het stof was wat te lang
maar met rafelende ingenaaide zomen
kon deze dood me niet meer worden ontnomen…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Nulmeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 ik twijfel aan de rede
het nut van verstand
bestaat wel het verleden
als sporen in los zand
ik twijfel aan de ziel
aan de passie van het hart
de weekheid van mijn achilleshiel
onbestemd als smart
ik heb me aan gedachten bezat
ooit kom ik weer bij zinnen
in de haven van een schervenloze stad
ik moet bij het begin beginnen…
Geen naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Woorden dobberen in
de haven van alles en niets
Jij grijpt je vast aan de kade.
De brullende storm rukt jou los
en toch blijf je schrijf je verscheur je
voorzichtig de leegte met zachte handen.
Zoveel meer zie je zwijg je zing je
onhoorbaar over knagende pijn
verdriet dat geen naam verdragen kan.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 in het raam ligt een onbewogen haven.
de ruimen zijn ondiep geladen, afgezonderd.
de smalle masten kerven in het zwijgend verstand.
een vaste koers is op het schip geplant.
varen, stiller dan ik het kan.…
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 laten de deur naar de dood op een kier
Het verdriet vormt een zee
En zal altijd blijven groeien
Op een dag voert het je mee
Dan zal niemand zich meer met jou bemoeien
Ze zullen van je houden wanneer je lacht
Maar elke lach vormt een traan
Zonder humor geen macht
Je zult er alleen voor staan
De schepen varen door
Ze zoeken een veilige haven…
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 Een scheepje in de haven landt
Gevuld met specerijen;
En menig flinke, jonge kwant
Met buidels, vol tot aan de rand,
En harten, vol verblijên.
Wel geurig kruid, wel blanke munt,
Wat zult ge nu gaan dwalen;
't Is, of ge nimmer einden kunt,
Zo komt, van ieder hoek en punt,
Een ieder van u halen.…
De storm is voorbij
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.236 Het heeft gestormd en ik was afgedreven
nu kabbelen de golven weer verder
ik ben weer terug in veilige haven
dankzij iedereen die mij liefheeft
De herinnering zal blijven
het heeft een plaats in mijn hart
het is van mij en jou
en het blijft mij altijd trouw
Nu leef ik weer verder, ik durf het weer
dit is een keuze en besef steeds meer…
Windstil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
215 Ik zie veel schippers gaan, en naar mij zwaaien
alleen voor mij vergeet de wind te waaien
....Er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Ik lig maar in de haven, in de haven
en dobber dag na dag, ik dobber dagen
....er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Mijn plannen heb ik opgeborgen, opgeborgen
als proviand voor onderweg…
Doorgronden
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.696 Jij bent niet te doorgronden
in de donkere kant van jezelf
jij bent verwond geraakt
emotioneel ben jij zwak
vlucht weg
laat je hart verwarmen
in gloeiende stralen van licht
naar een veilige haven
maak die grote sprong
dan arriveer jij
op de juiste bestemming…
Zweefvliegvluchtfladder
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
760 Ik blaas stof over mijn haven
duizel onder het verborgen licht
en het diepblauwe gezicht.
Ik vluchtfladder uit gedachten
rijg een snoer van lente
over al mijn eenzame nachten.
Ik bewonder de adelaar
de magnolia, de vlinder
het lentekind onder de meiboom.…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
Moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
881 Een zorg, maar ook een troost voor u:
moemoe te zijn van zoveel telgen
Een troost die gij ons hebt gegeven:
ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…
Haiku's klimaat
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.111 Stuurloos
vaart Moeder Zee op zoek
naar een veilige haven.
De ijsbeer
gelooft niet meer
in ijskoud geluk.
Ketting zaag -
bomen vallen
bij bosjes.
Erosie -
het asfalt verbreedt
de natuur versmalt.
Sinds de laatste
klimaattop ijsbeert
hij niet meer.…
ALS HET OORLOG WORDT...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
137 WNL vanavond op tv
Jan Struys
niet van Wakker Nederland
maar wel een wakkere Nederlander
Hij van 50 plus
fractievoorzitter met 2 zetels
zeker geen struisvogel
maar nuchter, pragmatisch
zeker weten, niet vergeten
die eerste bom valt op de haven
op de regio, de stad Rotterdam
als het oorlog wordt!…
Billen bloot
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.393 mij
alles ben ik voor hem
niets bestaat behalve ik
zonder mij
kan hij niet leven
hij houdt van mij
hij wurgt mij
met zijn woorden
zijn gebaren
met zijn liefde
gedachten van liggen
bij hem
in zijn warme armen
hij wurgt mij
Het benauwt mij
hij mij
mezelf loslaten
laven in liefde
zweven in de wolken
mezelf blootgeven
veilige haven…
de taveerne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 in de taveerne, waar wij zaten
te verveeld om het glas te heffen
of te luisteren naar elkander
slechts de tronie van de barman
al beneveld in sluimer in licht geronk
verdween de dag
we hadden in bad kunnen gaan
visjes eten in de haven
vrijen en zo
maar niets van al
wij zaten verveeld
met vuile glazen…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Betreedt de veerboot
Ruikt het Wad
Verlaat de haven
Ziet het eiland
Je….
Beleeft het dorp
Ziet de duinen
Hoort de wind
Ruikt de bossen
Je….
Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
De Mercator.
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
9.086 Voorstuwende kracht van de wind
laat je dansen op de golven van het water
je steven klieft de weerstand van het diep
ranke masten als een houvast
de zeilen bol op volle kracht
de trots van hen die jou bevaren
rechtsaan voortbewegend naar je doel
vastbesloten zoekend naar een haven
meer je aan in rust met kalm gemoed…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
zachte schoonheid en kalmte,
nestel mij op een bed van koraal.…
Louter treurigheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 ‘k Geef mijn somberheid een haven,
is het volbracht, dan ben ik opgelucht,
de treurigheid is weer begraven,
en soms tevreden over mijn pennenvrucht.
En wie mijn pennenstreken later leest,
weet een klein beetje wie ik ben geweest.…
vuurwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 It is better to have loved and lost
Than never have loved at all
Samuel butler
Gevoelens als vuurwerk aangestoken
En met hartstocht uitgesproken
Schieten gelijk pijlen omhoog in de nacht
En spatten uiteen in duizenden kleuren
Gevoelens van woede uitgebarsten als vulkaan
Beuken op mijn trommelvliezen…
Oorlogskind
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.390 Mijn manen dansen in de wind
Hoeven verpletteren de aarde
Ik draag het oorlogskind
In de vlucht bij volle maan
geeft leidsel het vertrouwen
en het haalt ons hier vandaan
Ik zal nog harder voor je draven
Open je beschadigde ziel
Geniet van de veilige haven
en omdat ik je de liefste vind
Dansen alleen voor jou
mijn manen… zachtjes in…